Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						12
VISIR . Miðvikudagur 12. júní 1968.
Nú vissi ég að 511 von var úti.
Þessi maður var ekki að blekkja
BJÖRGUNDM.
Þá gerðist það allt í einu. Ég
heyrði aðra rödd, rólega, ávítandi
—   Peters!
— Ég mundi ráða yður frá því
að gera þetta senor!
Ég leit til dyranna. Peter hallaði
sér upp að dyrastafnum. Birtan
féll á skammbyssuna, sem hann
hélt á í hendinni og miðaði "á Rod
eriquez. Gleðin yfir því að hann var
kominn til að bjarga mér, gagntók
mig. Ekkert annað skipti máli.
Hann elskaði mig. Ég sleppti hönd
Johns og hljóp upp um hálsinn á
Peter.
Þetta var ðgætilegt af mér, þvi
að nú var ég á milli hans og þorp
arans. Á næsta augnablik hafði
hann þrifið í mig og sneri hand-
leggina á mér aftur fyrir bak og
hélt mér eins og skildi milli skamm
byssu Peters og sjálfs sín.
Hann sagði, rétt viö eyrað á mér:
— Gerið svo vel og sleppið skamm
byssunni, senor. Ég hef skamm-
byssu í vasanum líka, og með hanni
er hægur vandi að skjóta senorit-
una. Og svo er tækifæri til að
skjóta sjálfan yður á eftir.
Peter svaraði rólega: — Jæja,
þér vinnið   — í augnablikinu.
Hann fleygði skammbyssunni á
gólfið.
— Nú ætlið þér kannski að gera
svo vel að segja mér, hvar ég get
fundið Rocha prófessor? spurði
Roderiquez lymskulega.
Svo varö dálítil þögn.
Svo sagöi Peter kaldranalega: —
Þér hefðuð gaman af að vita þaö!
Roderiquez sleppti mér svo
snöggt, að ég var rétt að segja
dottin. — Þér eruð þrár og heimsk-
ur, herra Cobbold! En það er verst
fyrir yður, að þér lifið ekki svo
lengi að þér fáið ráðrúm til að iðr-
ast þess. Ég eyði ekki meiri tíma i
þetta. Það er jafn auðvelt fyrir þrjá
túrista að lenda í slysi, eins og fyrir
tvo, Pedro!
Ég hörfaði upp að þilinu þegar
Pedro kom nær.
Nú gerðist allt í einni svipan, og
í þetta skiptið var það Roderiquez,
sem hljóp á sig. Hann hafði fært
sig nær sófanum, þar sem John lá,
að þvi er sýndist ósjálfbjarga. En
allt í einu spratt hann upp og þreif
hendurnar á Roderiquez aftur fyr-
ir bak og sneri á þær.
Pedro hikaði — og Peter hóf at-
löguna. Hann réðst á Pedro með-
an John var að glíma viö Roderiqu-
ÝMISLEGT      YMISLEGT
SSo 31435
Tökum aö okkur övers konaj múrbroi
og sprengivinnu l húsgrunnum og ræs-
um. Leigjum út loftpressui og víbra
sleöa. Vélaleiga Steindðrs Sighvats-
sonar Álíabrekku við Suðurlands
braut,   sfml   10435.
GÍSLI
JÓNSSON
AkurgerOí 31
Simi 35199
Fjölhæf jarðvinnsluvél, annast
ióðastandsetningar, gref hús-
grunna, holræsi o 11.
ez. Loks var Pedro kominn í gólf-
ið, og Peter hjálpaði John með
Roderiquez og sló hann högg með
skammbyssuskeftinu. Svo greip
hann í höndina á mér og togaði mig
út; John kom hlaupandi á eftir.
Eftir fáeinar sekúndur vorum við
komin í bílinn og ókum á fleygi-
ferð niCar fjalllveginn áleiðis til
Torremolinos. Ég sat hríðskjálfandi
við hliðina á Peter en hann strauk
mér handarbakið.
