Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						Mirabella  hvíslaði:  —  Allt  í
• lagi, Peter. Svo gekk hún þvert -
,:1 yfir leiksviðið, tók upp koniaks-
flöskuna    og    kom    aftur    til
Wesslers.
Mér firinst undarlegt, að hún
skyldi taka tómu flöskuna með
sér. En ég hætti fljótt að brjóta
heilann um það. Ég gladdist bara
yfir-því, að sjá þau far»;
. Dr. Lenz, íris og ég vorum nú
ein eftir á sviðinu. Lenz stóð
þarna hávaxinn og mikilúðlegur
' og krosslagði hehdurnar á ístr-
unni.
—  Cromstock var hjartabilað-
ur, sagðr ég stillilega. — Hann
hefur áður fengið köst. — Hann
— hefur, sennilega ekki þol-
að taugaæsinginn í sambaridi við
æfingarnar.
Lenz kinkaði kolli,T en. sagði
ekkert. Hann opnaði yfirleitt ekki
munninn fyrr en sjúkraliðaruir
komuog lögðu Cromstock á bör-
ur. Þá sagði hann rolfcga;
— Ég ætla að fylgjast.með lífc-
inu til: sjúkrahússins, herra Dul-
>     uth. Svo kem ég heim.til yðar.
Hann;þagnaðiandartak,,en sagði
, síðan: — Á meðan skuluð. þið
reyna   að   vera   ekki   alltof   á?
hyggjufull:
Ég rcyndi að vera áhyggjulaus,
en það var eins og mér vildi ekki
takast.það. Þessi síðasti atburð-
ur hafði algjörlega eyðilagt taug
ar mínar. Ég leit á íris, sem
reyndi að kveikja sér jafn ró-
lega í vindlingi og ekkert hefði
skeð. Ég róaðist að mun bara
við að horfa á hana.
—   Elskan min,  sagði ég. —
. Áðuren.þú.lætur í.ljós hugsan.-
ir þínar, verður þú að leyfa mér
að segja þér. eitt fýxst: Þú ert
I yndisieg, og óg elska þig mjög
heitt.
—  Þetta .voru. tvö atriði. Hún.
brosfji   andartak,   en, varð   svo
. strax alvarleg af tur;
—  Peter, við verðum að gera
eitthvað.
— Með tilliti til Gromstocks?
'      Hún. kinkaði kolli.
—  Aumingja, gamli maðurinn,
byrjáði ég. — Hann var veikur
fyrir hjarta, og áreynslan ...
—  Vertu nú ekki barnalegur.
Þú- veizt vel,  að það var ekki
i þáð: Hún þagnaði og virti mig
forvitnislega fyrir sér:— Fund-
uð þið Gerald raunverulega ekki
neitt þarna uppi í búningsklef-
unum?
— Jú, svaraði ég. — Viðfund-
um síamskött með ljósrautt band
um hálsinn.
—  Ég á ekki við köttinn. Það
var ekki köttufinn', sem hræddi
Theo. Það veizt þú eins vel og
ég. Og það var heldur ekki kött-
urinn, sem hræddi Crqmstock.
Þau sáu bæði eitthvað í spéglin-
um, eitthvað, sem var nógu ó-
hugnanlegt til að hræða Crom-
stock svo mjog, að hann dó af
því. Og hann bjóst við einhverju,
sem gerði hann óttasleginn, áð-
ur en hann jafnvel. kom inn í
. leikhúsið.      .       . '.
Auðvitað hafði ég hugsað það
sama. Það þýddi ekki, fyrir mig
að neita því. — Nú, og hvað
svo, sagði ég þunglega. — Eig-
um við þá að trúa því að spegil-
. mynd< án nokkurs líkama gangi
hér ljósum logum í Dagonet?
— Ég veit ekki, taverju við
eigum að; trúa,, Peter. En Corm-
stock óttaðist einhvern, sem bar
nafnið Lilliani Það er bara eitt
fyrir okkur að gera. Við verð-
um að: komast að því,. hver er
Lillianj,
Hún tók þétiingsf ast um hand*
legginn á mér og,þaut til- dyra.
Það yar ekki um annað að ræða
fyrir mig: en. fylgja. henni^ efjtir,
þó, mér fyndist: sú hugmynd
harlái brjálteðisleg að rannsaka
hailtleikhus vegna draugaspegils
og einhvers vesals anda að nafni
LÍllÍÍUlí                                              :-r
Viðí gengum  eftir ganginum.
Hann^ var enn óhugnanlegri en
áður., Ljósið var mjög dauft .
vegna alls ryksins á ljóshjálm-
inum, þögnin þrúgandi. Auðvit-
-að.varð ég. aðleika, hinn sterka,'
og. hugaða, karlmann vegna, íris-
ar. En hiðíinnra með mér skaíf
ég og titraðl.
Vi8 námum? staðar fyrir. utari
lokaðar dyrnar^ á, búningsklefa:
primadonnunnar. |ris læddi hönd/
sinni í hönd, mína. Ég tók úmT
húninn, opnaði dyrnar og kveikti
ljósið.
