Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						10
V í S I R
Föstudaginn 6. maí 196©
fllarij ÍOurcheli:
'MI'LLI
TVtGGJA
* ÁSfARSAGA
42.
EIDA
—  Láttu ekki eins og bjáni, sagði Madeline gröm. — Þetta er
ekkert fyndið. Þú talar eins og Clarissa væri frjáls og óbundin.
En hún er gift Gerald ennþá, eins og þú veist, og þó einhver
snurða hafi hlaupið á, ætti að vera hægt að laga það.
—   Ekki ef Clarissa hefur sannfærst um að dr. Lanyon sé
eftirsóknarverðari. Og það gerir hún auðvitað um leið og hún
sér hann í sínu rétta umhverfi, með allar hvítklæddu hjúkrunar-
konurnar brennandi reykelsi á altari hans.
—  Við brennum ekki reykelsi, sagði Madeline reið, — 'ekki
á neins altari. Og þó við gerðum það fengi Clarissa aldrei
tækifæri til að sjá það. Henni verður ekki hleypt inn í spítal-
ann.
—  Jæja, ekki það? Morton hallaði sér aftur, hressilegur og
ánægður, og brosti til hennar. — Það þarf meira en spitala-
reglur til að loka Clarissu úti. Hún getur skotið upp kollinum
J eins  og  filmdís,  á  hvaða   dramatíska  augnablikinu  sem   vera
, skal — i stað hjúkrunarkonunnar í skurðstofunni, og rétt fræga
I lækninum hnífinn eða hvað það nú er, sem þeir láta rétta sér,
¦ og pírt á hann yfir grímuna um leið.
[     Madeline hló uppgerðarhlátur. — Það verður ekki við þig átt,
Morton. Ég hélt að þú mundir hjálpa mér, en i staðinn hendir
þú gaman að þessu.
—  Góða mín, hvernig ætti ég að hjálpa þér? sagði Morton.
—  Þó að þú teljir nauðsynlegt að hafa gát á Lanyon, þá er ég
á annari skoðun um það. Eg mundi halda þvi fram að hann sé
einfær um að gæta sín.
—  Ekki gat hann það seinast, sagði Madeline og andvarpaði.
—  Jæja, hann hefur kannske lært af reynslunni, svaraði Mort-
on kærulaus. — Hafi hann ekki vit á að forðast klærnar á Clar-
issu núna á hann ekki betra skilið.
—  En þú hefur ekki hugsað þér að stappa í hana stálinu?
sagði Madeline biðjandi. Hún var hrædd við gáskann í Morton.
¦— Hver veit, svaraði hann og brosti.
—  Þetta máttu ekki, Morton. Þú ert fantur, sagði Madeline
reið.                          v
—  Harður eins og steinn, sagði hann í sama tón. — Og hef
gaman af óförum annara. HefurðU ekki séð það fyrr en nú, elsk-
an mín?
Hún varð hljóð og fannst kuldanístingur leika um hjartað
í sér. Vitanlega var þetta sagt í gamni. Hann hafði ætlast til
að hún færi að hlægja að því. En Madeline var i vafa um hvort
hægt væri að segja hættulegan sannleika í spaugi.
Nú hallaði Morton sér fram í stólnum og tók um hendina á
henni. — Heyrðu, elskan mín, ef þú vilt hrekja á burt þennan
áhyggjusvip, skal ég gera allt sem þú villt, sagði hann bliður.
—  Ég skal fara með Clarissu um alla heima og geima; þó ég
þori ekki að ábyrgjast að hún lendi ekki í ævintýrum, skal ég
reyna að láta hana hafa hugann við annað. Var það ekki það,
sem þú vildir að ég gerði?
Madeline kinkaði kolli og horfði í augun á honum.
—  Og hvað ætlar þú að gera fyrir mig í staðinn? sagði hann
svo.
Hún svaraði ekki með orðum, heldur hallaði sér fram og nú
ekki fyrir fullt og allt, held ég sagði Madeline, og}mœttust. vadr þeirra , einum af þessum ^; heitu ^^
A
KVOLDVðKUNNI
áiísii i IJðEO !UÍI
vegar virtist hann svo niðursokkinn í það sem hann var að gera
að það var illa gert að trufla hann.
Hann sneri blaðinu við og virtist láta sem hann vissi ekki
betur en að hún væri farin út.
