Skólablaðið

						SKÓLABLAÐIÐ

sjálfur hjartfólginn áhangandi þeirrar skoSunar, vinnur hanti

líka hjörtu, en þó hann hafi ekki komist lengra en til huga

áheyrenda sinna eSa m. ö. o. frætt þá um þau atriSi, þá hefur,

hann unnið þaS, sem af honum verSur meS réttu heimtaS i

þessu efni, hafi hann gert þaS meS fullri virSingu, gaumgæfni

og samviskusemi. Hann hefur gefiS barninu kost á aS kynnast

þeim skoSunum, er þaS sjálft á aS skapa sér sannfæringu um,

og veita því þær leiSbeiningar er þaS þarfnast, einnig aS þvi.

er kemur til þekkingaratriSa þeirrar kirkjudeildar, sem þaS er

uppfrætt í og á síSar kost á aS hallast aS.

En svo mega kröfurnar ekki vera nærgöngulli persónueig-

indum hans né nemendanna.

Bein misþyrming á réttum kenslukröfum væri þaS, aS krefj-

ast af kennara aS hann skýlaust heimtaSi af nemendum sínum

algerSa trú í öllum greinum alls þess, sem honum væri faliö

aS kenna, sem óhjákvæmilegu sáluhjálparatriSi.

Til aS fyrirbyggja misskilning, skal þaS tekiS fram, aS gert

er ráS fyrir k e n n a r a, sem meS máliS fer. Manni meS fulla

ábyrgSartilfinningu, greind og þekkingu á því. ÞaS ætti aö

vera svo, aS kennurum væri betur treystandi aS fara meS

vandasöm kenslumál en öSrum, af sömu ástæSu og læknar fara

með heilbrigSismál og dómarar meS dómsmál á sínu sviSi. Og

þeir e i g a aS hafa valdiS í því er aS sérfræSi þeirra lýtur.

Lífskjörin eru þaS, sem gera þá aS liShlaupurum úr einu í

annaS. Og þeir þurfa aS sýna þrautseigju, festu og dugnaS,

áSur þeim hlotnist viSurkenningin, sem verksviS þeirra sam-

svarar. Þeir verSa aS leggja í sjóS framtíSarinnar.

En til ])ess aS víkja aftur aS umtalsefninu, þá má þaS kunn-

ugt vera, aS uppeldisfræSilega er þaS óverjandi, aS kennarar

„prédiki". Alt smekkleysi fyrir eSlilegum ])róunarlögum á að

vera dauSadæmt. Og kröfurnar til kristindómskennara eru þá

fylstar ])ær, aS hann sé heiSvirSur maSur meS samúS, tileinkun

og þekkingu á kristnum fræSum, en jafnhliSa hafi hann gott

vald á kenslugreininni og þekki þroskalög og hæfileika þeirra

er á hann hlýSa eSa m. ö. o.: hann veröur aS vera uppeldis-

fræSingur. Óbreyttur almúgamaSur gæti ekki nema aS nokkrif

leyti  fullnægt þeím  kröfum, góSur klerkur aS  jafnaSi  þeim