Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						A
MPHWJWlW.fflL-W
:MfólU3____VlW9WJH
^BH|jjjjMg^wiiJ>.-i|ijiwww<weptiwt>T^*- r^w^i
P*ft".5^?JÍ« *WT"
VÍSIR . F'-n-"t
¦¦-.¦ '¦   ¦¦ -¦¦¦¦ ¦ .;¦.""'"¦¦    ¦;"'.;.....""..
'.fihoiir 3, Júnl 1955.
íslandsvínir
Framh. af bls. 9.
,/ ar heitir Hans Nick og á heima
I Zurich. Fyrir nokkrum árum
fezflafltt hann um Noreg og fór
þaðan ttl Spitzbergen. Þá tók
hana kvikmynd, sem hlaut gull-
verClaun í kvikmyndasamkeppni
f Sviss, en mér var sagt að
Isfená-fevikmynd háns væri þó
mrem betri.
Éfe hftti Hans Nick af tilviljun
á götu í Reykjavík sumarið
1860. Hann var þá í mánaðar-
ferð nm Island, ferðaðist 1 eigin
hafreið og kvikmyndaði af kappi.
Harm hafði í það skipti ljót orð
nm farartækið sitt. Það var
reyndar lúxus-bif reið, sex
manna, af nýjnstu gerð. En úr
henni sá hann ekkert af því ís-
landi, sem hann langaði mest að
sjá — auðnirnar, hið sanna
ístend. Hann varð að þræða
jina, og komst meira að
illa eftir þeim.
Vorið 1963 var Hans Nick
aftnr kominn til íslands og þá
meS splunkunýjan Landrover
(stærri gerðina) sem hann hafði
keypt og látið útbúa sérstaklega
ta lslandsfararinnar. Þakinu á
bflnum var lyft upp og í því
voru rúm fyrir tvo til að sofa
f á næturnar. 1 bílnum var inn-
réttað eldh., með vaski, vatns-
geymi og góðum matargeymsl-
um. Einnig kæðaskápur. Þrátt
fyrir þetta voru rúmgóð sæti
fyrir þrjá menn, auk ökumanris
í bifreiðinni. Með einu vetfangi
var framsætunum snúið við og
matborði komið fyrir milli sæt-
anna. Þar var matazt þegar
hungrið svarf að.
Með þessu farartækj ferðaðist
Hans Nick um Island þvert og
endilangt í átta eða tíu vikur
samtals, og taldi sig þó hafa
dvalið hér of stutt. Hann fór um
mestu auðnir landsins, inn í
Ódáðahraun, yfir þveran
Sprengisand og Kjöl, um alla
Austfirði og suður á Breiða-
merkursand, um allt Suður-
land austur, að Lómagnúp,
Norðurland þvert og endilangt,
Snæfellsnes og víðar. Hrifnastur
var hann af Landmannalaugum.
Hann sagði að það væri ein-
stæður blettur á jörðinni og
þar dvaldi hann í heila viku.
Þegar ég skildi við Hans
Nick 1 septemberbyrjun 1963
sagði hann að sig vantaði aðeins
eldgos til að fullkomna íslands-
mynd sína og bað mig að láta
sig vita næst þegar slíkar nátt-
úruhamfarir ættu sér stað.
Þann 15. nóvember sama haust
sendi ég honum stuttort skeyti:
„Neðansjávargos við suður-
ströndina. Komdu". Klukkan að '
ganga 7 morguninn eftir vár ég
vakinn við mikinn djöflagang í
símanum. Það var talsímasam-
band við útlönd. Hans Nick frá
Ztlrich. Hann kvaðst myndi
koma daginn eftir og bað mig
að hafa flugvél og annað til
reiðu.
I þetta skipti dvaldi Hans
Nick þó ekki nema 4 eða 5
daga, en hann var ánægður með
árangurinn. Hann leigði sér
flugvélar daglega út að Surtsey,
stundum gisti hann f Vestmanna
eyjum til að virða náttúruham-
farirnar fyrir sér þaðan, oftar
þó í Reykjavlk. Þegar hann fór
heim aftur sagðist hann vera
fullkomlega hamingjusamur —
hann þyrfti ekki að blygðast
sfn fyrir íslandskvikmynd sína
úr þessu.
