Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vestri

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Vestri

						30
VESTRI.
8. tbl.
Vínsala á þjóðhátíðum.
lins og mörgu'm er kunnuijt,
hefir verið talsvert þrefútúrþví
í Reykjavík undanfarin ár, hvort
leyfa aítti söiu oy veithii* áfensra
drykkja, við þjóðhátíð.i-haldið.
Sumir lí'igfræ 'ingar hafa Haldið
því fram að slik sala væri ólög-
leg en aðrir liafa taltð hana í alla
staði löglega og leyft h ma, og
meðal þeirra var bæjarfógetinn í
Reykjavík. - Stúkurnar í Rvík
kusu í sumar nefnd m inna til að
kæra þessa sölu. Nefndin kærði
fyrst til bæjarfógeta, en hann
vildi ekki taka kæruna tilgreina,
þar eð hann hafði leyft sölun/j.
Nefndin sneri sjcr þá til stjórnar-
ráðsins og leitaði úrskurðar þess
í málinu.
Út af kæruþessari heíir stjórn
arráðið tekið svo röggstmlega í
taumana, að það hefir lagt fyrir
alla lögreglustjóra landsins. að
veita eigi framar veitingamönn-
um leyfi til að hafa um hönd,
veitingar áfengra drykkja, utan
veitingahúsa sinna.
Stjórnarráðið hefir í þessu efni
tekið af öll tvímæli og er sigur
þessi bindindisvinum mik'ð gleði-
efni. — Munu þessi afskipti vekja
og auka traust þeirra á stjórninni
og gefa þeim góðar vonir um
að hún muni ekki mótfallin að
takmarka og afnema sem mest
má verða sölu og veitingu áfengra
drykkja.
Athygli
lesenda blaðsins viljum vjer hjer
með leiða að auglýsingunni um
ísl. sýningunni í Km.höfn hjer
aptar í blaðinu. Ættu allir Is-
lendingar að stuðla að því, að
sýning þessi gæti orðið oss til
sóma og gagns með því að láta
forgöngumönnum þessa fyrirtæk-
is í tje allt, er mætti prýða eða
bæta sýningu þessa, og menn hafa
undir höndum. — Það væri miður
viðfelldið, ef sýningin fyrir Island
vrði svo laklega úr garði gerð,
að þeir sem sýninguna sækja,
hefðu ástæðu til að setja menn-
ingu íslendinga skör lægra en
Færeyinga, Vesturheimseyjabúa,
eða jafnvel Grænlendinga.
Sjerstaklega áherzlu ber að
leggja á, að ekki sje látið undir
höfuð leggiast að senda ýmsa
nýja lista-gripi, og vandaðan iðn-
að, til sýningarmnar.
FregrrlTaflar.
Öxarfirðí Norðr-PrcigeyjarsÝslu 24/n '04.
„Sumarið sem loí<'> var frábæriega gott,'
frá fimtud. fyfir hvítas. (a: 10. niaímán.):
„Maí- rann (oss) -sól ór sævi,
sorgin fórst í gleymsku-hyl,
leysti brúnir blárra fjalla" o. s. frv.
Elstu    menn   muna    eigi   aðra    eins
sprettu-tíð,    og   þetta   sumar,   og   nýt-
ing varð og mjög góð, þóað fremr væri
litlir þurkar of't, þangað til  laufvindar,
(S.) er hér er  kallað,   komn   eftir   11.
