Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vestri

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Vestri

						II
VESTRl.
2  bL
/
Magnús Hj, Magnússon.
Hinn 30. des. 191*! andaðist að heimili
sírm hér að Suðureyri, fræðimaðurinn
Magnús Bj. Magnússon. Hann fæddist
að Tröð i Súðavikurhreppi, C. ágíat
3878. Forsldrar: Hjalti Magnússon
(prfsti i ögurþÍBgum og á Rafnseyri,
d. 1860, Þórðarsonar presti, Þorsteinc-
sonar) og Fríðrika Baumakona, Krist,-
jansdóttir (sterka á Borg í Arnarfirði,
Guðmundsionar).
Ekki rar kann hjá foreldrum sínura
nema 6' vikur. Var honum þá kornið
í fóbtur vastur að Efri húsum i Önundar-
iirði. Þar bjuggn þá Guðni Vigfússon
(smiðs í Ncðn-.Breiðadal, Eiríkssonar
preiti » Stað i Súgandafirði) og Margrét
Bjarnadóttir fra Innri-Tungu i Öaund-
arfirði, móðir Bjarna ríka skipherra, er
druknaði 7. janúar lBOð, og þoirra
systkina.
Guðni TBt' sðinni maður liennar.
Hann Tar valmenni, að allra sögn, en
dó er Magnús sál. Tar um tyeggja ára,
taldi hann (Magnús sál.) það skaða sinn.
Syo ólit Magnús sál. upp í Efrihúsum
þar til 1884 að fóetra haas brá búi og
fér t húamemku að Heati, til Jóhann-
etar sonar sins og konu haus Jónínu
Sveiusdóttur. Fór hann þangað með
henni, eg Tar þar til 18»2, „en leið
þar margt ilt", sagði hann sjálfur.
Séra Janus, prófastur í Bolti, kristn-
aði hann vorií 1888. Var honum raðað
„iast". Vildi próf. kristna hann arið
Mur, en það TÍldi fóstra hans ekki.
Vorið 198» bilaði heilsa hans mjög;
kondi hann að mikiu um illri meðferð.
Lagðist hann að fullu í rúm haustið
1890 og la rúmfastur langt frum á
smmar 18*>8; var þatta sullur fyrir brjósti
og höfuðveiki er að gekk. Sma batnaði
a#»n»i bvo, en varð þó aldiei fullhraust-
nr. 1899 fór han» í burtu fra Hosti
og að Fremri-Breiðadal og var þar 1 ár.
Þar leie honum vel og tók nm fastlega
að stUHda ritsterf og yrkja, en á því
hafði hann byrjað i legunni, sem hér
að ofam er getið.
í Fremri-Breiðadal byrjaði hann og
að halda dagbók á fyrata vettardag
(Sa. október) 18feli, «g hefir hann haldið
hsma til dauðadags.
ibfl* fór hann úr Breiðadal að Eyrar-
dal i Álftafirði, var þar 1 ár. t>á fór
a»na vettur a Barðarströnd, að Brjans-
l»k (1894) til Davíðs Sch. Thorsteins-
•onar, i»m þa var'" héraðslæknir þar.
nHann reyndiit mér ágœtlega, og studdi
mal mitt i hvívetna, einnig frii hans,
Þórunn Gyðríður", skrifar hann sjálfur
árið 1915.
i?a var a Brjanslæk flólrafriður Sig-
nrðardóttir (d. 1910) og maður hennar,
Lýður Grmðmunds8on(foreldrar Sigurðar
Lýðssonar yfirdónislögm.) „Var Hólmfr.
ikild mikið, aamnmentuð og göfuglynd
og hafði hún agæt áhrif 4 ntig", skrifar
bamm.
Fleiri nafnir kann, er hann kyntist
þar TOitur irá og telur marga þarhafa
kyatt sig hlýlaga, er hann fór af Barða-
itrönd,
,D. Sch. Thorst. studdi mig til að
aema skósmíði og fór ég í því skyni
til K.TÍkur kaustið 1894, en ekki þoldi
«g þa iðn og skipaði landlseknir mér
að hsstta", skrifar kann.
Um þssr mundir var Þorvaldur &
torraldseyri Btamdur i ft.vík. Var
katm að leitast við að fá mann til að
keana börnum , undír fermingu. Var
konum bent a Magnús s&l., og rétSst
nann til hans og reið með honum austur
ttndir Byjafjöll, að Þorvaldseyri, og
?*«¦ þar vn vetnrimn. Kefair hann
aaarga *a«nm, e* kann kyntist þar, og
ber þ»im öMxm. prfðisrel sögu.