Hún missti móðinn og sneri út að dyrum. En tilhugsunin
nm hina óþægilegu fregn lagðist þungt á hana og hún reyndi að
manna sig, sneri við og ræskti sig.
—  Dr. Lanyon, stundi hún upp.
—  M-mm? Hann leit ekki upp.
— Ég fékk bréf frá Enid — stjúpu minni — í gær. Um Clarissu.
Nú leit hann upp. — Einmitt það? sagði hann kuldalega, eins
og honum finndist óviðeigandi að nefna þetta nafn þegar hann
var að vinna.
—  Þú verður að afsaka, en ég hef lítinn áhuga fyrir því.
—  En ég held .. . . að þér standi ekki á sama um það. Hún
ætlar að koma hingað í heimsókn. Það er ekki mér að kenna, —
flýtti hún sér að bæta við, er hún sá hvernig svipurinn á honum
harðnaði. — Ég hef engin afskipti haft af þessu. En vitanlega
hlakka ég til að sjá þær. En-— kannske Clarissa geti. . . . Röddin
hljóðnaði. Svo sagði hún angurvær: — Mér fannst betra að
segja þér þetta, svo að það kæmi ekki flatt upp á þig.
Nú varð stutt þögn. Svo sagði hann erfiðlega: — Þökk fyrir.
Nú sneri hún aftur frá honum og ætlaði út, en nam staðar
þegar hann sagði:
—  Biddu svolítið. Þú sagðir að stjúpa þin og Clarissa ætluðu
að koma. Áttu við — þær tvær éinar?
—  Já.
—  Ekki maður Clarissu?
—  Nei.
—  Hvers vegna ekki?"
Madeline hugleiddi það sem hún vissi. Ekki bar henni að fara
. með slúður um það, sem Clarissu kom við. En hinsvegar vissi
: hún að Clarissa mundi ekki f ara dult með þetta þegar hún kæmi,
því að hún var þannig gerð.
—  Ég veit eiginlega ekki mikið um þetta, sagði hún. — En
Enid skrifaði mér að sambúðm þeirra væri orðin erfið.
— Áttu við að hún sé farin frá honum?
—  Nei
vildi sem minnst gera úr því, sem kannske gæti lagast aftur
—  Er hægt að hlaupa frá manninum sínum um stundarsakir?
. spurði dr. Lanyon storkandi og gerði sér auðsjáanlega ekki
, grein fyrir að Madeline var að reyna að vera nærgætin.
—  Já, því ekki það? svaraði hún. — Það eru mörg hverflynd
hjón, sem skilja um tíma og taka svo saman aftur og allt fer vel.
—   Atlantshafið er nokkuð breiður skurður að hoppa yfir,
svaraði hann þurrlega. — Jæja — hann horfði á skjölin, sem lágu
kyrfilega röðuð á borðinu. — Þakka þér fyrir þetta þarna.
Þetta var greinileg kveðja, og Madeline fór. Hún var ekki
sérlega ánægð með hvernig hann hafði tekiö í málið, en gat
hinsvegar ekki sagt, hvernig hann hefði átt að gera það öðru-
vísi.
...    Nú var það eiginlega ekki margt, sem hún gæti gert áður en
; þær kæmu, nema kannske það, að segja Morton fréttina og biðja
¦ hann um. að hjálpa sér.
En Morton virtist hvorki velviljaður  né  hjálpfús.  Hann  rak
; upp tröllahlátur og sagði, að nú mundi „Clarissa ætla að velgja
.dr. Lanyon aftur", og taldi erfiðleika á öllu.
!
I sem jafnan komu Madeline til að hugleiða hversvegna hún væri
að skipta sér af ástarlífi annara, þegar hún átti meira en nóg
, með að hugsa um sitt eigið.
I    Næstu vikurnar tvær liðu  fljótt og  nú fór tilhlökkunin  að
vinna bug á kvíðanum út af Clarissu. Tilhugsunin um að hafa
i fjölskyldu sína nærri sér varð aðalatriðið, og henni gat ekki
j annað en að áhyggjur hennar út af dr. Lanyon hefðu verið
i öfgafullar. Þetta varð henni enn ljósara er hún sá hann dag
' eftir  dag   í  skurðstofunni,   og   að  þeir  erfiðleikar  virtust  ekki
vera til, sem hann gat ekkí ráðið fram úr.
. sparið :y*ur tíaup á Milli.uaarg^ ver:rfai.a!
