Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Alžżšublašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 283. Tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Alžżšublašiš

						ft
Bókmenntagagnrýni getur
verið býsna skemmtileg. Að
minnsta kosti hló ég vel og
lengi, þegar ég las eftirfar
andi hjá Indriða í Tímanum
í gær.:
í einni bók skilst mér að
höfundurirxn hafi hreinlega
g^fizt upp við að lýsa aðfara
satnneytis karls og konu, og
hafi séð þann kost einart
að, láta konuna f alla úr lausu
lofti ofan á karlmanninn.
Slíkt mundi Kristmanni aldr
ei detta í hug og mættu ung
ir höfundar nokkuð af því
læra.
om^gjftiáíM
V
\i

b
lí'
Kallinn veiktist. Læknir
inn kom og skoðaði hann.
Að því búnu sneri læknir
inn sér að kellingunni og
sagði: — Þetta er nú ekk
ert alvarlegt. En mér geðj
ast ekki að því, hvernig hann.
lítur út. Kellingin svaraði
um hæl: — Nei, ekki mér
heldur. En hann hefur samt
veriðgóður við börn'in.
Víðförull Ameríkumaður
kom til ítalíu og m.a. skoð
»8i hann eldf jallið Vesúvíus.
Hann horfði ofan í gíginn og
síigói:
— Well, finnst ykkur þetta
ekki eins og í víti.
—  Víða hafa þessir Amerík
aiiar komið, svaraði Frakki
sem var þarna nærstaddur.
m æ&l wm* mm m   ra
JORFJA
Það er víst ekki svo ýkja langt
síðan menn voru að drepast úr
ófeiti hér á landi og fjöldinn aíl
ur átti varla ofan í sig að éta.
Nú hefur þetta snúizt við. Allir
hafa nóg að bíta og brenna, og
þegar menn hættu að drepast úr
ófeiti fóru menn að hrökkva upp
af í hrönnum úr feiti og allskyns
óáran sem henni fylgir.
Nú er meira að segja svo kom
ið í þessu ágæta landi, að við
framleiðum miklu meira af mat
vælum en við getum sjálfir torg
að, og þær landbúnaðarafurðir,
sem .við framleiðum umfram eigin
þarfir seljum við úr landi, og greið
um með þeim svo einhver fáist til
að kaupa þær og éta.
En okkur gengur samt misjafn
lega að losna við blessaða um
fram fsramleiðsluna þrátt fyrir
meðgjöf.
Og nú er svo komið að hér á landi
hefur haugazt upp eitt mikið
smjörfjall, sem enginn virðist vita
hvað á að géra 'við, því kaupandi
fyrirfinnst enginn.
Einu sinni þurftu íslendingar
ekki að vera í vandræðum með
sitt smjör. Þá átum við allt okk
ar smjör og meira til, og er okk
ur því hér nýr vandi á herðum
En enjginn skyldi samt ráða
laus deyja, og ef þjóðin tekur
höndum saman verður henni áreið
anlega ekkii skotaskuld úr þvi
að koma smjörfjallinu fyrir katt
arnef.
Einfaldasta leiðin, sem til er í
"þessum efnum ||J sjálfsagt sú
að skikka þjóðina til að éta meira
smjör og hætta um leið öðru feit
metisáti sem veitir landbúnaðin
um ekki minnstá stuðning. Fyjrir
nokkram árum var smjör skammt
að og menn urðu að skila mið
um til að fá keypt smjör á við
ráðanlegu ve'rði. Nú er ekki anriað
en   að   deila   smjörfjallinu  niður
á landsfólkið og 'ajkikka hvern
mann til að éta það sem kemur í
hans hlut. Yrðu þá væntanlega
gefnir út nýir smjörmiðar um
hver áramót að viðlagðri hegn-
ingu og sýna þannig, að þeir hafi
lagt fram sinn skerf í baráttunni
við isnrjörfjaUið. Sjálfsagt væri
líka að skylda veitingahúsin til
að hafa smjörlagið á hverri brauð
sneið af ákveðinni þykkt að við
lagðri réfsingu að lögum, ef út af
væri brugðið. Þá ætti ríkið auk
þess að dreifa ókeypis matreiðslu
bókum, þar sem væru uppskrift
ir að smjörfrekum réttum. Til eru
réttir eins og smjörgrautur og
smjörkaka, og þótt vafalaust megi
búa þá til án þess að nota svo mik
ið sem smjörklípu, þá er engin
ástæða   til   að   láta  fólk  komast
margt er að athuga í þessu sam
bandi. Sjálffagt er til dæmis og
upp með slíkt.
Árásin á smJQrfjallið verður
að sjálfsögðu að vera þrautskipu
Margt er að athuga í þessu sam
bandi. Sjálfsagt er til dæmis og
lögð og er rétt að nefnd verði
skipuð til að annast alla skipulagn
ingu og samband við blöð og út
varp. Vel væri til fallið, að í upp
hafi herferðarinnar gegn smjör
fjallinu léti nefndin taka mynd af
sér á smjörfjallstindinum, og gæti
hún til dæmis haft einhvern ráð
herrann með sér. Eins mætti taka
mynd af nefndarmönnum á fundi
í einhvérju frystihúsinu, þar sem
þeir allir sætu á smjörkössum og
borðuðu smjörkökur. Þetta gæti
vafalaust orðið fyrsta flok^ks for
-r
spaug
Ég- hef verið í spilatímum í
næstum þrju ár og nú ætla ég
að leyfa ykkur að heyra hve
lítið maður fær fyrir penihgana
nú á tímum.                     i
eðlilegt, |að verðlauna þá fjöl
síðumynd fyrir dagblöðin.
skyldu íslenzka, sem mest-. borð
aði á einu ári vísindalega útreikn
að og niðurdeilt á hvern fjöl
skyldumeðlim. Þetta gæti einnig
gefið tilefni til góðrar blaðamynd
ar, það er að segja ef fjölskyld
an  rúmast á  einni mynd.
Þá er rétt að minna á eina leið
Lækka mætti vetð á smjöri til
að freista þess að auka neyzlu
innanlands. Þættu það vafalust
talsverð tíðindi ef smjörverð lækk
aði. En þessi Ieið er víst álíka vei
fær og Þorskafjarðarheiði venju
lega er um þorrann, og að smjör
verð hafi lækkað, ja, slíks eru
víst engin dæmi í allri- íslands
sögunni og væri ekki rétt að fara
að byrja nú á slíkri ósvinnu.
Nei, smjörfjallið stendur enni
óklifið, og enginn ræðst til at
lögu við það. Þjóð sem gefur háíB
í sjö milljónir í herferð gegn
hungri, getur ekki látið það um
sig spyrjast að hún ráði ekki við
eitt lítið smjörfjall, sem öllum
virðist þó ofviða þessa stundina.
o<x>o<><><><><><><><><x><>c
•OOOOOOOOOOOOOOOi
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16