Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						V I S IR
Mánudagur   16.   október   1961'

Þpir, sem komið hafa í
Krýsuvík í sumar og haust,
hafa veitt því athygli, að
síðasta húsið sem uppi stóð
af gömlu byggðinni, hefir
verið endurnýjað. Það er
gamla  kirkjan   í  Krýsuvík,
eyðilagzt hefir af þessum
spgum, og eftir því sem
þeim fækkar, þeim mun fast-
heldhari þurfum við að vera
á það, sem eftir stendur, eins
og t. d. gömlu kirkjunnar.
— Hvernig stendur á því,
Gamla Krýsuvíkurkirkja.
sem lögð var niður sem slík
fyrir 32 árum en síðan í al-
gerri niðurníðslu úr því.
Þegar fréttam^aður Vísis
grennslaðist fyrir um endur-
nýjun kirkjunnar, kom það
upp 'úr kafinu, að veg og
vanda af því verki hefir bor-
ið einstaklingur og staðið
undir öllum kostnaði af fús-
um vilja. Maðurinn er
Björn Jóhannesson, fyrr-
verandi bæjarfulltrúi í
Hafnarfirði. Og þar eð til-
tæki hans er harla óvenju-
legt, hitti fréttamaðurinn
hann að máli og spurðist fyr-
ir um aðdragandann að
þessu.
—  Ert þú eða fólk þitt frá
,Krýsuvík, eða kvað kom til
að þú fórst að bjóðast til að
taka þetta að þér?
— Ég hef aldrei átt heima
í Krýsuvík né fólk mitt, svo
að þetta er alls ekki til kom-
ið af neinni átthagatryggð.
Ég er ættaður að norðan en
tel mig orðið Hafnfirðing,
þar sem ég hef átt heima í
meira en hálfa öld, fluttist
þangað rétt innan við ferm-
ingu árið 1906. En sagan til
þess, að ég fór að skipta mér
af kirkjunni í Krýsuvík er
aðeins persónulegur. áhugi
á gömlum þjóðlegum minj-
um, sem ég álít, að við ís-
lendingar höfum verið alltof
kærulausir með að viðhalda
og þær margar farið í súginn
og veg allrar veraldan Það
er   margt   ómetanlegt,   sem
að þú fékkst svo kirkjuna til
umönnunar?
—   Það eru nú liðin hart-
nær tíu ár síðan ég fékk &•
huga fyrir Krýsuvíkurkirkju,
og fyrir sjö árum skrifaði ég
svo bæjarráði Hafnarfjarðar
bréf þessu aðlútandi og gerði
þessa greinargerð fyrir mínu
máli: Eins og kunnugt er,
hefir um aldaraðir verið
kirkja í Krýsuvík, lengst af
útkirkja frá Strönd í Selvogi,
en af því Selvogsprestakall
var lagt niður á fyrsta ára-
tug þessarar aldar, var
Krýsuvíkurkirkju þjónað af
Grindavíkurpresti,, þar til
messur féllu alveg niður þar
vegna fólksfæðar, og senni-
lega eigi síður fyrir það, að
kirkjunni var mjög illa
haldið við, svo að lokum mun
hún eigi hafa verið álitin
messufær.
—  Hvers vegna snerir þú
þér til Hafnarfjarðar með
þetta mál?
—  Það var Hafnarf^arðar-
bær, sem var orðinn eigandi
Krýsuvíkur og , kirkjunnar
með. Þess vegna leyfði ég
mér að snúa mér til bæjar-
ráðs Hafnarfjarðar með
beiðni um að fá leyfi til að
hefjast handa, um að lag-
færa kirkjuna og umhverfi
hennar, eftir því sem efni og
aðrar ástæður leyfðu, Hafn-
arfjarðarbæ að kostnaðar-
lausu.
— Var Krýsuvík ekki orðin
heldur   ömurleg,   þegar
datt þetta í hug?
þér
— Já, vægast sagt. Það
varv svö komið, að af eldri
húsum stóð ekki annað uppi
af eldri byggðinni en gamla
Krýsuvíkurkirkjan, en hún
var svo illa farin að mér þótti
hrein vanvirða að, gluggar
og gluggaumgerðir á bak og
burt, engin hurð fyrir kirkj-
unni og yfirleitt allt í því
ömurlegasta ástandi, sem
hugsast getur. En samt taldi
ég, að mætti hressa kirkjuna
upp líkt og hún var áður, ef
að því væri undinn bráður,,
bugur. Þó gerði ég mér Ijóst,
að þetta mundi taka langan
tíma, og því vildi ég, að mér
eða öðrum er vildu styðja
málið, yrði veittur umráða-
réttur yfir kirkjunni. Margir
hafa víst talið réttast að rifa
þessa gömlu kirkju, en.ég
var a annarri skopun. Þetta
voru emu mmjarnar, er eft-
ir voru af gömlu Krýsuvik,
og þá um leið þær merkustu.
Ég áleit, að komandi kyn-
slóðir hefðu gott af því að
fá innsýn í hina lágreistu
sali fortíðarinnar og sjá, hvað
forfeðurnir    gerðu    sér    að
Björn Jóhannesson.
i» • • • • •
góðu, en urðu samt góðir og
dugandi menn.
— Var þá kirkjan einskis-
nýt og í tómri vanhirðu?
—  Já, eins og ég hef sagt,
var ekki sjón að sjá. Allir
flúnir úr þessari gömlu
byggð, sem eitt sinn var
höfuðból. Seinasti íbúi þess-
arar byggðar var reyndar
Hafnfirðingur, sem bjó þar,
unz hann stóð eirin eftir.
Það   var   Magnús  Ólafsson,
réð sig 18' ára til þáverandi
sýslumanns, sem sat einmitt
í Krýsuvík. Það var með fá-
dæmum, hve þessi aðkomu
maður tók tryggð við Krýsu-
vík. Hann bognaði ekki fyrr
en hann brotnaði seinast.
Hann settist seinast að í
kirkjunni og bjó þar einbúi
á fyrrverandi höfuðbóli og
allt ,að heilu þorpi: En þar
var allt burt, sem'prýddi
Frh. á 10. síðu.
Stærsfa húsgagnaverzlun landsins býður yður:
9 gerðir svefnherbergissert                            •-
5 gerðir borðstofuhúsgögn                              oi
13 gerðir sófasett
11 gerðir sófaborð
7 gerðir skrifborð
7 gerðir
^*-
3                        eins og tveggia manna sófar
SVEFNSTÓLAR.    ALLT í
HANSASAMSTÆÐUNA.
BARNARÚM.    BARNAKOJUR.
SKRIFBORÐSSTÖLAR.
STAKIR STÓUR.
Aklæ'Si í 99 mismunondi litum
og g«rðum
TtTT
SKEIFAN
IpguTnT

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16