sept. og héldust þeir framundir lok þess
mán.    Hey eru þvl bseði góð og  mikil
nú, og hefði getað  orðið   miklu   meirn
ef hér vseri ekki fólks-ekia einsog anai-
arsstaðar er pottr brotínn með til sveita
nú á tírnum. Haustið allt að þessu hefir
og gott verið, enn oft skakviðrasamt,
og þóað dálítill snjór hafi stundum kom-
ið, hefir óðara leyst upp aftr. Nú hefir
bér iim vikutíma verið-föl á jörðu, enn
sýnist nú vera að ganga í hláku. Skepnu-
höld hafa vei'ið góð, og heílsufar maima
ágætt, og skal í því sambandi getið, að
vér fengum agsetan lækni fyrirári, Þórð
Pálsson, og ölhrm fellr mætavcl við
liami og konn hans, Gnðrúnu Björns-
dóttr, ritstjóra „Isaí'." Enn sá er galli
á gjöf Njarðar, að ekki er útlit fyrir
annað enn að þau hjón verði aðhrökl-
ast héðan aftr, sökum þess að þau hafa
síðan þau komu verið á sífeldum hrak-
ólum mcð sama-stað, og þykir öllum
sýslunefnd vor Norðr-Þingeyinga gcgna
slælega skyldu sinni í þessu efni, enn
ki að gert. — Verzmn var með
skásta móti í fasta-verzlunum, einkum
fjártaka (slátrun) óvanaloga góð, enda
fé hór mjög vænt til niðurlags. — Xi'i
var byr.jað loks eftir langa margra ára
baráttu ;'i stórvirki því, er Jökulsá-brú
í Öxarfirði heitir. Voru milli 20 og 30
iiianna þar við frá b.yrjun júním. til miðs
okt., komust stöplarnir (grjót), 2 hvoru-
mogin, alls 4, langt á vog ásamt brúar-
sporðum. Gekk vinnan mjög vel, einkum
eftir að Steinþór steinsmiðr Bjornsson
Mývetningr tók við allri stjórn, um
miðjan júlim. Allt of'nið í brúnasjálfa
kom hingað og var skipað ujip á Skinna-
staða-rcka um mót ág. og sept., og eiga
Oxfirðingar að aka því rmdiroins og
færi koma nú órhátíðum. Brúin verðr
á gamla ferjustaðnum rétt framan við
Skinnastað."                                Fiíiis.
Hjalteyri, sæ/10 1904,
„— — Yfirleitt um endilanganEyja-
fjörð út á móts við Hríscy, fæst ekki
nokkar björg úr sjó, af nokkru tagi, og
Ægir er svo úfinn nótt sern dag, að ekki
vogar maður sjer að leita út f'yrir fjarð-
armmnið, þar mun þó finnast fiskur.—
Eigi að síður erum við kátir piltar, og
lifum í von um betri daga síðar."
Eptírmæli.
----»0« —
Eins og getið or um í 5. tbl. Vestra
er merkispresturínn síra Arnljótur Olafs-
son á Sauðanesi nýlega látinn. Hann
ljczt daginn eptir jarðaaför konu hans,
eins og áður er getið. Þau hiifðu verið
•svo tryggir förunautar á langri lífsleið,
að jafnvel dauðanum var um megn að
skilja samvistir þeirra nema örskamma
stund.
Síra Arnljótur var fæddur 21. nóv.
1824 og því nærfellt áttræður að aldri.
JUaiin ninn hafa verið ættaður og upp-
runninn í Húnavatnssýslu. Þótt for-
eldrar hans væru fátækir varð það úr
að hann komst í latínuskólann. Var
hann þar um það leyti sem frolsisaldan
sem um það Ieyti gekk yfir Norðurlönd
barst hingað til lands, og varð þegar
hiigí'aiigiiin af henni eins og flestir aðrir
skólapiltar. — Varð þá ærið ókyrt í
skóla og var síra Arnljóti sem þcgar
á unga aldri var inikill fyrír sjcr, gefin
lihiia. rncsl, sök á þvi, vjek hann þá úr
ukóla, cn lauk svo námi sínu utan skóla
og gckk litlu síðar undir burtfararpróf.
Sigldi liann svo til háskólans í Kaup-
iiiaiinaliíilii og tók þar hin fyrri háskóla-
pi'ól' með góðum vitnisburði og lagði
sig svo einkum eptir að lesa stjórn-
fræði. — Hið i'sl. Bókmenntafjelag fól
honum   þá   ritstjórn   Skírnis   og   hafði
bt.....  lia.ua   á   hcndi   í. nokkur   ár,   og
koniii. þá fyrst fyrír almcnnings sjónir
hinir frábæru hæfileikar hans, sem nú
eru fyrir löngu orðnir þjóðkunnir, og
soint riiiinu oleymast. Síðan hofir hann
ávalt I'cngist talsvcrt við ritstörf bæði
með blaðagreinum og bókum, t. d. Auð-
fræði, Rökfræði o. fl., og hefir ávalt þótt
rita aí' mestu snilld, cinkum hafðí hann
ágæta hæfileika til að myndaný íslenzk
oió, og heíir þannig  auðgað  mál   vort
með mörgum og fogrum nýgervingum.