Ég hafði ekki séð þetta her-
bergi áður. Það var næstum eins.
og búningsklefinn á efstu hæð-,
inni, sem. við Gerald höfðum
skoðað, nema hvað þessi var.
stærri og með stórum klæðaskáp
og spegli í staðinn fyrir- iitla.,
klæðaskápinn með forhenginu,
uppi. íris þrýsti fingur míriaf,
þegar viðskoðuðum snyrtiborðið:
Spegillinn fyrir ofan það var
broUnn og spi-unginn,
Ég veit ekki hvers vegna það
hafði svo mikil áhrif á mig. Eft-
ir allt það, sem skeð hafði,- hefði
ég átt að geta tekið einum brotn-
um. spegli með ró. En það er nú
einu sinni svona með leikhús-
fdlk, að því verður alltafc mlkið
um, að sjá þetta versta. af. öllum
óheillamerkjumt
íris var fremur róleg. Hún
gekk að brotaa speglinum; -— Það
hiýtur að hafá veriðí hót inni,
sem Cromstock yarð syo: hrædd-
ur, Hún sneri sér að; mér með
ótjta í augum. — Hann sagði að
það — hvað svo sem það nú
var — hefði komið út úr speglin-
um. Og þessi brotni spegill bend
ir jú til þess, að eitthvað hafi
komið út um hann — frá bakhlið
inni> Peter, þetta ec hræðiiega
óhugnanlegt.
í fyrsta skipti var henni veru-
lega brugðið; Við- það; varð ég,,
þó undárlegt mætti virðast, ró-
legri,
—  Vitleysa, sagði ég, en rödd
mín var þd allt annað en sann-
færandii — Wessler hefar sjálf-
ur brotið spegilinn fyrir æfing-
7,una.
fris sleppti höndminni og gekk
að klæðaskáþnum. Hún opnaði
dyrnar og fann svarta hattinn
hans Wesslers og yfirhöfh hans.
Það. yar eittlivað draugslegt. við
þessa hluti eins og þeir hcngu
þarna. Hann hafði áreiðardega
gleymt. þeim, þegar hann þurfti
að flýta sér af stað með. Miara-
bellu. Ég æfclaði einmitt.að fara
að segja einhyeria fyndni, þegar
íris rakupp dálitið,óp.og sagði:
—  Sjáðu!
Hún, taeygði sig niður og tók
eittbvað ^ipp, sem. lá á gólfinu
hjá skánnum. Hún rétti mér það.
—  Sjáðu þetta, Peter^
Ég leit á hlutinn; Að vissu
leyti var þetta ein af okkar allra
óhugnanlegustu uppgötvunum> í
hönd írisar: lá leirstyttan hans
Wesslers — litla.styttan af Mira-
bellu Rue.     Þegar við höfðum
skoðað hana á æfingunni fyrr um
kvöldið hafði hún verið fullkom-
in, jafnvel hið minnsta smáat-
riði. Ná var því öðruvísi háttað.
Að vísu. var. likaminn óskemmd-
ur.en hálsinn var brotinn á ógeðs
legan hátt, eins og, hann hefði
verið; klemmdur miili sterkra
fingra. Litla höfuðið. dinglaði
laust út aðra hliðina, þannig að
styttan líktist óhugnanlega mikið
konu, sem hefur verið hálsbrot-
inn við kyrkingu! — eða hengd^
—r ManstU: hvað Theo sagði?
SÆNGUR
Endurnýjum gömlu sængurnar.
Seljum dún- og fiðurheld vwr
VÝJA     FlBUBHREINSimra
Hverfisgötu 57A. Simi 16TM.
Knattspyrnan
Framhald af bls. 3.
hraða og skallaði v.útherjinn, og
mark. Skömmu siðar var leiknum
lokið, árangurinn í tólum sem
við blasti á spjaldinu, var 6 gegn
1.
SNJALLIR LEIKMENN.
Middlex Wanderers hverfa héð-
an ósigraðir, í þessum þrem leikj
um sínum hafa þeir gert 14 mörk
en gegn. 5. En þetta er þó heldur
hagstæðara markartala fyrir okk-
ur, en í fyrri heimsókn, þá var
talan einnig 14 en gegn aðeinsjS.
Þetta hefir okkur þó farið fram!
Ekki verður því neitað að Wandt
erers báru af mótherjum sínum,
í öllum leikjunum, að þvi er knatt)
leikuc telur almennt og unvleik-
skipulag og hraða. En sérstaklega
þó í þvíað skalia knöttinn, sem
okkar leikmenn eru yfirleitt ótta-
legir klaufar við.
Af þessum Icikmiinnum, semeru
yfirleitt á aldrinum 18—22 ára*
má margt læra, ef vilji er til þess.
En svo hefir jafnan verið þegar
erl. lið hafa- hingað komið,. sero
öll hafa skarað framúr okkur um
alla almenna knattspyrnu.
Þróttur á- þakkir skilið fyrir að
hafa fengið'þessa skemmtilegu og
snjöllu knattspymupilta hingað',
til þess enn einu sinni að lofa
okkur: að'. sjá hvernig bera skal
sig til aðná árangri í knattspyrntt
íþróttinni,
Það: var Hannes Sigurðssoné
sem dæmdi leikinn og gerði það a£
öryggi og festu. Áhorfendur
vorumargir.  ¦              E. Bi
— Þau eru íailegust, þegar bau sofa
*o»j-^- .__T-*iQ
VVHAT" HAVE^OLÆy GONfi-
C--0,-\5?-      ANP. I -rJ5T

w#ý>, / ^m *^y !mw & T^i \
— Viö höfum ekki leitáð á réttum stöð-
rnii, Summer. ÓIi nældi sér í gúmmíbát. og
er einhvers staðar á ánni.
—  Ég verð sko að fá gúmmíbátinn aftur.
Ég ber ábyrgð . . .
— Þú færð bátinn, vertu rólegur. Nú fara
flugherinn og strandgæzlan af stað og leita.
—  Ég vil fá samband við fluggæaluna,
blöðin og sjónvarpið.
—  Það þarf nú ekki allfe þetta umstane
vegna bátsins.                      i
ALÞÝÐUBLAÐIÐ — 9„júní 1964
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16