Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						V1SIR . Mánudagur 29. október 1962.
Gullfoss —
Framh. af 1. síðu.
suður af Dyrhólaey,
meðan skipið veltist í
roki og sjógangi, hafði
barn fæðzt í þröngum
farþegaklefa á neðri.
gangi.
„Sunnudag 28. okt. 1962 kl.
03,15 GMT, er Gullfoss var
staddur á 63° N. breiddar og
17° V. Iengdar á leið frá Leith
til Reykjavíkur fæddi frú
Ragnheiður Jónsdóttir svein-
barn. Faðir barnsins er eigin-
maður hennar, Hafsteinn Ingv
arsson tannlæknir.
Undirritaðir staðfesta fæð-
inguna með innilegum ham-
ingjuóskum til barns og for-
eldra.
Kristján Aðalsteinsson,
skipstjóri,
Ölöf Kristjánsdóttir,
ljósmóöir,
Hannes Hafstein,
2.  stýrimaður,
Hulda Helgadóttir,
yfirþerna,
Flnnbogi Gíslason,
3.  stýrimaður.
Með slíkt hátíðlegt skjal varð
litla drengnum, sem fæddist við
undirleik úthafsins, ekk' skota-
skuld úr þv£ að komast gegnum
eftirlit íslenzkra embættis-
manna.
Fáeinir fréttamenn Reykjavík
urblaðanna fengu að koma með
út á ytri höfnina og fara niður
í farþegaklefann. Og þar sat
móðirin upp við dogg sælleg og
glöð,    en   barnið    skammt frá
j henni í lítilli körfu. Það hafði
fæðzt mánuði  til fimm vikum
'i fyrir tímann, segir móðirin og
er svo lítið og viðkvæmt, að það
má ekki hreyfa við því, fyrr en
karfan hefur verið flutt upp á
fæðingadeild.
—   Hvernig er líðanin? spyrj-
um við Ragnheiði.
—  Ég er nú bara stálslegin.
— Var þetta fyrsta barnið?
—   Nei, við áttum tvo drengi
fyrir. Síðan segir hún að hún
Heimdallur ræðir
Kúbumálið
Birgir ísleifur Gunnarsson.
F.U.S. Heimdallur ræðir Kúbu-
málið á fundi annað kvöld í Val-
höll. Hefst hann kl. 20.30. Frum-
•nælandi verður Birgir fsleifur
Gunnarsson Iögfræðingur. Þetta er
fyrsti almenni umræðufundur fé-
''•i?,sins .   þessum vetri.
Kúbumálið er efst á baugi f
•eimsmálunum þessa dagana. Sov-
ítstjórnin hefur ógnað heffnsfrið-
inum með tilraunum sínum til að
kapa sér aðstöðu til árása og und-
irróðurs í S-Ameríku.
Stjórn Heimdallar skorar á með-
limi félagsins að fjölmenna.
hafi verið sjóveik á leiðinni og
um miðnætti um nóttina hafði
hún fundið að barnið var að
koma. Þá vildi svo vel til, að
Ijósmóðir var með skipinu, Ólöf
Kristjánsdóttir úr Reykjavík.
Skipsmenn segja okkur, að það
hafi komið sér vel, að ljósmóðir
var með, þvi að fyrst eftir að
barnið fæddist, ætlaði það ekki
að anda, en ljósmóðirin kunni
ráð við þvi. Henni til aðstoðar
við ljósmóðurstörfin voru svo
Hulda Helgadóttir yfirþerna og
Hannes Hafstein stýrimaður. Og
fæðingin gekk vel í þrönga klef-
anum — það var fyrir öllu.
—  Var þetta ekki erfiðara og
sársaukafyllra en að eiga barn
á fæðingadeild? spyrjum við
móðurina.
—  Nei, alls ekki. Mér fannst
það jáfnvel ganga betur. Munur-
inn er aðéins sá, að á fæðinga-
deildum er öryggið meira, ef
eitthvað kemur fyrir.
Og nú kemur í ljós, að eigin-
maðurinn. Hafsteinn Ingvarsson,
er þarna skammt frá.
—  Ég var nú króaður hér inni
í kojukróknum meðan þetta var
að gerast, segir hann við okkur.
Þar hafði hann gætt eldri son-
anna, Jóns Óskars, sem er 5
ára, og Þorvarðs, sem er eins og
hálfs árs.    .