R. Burroughs
TAKZAN
^''MfflfoaflÍÞjOÍUKl*
3250
'VÍSIEltf HÉKKE
PLEA7G7,*I KNOW WE SH0UL7
KEFOKT TOTHE AUTHOKITIES,
BUT TUE HOSPITAL ISSOOOSE
?T Herra minn sagði Pierre,
i ég veit að við ættum fyrst
^ að fara til yfirvaldanna en
| . sjúkrahusið: er svo nálægt og
1WISH.TOTELL NUESE MAKIE, W
PIAWCEEvTMAT I AK\SAPELV AlKlVEK*
TAKZAN N077E7S *I WILL WAIT."
mig iangar svo mikið að láta
unnustu mína, Marie vita að
ég er kominn heilu og
höldnu. Tarzah kinkaði kolli
Lítill, grannvaxinn maður
með úfið yfirskegg kom inn í
krá, sem var þéttskipuð mönn-
um. Hann gekk að afgreiðslu-
borðinu og mælti hárri röddu:
'„Þegar Frederik drekkur,
drekka allir."
| Á augabragði þyrptust menn
umhverfis litíá manninn og
klöppuðu á axlir hans og hældu
honum.
| Kráareigandinn var önnum
kafinn við að fylla glösin hjá
öllum, bæði körlum og konum
sem þarna voru. Þegar Frede-
rik hafði tæmt glasið, brá hann
hendinni niður í vasann með
yfirlætislegum svip, tók upp
fimm krónur og sagði:
! „Þegar Frederik borgar,
borga allir." Að svo mæltu
gekk hann út úr kránni.
*-
Eg ætlaði að hringja til móð-
ur minnar á mæðradaginn, en
fékk vitlaust númer. Það var
| ung dama, sem svaraði í símann
— Þér verðið að fyrirgefa, sagði
eg. — En mér leyfist ef til víll
að bjóða yður gleðilegan mæðra
dag.
j    — Almáttugur, sagði stúlkan
og saup hveljur. — Það er ein-
j mitt það, sem  ég   óttast.    Svo
sleit hún sambandinu.
I                            *
I    Þegar hundurinn okkar fékk
hálsbólgu skrifaði dýralæknir-
inn lyfseðil upp á einhverjar
'pillur, sem gefa átti hundinum.
En hvernig var hægt að koma
pillum ofan í stóran og sterkan
hund? í bókinni „Um meðferð
hunda" er því lýst á þessa leið:
Opna skal munn hundsins, láta
pillurnar aftast á tunguna, loka
munni hans og halda fast um
trýnið á meðan hann er að renna
þeim niður. En þessa bók hafði
Fox okkar ekki lesið. Hann var
I rólegur á meðan ég opnaði
munninn á honum og lagði töfl-
urnar á tunguna. Þá greip eg
fast um trýnið á honum og beið
þess að hann renndi þeim niður.
Hann kingdi, og eg sleppti tak-
inu á trýninu. Fox horfði vin-
gjarnlega á mig, og spýtti töfl-
unum á gólfið. Þetta endurtók
sig fjórum sinnum.
| Að lokum var eg orðinn svo
reiður, að eg grýtti pillunum
út í horn á stofunni. Fox stökk
léttilega þangað er þær lágu,
tíndi þær upp og át þær allar
með beztu lyst.
Finski hljómsveitarstjói'inn
Boris Sirpo kom fyrir skömmu
til Bandaríkjanna, ásamt komu
sinni. Nótt eina urðu þau að
gista í húsi nokkru sem sagt
var að reimt væri í. Um miðja
nótt vöknuðu hjónin við óynd-
isleg hljóð. Frú Serpo bað
mann sinn að fara á fætur og
rannsaka málið.
— Nef, vina mín, sagði hann.
—• Það er réttara að þú farir.
Þú talar ensku betur en eg.
og sagði, Eg ætla að bíða.
Þegar Pierre var horfinn, lit-
aðist apamaðurinn um allí
taugaspenntur því hann f ann
það á sér að honum voru
gefnar gætur af einhverjUm
sem hann gat ekki komið
auga á í svipinn.
Eiúsnæði óskast
Ung barnlaus hjón óska
eftir tveggja til þriggja
herbergja íbúð. Upplýsing-
ar í síma 35234 eftir kl. 7
og næstu kvóld.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12