Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						12
V í S IR . Miðvikudagur 5. júní 1968.
¦ JH
—    Hvenær ætlarðu að segja
honum það?
—  Ég — ég vert það ekki, sagði
ég vandræðalega.
—  Það er bezt að þú gerir það
sem fyrst, annars verð ég að gera
það fyrir þig.
—  Ég skal segja honum það á
morgun, Peter, flýtti ég mér að
segja. — Ég — ég fer út með
honum ein á morgun.
—  Gott! Ég vona að hann óski
mér til hamingju þegar þiö komið
aftur.
Klukkan var orðin nærri tvö
þegar ég komst í bólið. Ég bylti
mér sitt á hvað og hryllti við
morgundeginum — hryllti við að
segja John að ég væri trúlofuð
Peter.
Mig grunaði ekki þá, að ég
mundi ekki fá tækifæri til að segja
honum það.
KEPPINAUTAR.
Marcia kom inn til mín klukkan
átta, og sagði að John væri kom-
inn og biði eftir mér.
— Þá verð ég að fara á fætur
undir eins, sagði ég og geispaði.
— Ég hefði gjarnan viljað sofa svo
sem tvo tfma 1 viðbót. Ég er ekki
nærri útsofin.
Hún horfði á mig með vorkunn-
arsvip. — Þetta verður alvarleg
rimma hjá þér, við John. Þeir hitt-
ust i ársalnum áðan, hann og Peter,
og ég get ekki sagt að þeir hafi
heilsazt hlýlega.
Ég brosti. Marcia átti aö veröa
sú fyrsta, sem ég segði trúlofun-
arfréttina, undir eins og ég hefði
sagt John hvernig komið væri fyr-
ir mér.
Ég fór fram úr og í morgunkjól-
inn.
—    Hvað hyggstu fyrir i dag?
spurði Marcia.
—  Ég veit það ekki ennþá. Ég
býst við að ganga ut með John
fyrripartinn. svaraði ég' og það fór
hrollur um mig við tiihugsunina
um það, sem ég varð að segja hon-
um.
Ég flýtti mér að klæða mig, og
þegar ég kom niður á svalirnar sá
ég báða unnustana mina við mat-
borðið, hvorn með sitt blaðið.
Þeir létu blöðin síga þegar ég
settist við borðið og buðu hjartan-
lega „góðan daginn".
ÝMISLEGT * íiMpgl
'fökum að akkur nvers konai múrbrot
og sprengivinnu I húsgrunnum og ræs
um Leigjum öi ioftpressur og víbr*
slefia Vélaleiga Steindórs Sighvats
sonai Alfabrekkt. við Suðurlands
braut,   simi   10435
GÍSLI
JÓNSSON
Akurgeröi 31
Slmi  35199
Fjölhæf jarövinnsluvél, annasi
lóðastandsetningar. gref bús
grunna, noiræsi o. fl.
UR  ALI. S KONAR KLÆÐNTNG^R';
F'LJÖT OG   VÖND.UÐ   V.INNA        -¦:¦.;
ÚRVAL   AF   ÁKLÆÐUM
M 10826          HEIMASlM! 83634
m.
—  Svafstu vel í nótt? spurði eg
og sneri mér að John.
—  Nei. Rúmið var grjóthart.
Peter leti á hann með vorkunn-
arsvip. — Það var leitt að þér
skylduð ekki geta fengið herbergi
hérna. „Loretta" er vígfræg fyrir
góð rum.
Tohn urraði eitthvað og sneri sér
að mér. — Þú lítur ljómandi vel
Ut, góöa mín.
—  Þér urðuð á undan mér, flýtti
Peter sér að segja. — Ég ætlaði aö
fara að segja nákvæmlega það
sama.
Hann þreifaði eftir hendinni á
mér undir borðinu og hélt fast í
hana þegar ég reyndi að kippa
henni að mér. Þaö var ertni í rödd-
inni þegar hann sagði: — Og aug-
un í þér eru svo fallega græn ...
Hann leit á John. — Hafið þér
tekið eftir því, að stundum verða
augun í Joyce dökkgræn?
John starði á hann.
—  Skelfing geturðu bullað, Peter,
sagði ég í léttum tón, áður en John
fékk tækifæri til að svara.
Ef ég á að upplifa fleiri svona
máltfðir verð ég að aumingja, hugs-
aði ég með mér. Til þess að hefna
mín á Peter var ég afar blfö við
John. Ég sá að hann mýktist smám
saman og mér fannst ég vera svik-
ari, og að bráðum mundi hann veröa
bæði sár og reiður. Ég óskaði að
ég gæti frestað nokkra daga að
segja honum tíðindin, svo að hann
gæti þó átt nokkra skemmtilega
daga fyrst.
—    Hvað eigum við að gera I
dag, góða mín? spurði hann þegar
við stóðum upp frá boröinu.
Ég brosti. — Hvað sem þú vilt.
—  Getiö þið ekki ekið til Monte-
mar og farið í sjó? sagði Peter. —
Þar kvað vera bezti baðstaðu.rinn
á   allri   ströndinni.   Þið   ættuð   að '
reyna hann.
John sneri sér að mér. — Hvern
ig lízt þér á það, Joyce?
—  Ég er til í það.
—  Ég verð að kaupa mér bað-
skýlu fyrst. Ég gleymdi að taka
hana með mér.
—  Ég get Iéð yður baðskýlu,
sagöi Peter. — En hún er kannski
of þröng ...
John roðnaöi. — Ég kaupi mér
skýlu sjálfur.
Meðan ég var uppi f herberginu
mínu til að tygja mig, var barið
á dyrnar. Það var Peter.
—   Ég elska þig. Joyce, og það
var rétt komið að mér að segja
það við borðið niðri, sagði hann
og þrýsti mér að sér.
