Eimreiðin

						154

þeirra á hann og rit hans. Efnið í mörgum af skáldritum hans er tekið úr íslenzkum

fornritum og sérstaklega vakti skáldsaga hans »Kerðir Pjóðólfs íslendings« mikla

athygli. Bókmentafélagið gerði hann að heiðurfélaga 1820 og þótti honum mjög

mikið í það varið og svaraði með löngu kvæði, þar sem hann kallaði sig »Islands

riddara«. Af því kvæði hefir Bjarni Thórarensen þýtt 6 fyrstu vísurnar og hina

síðustu, en Steingrímur rektor Thorsteinsson hefir þýtt hinar allar, sem á milli ligg"ja

og birt alt kvæðið í »Skírni« 1905. Kvæði Fouqués svaraði Bjarni líka með hinu

gullfallega kvæði sínu »Islands riddari« og er þýzk þýðing af því í ritgerð Poestions.

Par er og prentað kvæði, sem Finnur Magnússon orti til Fouqué á þýzku, enda

skýrt frá mörgu fleiru, til að skýra afstöðu Fouqués til Islands og íslendinga.

Ritgerð þessi hefir því talsvert gildi fyrir bókmentasögu voru.

V.   G.

ISLANDSK KVÆGAVL heitir smáritgerð, sem dr. Valtýr Guðmundsson hefir

ritað í »Tidsskrift for Landökonomi« 1908, 11. h., og er hún mestmegnis útdráttur

úr ritgerð Guðjóns heitins Guðmundssonar »Nautgriparækt vor og nautgripafélögin«

(í »Búnaðarritinu« 1908). Aftan við ritgerð dr. V. G. hefir ritstjóri tímaritsins og

ritari Landbúnaðarfélags Dana hnýtt nokkrum minningarorðum um Guðjón sáluga,

og harmar þar mjög þann missi, er landbúnaðurinn íslenzki hafi orðið fyrir við

lát hans.                                                                                                                   V.   G.

JÓN SVENSSON; ET RIDT GENNEM ISLAND.    Kobenhavn  1908.

Margir hafa ritað um ferðir sínar á íslandi, en fáum hefir tekist að gera frá-

sögnina eins alþýðlega, hugðnæma og aðlaðandi, eins og séra Jóni hefir tekist í

þessari bók. Framsetningin er svo elskuleg og yfirlætislaus — nærri því barnsleg,

að frá henni leggur eins og hlýjan yl til lesandans. Og auk þess að lýsing höf-

undarins á landinu og íbúum þess er bæði skemtileg og svo einkar þýðleg, þá er

hún þrungin af sonarlegri tilfinning, ást og lotning fyrir æskustöðvunum og ættjörð-

unni, sem hann yfirgaf á barnsaldri og mí sá fyrst aftur eftir 25 ár. Bók hans er

svo létt og látlaus, að hún er flestum öðrum líklegri til að ná tökum á dönskum

lesendum og vekja hjá þeim góðvildarhug til Islands. Margir Islendingar mundu

og hafa gaman af að lesa hana — og höf. á það líka sannarlega skilið, að landar

hans styrktu viðleitni hans til að laða hugi útlendinga að Islandi, með því að

kaupa rit hans.                                                                                                       V.   G.

KAARLE KROHN: LAPPISCHE BEIfRAGE ZUR GERMANISCHEN

MYTHOLOGIE.    Sérpr. úr »Fínnish-Ugrische Forschungen«.    Helsíngfors.

Prófessor Krohn sýnir hér, að Lappar hafa haft sagnir um og trú á Pór og

jötna, og fengið orðin úr norrænu. Sömuleiðis Freyr veraldargoð og Njörðr.

Kona Pórs hjá Löppum er Ravdna, sama orð og raudna, raun, þ. e. reynir,

og reynir er  heilagur í Kalevala — eins og á íslandi til forna.                  yt ^

DANIEL BRUUN: ICELAND. Routes over the Highlands. Sprengisandur

and Kjalvegur. Copenhagen and Rvík 1907. Með kortum og myndum og leiðarvísi

á íslenzku;   102 bls.  enskar,  16  íslenzkar,   118 alls.

Daníel Bruun fékk 1000 kr. úr landssjóði til þessa bæklings, þ. e. 160 kr.

fyrir örkina, og auk þess líka upphæð hjá hinu Sameinaða eimskipafélagi og Thore-

félaginu, svo láta mun nærri, að hann hafi fengið 3—400 kr. fyrir örkina, því ís-

lenzka ágripið  aftan við  verður naumast talið með.