Tölvumál

						^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^B		

		

umræðu, og þarna eru það bókstaflega	fjörutíu og átta, og varð seinna hundrað-	

tæknilegar framfarir, sem að gera þetta	asta og áttunda greinin, og var ekki felld	

eiginlega, eiginlega ómögulegt!	úr lögum fyrr en eftir níutíu, 1994. Þar er	

- Já. Það má segja það. Það eru tækni-legar framfarir sem að koma því á sem að Sameinuðu þjóðirnar hafa ekki getað	bannað að segja sannleikann um opinbera starfsmenn. Það er að segja - fyrsta skylda blaðamannsins er sakarefni! Ég meina	

komið á. Fyrst og fremst af því þær hafa	hvað er... - hver hefur leyfi til að kalla sig	

engan dómstól. Að þetta bara gerist, í tækninni, að semsagt reglur þess lands	blaðamann sem að lýtur höfði fyrir því að það megi ekki segja sannleikann? Og	

sem að hafa víðastar og frjálslyndastar reglur, þær verða heimsreglurnar. Af því	sérstaklega að það megi ekki segja sannleikann um opinberar fígúrur?	

að það verður að lögsækja menn í því landi þar sem að ummælin eru vistuð. Nú	- En hjálpin er - þessi nýi miðill (Ævar), heldur þú að hann hjálpi okkur gömlu	

síðan getur viðkomandi ríki tekið höfundinn og hálshöggið hann og búið til úr honum sunnudagsmat eða hvað sem	fjölmiðlamönnunum; gammeldags? - Eg þori ekki að segja um það - hann ögrar ykkur allavega. Þessi slagur minn	

þeir vilja, en þetta stendur þarna áfram.	núna í kringum kosningaréttinn, hann	

Og ég var einmitt að skrifa upp þessa hugsun sem að þú last þarna áðan, á Netinu, af því að það er nú eitt við það er nú alltaf hægt að endurnýja, .... -Já.	endaði með því að ég sendi á Netinu, öllum miðlum, útvörpum og sjónvörpum, auglýsingu, sem að, ykkur að segja, var bara venjulegur lýðræðissinni að tala. Og lýðræðissinni niðri á fletlendinu. Ennþá	

- Að segja skoðanir sínar á Netinu, það er stórfenglegt, af því, að það tekur þær enginn og skeinir sig á þeim. Eins og	hefur enginn fjölmiðill þorað að birta þetta. - En hérna hafði kö....	

gerist alltaf við skoðanir sem að maður	- Þannig að ástandið er raunverulega	

skrifar í blöð. - Þær standa þarna, eða sitja, rólegar, og	eins og það var í Sovétríkjunum, eða hjá Lúðvíki XVI við hirðina, venjulegur	

bíða, í hundrað ár ef þú vilt, þangað til að	lýðræðissinni, hann er, hann er hættulegur	

einhver kemur og sækir þær. skoðanir, nefnilega, ég held að það séu góðar	sprengjukastsmaður sem að enginn má taka eftir! Þetta er bara sönnunin á því að	

skoðanir, sem að einhver er sendur til að	hér ríkir þessi, þessi fasismi. Sem að ég	

sækja, eða sækir sjálfur. -   Nú er það, Þorgeir, hefur verið bent á	hef oft verið að tala um. - Svo segir maður bara - svo segir	

það upp á síðkastið (Ævar), að, að umræðan á íslandi sé, hún sé þannig að	maður bara amen... (Ævar) Nei, nei, ég veit ekki hva... ég held við bara... segjum	

allskyns fyrirbæri í peningastofnunum og víðar, það þurfi alþingismenn til þess að vekja athygli á því í fyrirspurnartímum, það er að segja, fjölmiðlarnir, þessir hefðbundnu, standi sig alls ekki, í	nú amen hér, í þessu. - Eitt sem mig langaði til þess að koma inn á, og sem ég veit að það er ekki bara spurning um Vefinn, þá nýju aðferð, en þú sagðir áðan Þorgeir, að þú hugsanlega fengir viðbrögð,	

stykkinu, að grafa ýmislegt upp og koma með gagnrýni. Samspil þessara hefðbundnu fjölmiðla og Netsins, í framtíðinni?	jafnvel við, jafnvel við þínum texta? - Það var ég að vona. Það var ég að vona að það væri hægt að þróa, í vefútgáfu, sérstaklega ef hún er svona	

-Það er spennandi spurning, sem að ég hef nú ekki hugsað mikið um. En, en ég	víðtæk eins og ég er að fara útí hana, að það væri hægt að þróa einhver tvíhliða	

segi: Vert þú bara ekki að gera miklar	skipti. Að maður væri ekkert að bíða eftir	

kröfur til blaðamannastéttar, sem er vaxin upp við þau skilyrði sem að íslensk blaða-	því að einhver, einhver krítikera-vitleys-ingur skrifaði eitthvert bull, heldur gæti	

mannastétt er vaxin upp við. Hundrað og	fengið sendingar, skemmtilegar, jákvæðar,	

fimmtíu fyrstu árin sem að blaðamennska	neikvæðar, gagnlegar, ógagnlegar, frá	

var stunduð hér, var í gildi það sem að -klásúla, sem var sett átján hundruð	þeim sem eru að lesa. Framhaíd ó b/s. 28	

26

Tölvumál