—  Við vorum að koma heim,
eftir að ég hafði lokið tann-
læknanámi, segir hann. Þegar
við fórum frá Kaupmannahöfn,
voru þeim drengjunum gefnir
tveir páfagaukar. Og þegar Jón
Óskar heyrði í morgun að hann
hefði eignazt bróður um nðtt-
ina, mælti hann spaklega á sinn
hátt:
—  Jæja, mamma, þá komum
við heim með tvo páfagauka og
einn nýjan bróður.
Það rlkti sannarlega gleði hjá
þessari Iitlu fjölskyldu I þrönga
klefánum, vegna þess að allt
hafði gengið vel. Þeim höfðu
borizt hamingjuóskir víðs vegar
að. Og það var gleði meðal.
farþega og áhafnar skipsins.
Þetta var fyrsta barnið, sem
fæðist um borð í Gullfossi, og
einn skipsmanna sagði: — Við
vorum eiginlega okkar í milli
búin að gefa drengnum nafn. —
Við viljum kalla hann „Haf-
stein", 0£ það vill þá einmitt
svo vel til, að faðirinn heitir
því nafni.
Eftir á hittum við ljósmóður-
ina og spurðum hana hvort það
hefði nokkurn tíma komið fyrir
hana á ferðalögum, að þurfa að
hjálpa með þessum hætti.
—   Nei, svaraði hún, ekki á
ferðalögum, nema einu sinni fyr
ir nokkrum árum þurfti ég að
taka á móti barni á Hringbraut-
inni í sjúkrabíl á leiðinni upp á
fæðingadeild.
2. stýrimaður er heldur sagna-
fár um atburðinn, sem hann að-
stoðaði við. Það er ekki fyrr en
rétt þegar fréttamaðurinn, sem
er kunningi hans, er að ganga
frá skipinu, að hann víkur sér
að honum og segir: — Ég get
aðeins sagt þér það, að það er
dásamlegur viðburður, þegar
barn fæðist. Það er dásamlegasti
viðburður i heiminum.
Halldór Kiljan Lax-
ness rithöfundur kom í
gær heim með Gullfossi
úr Iangri f erð til útlanda.
Fréttamaður Vísis hitti
hann um borð, þegar
skipið var aS sigla inn
á höfnina og fékk
skyndisamtal við skáld-
ið, þar sem það sat inni
í klefa sínum nr. 25.
—   Hvað finnst yður um á-
standið á Kúbu? Þér viljið e. t.
v. fordæma Bandarikjamenn?
—  Nei, ég ætla ekkert að fara
að tala um það. Áður en ég fór
frá Kaupmannahöfn heyrði ég
ræðu Kennedys forseta, og síðan
hef ég ekkert fylgzt með þessu.
Ég er andstæðingur „kalda
striðsins", hata það og fyrirlít
og lyktin af þvl fyllií mig við-
bjóði.
— Fannst yður að John Stein
beck ætti skilið að fá Nóbels-
verðlaunin?
—   Ég hef fylgzt með Stein-
beck frá því hann fór að gefa
út sínar fyrstu bækur. Við erum
á sama aldri og einkanlega
kynntist ég vel fyrri ritum hans.
Maður las meira af bókum á
fyrri árum og svo les maður oft
vissan part af framleiðslu höf-
undar og myndar sér þannig
skoðun á honum. Seinni bækur
hans þekki ég ekki eins vel.
—   Þér hafið kannski hitt
hann þegar þér dvölduzt I Am-
eríku?
—   Nei, ég hef aldrei hitt
hann né haft neitt samband við
hann. En mér finnst að hann hafi

„Lyktin afkalda stríí-
inu fyllir mig viBbjóii"
-   Stutt  rubb  við  1AXNESS   nýlega   heimkominn
átt skilið að fá verðlaunin, ég
hef alltaf álitið hann einn af
fremstu rithöfundum Bandaríkj-
anna. Það koma fram í hugann
bækur hans eins og Mýs og
menn og Þrúgur reiðinnar.
— Þér hafið heyrt að sumir
gagnrýna mjög harðlega að
Steinbeck skyldi fá verðlaunin,
sumir segja að 30 rithöfundar
hefðu átt þau betur skilið. Hefð
uð þér viljað veita verðlaunin
einhverjum öðrum, ef þér hefð-
uð ráðið?
