Skólablaðið

						SKÓLABLAMÐ

-SSS2S-

TIUNDI ÁRQANGUR

1916.                        Reykjavík, i. júlí.                     7. blatS.

Kristindómsfræðslan í barnaskólum.

Eftir ólaf Ólafsson frá Haukadal.

II.

(Síðari kafli.)

Fræðslukröfurnar. Vandalaust er ekki aS ákveSa kröfurnar,

sem íslenskum kennurum í kristindómsfræSum ber aS fullnægja.

Þær eru nú sem stendur mjög á reiki, bæSi aS þvi er kemur til

þess, h v a S kenna eigi, og eigi síður hins, h v e r n i g þeim

beri aS inna þau verk af hendi.

Mönnum skilst að gamla aSferSin, sú aS þylja látlaust kver-

iS sitt, sé úrelt orSin. Nú eru áhrifin og göfgun h j a r t a n s

látin skipa fyrirrúm fyrir fræSikenningum og mentun h ö f-

u S s i n s. Fyrir því á aS útrýma þululærdómnum, trúfræSina

fyrir borö að bera, og trúna sem mest a'S þroska meö persónu-

legu áhrifavaldi og ræktun tilfinningalífsins. ÞaS eru átta-

skiftin, sem í loftinu liggja. — Til skamms tíma hefur prest-

um ekki veriö leyft aö víkja hiS minsta frá fyrirskipuSum

reglum né viSurkendum skilningi þeirrar kirkjudeildar, sem

])eir tilheyröu, jafnvel ekki í smávægilegum atriSum. Muna

má þá tímana, er andlegrar stéttar mönnum var meS öllu

óleyfilegt aö hugsa sjálfstætt; þeir urSu aS tala og hugsa

innan ákveðinna og fyrírsettra takmarka. Fyrir þvi settu þeir

og öörum sömu takmörk. Foreldrar og aSrir, sem tilsögn veittu

á trúfræSisefnum, voru einskoröaSir viS þau. í þvi hafti undu

sér best þeir, er enga sannfæring höf Su; hinum fanst það harS-

stjórn á sannfæringarfrelsi og — höfSu samviskubit. Fundu