Nokkru optir að hann hætti námi sínu
við háskólann, gerðist hann fylgdarmað-
ur baróns Bh'xon Einecke suður um
lönd. Árið 1860 ferðaðist hann með
Shafmer ofíursta til Islands og Græn-
lands til að rannsaka símalagningu þá
leið til Amoríku.
1859 varð hann þingmaður Borgfirð-
inga og varð þogar oinn af atkvæðamostu
skörungum áþingi. Haustið 1861 byrjaði
hann guðfræðis-nám og lauk því með
góðu prófi 1863 var lionum ve.itt Bægisá
í Eyjafj'arðarsýslu, og árið eptir giptist
hann Hólmfríði Þorsteinsdóttir fráHálsi,
Arið 1889 fj'ekk hann svo veitingu fyrir
Sauðanosí og var þar til dauðadags. Hin
síðari árin hefir hann haldið aðstoðar-
prest, síra Jón Porsteinsson mág  sinn.
Síra Arnljótur var all-mörg ár þing-
maður, bæði Eyfirðinga og Norðui-Ping-
oyinga og var unveína hríð konungkjör-
inn. Siðast var hann kjörinn á þing
árið 1901, í Norður-Pingeyjarsýslu, en
vegna ellilasleika og heilsubiests auðn-
aðist honum ckki að sitja á  því  þingi.
Sira Arnljótur var sannur niðji og
eptirmynd, að öllu atgjörfi, hinna
fornfrægu hetja or námu ísland fyrir
rúmum þúsund árum síðan. Hann var
hár og karlmannlega vaxinn, rammur
að afli og tígulegur í framgöngu, Ijiif-
legur og viðfelldinn í umgcngni, — hann
var þjettur á velli og þjettur í lund,
— spakur að viti, vinfastur, staðlyndur
og hinn mesti lærdómsmaður, rausnar-
maður mosti og búhöldur. Lífsstarf hans
var bæði langt og mikið og spor þau
sem hann hefir markað í sögu þjóðar
vorrar, munu geymast meðan hjer stond-
ur steinn yfir steini.
Nýtt fyrirtæki.
Chr. L. Gram kaupmaður, sonur N.
Chr. Gram's, er lengi rak verzlun í Stykk-
ishólmi, Olafsvík og á Dýrafirði, hefir
nú gert samninga við stjórnarráðið um
leigu á Eldey, r«m cins og ku»tmgt er
liggur út af Reykjanesi. Er það áform
hr. Gram's, að lata rannsaka, hvort cigi
sje á eynni eða jarðvegi oyjarinnar svo
mikið af „guano," að það gæti orðið
gróðafyrirtæki að flytja út áburðarteg-
und þessa, er á síðari árum hefir vcrið
í afarháu verði. Ef svo reynist, að í
eyjunni sje „guano" — en það virðist
mjög líklegt, þar sem þúsundir fugla
hafa orpið þar árlega síðan sögur fara
af, — verður bráðlega, að öllum likind-
um á komandi sumri, byrjað að flytja
út þessa nýju verzlunarvöru. Samningar
stjórnarráðsins við hr. Gram eru svo
gerðir, að auk fastákveðinnar árlegrar
leigu eptir eyjuna greiðist landsjóði 25
aura gjald af hverjum 100 pd. af „gua-
no," er út kunna að verða flutt, og gæti
því fyrirtæki þetta, ef svo reynist að á
eynni sje áburður að nqkkrum mun,
orðið mjög svo arðvænlogt fyrir landið.
(Eptir „Þjóðölfi.")
Ilússncsk kynjamær.