Þessi kyikmynd er enn ekki
fullgerð — en langt komin. Þeir
sem hafa séð hapa, eða kafla úr
henni, telja hana listaverk. Ég
ætlaði að sjá hana þegar ég var
á ferðinni í Sviss seint f april
í vor, en þá var Hans Nick á
skemmtiferð austur í Japan og
enginn sem var þess umkominn
að sýna mér listaverkið hans.
En á heimili hans hitti ég fyrir
móður hans og auk þess ferða-
félaga hans héðan frá 1963.
Þau sýndu mér líkan af háhýsi,
10—12 hæða, sem Hans Nick
ætlar að byggja á landareign
sinni I Ziirich á næstunni. Það
á að verða hótel. En einn sal-
urinn í hótelinu verður helgður
Islandi og kallaður Island eða
íslandssalur. Þar á að koma
fyrir alls konar munum og
minjagripum frá íslandi, hrauni
og grjóti að heiman og íslenzk-
ar myndir að skreyta veggina.
Fritz Bachmann
Einn góðan veðurdag þegar
ég var á gangi eftir fjölfarinni
götu í Zurich rak ég auga í
stóra auglýsingu þar sem stóð
að Fritz BachmanAfekennari þar
í borg myndi flytja þrjú erindi
um ísland með skuggamyndum
næstu daga á eftir.
Ég efast um að nokkur Sviss-
lendingur hafi fyrr eða síðar
unnið jafn mikið að því að
kynna ísland í ræðu og riti sem
Fritz Bachmann. Hann sagði
mér að hann hafi til þessa flutt
rúmlega 50 erindi, flest eða öll
með skuggamyndum, um ísland
á undanförnum áratugi. Hann
sagðist vera að undirbúa er-
indaflokk, samtals 10—12 er-
indi, sem hann bjóst við að
halda næsta vetur- f Ziirich,
auk þess væri ákveðið að hann
flytti erindi um ísland í útvarp-
ið fyrir skólaæksu og e.t.v. ann-
að útvarpserindi fyrir fullorðna.
1 vörzlum mínum á ég allmarg-
ar blaðaúrklippur eða tímarita-
hefti með ritsmíðum Bachinanns
um ísland. En þæ'r eru'sárnt
ekkf það eina sem hann hefur
skrifað um land okkar og þjóð.
I fyrra keyptj eitt stærsta út-
gáfufyrirtæki Svisslands, Rasch
er & Co. í Zurizh þýðingar- og
utgáfurétt á þýzku á hinni
miklu og ágæty bók Samivells
„L'or de L'Islande". Jafnframt
fékk það Fritz Bachmann til að
þýða hana úr frönsku og auka
stórlega með löngum og ítarleg-
um rítgerðum um nútíma ís-
land, þróun þess og viðhorfum.
Bókin kom á markaðinn um
jólaleytið I fyrra og hlaut frá-
bærar viðtökur bæði í Þýzka-
landi og Sviss. Þótti hinn ágæt-
astí bókarauki að köflum Bach-
manns, en það viðfangsefni var
ekki tekið til meðferðar I
frönsku útgáfunni.
Fritz Bachmaun íagði mér.
þegar ég hitti hann i Zurich á
dögunum, að hann væri að
vinna að doktorsritgerð úm
jarðfræðilega uppgötvun, sem
hann hefur gert í Sviss. Þegar
því verkefni væri lokið kvaðst
hann ætla að koma til Islands
að nýju og þá að öllu forfalla-
lausu skrifa sjálfstæða bók um
ísland.
Gisela Landolt
I fámennu þorpi mitt á milli
Ziirichborgar og þýzku landa-
mæranna, sem Neerach heitir,
situr gjafvaxta og fönguleg
kona, Gisela Landolt að nafni.