—   Þú sagðir meira en nóg við
borðið, sagði ég stutt. — Þú hag-
aðir þér óvenjulega illa.
—   Ég heföi getað hagaö mér
miklu verr, svaraði hann kankvís-
lega.
— Þú mátt ekki gleyma, að við
hðfum gert samning, Peter!
—  Nei en þú verður að halda
hann fyrir þitt leyti. Hvenær ætl-
arðu að segja þessum ástfangna
fitukagga áð ég sé maðurinn, sem
þú ætlir að giftast?
—  Þegar viö höfum farið i sjó.
Og — hann er enginn fitukaggur.
Peter brosti og studdi   hendinni
á öxlina á mér.  —  Þaö er krotað
„broddborgari" á allan manninn.
Allt f einu varð hann alvarlegur:
— Hvað hefurðu sagt John? Hann
kom með svo einkennilegar spurn-
ingar áðan.
—  Um hvað var það?
—   Ég veit ekki. Það var svo að
heyra að hann væri á verði. Mér
skilst að hann hafi grun um, að
eitthvaö dularfullt sé að gerast
hérna, og hann álítur, að því fyrr
sem þú komist til Englands þvf
betra. En það er ég, sem er lög-
regluspæjari hér á staðnum — að
því er þú segir — og ég vil engar
slettirekur hafa.
—   Ég hélt að þú hefðir lokið
spæjarastarfinu?
—   Það má kannski segja svo,
en ...   ,
John þrammaði óþolirimóður
fram og aftur niðri f garðinum, og
ég sendi Peter koss á fingrinum
um leið og ég hljóp út ör herberg-
inu.
—   Skelfing varstu lengi, sagði
John ólundarlega. — Hvernig
komumst  við  til  Montemar?
—  Þaö fer kannski almennings-
vagn þangað. En viö verðum að
kaupa skýluna handa þér fyrst.
Þegar við loksins komumst á bið-
stöðina, sáum við að enginn vagn
átti að fara fyrr en eftir klukku-
tíma.
—    Við gætum kannski farið
gangandi, sagði ég á báðum áttum.
—  Nei, við getum ekki gengið
svo langt, Það er of heitt til þess!
Meðan viö tvístigum þarna og
töluðum um hvað við ættum að
gera, stanzaði leigubill hjá okkur.
—   Bfl, ungfrú? spurði bílstjór-
inn, gamall Spánverji með yfirskegg
og gljáandi svört augu.
—  Þetta er betra, sagði John og
opnaði bílinn fyrir mér. — Farðu
inn!
Ég sagði bilstjóranum að við fær-
i baðstaðinn í Montemarvíkinni.
—  Já, senorita.
„ENSKU FERÐAFÓLKI RÆNT".
En þegar kom til Montemar ók
bílstjórinn rakleitt framhjá bað-
staðnum. Ég beygði mig fram og
barði á rúðuna og ætlaði að leið-
rétta bilstjórann. En hann lét sem
hann heyrði mig ekki. Ég barði
aftur. Hins vegar jók bílstjórinn
hraðann, og þegar við vorum kom-
in gegnum bæinn beygði hann upp
á mjóan veg, sem lá upp til fjalls.
Ég leit undrandi á John. — Hvað
er maðurinn að gera?
—  Hann ekur okkur til Monte-
var, eða hvað það nú er, sem stað-
urinn heitir — er það ekki?
—    Viö erum komin framhjá
Montemar!
John leit forviða á mig. — Erum
við það? Hvers vegna léztu hann
ekki stanza?
—   Ég hef margreynt það. Hann
vill ekki stanza.
John beygði sig fram og barði
bylmingshögg á rúðuna.
En bílstjórinn jók bensfngjöfina
og bíllinn brunaði áfram.
—    Maðurinn hlýtur að vera
brjálaður, sagði John fokvondur.
TARZAN \S 5TIU-YOURS, PALE
HA1R.„CARE POR HIM WELL!
LA RETURN5 TO LOVELESS.
:ASTLV...OPAR_
„iiíwndu, La. Vlð snúum til Opar til að
láta cifta okkur." - -Þangað til -
snertu ekki við mér."
„Tarzan er þinn, ljóshærð - hugsaðu
vel um hann. La snýr til baka til hinnar
hræðilegu Opar, þar sem enga ást er að
flain.."
„En meðan Tarzan lifir veit ég að til
er sannleikur, styrkur og fegurð, og ein-
hvern tíma fær La kannski að kynnast
þvf aftur."
1111111111	1.1 1.1.1 1 1.1 II 1 II 1 111 111 1 l:i
TE>allett	
LEIKFIMI	
JA2Z-	BALLETT
íí««S,^	¦    Frá DANSKIN
\m	1   Búningar Sokkabuxur
	Netbuxur
	Dansbeltl
	•jc Margir litir
	¦^r Allar stærðír
^«igs|	l   Frá GAMBA f   Æfingaskór
	Svartir, bleikir, hvltir
4	Táskór Ballet-töskur
y+*>cAlettkúðin
,U   E    «    Z   l   U   N   I    N
mcMyiuneliÁX
m     Cf^ BRMHABORGARSIÍG 22
SÍMI   1-30-76
Mílilillil 1111111111111111111111111 |
BELTIog
BELTAHLUTIR
áBELTAVÉLAR
BERCO
Keðjur   Spyrnur Framhjól
Botnrúllur  Topprúllur
Drifhiól   Boltar og Rær
jafnan ryrirliggiandi
BERCO
er úrvals gæðavara
á  hagsfæðu verði
EINKAUMBOÐ
ALMENNA
VERZLUNARFELAGIÐy
SKIPHOLT 15 -SÍMI 10199
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16