Eimreiðin

						147

lending sæsímans í Reykjavík, hefur fjelagið ekki viljað ganga,

en þar á mót hefur það tjáð sig fúst til að ganga að því skilyrði,

sem laut að lending sæsimans á Austfjörðum, og er nú svo komið,

að óhætt er að skýra frá því Þetta skilyrði er að fjelagið skuli

þá leggja fram 300,000 kr. til landþráða, en að öðru leyti sjeu

þeir algerlega kostaðir af íslandi. Með þessu skilyrði hefur ríkis-

þingið viðurkennt, að tillag Islands til sæsímans væri ofhátt í

hlutfalli við tillag Danmerkur, og þvi í rauninnt fært það niður

úr 700,000 kr. í 400,000 kr., þannig að þeim 300,000 kr., sem

niðurfærslan nemur, skuli varið til landþráða innan lands, en land-

inu þó jafhframt gert hægra fyrir með að þurfa ekki að snara

þeim öllum út í einu. Kæmist þetta í kring, yrði árstillag Islands

til sœsimans ekki nema 20,000 kr., en 15,000 kr. gengju af því

árlega til landþráða. En auk þess yrði landið að likindum að leggja

fram 100,000 kr.—200,000 kr. í eitt skipti fyrir öll, og verður ekki

með sanngirni sagt, að því sje það ofvaxið, eptir því sem fjárhagur

þess nú stendur. Þar við bætist og kostnaður við viðhald og

stöðvastörf, en fyrir þeim kostnaði álítur Frjettaþráðafjelagið að

tekjurnar muni hrökkva, og mun það fara nær um slíkt en flestir

aðrir, slíka reynslu sem það hefur í þeim efnum.

Nú er hugsunin sú, að sæsíminn verði lagður í land ein-

hversstaðar á Austtjörðum, en hvar svo sem það verður, liggi

landþráður alla leið írá Berufirði til Akureyrar, þannig að hann

jafhan nái til helztu verzlunarstaða og fjarða annaðhvort sjálfur

eða með aukaþráðum, og líggi, að svo miklu leyti, sem því verð-

ur við komið, jafnan eptir byggðum. Þannig er helzt ætlazt til að

hann liggi til Vopnafjarðar, Þorshafnar, Húsavíkur o. s. frv. Með

þessu móti þykir bæði það unnið, að mest not verði að þræðin-

um, og meiri trygging fyrir eptirliti og skjótri aðgerð, ef eitthvað

kynni að bila. Er svo tilætlazt, að stengurnar stæðu mjög þjett,

svo siður sje hætt við bilun, og á þeim tveir þræðir. A annar

þeirra að vera frjettaþráður, sem einungis sje til þess að senda

með hraðskeyti milli Rvíkur og sæsímans, en sem þó megi líka

nota á Akureyri. Hinn þráðinn er ætlazt til að nota megi bæði

sem frjettaþráð og málþráð eptir vild, og megi nota hann á svo

mörgum millistöðvum sem vera skal og menn óska. Er gert ráð

fyrir að hann yrði mestmegnis notaður sem málþráður, svo að

stöðvastörf við hann yrðu ekki mjög kostnaðarsöm. En hann

mætti þó i  viðlögum  nota   sem  frjettaþráð,   sjerstaklega  ef aðal-

10*