99 Grími loíar hann líka oft að leika sér út um völlinn og eiga fangbrögð við fjöllin. Grímur hendist um lög og loft — ljótt er að heyra sköllin. Nú býður hann þér í blindingsleik um bala og hraun og klungur. — En til þess ert þú of-ungur. Við skulum ekki vera smeyk, þótt veðragnýrinn sé þungur. ÍVí bráðum verðurðu sterkur og stór, þá stendurðu í honum Grími, þó hann sé hvítur af hrími. Enn ertu bæði bleikur og mjór, — en bráðum kemur sá tími. * * * Grímur æpir á glugganum, glirnur í myrkrið blína. — Drengurinn hættir að hrína. Hann hleypur til Gríms í huganum, en heldur í mömmu sína. JÓN SIGURÐSSON. Þorgils gjallandi. Eftir GUÐMUND FRIÐJÓNSSON. Eg gat þess um Porgils gjallanda, þegar ég ritaði um alþýðu- skáld Pingeyinga í Eimreiðinni, að fyrir honum yrði ekki grein gerð í stuttu máli. Mér datt þá í hug að minnast á hann í sérstöku máli. Nú vildi ég freista þess lítilsháttar. Fyrst er að geta um manninn heima fyrir. Pað kann að þykja nærgöngult. En um það hirði ég ekki. Útlendir ritgerða- smiðir feila sér ekki við, að segja frá heimilisháttum skálda og rithöfunda, sem þeir heimsækja og lýsa; það verpur ljósi yfir höfundinn, ef rétt er frá honum sagt, og veitir hjálp til að skilja það, sem hann færir í letur af hugsunum sínum. Ekki gengur samt of vel að gera sér rétta grein fyrir ritum skáldanna. Ég sá Porgils gjallanda fyrsta sinn í skrifstofu Péturs á Gaut-
Beinir tenglar