Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						XI
VlSIR . Þriðjudagur 11. iúní 1968.
CAROL GAINE: '.^^s}^\
ÍÉÍÉK
33
—  Vissi hann að þú ætlaðir að
mætá, eins og umtalað var? spurði
ég-
—  Já, hann vissi þáð. Ég sagði
honum beruni orðum, að ég aétlaði
ekki að sitja auöurn höndum og
athaínarlaus, og þá bauðst hann
tíl að lána mér bílinn sinn. Lopez
lofaði að gera lögreglunni og enska
konsúlnum í Malaga aövart, ef ég
ýrði ekki kominn aftur fyrir klukk-
an tólf á miðnætti.
—   Víssi Carlos að Peter háfði
fengið orð frá Roderiquez um að
kæra ekki til lögreglunnar?
—  Já, en hann -skildi — alveg
eins og ég— að.það var ekki anrii-
aö en blekking.   .....
Það fór hrollur um mig. —• Ég
er hraedd um að þér skjátlist, John.
Allt í einu heyrðist mannamál
fyrir utan gluggana. Ég hljóp að
gluganum í sfcjól við gluggatjaldið
og gasgðist út. Roderiquez og merin
irnir tveir stóðú sfcammt frá hús-
inu. É$ hafði tekið eftir að ahnar
þehrra hét Juan og hinn Pedro.
Þeir voru háværir, og auðheyrt að
þeirvoru að rffast.
Það leyndi sér ekki að'Juan og
Pedro voru óánægðir með a# á-
form Roderiquez hafði farið út Um
þúfur, og að prófessorinn hafði
ekki verið framseldur, eins og um-
taiað var. Ég heyrði að Juan sagöi:
—  Hún er ensk, senor — hennar
verður saknað í Torremolinös —
vinir hennar fara til lögreglunnar
og hún leitar um alla sveitina .. .
—   Og geri lögreglan það, þá
finnur húh hvorki stúlkuna né Eng-
lendinginn, tók Roderiquez fram í.
—  Það er nóg af gjám hérna nærri
—   og ef þau hrapa, veit enginn
annað en þau hafi orðið fyrir slysi.
Það verður aldrei hægt að sanna
ánriáð.
Mér fannst blóðið frjósa í æðun-
um. 'Ég reyndi að heyra meira, en
hann hélt áfram, kuldalega. — Við
höfum enn tveggja tíma umhugs-
unarfrest. Ertu viss um að enginn
hafi veitt þér eftirför hingað?
—Alveg  hárviss,   senor,   sagði
Pedro ákveðinn.
—  Jæja. Ég hugsa að senor Pet-
er kalli ekki á lögregluna eða leyfi
nokkrum að gera það, fyrst um
sinn. Og þó hann geri það verður
enginn hægðarleikur að firma okk-
ur. Nei, ég verð að finna ráð til
að sannfæra senor Petér, um, að
mér sé alvara. Or þvi að hann
sannfærðist ekki i dag, verð ég að
tala betur við hann ...
I
MSLYS".
Ég  sneri  frá glugganum  er ég
ÝMISLEGT      ÝMISLlGf
SS« 3043b
rökum að oickur hvers konaj múrbmi
og sprengivinnu I húsgrunnuro og ræs-
um. Leigjum út loftpressur og vtbra
sléða. Vélaleiga Steindórs Sighvats
iooas Alfabrekku við Suðurlands
braut,   «lmi   10435
sá Roderiquez skilja við mennina
og stefna inn í húsið
—  Hvað eru bófarnir að r£fast
um? sagöi John.
Ég sagði honum það skjálfandi
og hann fölnaði. Ég sá að hann
var eins hræddur og ég núna.
Hann stóð með erfiðismunum upp
af sófanum og ég fór til hans og
studdi hann.
—  John, viö verðum að komast
héðan strax.
—       Heldurðu að ég viti það
ekki?
— En ertu maður til þess? spurði
ég kvíðandi. — Geturðu hlaupið,
ef okkur tekst að komast út úr
húsinu?
—¦ Ætli  ég  geti  það  ekki.
Dyrnar opnuðust og Roderiquez
kom inn. — Þér neyðist til að
gista hjá mér f nótt, og það getið
þér þakkað senor Cobbold. Það
var leitt aö hugur hans til yðar
reyndist ekki nógu sterkur til þess,
að hann héldi loforð sitt. Það
hefur verið búið um yður í her-
berginu, sem þér voruð { áðan.
Hann leit á John með fyrirlitn-
ingarsvip. — Þér, senor, getið leg-
ið þarna i sófanum.
Ég heyrði að John andaði titt.
— Mér dettur það ekki í hug.
Hann gekk að Roderiquez með
kreppta hnefana og eldur brann
úr augunum. En hann hefði getað
sparað sér það. Roderiquez lagði
hann kylliflatan.
—   Senorita?_
Sveitakonan 'stóð í dyrunum og
benti mér. Ég horfði á John, sem
var aö reyna að brölta á fætur.
Mig tók sárt að sjá hann í þessu
niðurlægingarástandi, og ég fann
að honum var illa við að ég sæi
það.