—   Það er sjálfsagt hægt að
finna einhverja honum fremri.
En það hefur aldrei komið til
greina að ég færi að veita Nó-
belsverðlaun. Ég hef aldrei einu
sinni notfært mér rétt minn til
að mæla með einum eða neinum
við akademfuna.
—  Og viljið þér svo að lokum
greina frá því á hvaða ferðalagi
þér hafið verið núna?
—  Ég hef ferðazt langt — um
Skandinavlu, Rússland, England
og Þýzkaland.
—   Og hvert var erindið?
—• Eins konar verzlunarferð,
að semja við sín viðskiptasam-
bönd.
—  Og selduð þér nokkuð?
Nú gl^tir skáldið við spurn-
ingunni. — Ja, svona þetta vana
lega, það er verið að gefa bæk-
urnar mlnar út bæði fyrir aust-
an og vestan. Það er einna
skemmtilegast til frásagnar, að
nú er verið að gefa Sjálfstætt
fólk út á „Bengali", tungumáli
Tagores.
Geislun —
Framh. af 1. síðu.
sem búa í Noregi á sömu breidd
argráðv   og   Reykjavfk   stend-
ur á.
Landlæknir kvaðst að svo
stöddu ekki hafa f hyggju að
skipuleggja víðtækar mælingar.
Hins vegar hefði hann farið
fram á það við nokkra hópa,
sem eru á leið til útlanda, að
þeir létu mæla geislun i líkama
sínum.   Þangað   til   niðurstöður
þeirra   mælinga   væru   fengnar
yrði   ekki   tekin   endanlega   &¦
kvörðun um það hvort fram-
kvæmdar verða fjöldamælingar
hér. Hættan er engin, en við
viljum hafa vaðið fyrir neðan
okkur sagði landlæknir.
Hætta þeir —
Framh. af 1. sfðu.
andi læknar fenau kjarabætur, en!
ekkert  hefði  orðið  úr  því.  Taldi
hann að þessi  kjarabarátta  hefði
dregizt úr hömlu, þar sem tvö ár
væru liðin siðan hún hófst.
Læknarnir eera kröfur um ereiðsl
ur fyrir vaktavinnu og únna frí-
daga, auk hækkandi bílastyrks. er
hefur verið óbreyttur síðan 1954.
í lambandi við þennan yfirvof-
andi læknaskort á sjúkrahúsunum
tjáði annar læknir Vísi í morgun,
eftir b.ottför læknanna yrði
ekki unnt að gera ýmsar aðgerðir
í sjúkrahúsunum án þess að lækka
þær kröfur, sem gerðar er til að
<;töðu í sambandi við þær. Mundi
„standardinn" á Reykjavíkursjúkra
húsunum óhjákvæmilega i Iækka
niður á það sem er á sjúkrahúsum
úti á landi. Væri það ekki talið
verjanlegt ástand á aðalsjúkrahús
um í einu landi.
Yfirleitt er nú farið að líta svo
á, að Kúbumálið sé úr sögunni,
þótt eftir sé að ljúka því formlega.
Því hefur lyktað með fullum sigri
og miklum álitsauka fyrir Kennedy
forseta.
Uppgjöf —
Framhald at bls   1
ríkjamanna   reyndust  og  siðferði-
| lega   tnjög   sterkar,   þvi   að   þær
; gengu aðeins ót á það að stöðva
. vopnasendingar og þegar allt kem-
i ur til alls eru fáir mótfallnir því
' að stöðva vopnasendingar. I þriðja
I lagi   var   aðstaða   Rússa   veik   á
Kúbu  einfaldlega  vegna  þess,  að
eyjan er í svo mikilli fjarlægð frá
I Sovétríkjunum,   að   Rússar   gátu
ekki varið hana.
EINAR ÓLAFUR SVEINSSON   -
Framh   at  16   slðu;
um  að koma þessu vel  af stað.
Annars er réttara að bíða með að
ræða   þetta   frekar,    þangað   til
stjórn stofnunarinnar verður skip-
uð.
Visir hefur komizt eftir því, að
stjórn Handritastofnunar Islands
verði væntanlega skipuð innan
skamms, en f henni eiga sæti auk
forstöðumanns, þjóðminjavörður,
Iandsbókavörður, þjóðskjalavörður
og þrir menn aðrir, kosnir af há-
skólaráði.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16