Skólablaðið

						SKÓLABLAÐIÐ                                     99

En svo hugsa eg til þjóðkirkjunnar okkar. Þurfa kennarar

að engu leyti að hafa hana i huga að þessum málum? Engu

leyti skýra eða gera ljósan skilning hennar á kristindómsmál-

efnum fyrir safnaðarbörnum hennar, er síðar verða? Eða ev

hann enginn öðrum framar? Spurningunum er ekki ætlað að

móðga. Þær eru ofureðlilegar. Kristindómskennari þarf að

vita, hvað af honum er heimtað. Og kirkjan gerir kröfurnar,

sem honum ber að fullnægja.

Kennimönnum mætti og vera ljóst, að nokkuð losalega verð-

ur um þjóðkirkjumálin búið í meðvitund manna, ef þeir af-

ráfa að nema brott eina leiðarvisinn fyrir almenning til sam-

eiginlegs skilnings á trúaratriðunum, er hún byggir á tilveru-

rétt sinn; þvi trúarjátningin ein nægir ekki til þeirra hluta.

Mér skilst þó eigi betur en að meðan svo er, að almennir þjóð-

kirkjusiðir eru um hönd hafðir, liggi kvaðir á uppfræðslunni

í því, að gefa mönnum á ungum aldri kost á að vita, hvaða

skilningur að lagður er í kvöldmáltíðina og skírnina — svo

eigi sé annað nefnt. En telja mætti einnig óviðfellið, að full-

gildir meölimir lúterskrar kirkju, vissu engan mun próte-

stanta og katólskra kenninga.

Þetta er tilfært til að sýna, að varúðarvert er að hafna trú-

fræðinni með öllu. Þótt hún hafi þótt bera hjáleita ávexti

við það sem til var ætlast. —

En auk þess eru kröfurnar til kennara nokkuð sérstaks eðlis,

hvort sem þeim er ætlað að innræta trú eða kenna trúfræði.

Lengi má ræða um það, hvað af þeim verði h e i m t a ð í

þessu efni, til þess að talist geti að þeir hafi fullnægt ætlunar-

verki sinu. Fer það eftir þvi, hvern veg á málið er litið. Sjálf-

sagt á kennari ekki að vera trúboði, heldur ekki dómari í

kristilegum sannindum. Hann á fyrst og fremst að vera fræð-

ari og fráskýrandi. Hann á að leggja fyrir nemendur sína þau

fræði, er honum eru í hendur fengin. Áhrifin fara svo eftir lífs-

einkunnum hans, næmi á uppeldisatriði og skilningi og þekk-

ingu i sérfræðisefnum.

Sérhver athugull kennari ætti því með góðri samvisku að

geta farið með efni kristilegrar kirkju, og útskýrt þau fyrir

nemendum sínum, þegar sá skilningur Hggur á bak við, aö

bann fræðir um þau mál, er kirkja hans heldur fram. Sé hann