ýmsum siðum og lífsvenjum fólks. Því ætti að ýta undir og hvetja ungt fólk til jákvæðra og uppbyggjandi verkefna, m.a. til þátttöku í íþróttum. Þá hefur aukin bindindissemi víða erlendis, m.a. í Bandaríkjunum, verið rakin til svokallaðrar, heilsubyltingar með aukinni umhyggju fyrir hreysti og líkamlegri vellíð- an. Tíska og ríkjandi viðhorf er sterkt afl sem menn hefur lengi fýst að virkja í baráttunni fyrir aukinni bindindissemi. Þar er við ramm- an reip að draga á tímum þegar fylgi við áfengisneyslu er almennt og hún dýrkuð á marga vegu. Breytingar á áfengisneysluvenj- um verða þó ekki nema með hugarfarsbreyt- ingu. Þetta er vafalítið öllum ljóst. Vandinn er að koma slíkri hugarfarsbreytingu á. Sjálfsagt þykir að reka áróður fyrirýmissi vöru og þjónustu til að auka áhuga fólks á henni. Sömu leiðir eru nú reyndar til að hafa áhrif á ýmsa aðra hegðun fólks. Má þar nefna áróður í baráttunni gegn eyðni. Þessi leið er vannýtt í áfengisvörnum þó að hún sé ekki óþekkt. Hún er dýr því að kostnaður við gerð auglýsinga og áróðurs í formi þeirra, svo og birtingar, er mikill. Það er þó vissa mín að margir vilji leggja nafn sitt við slíka umfjöll- un og leggja henni lið. Þar má ekkert kák vera á ferðinni heldur ber að ganga skýrt og mark- visst til verks. Falinn og torráðinn boðskapur, til kominn vegna þess að menn þora ekki að segja beint það sem þeir vilja sagt hafa, er merkingarlaus eða jafnvel hlægilegur. Ekki bara börnin Hugarfarsbreyting, sem aðeins nær til hluta fólks, t.d. aðeins barna og unglinga, á eríitt uppdráttar. Sú leið, sem valin var í reyk- ingavörnum, er um margt eftirbreytniverð. Þar var lögð áhersla á alla aldurshópa þó að fyrirferðarmest væri fræðslustarfið í skólun- um. Vakin var athygli á heilsufarslegu tjóni af völdum reykinga og fólk hvatt til að hætta að reykja. Þar gengu fullorðnir fram fyrir skjöldu og létu ekki sitt eftir liggja. Hætt er við að sú ánægjulega þróun í reykingum hér á landi hefði nokkuð látið á sér standa ef allt púðrir hefði aðeins farið í að fá börn og ung- linga til að láta tóbakið eiga sig. Heim komin úr skólanum með þekkingu og vissu um að reykingar séu tóm tjara setjast þau til borðs með foreldrum þar sem reykingar þykja sjálf- sagðar. Aðfinnslum og tilraunum barnsins til að skapa sér reyklaust umhverfi er tekið illa og margt af því sem skólinn og fræðslan hefur skilið eftir í huga barnsins borið til baka og jafhvel gert tortryggilegt til að berja niður gagnrýni á reykingar. Hið sama á við um áfengisneyslu. Það er til lítils að ætla sér að breyta viðhorfum ung- linga til áfengis á meðan fullorðna fólkið held- ur því á stalli og hampar sem eina möguleik- anum til að njóta góðu stundanna og gera sér dagamun. Meðan svo fer fram eru litlar líkur á að miklar breytingar verði. Boð og bönn Margþvæld er sú staðhæfing að ekki megi eða dugi að beita boðum og bönnum í áfengis- vörnum. Ýmsir viðmælendur BFÖ-blaðsins taka undir hana. Hér er mikill misskilningur á ferðinni. í gildi eru ýmis