Landoltsnafnið er frægt um
endilanga Sviss og langt út fyr-
ir endamörk þess. vegna þess
að Landolt, faðir Giselu er
persónuleiki í svissneskri póli-
tík og borgarstjóri í Zurich,
stærstu borg Svisslands. Þeirri
stöðu hefur hann gegnt I heil-
an áratug eða lengur og við
frábærar vinsældir.
Enda þótt Gisela væri borg-"
arstjóradóttir I stórborg réðist
hún samt sem vinnukona til ís-
lands og dvaldi hér í heilt ár.
Hún lærði íslenzku þokkalega
og bæði les hana og talar. Hún
kynntist mörgu fólki á meðan
hún var hér og tók m.a. virkan
þátt I skátahreyfingunni' í
Reykjavík. Hún tók ástfóstri
við ísland og kom hingað á sl.
sumri til að endúrnýja kynni
sín við hina fórnu kunningja,
svo og til að sjá meira af land-
inu heldur en að hún hafði áð-
ur gert. Heim'ili hennar í Neer-
ach er að hálfu leyti fslenzkt,
íslenzkar bækur í hillum, mynd
ir að heiman á veggjum, gömul
íslandskort og ýmiskonar minja
gripir sem hún hefur ýmist
keypt eða verið sendir að gjöf
frá íslenzkum vinum og kunn-
ing.iúm.        ¦        ¦        •    in-i^"J
Gisela LánSblt "hefúr jha.dið
¦erindi um Island¦¦"f¦¦ heiniáíifidi
sínu ¦ og sýnt skuggamyndir I
litum. En í fyrrahaust fól Kenn
arasambandið svissneska henni
að skipuleggja og undirbúa
fyrstu hópferð svissneskra kenn
ara til íslands dagana 16. júlí
til 3ja ágúst í sumar. Sömuleið-
is fól sambandið henni að skrifa
upplýsingagrein um ísland og
íslendinga I kynningarrit, sem
það gefur út um ferðir sfnar.
Þessi starfsemi Giselu Landolt
hefur borið þann ágæta árang-
ur að I apríllok var nærri full-
sk'ipað f þessa ferð, sem kostar
þó um 20 þús. ísl. krónur fyrir
hvern þátttakenda. En slfkur
skildingur þykir flestum Sviss-
Iendingum hæsta mikill fýrir
aðeins þriggja vikna sumarfrí.
¦
4 því hafo Svissien..-
íng-itr pVW efni,
Einum Svisslendingi kvnntist
ég sem dáðist að íslendingum
fyrir það. að hafa fleygt sér út
úr Klúbbnum í fyrrasumar. Fað
ir þessa pilts er margfaldur
milljóneri sem ekki veit. aura
sinna tal. Hann kostaði son
sinn og tilvonandj tengdadóttur
til Islandsferðar en láðist að
byrgja þau upp með samkvæm-
isfötum og hálsbindum. Siðasta
kvöldið sem þau skötuhjúin
voru í Reykjavík langaði þau að
fara út að borða og fá sér
snúning á eftir. Þeim var bent á
Klúbbinn. En þar var piltinum
fleygt út af því að hann hafði
ekkert hálsbindið. „Islendingar
hafa efni á að veita sér þennan
munað", sagðj piltur'inn hlæj-
andi við pabba sinn „en það höf
um við Svisslendingar því mið-
ur ekki".
Þorsteinn  Jósepsson.
Myndsjá   —
OK     i
ar og ufsar þutu um sjóinn og
höfnuðu á þilfarinu. Þannig
gekk það koll af kolli, fiskur
var kominn & krók nær sam-
stundis og öngull var bleyttur
og kapp var komið I fiskimenn
hver flesta myndi draga, áður
en aftur yrði haldið af stað á
ný mið.