Mnn honnm hafa liðið þar all vel,
m •kki wrfl kwui f«rt og iðr |>tí fri
Porvaldseyri vorið 1895 og vestur i
Dýrafjörð. Þar var hann sí<5an við
barnakenslu á vetrum S ára skeið.
rá var hann um tíma kennari minn
á Mýrum (í Dýraf.) man ég «ð hann
var einstaklega góðui við okkur krakk-
ana — líklega um of — því við vorum
asrið baldnir, eu þó lœrðum við töluvert
hja honum.
Hefi ég alt8f borið hlýjan hug til
hans BÍðan.
Pá fór hanu úr Dyralirði og til Súg-
andafjarðar og er þar til 1900. 189a
trúlofaðist hann í Bœ í Súganafirði,
frænku sinni, Guðrúnu Önnu Magnús-
dóttur. Hafa þau eignast tí börn, eru
tvö þeirra á lifi: Einar Skarphéðiun,
18 ára, og Ásdís Porkatla, 3 ára. Árið
19CO féru þau til Skutulsfjarðar og
stundaði hann þar kenslu á vetrum, til
lb06, en á sumrum ýmsa vinnu á
ísafirði.
Þi voru þau í Hnífsdal þar til 1103,
seint & sumri, að þau fluttu til Bol-
uagavíkur, og var haun kennari i
Skalwík Bnjóaveturinn mikla ItrOS—iO).
ííaesta suiiar voru þau í Bolungtvík,
em þá um liauttið kom upp mál, sen
hanu var viðriðinn. Varð það til þcss
aS hann flutti til Súgamdafjarðar fyiir
jólin 1910, með unnuatu sina o^ barn.
Hafa þau síðan verið til heimilii hér i
Suðureyri. —
Þetta eru þá helstu æfiatriðiMagnúsar
sál., eiu þau að mestu tekin eftir sögn
sj&lfs hans.
Eins og menn geta þegar séð, hefir
œfi hans aldrei verið rósum stráð.
Vanheilsa og erfið kjör á ýmsa lund,
hafa jafnan elt hann i röndum; en
þrátt fyrir það hefir hann ort og ritað
svo mikið að mestu furðu sætir. Hafa
bækur hans stórmikinn fróðleik að
geyma —þvíhann var mesti fræði-
m a ð u r. Bann Tar einn af þeim
— þTÍ miður of mörgu — hér á landi,
sem aldrei lenda i „réttri hillu" i lífinu,
einn af þeim andans mönnum, sem
örlögin leika svo gritt, að ei verða
halfir menn, sér eða þjóðfálagi sínu, við
það sem þeir hefðu getað orðið — og
¦tt að verða.
Því miður er mér ekki fullkunugt
um alt sem Magnús sál hefir ritað, og
get ég því eigi skýrt hér fri því öllu.
Fimm rimnaflokka hefir hann kveðið,
en ai þeun hafa aðeins vorið prentaðar
BRimur af Fjalla-EyTÍndi''.
Mannlýsingar ritaði hann allmargar,
og er unun að lesa sumar þeirra.
Pr«stmrinn hér liafði sagt í líkræðunni,
er hann hélt þegar Magnús sál. Tar
jarðaður, að til iyrirmyndar ætti það
að vera umgum mönnum, hve vel hanu
(Magnús sil.) hefði varið tómstundum
sínum. Er það vel mælt og í alla staði
rétt. Því að spi mín er sú, að einhvern
tíma muui tómstunda vinna Magnúsar
sál. verða metim að einhverju.
Suðureyri, 12. jan. 1917.
Friðrik Hjarlarson.
Þakklætisskuld.
— fýdd smásaga. —
»
Eftir tilmælum málaflutnings-
manns síns, og áður en hann
hafði látið álit sitt á málinu i ljós,
ákvað Edg-erton ennþá einu sinni
að rannsaka öll skjölin trá byrjun.
Málaflutningsmaðurinn, ungur
maður, Courtland að nafni, kveikti
sér i vindli ©g Ieysti bleikrauða
garnið frá bögglinum.
Pað var lesbjart i stofunni, því
vetrartólin kastaði ennþá rauð,
lekum bjarma á húsveggina og
þökin.
A th ugi ö!
Gjaldendur bæjarins eru hér með ámlntlr
um að hafa greitt iyrri helming útsvaranna
fyrir þann 15. febr. næstkomandi, þvi ettir
þann tima ler lögtak fram.
ísafirði,  14  janúar 1917.
Bæiargjaldkerinn.
Edgerton sat framan við ofninn
og studdi hönd undir kinn>
Courtland lá makindaiega f
legubekknum við yluggann, fletti
í sundur fyrstu örkii-;ni at skjöl-
unura, hristi öskuna úr vindlinum
og byrjafli að lesa með tilbreytt
ingai lausri rödd, svo að auðheyrt
var að hann hafði lítinn áhuga
á því sem hann fór með:
París, 24. desember iqoi.
Hr. John  Edgerton.
