Eimreiðin

						157

Er sú mynd tekin úr skopblaðinu »BLÆKSPRUTTEN«, sem ætíð kem-

ur út um jólaleytið.

Friðja myndin er tekin eftir »KLODS-HANS« 18. apríl 1909,

og sýnir hún núverandi ráðherra Björn Jónsson, fyrst í ræðustól.

þar sem hann er að tala fyrir íslenzkum kjósendum, og síðan í Dan-

mörku, þar sem hann er  að hneigja  sig fyrir konungi.

Danip friðaðir.

(Útdráttur úr Reykjavíkurluðrinum, ritstj.  SKÚI.I FJANTESSON.)

Ekki getur hjá því farið, að lesendur vorir hafi orðið varir við,

að risið hafa miklar sjálfstæðisöldur í Danmörku á síðari árum, og þær

mjög svo varhugaverðar. Þessi hjálenda vor þar syðra hefir þrásinnis

hagað sér þannig, að þess tekur nú að gerast full þörf, að íslenzka

mamma hetjist handa og fari að hugsa dálítið um Dani, þessa hálf-

siðuðu Skrælingja, er óþektir voru með öllu í sögum í þann tíð, er

þjóðskáld vort Hallgrímur Skallasmekkir orti drápu sína, þá hina

frægu:     »Saltfiskurinn prímsigndi«.

rá er heil halarófa af dónskum mönnum, allavega skrítnum, hafði

sýnd verið í fyrra í skemtigarðinum við Pingvöll undir forustu Frið-

riks konungs, sendum vér nefnd til þessarar litlu, afvegaleiddu þjóðar,

til þess að sýna henni fram á stöðu hennar í ríkisheildinni, hversu lágt

hún væri sett þar í stað. Sókum þess að vér höfum eigi haft nógu

vakandi auga á Dónum, hefir það komið á daginn, því miður, að

þeir hafa laumað inn í grundvallarlög sín ýmsum ákvæðum, sem koma

gersamlega í bága við núgildandi ríkisrétt þann, er saminn var á dög-

um Snorra Sturlusonar. Vér verðum að fara dálítið varlega að þess-

um bændafáráðlingum, jafn-grátlega lítilsigldum, sem þeir eru, en þó

hefir vorum mönnum tekist á skömmum tíma að koma vitinu fyrir ó-

róaseggina og fá ríkisréttarsambandið gamla lögleitt aftur, eins og það

á að vera. Verður nú eigi annað séð, en að bældar séu niður allar

uppreistartilhneigingar í Danmörku.

Nefndin hefir sem sé samþykt á síðasta fundi sínum — samkvæmt

Gamla sáttmála og eftir öllum guðs og manna lögum — svohljóðandi

»Uppkast að grundvallarlögum Danmerkur«.

1.   gr.

Konungur íslands er jafnframt konungur yfir Danmörku, en því

að eins má hann dvelja í téðum landshluta, að hann hafi til þess

fult og skýlaust leyfi alþingis. Hann nefnist konungur íslands ásamt

hjáleigum þess.

2.   gr.

Fyrst um sinn veitist danska ríkisþinginu nokkurskonar sjálfstæðis-

réttur í héraðsmálum.    Pó fellur sá réttur burtu  að   25    árum liðnum.