I talstöðinni heyrðist I Islend-
ingi, hinum bátnum, sem I för-
inni var þennan morgun og lá
nokkuð dýpra. Þar voru sagðar
þær fréttir, að nóg'væri af ufs-
anum, en heldur væri hann
smár. I þokunni heyrðust vél-
arskellir f handfærabátum Kef 1-
.vfkinga:- og. Reykvíkinga, sem
þarna voru margir á þessum
slóðum. Kvöldið áður hafði ver-
ið þarna vitlaus fiskur og bát-
arnir voru aftur komnir á mið-
in. Tveir Keflvíkingar renndu
sér upp að síðu Jóns Bjarna-
sonar og spurðu um áttirnar.
„Hvar er Garðskagi" spurðu
þeir og skimuðu út 1 þokuna.
Áttavitinn hafði gleymzt heima.
Halldór leysti greiðlega úr vand
kvæðum handfærasjómanna og
þeir tóku stefnu heim á leið
undan vindi.
Er á daginn leið fylltust körf-
urnar spriklandi ufsa, feitum
þorski og gljáandi ýsum og hér
og hvar mátti sjá steinbít og
löngu í kösinni. Synir Halldórs
þrir voru með I förinni, uppvax-
andi.  kátir sjómenn,  sem ekki
hSíðu ml.r'i áhuga ' veiðunnm
ei beir, ""em mrð stengurrar
stöðu í höndum: Undir kvöldið
var haliið heim á leið og rennt
unp að bryggj*unni við Hafnar-
búðir er leið að miðnætti. —
Ágætri för á þúsund ára gömul
fiskimið var lokið — og von-
andi reynast þeir félagar, sem
þátt tðku í þessari veiðiför,
fengsælir nú um helgina, þegar
til alvörunnar kemur á mótinu
í Keflavík.
F' ,i pi!. _
ust fyrir sumartímanum. Aðrir
þingmenn Iögðu hins vegar á-
herzlu á það, að það væri skaðl
og skömm að vera að rokka til
með klukkuna og ylli ýmiskonar
le'iðindum og truflun.
Eftir að Norðmenn hafa tekið
rögg á sig I þessu er röðin kom
in að íslendingum að kryfja
það til mergjar, hvort þær á-
stæður um sumartíma séu ekki
svo veigalitlar, að við ættum
líka að afnema sumartíma.
ÞyrEnr   -—
Framh. af bls- 2,
norður til Disko. Var fulltrúi
dönsku flugmálastjórnarinnar
með I ferðinni til að kanna lend
ingar'staði. Leiðin var 3600 km
og var flugtími samtals 18 klst.
Lent var á 19 stöðum.
Menn halda, að flug þyrH-
vængjanna I Grænlandi muni
valda feikilegri byltingu I sam-
göngumálum landsins. Þess er
getið sem dæmis, að nú séu
menn marga daga að komast
frá bænum Quidtliqssat I norð-
urhluta landsins til höfuðstað-'
arins Godthaab. Nú á ferðin
ekki að taka nema 2 klst. 1
fyrra voru ferðamenn marga
daga að komast frá Nanortalik
til Julianehaab en báðir stað-
irnir eru I Suður Greenlandi.
Ferðin tók svo Iangan tíma
vegna þess að firðir voru lagð-
ir af ís. Með þyrilvængjunum
tekur sama leið nú 10 mínútur.
Blöð o^ tímarit
Heima  er bezt.
Maihefti þ. á. er komið út.
Efni m. a.: Isavor eftir St. Std.,
þættir úr byggðasögu eftir Jón
Sigurðsson, Landnámsþættir eft-
ir S. B. Olsen, Þorgrímur Þórðar-
son héraðslæknir eftir Hjalta
Jónsson, Fjárskaðaveður eftir
Benjamfn Sigvaldason, Kári Sörli
eftir Stefán Jónsson, ennfremur
dægurlagaþáttur, framhaldssaga,
ritfregnir, myndasaga o. fl.
HAPPDRÆTTI SJÁLFSTÆÐISFWKKSINS
VERfi U.
Kaupið miða í happdrætti Sjálfstæðisflokksins
úr hinum glæsilegu vinningsbílum í Austur-
stræti.          ,
Þeir sem hafa fengið senda miða gerið skil í dag.
DREGID 16. JÚNf
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16