Skjólstæðingur Tiinn, Miehael
Innis, er mjög alvarlega veikur.
°g eg skrifa þetta brét hans
vegna   og   sarakvæLiit ósk hans.
Það er komið á daginn, að
skjólstæðingur minn hefir hjá'p ð
föður yðar í fjárhagsvandrópðum
hans 1884. þegar faðir yðar og
margir þeir, sem voru honum
tjárhagslega tengdir, voru rétt
að því komnir að verða gjald-
þrota.
Ennfremur er það fullvfst að
þér hafið, við lát iöður yðar,
tekist á hendur að standa i skilum
með skuldbindingar þær, sem
hann hafði tekist á hendur. (Afrit
af bréfi yðar legg eg hér með).
E>á er það og víst, að hr. Innis,
jafnframt og hann tekur á móti
þakklæti yðar, býðst til að iresta
því að kiefja yður um skuld
föður yðar, þar til yðar hentug
leikar leyfa að borga hana. (Afrit
af bréfi hr. Innis sendi eg yður
einnig).
í lok þessa síðasta bré's (skjal
nr. 2) lætur lir. Innis í ljósi sína
dýpstu virðing tyrir föður yðar
Og fjölskyldu hans, jalntramt og
hann gerir, að gamni sínu, elna>
legan sainanburð á Wenthhrop
Edgerton og samningsaðilanum
Michael Innis.
í svari yðar upp á þetta bréf
(afritið legg eg hér), íullvissið
þér hann aítur, á kurteisan og
karimannlegan hátt, um þakklæti
yðar, og að þér séuð ávalt reiðu-
búinn til þess að upptylla bón
hans.
Nú, nú, herra minn, et tulN
yrðingar yðar eru annað og meira
en eÍBtómtkurteisis orðaskvaldur,
þá fáið þér nú tækitæri til þess
að innleysa víxla töðor yðar.
Hr. Innis  er eignalaus maður.
Eigur hans voru, gegn mínum
ráðum, lagðar í Madagaskar-
járnbrautina, og í dag getur hac:n
ekki féngið eitt þúsund krónur
út á hluti stna.
í tattugu ár hcfir *inasta ósk
hans verið sú, að veíta einka*
dóttur sinni sem fullkecinast og
best uppeldi, og útvega hennl
þá aðstöðu og álit f heiminure,
sem hann sjáltur hefir aldrei g«taJ
vonast tí'Vr að ná. Auðæfi eg
gott uppeldi, samíara hseversk*
legri Iramkomu, hefir ákaflegfa
mikið að segja á vorum dögum.
Og dóttlr hans hefir fengið eltts
j^ott uppeldi og hægt er að láta
í té í Evrópu.
Að mánuði liðnum er svo ait
breytt. Það er þungbært að sj4
þennan mann, sem örlögia hafa
leikið svona grátt, liggja hérog
horfa á dóttur sína.
Og nú, þegar hann veit að
algert efnaleysi bíður sin, hefir
óttinn um framtíð hennar knúði
fram þessa bæn til yðar — uad»
arlega bæn, hr. Edgerton.
Peningar einir, út at tyrir sig
nægja ekki. Hann biður yður
um meir.i, hann biður yðúr að
vernda og varðveita dóttur sfna,
ekki með kaldri vemd fjárráð.
andaus, heldur raeð irvekni föði
uisins, télagsskap bróðurins og
trygð eiginmaansins.
Hann tignar barnið sitt, blint
og ótakmarkað, og þér eruð, sem
sonur föður yíar, fnlltrúi hina
göfugasta ( heiminum, að hans
áliti.
Þetta er einkennileg bón, og
ég er hræddur um að með heani
geíum við altof stórar ávísanir á
þakklátssemi yðar. En ég skrifa
eins og fyrir raig er lagt
Símsvar óskast sent hið bráð»
asta. Hann mun lifa þar til hann
hefir fengið það. Hjónaband
getur komist t kring með umboði.
Leyfi yfirvaldanna fyrir því er
fengið.
Með mikilli virðing.
William Campbsil,
lögfræðislegur raðunautur.
7. rua d' Issy.
Þegar Courtland hafði lokið
við að lesa bréfið braut hann
það saman og leit um leið hvati
lega á Edgerton.
>Þetta er skrifað fyrir réttuin
tveira árum f dag, raanstn það.<
>Eg man það,< mælti Edgertoni
>Hamingjan    forði  okkur  ttí.
þössu  samviskusama   þakkla»ti,<
tautaði   Courtland,   um   leið   og
hana fletti hinu skjalinu i anndur.
(Framhald.)
					
Fela smámyndir
Blağsíğa 9
Blağsíğa 9
Blağsíğa 10
Blağsíğa 10
Blağsíğa 11
Blağsíğa 11
Blağsíğa 12
Blağsíğa 12