—    Það er bezt að þú farir,
Joyce, sagði hann.
Ég neri hendurnar. — Ég vil ekki
fara frá þér, John.
Augu okkar mættust í svip, en
svo leit ég undan.
— 'Við sjáúmst á morgurt, sagði
hann og reyndi að sýnast glaðleg-
ur.
—  Já, sagði ég og sneri frá og
fór á eftir konunni.
Rúmiö var uppbúið og náttkjól)
lá á yfirsænginni. Diskur með
köldu keti pg ávöxtum stóð á
bakka viö rúmið. Ég minntist þess
að ég hafði ekkert borðað siðan
í morgun. En mig langaði ekki f
mat.
Dyrunum var lokað eftir mér —
og aflaest. Ég lét hendurnar lafa
og barðist við að missa ekki stjórn
GlSLl
JÓNSSON
AkurgerBi 31
Sfmi 35199
Fjölhæf jarðvmnsluvél, annast
loðastandsetningar, gref hús-
grunna, holræsi o.fL
á mér. Ekki bætti það úr skák,
ef ég hefði sleppt mér.
Ég hlustaði og hlustaði en hvergi
heyrðist hljóð. Ég leit i klukkuna.
Hún var rúmlega ellefu. Ég gekk
að glugganum og gægðist út. Bil-
arnir tveir stóðu enn á hlaðinu.
Hvar mundi Roderiquez veffa núna.
Pedro og Juan höfðu líklega ver-
ið settir á vörð, til þess að gæta
þess að við John slyppum ekki.
En þarna var ómögulegt að
sleppa. Ég reyndi að opna glugg-
ann en hann var læstur. Allt var
lokað kringum mig.
Ég lagðist á rúmið og mun hafa
sofnað, þvf að ég hrökk upp er
ég heyrði að lyklinum var snúið í
læsingunni.
Það var sveitakonan sem stóð i
dyrúnum og benti mér. Ég staulaö-
ist á fætur og elti hana niður.
Rpderiquez tök á móti mér í stof
unni. Joihn lá enn endilangur á
sófanum. Hann brosti aðeins og ég
gekk til hans og tók í höndina á
honum, en hann þrýsti að henni.
— Mér þykir Ieitt að þurfa að
trufla svefninn yöar, sagði Spán-
verjinn. -En nú er ég ráðinn f
hvað gera skal. Ég simaði til senor
Cobbolds til þess að gefa honum
sfðasta tækifærið. Mér var sagt
að hann væri ekki heima, en ég
hugsa fremur, að hann hafi ekki
viljað tala við mig. Ég lét skila til
hans, að hann ætti að hringja í é-
kveðið númer fyrir miðnætti. Nú er
klukkan yfir tólf og hann hefur
ekki hringt. Lfklega er hann að
reyna að finna heimilisfang þessa
númers. En þegar hann hefur fund-
ið það, er fuglinn floginri. Ég verð
að fara úr þessu húsi þegar f stað
Þess vegna ¦...
Hann baðaði út höndunum. —
þér skiljið vonandi nú, að þér eruð
mér Þrándur f Gðtu, senortta.
. .Þér og senor verðið sett 1 bfl
senors ....
Hann brosti. — Þér fáið ekki
tækifæri til að mótmæla. Pedro
og Juan sjá um það. Þessi bfll
finnst í gjánni á morgun, senoríta.
Slys! Þetta er ekki í fyrsta skipti
sem bfll hrapar fram af hengiflug-
inu.
Ég fann að John tók fastar um
höndina á mér. Stofan hringsnerist
fyrir augunum á mér og ég hélt
að það væri að Ifða yfir mig. Ég
heyrði drungalega röddina áfram:
— Ég sé lítið eftir þessum enska
sauð, en það er sárt að þurfa að
losa sig við svona tðfrandi-seno-
ritu.
BIFREIÐAEIGENDUR  ATHUGIÐ!
Bónstöð,   bifreidaþjónusíu
LAUGAVEGI118 (ekið inn frá Rauðarárstíg).
Veitir yður aðstöðu til að þvo og bóna bif-
reið yðar. einnig tökum við að okkur þvott,
hreinsun á sætum, toppum, hurðarspjöldum
(leðurlíki). Bónum og ryksugum.
SÍMÍ 21145.
A
R
2
'f       VrEDGAB Ricf KnonnnnUK
„Haltu þér fast, Jane, það cr þa5 cina
sem viö getum gert."
OTIHURDIR
SVALAHURÐIR
BÍLSKÚRSHURÐIR
HURÐAIÐJAN §F.
AUÐBREKKU 32 KÓPAV.
SÍMI 41425
BjflMOftRyVBSTfe 31   SfUU' 22BBS
BELTIog
BELTAHLUTIR
áBELTAVÉLAB
BERCO
Keðjur  Spyrnur Framhiól
Botnrúllur   Topprúllur
Drífhjól  Boltar og Rær
jafnan fyrirliggiandi
BERCO
er úrvals gæSavara
ó  hagsræðu* verði
EINKAUMBOÐ
ALMENNA
VERZLUNARFELAGIÐ?
SKIPHOLT 15 -SÍMI 10W9
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16