Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						V í S I R
iini LðSSf.
VISIR
Dtgefandi: BlaSaútgáfan VISIK
Ritstjðri: Gunnar G. Schram
Aðstoðarritstjóri: Axel Tharsteinson
Fréttastjóran .Tónas Kristjánsson
Þorsteinn Ö. Thorarensen
Ritstjðrnarskrifstofur Laugavegi 178
Auglýsingar og afgreiðsla Ingólfsstræti 3
Askriftargjald er 80 kr. á mánuði
1 lausasölu 7 kr. eint. — Sími 11660 (5 línur)
Prentsmiðja Vísis — Edda h.f.
Aukinn kaupmáttur launa
gamningafundir standa nú yfir á hverjum degi og
öll þjóðin bíður eftir tíðindum af þeim fundum. Flest-
ir vonast til þess að samningar náist án þess að til
verkfalla komi. Of mikið er í húfi. Nú stendur aðal
bjargræðistíminn yfir og síldin veður þegar á miðun-
um fyrir austan. Það væri meiri háttar ógæfa, ef
verkföll lömuðu atvinnuvegina og starfið í landinu
á þessum tíma. Er það von þjóðarinnar að góðvilji
og samningahugur verði hér yfirsterkari.
I umræðunum um kjaramálin hefur gætt þess rang-
hermis í blöðum stjórnarandstöðunnar, að kaupmátt-
ur launa verkafólks hafi farið minnkandi á undan-
förnum árum. Efnahagsstofnunin hefur gert rann-
sóknir nýlega á þessu atriði og komizt að þeirri nið-
urstöðu, að kaupmátturinn hafi farið vaxandi þrátt
fyrir verðbólguna. Sé miðað við árið 1959, og kaup-
máttur launa þá miðaður við 100, var kaupmáttur
launa Dagsbrúnarmanna í marz s.l. 104.3. Og sé tek-
inn yíðtækari samanburður á kaupmættilaunabæði
verkafólks og iðnáðarfólks 1959.og 1965 er talan nú
110.6. Af þessum upplýsingum sést, að þróunin hef-
ur verið í rétta átt, kaupmáttur launanna hefur vax-
ið. Er nauðsynlegt að það fari ekki milli mála í þeim
samningum, sem nú standa yfir.
Islenzk ópera
{Jndanfarin tvö kvöld hefur Magnús Jónsson söngv-
ari sungið hér í Reykjavík við mikla hylli áheyrenda.
í viðtali vlð Vísi gat hann þess, að sig langaði til
þess að koma heim þegar íslenzkri óperu hefði verið
komið á stofn. Orð Magnúsar gefa vissulega tilefni
til þess að spurt sé: Er ekki tímabært að efna til
fastrar íslenzkrar óperu hér við Þjóðleikhúsið? Það
er skoðun Vísis að svo sé. Á undanförnum áratug
hefur Þjóðleikhúsið sýnt óperur með íslenzkum
söngvurum og hljóðfæraleikurum og er ekki ofmælt,
að þær sýningar hafi tekizt vel. Við eigum þegar
marga ágæta söngvara 'íslenzka, sem hafa sýnt, að
þeir eru til þess vel hæfir að syngja í óperuhlut-
verkum. Og hljómsveit Þjóðleikhússins er þess einn-
ig fullfær að flytja slík verk tónbókmenntanna. Við
Þjóðleikhúsið starfa nú tugir ríkisráðinna leikara.
Til þess að koma á stofn íslenzkri óperu þyrfti ekki
að fastráða nema 6—8 beztu söngvara okkar. Fjár-
hagslegar ástæður virðast ekki hamla slíkri ráðagerð.
Vitanlega væri æskilegt að njóta styrk erlendra
söngvara að einhverju leyti við íslenzka óperu. En
það breytir ekki þejrri staðreynd, að allar aðstæður
gera okkur kleift að stofna hana þegár í dag.
„Komdu aftur
Vibtal v/ð Keith Grant
(.<.
Við áttum góða samveru- ¦
stund á heimili niínu, en höfð-
um áður hitzt i forsal gistihúss,
og ræðst lítils háttar við — og
talið þegar borizt að listum,
Iandslagi, litum. Auðvitað! —
Sv<o Hfandi var áhugi Keiths
Grants, mannsins, sem ég hitti
þar eftir að hann hafði ferðast
um landið nokkurn tíma.
Heim til mín kom hann með
stærðar skræðu undir hand-
leggnum — mun stærri en inn-
bundinn Vísisárgangur mundi
vera (miðað við núverandi
stærð) — en þarna var „margt
grasa", óvenjulegra og litfag-
urra, sum, fegurð annara áber-
andi vegna einfaldleika síns. Ég
hafði beðið Keith um mynd með
stuttu viðtali, mynd af einni af
myndum hans, og nú sagði
hann:
— Ég kom með „syrpuna",
hér eru blaðaúrklippur, svart-
lita- og vatnslitamyndir og nú
geturðu valið.
Ég fór að fletta bókinni miklu
og sá brátt myndir, sem leiddu
mann inn í furðulönd náttúru
eða hugmyndaflugs eins og sum
ar myndir Kjarvals, en ég valdi
þá mynd, sem viðtalinu fylgir.
Hún þarf ekki annarra skýringa
við en að hún er frá Lófót.
En nú er rétt að kynna mann
inn svo lítið nánar — enska
listmálarann Keith Grant, fyrir-
lesara við Hornsey College of
Art (Hornsey listastofnunina) í
London. Ég bið hann að segja
sýningu á myndum mínum í
Milano á hausti komanda og
verð að undirbúa hana og vera
þar um skeið. Geri ég mér vonir
um, að kona mín geti komið
þangað með mér — og svo til
íslands — að ári.