boð og bönn sem njóta fylgis mikils meirihluta þjóðarinnar. Má þar nefna reglur um lágmarksaldur til áfengiskaupa og að hafi ökumaður neytt áfengis megi hann ekki aka bíl. Er hugsanlegt að þeir sem lýsa því yfir að þeir séu á móti boð- 1. Hvererafslu/kiþtn lil áfenti- fs og huaO ræður henti? . Hrað finnnt þér brýnai fjcra I lífriiflinriiriiuiilf koma upp áróðursstrffli gegn vlni eins og gegn reykingum Ekki nog að tala gegn Íftngisneyslu lyrir daufum eyrum. Þessi fræðsla ]iarf að vera mjög markvÍ3H. óll H. Þórðaraon, f ramkvæmd*»tjóri: 1. Eins og margir unglingar próf- aði ég að vera Btor" og eins og flmlir hinir með þvl að nmakka áfengi. Ekki þurfti égmikið til að finna að þetta átti alls ekki við mig og ákvað þvl að láta áfengi algiörlega oiga sig. Og það er dalítið skommtilegt afi setja þeasa ákvörftun I Hamhengi við núver- andi atarf mitt, þvf um leið og ég rekkbflprofvarlirNfltefnilnákveo- ín: Bindindi. Þafimá þvieiginlegii segja aðég eigi um þonnarmundir 30 ára bindindiaafmæli". Þrdtt fyrir val mitt 1 þessum efnum virði ég rétt annarra til nfl neyui áfengia, þ.e.a.s. geri þeir það 1 hrtfi og skaði engan annan mefi neyalu BÍnni. Það er hins vegar dslít.ifl vandrataflur hinn gullni meðal- vegur mitli höffl og öhöfa. 2. Fyrat og fremBt þarf með eín- hverju mrtti að hindrn þanii viln hring sern nil umlykur þjóðfolag okkar. þ.e. aft rfkisajóftur og þeir sem honum stjðrnn Hjai aðeins tekjur af þvi aem inn kemur i vorslunum ÁTVR en gleymi og hirði ekki um MtmUuplMRII kostnaðsem arvfndrykkju leiðir Þar er mér auftvitað efst i huga allt það Iki) og sú kvöl sem ölvun- avakstri f> Ir\v "g éí þekki því miftur svo vel úr Btarfi mínu. Þá rninst mér að Cra'ðHln um .ikaðleg áhrif áfengÍB megi vera miklu meiri og jftkvaiftari en nú er, en þiir íi ry. I'vrsi «1; IVi'iiii*t við nð l|i)l miðl.ii lii'li fif uniijöllivn er miðar að þvf að (irykk.lii nfi'iigis só Jmð eðlilega Þetta l'r nvipað og vift á um hraðakntiu nlli'lll i't'vorið nð synii n'sandi tiiignablik rallaksl- urs, en við ntöftugt aft fra alysa- tölur seto lil haf'a nrðið li þanii háttaðalltnfhraltvai -ekiðminiið við nðstn'ðiir. Ý,R vonn iift þróunin verði a þann veg aft flnt þyki að smakka ekki éfengi - Öfugt við Ragnhelður Ólatsdóttir, íþróttatræ&lngur: 1. Foreldrar minir reykjn hvorki no rireWa. og þnft hofur i'ininglo^d haft lihrif rt mig. ftg var mikið i [þróttum á arum áftur, i lang- hlaupum, og þá kemur neysla þoMHiiraefnaekki til greina.Hkoð- un mln er öbreytt, þótt ég sé htt keppni 2. Gott væri ef fólk givli notaft áfengi l hðfi. en beat er aft byrja aldrei að nota áfengi. I>að þarfað uppfraiða ungl l'olk iim skiuWnii llffUViis n)i KvevtlLmlhvit þiið ll.'fuv á Ifkamann til hins verra. Þórunn Elidóttlr, kennari: 1. Éger bindindismaftur þarsem þafi er í samrajmi við llfsskoðun mlna. Ég ber ábyrgð a eigin lífi og 2. ForvarnarBtarf þarf að eíla, ekki bnrti ti ineðal unglinga hold ur Ifka fullorftinna, þar sem bryn- nati vettvangurinn er & meðal for- þafisc idag.