Útlond blöð segja frá mjög eútkenni-
legri kynjamær i Vladikavkos á Kúss-
landi, som þekktur blaðamaður segist
sjálfur hafa sjoð. Stúlkan er 12 ára
gömul, og hcfir hún lifað afskokkt og
óþekkt, þar til fyrir skömmu að fór að
bera á þeim oiginloglcika hjá honni að
hún dregur til sín alla hluti i nálægð
sinni, eins og segulmagna;ð járn gorir
við annað járn. Pegar hún kemur ná-
lægt eldhúsborði, fara öll áhöldin að
dansa. Þvotturinn fýkur af stögunum
á þerriloptinu, cf hún lýkur upp dyrun-
um. Elöskurnar stökkva af borðinu, og
mölvast í mjel við fætur honnar. Lausir
steinar scm liggja á jörðinni, lyptast
upp o. s. frv. Undramær þessilíturút
eins og fólk er flest, hraust og tauga-
sterk, og hlær að eins að þessu kynloga
aðdráttarafli sem hún hofir, og veit ekki
einu sinni hót um að þctta sje neitt 6-
náttúrlegt.   Margir  eru  forvitnir  við-
víkjandi stúlku þessari, og efnafræðis-
kennarinn í bænum hefir lengí athugað
hana. _ Fað hefir verið komið með ýmsar
Jíklogar og ólíklegar getgátur. Hún á
nú að flytjast til Pjetursborgar, til að
rannsakast vísindfléga. Margir meðal
alþýðunnar álíta stúlkuna auðvitað djöf-
ulóða og leggja til að reynt sje að særa
djiiflana út af henni.
Bólusetning.
Við kvillum öllum kalla má
nú kunni maður lækning fá
án Brama og Kína brúkunar,
með bólusetning allskonar.
Nú börn og fje er bólusett,
en bezt er eitt, sem hef jeg frjett:
Mcnn bólusetja beran sand
svo bezt verði' hann gróðrarland.
Pað bóluefni brátt mun fást,
sem breyti hatri' i tryggð og ást;
ef blöð vor yrði bólusett,
sá bróðurandi þekktist rjett.
En bezt mundi samt að byrja þar,
að bólusetja' allt stjórnarfar
og kirkjumál og kennidóm
svo kvistnin yrði' ei hræsnin tðm.
En annars vjer sjáum allstaðar
að allt eru bólusetningar
og maturinn sem í magann fer
oss megin gcfur svo tórum vjer.
Af bólu'efni sprettur hver lítil lind
og lifnar hver vera í sinni mynd,
af bólu'efni fær allt búning sinn,
því bólu'efni er allur heimurinn.
(Eptir   Plausor   í „Nýja íslandi.")
Minnisvarði
á leiði Markúsar F. Bjarnasonar skóla-
stjóra, var afhjúpaður í Keykjavík 23.
f. m. Sjómannafjelagið „Aldan" hefir
komið honum upp. Á honum er mynd
M. F. Bjarnasyni, höggvin úr íslenzkum
steini eptir Jul. Schau. Hannes Haf-
liðason bæjarfulltrúi hjelt aðal-ræðuna
við aflijúpunina. Síra Eriðrik Friðriks-
son þakkaði mcð ræðu fyrir hönd vanda-
manna.
Veitt prestakall.
Bergstaðir í Húnavatnssýslu eru veittir
síra Ludvig Knudsen fyr presti á Þór-
oddsstað.    Aðrir sóttu ekki.
Yfirrjettarmálafa^rslumaðup.
I stað Einars Benediktssonar er skip-
aður Páll Vídalín Bjarnason.
Bruni.
Ibúðarhúsin við hvalveiðarstöðina á
Tálknafirði brunnu um siðastl. mánað-
armót til. kaldra kola. Eldurinn kvikn-
aði að degi til og var enginn heima.
Tvoir menn sem eru þar að vetrinum
til eptirlits voru staddir á bæ þar skammt
frá. Enginn veit hvernig eldurinn hefir
kviknað. — Eldur var hvergi lifandi í
húsinu þegar mennirnir fóru nema í
ofni í herbergi sem þeir bjuggu í. Engu
lauslogu varð bjargrð.
Meinlegt er það
fyrir ísafjörð að fá hingað enga ferð
frá útlöndum í desbr. — það væri hyggi-
logra að fá eina ferð í þessum mánuði
en að skipin sjeu að elta hvort annað
að sumrinu. Það ksemi sjer fyrst og
fremst bctur fyrir hjeraðsbúa og hlyti
líka að vora arðvænlegt fyrir útgerðar-
fjclögin.
Látlnn
er sagður nýlega síra Steindór Jóhann-
esson Briem f. 27. ág. 1849 prestur í
31 ár ljúfmenni og valmenni. („Evík.")
Bráðapest
hefir gert talsverðan skaða í
í haust.
Arnarfirði
t
Fiskafli
hefir verið all-góður nú upp á síðkastið.
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 29
Blağsíğa 29
Blağsíğa 30
Blağsíğa 30
Blağsíğa 31
Blağsíğa 31
Blağsíğa 32
Blağsíğa 32