—   Konan starfandi?
—   Já, í franska sendiráðinu
í London, er frönsk eða réttara
sagt  frönsk   —   alsírsk.
—   Þú kvaðst hafa haf t hug
á að kynnast íslenzkum lista-
mönnum og listalffi? Fékkstu
tækifæri til þess?
—   Já, ágæt miðað við stutt
an dvalartíma hér. Ég skoðaði
m. a. listasafn ríkisins og fannst
til um val mynda þar — ekki
sízt valið á nútímamyndum. Ég
fékk kynni af því starfi,
sem forstöðumaður stofnunar-
innar, frú Selma Jónsdóttir list
fræðingur vinnur þar. Og ég
þóttist sjá, að hún starfaði með
framtíðina í huga.
—   Ég sé, að þú hefir hérna
fleiri myndir frá Lófót?
—  Já, kannski hefir hið sama
eða svipað dregið mig til Nor-
egs sem nú til íslands.
—   Vafstu lengi í Noregi?
—   Eitt ár — á listamanns-
styrk.
—  Og þú hefir greinilega haft
meiri mætur á Lófót en borgum
og bæjum.
—   Ég hefi mætur á Noregi,
landi og þjóð, bæjum sem sveit
um, þar er fegurð á hverhi leiti,
en Lófót heillaði mig mest.
Frá Löfót.
lítið eitt frá tildrögum ferðar-
innar hingað.
—   Við erum tveir félagar á
þessu ferðalagi, hinn heitir Buck
ingham og er opinber starfsmað
ur áhugamaður um tónlist.
Hann er tónskáld og skrifar
fyrir músik-tímarit í London.
Komum á Gullfossi með dálítinn
sportbíl og höfum farið á hon-
um allt til Mývatns. Tilgangur
inn að kynnast landinu náttúru
þess, fðlkinu, listum og lista-
lífi. Og eftir hálfan mánuð
finnst mér, að hér vildi ég eiga
heima.  Og  ég kem  aftur.
—   Kannske innan tíðar?
—  Varla á þessu ári. Ég hefi
Ein myndin frá Lófót verður
tilefni fyrirspurnar. Hún er af
bát og gömlum fiskimanni.
—  Já, það er dálitil saga
tengd þessari mynd. Ég keypti
nefnilega þennan bát af gamla
manninum, — hann var um
sjötugt þá.
—  Til hvers? Þú hefir kannski
ætlað að fara að gera út?
—    Nei, segir Keith og er
skemmt, ég keypti hann til
heimfararinnar. Við sigldum
honum til London ég og gamli
maðurinn. — Við vorum 3*4
dag á leiðinni yfir Norðursjó —
það var slarksamt og illt í sjó-
inn,   —   en allt gekk vel.  Við
Keith Grant.
vorum 10 daga á leiðinni. Og
gamli maðurinn, sem aldrei
hafði farið frá Lófót var viku
í London og skemmti sér kon-
unglega, en ég hafði ekki ráð á
að eiga bátinn og seldi hann.
FÖGUR ER HLÍÐIN.
—  Þið hafið kahnski farið við
ar um á sportbílnum en norð-
ur?
—   Já, um Suðurlandsundir-
lendi til dæmis. Mér fannst ég
verða að skomast að Hlfðar-
enda og á staðinn þar sem
Gunnar leit um öxl til Hlfðar-
innar.
— Lesið fleiri Islendingasögur
en Njálu?                                  '
—   Já, margar, við eigum
margar þeirra f þýðingum, eins
og kunnugt er.
Við göngum að skápnum og
ég sýni honum eina af þessum
ensku þýðingum á Islendinga-
sögunum. Það er Laxdæla —
mjög falleg Utgáfa. Það er eins
og bregði birtu á göfugmann-
legt andlit hins unga, skeggjaða
listamanns, er hann handleikur
kverið sem væri það kjörgrip
ur  —  sem það og er.
Og svo barst talið að Lax-
dælu og Dölunum og írsku land
námi þar, en nú verð ég víst
að gæta mín og láta hér staðar
numið, því að ekki átti þetta
að yerða neitt „tíu álna viðtal".
Áður en Keith fór tók hann
litla vatnslitamynd úr syrpunni,
skrifaði á hana nokkur orð, og
gaf mér.
Þeir Keith Grant og Bucking
ham fóru utan á Gullfossi. Mér
þótti notalegt á ferðalögum á
Bretlandi og írlandi að heyra
sagt á kveðjustund: — Komdu
aftur!
Það  sagði ég við Keith. Og
þess   vegna   skrifaði    hann   á
myndina: „    . . með Ioforði um
að koma aftur til íslands".
A.Th.
Akureyrarútgerðin tapaði 8,5 millj.
í siðustu viku var haldinn að
alfundur Útgerðarfélags Akur-
eyringa h. f. Kom þar fram að
tap var á árinu 8,5 millj. króna
en 4,2 millj. kr. er afskrifaðar
höfðu verið dregnar frá.
Skuldir eru bókfærðar 107
millj. króna en eignlr 52 millj.
króna.
Aflaverðmætið nam á árinu
37 millj. krónum en heildar-
afli togaranna var um 7000
tonn. í vinnulaun gréiddi félag
ið 30 millj. króna. Aðeins 3
togarar félagsins voru að veið
um meiri hluta ársins, þar sem
Hrímbak  var  lagt   14.  maí og
Kaldbakur var í flokkunarvið-
serð meginhluta ársins. Meðal-
afli togaranna á veiðidag var
9,1 tonn.
Á fundinum var samþykkt
tillaga frá bæjarráði Akureyr-
ar þar sem stjórn félagsins er
falið að gera tillögur um fram-
tíðarrekstur félagsins.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16