John sat í aftursætinu og sagði:
— Mér þætti gott að fá vindling,
ef þér ættuð hann, Peter. Ég er bú-
inn að reykja upp þaö sem ég átti.
Peter hægði á bílnum augnablik
og þreifaði I vasanum eftir hylkinu
og rétti John.
—   Mig langar í vindling iika,
sagði ég.
Ég var svo skjálfhent að ég gat
ekki kveikt í. John beygði sig fram
til þess að hjálpa mér, og ég sá
fölt andlitið sem snöggvast, í bjarm
anum frá loganum. Ég greip ósjálf-
rátt um höndina á honum og þrýsti
henni að kinninni á mér.
— Það er kraftaverk að við skul-
um vera á heimleið til Torremolin-
os, sagði ég óstyrk. — Það liggur
við að ég trúi því ekki.
—  Ég verð að játa, að þó að ég
hafi stundum komizt i krappan
dans um ævina, þá er þetta það
krappasta, sagði Peter.
—   Mér datt ekki í hug aö við
mundum sleppa, sagði John.
—  Þér dugðuð vel við Roderiqoi-
ez! sagði Peter og það var auðheyrt
að hann dáðist að John, þó hann
vildi láta sem minnst á þvf bera.
—   Ef yðar hefði ekki notið við,
værum við kannski þarna enn.
—   Mér er ómögulegt að skilja
hvernig þú gazt komizt hingaö, Pet-
er, sagði ég.
Hann hló lágt.
John hallaöi sér fram. — Ég hefði
líka gaman af að vita það. Síðast
þegar ég sá yður, sögðust þér ætlía
að halda velli í Torremolinos, mun-
ið þér það?
—  Já, ég var hrifinn af þvi að
þér skylduð trúa því sem ég sagði.
—   Var yður þá ekki alvara?
Hvað gerðuö þér?
—   Fyrst og fremst hugsaöi ég
mig vel um. Síðan leigði ég bíl, ól|
þarna á vegamótin og lét hann svo
snUa við. Ég fann kjarr við veginn
og faldi mig bak við það og beið
eftir að þér kæmuð.
—  Þér hafið þá notað mig sem
beitu?
Afsakið þér, ég komst ekki hjá
því. Ég var heppinn, þegar ég sá
að bófarnir réðust á yður og bíl-
stjórinn kom út til að hjálpa þeim.
Ég læddist aö bílnum og boraði gat
á bensíngeyminn meðan þér voruö
að fljúgast á við bófana. Mig hefði
langað til að hjálpa yður, en þaö
var ekki hægt aö koma því viö þá.
—   Ég heföi gaman af aö gefa
yður á hann fyrir þetta, sagði John
gramur. Ég leit fljótt við. John
hafði barizt eins og hetja við Ro-
deriquez, en mig langaði ekki til
að sjá hann í áflogum við Peter,
—  Það finnst mér ekkert heilla-
ráð, sagði ég. TJndir eins og hættan
var liðin hjá, var úti um samkomu
lagið milli Johns og Peters.
—   Til hvers var að bora gat á
bensíngeyminn? spurði hann.
— Lekadroparnir í rykinu á veg-
inum voru mér ágætur leiðarvísir
um hvert þiö færuð, sagði Peter
ánægður.
-r- Mikill snillingur ertu, muldr-
aði ég hrifin.
—  Þaö hefði lítið stoðað, ef hús-
ið hefði veriö í þriggja milna fjar-
lægð, sagði John.
— Hefði það verið svo langt und-
an mundi ég hafa fundið annað ráð
til að finna þaö, sagði Peter.
—  En þú vissir ekki hve langt
var þangað? sagði ég.
—  Ég þóttist viss um, að ekki
væri meira en míla þangað. Rod-
eriquez kunningja okkar varð nefni
lega dálítil skyssa á. Þegar hann
sagði í simanum, að hann skyldi
skila þér við vegamótin hálftíma
eftir að hann hefði tekið við pró-
fessornum, gat ég ráöið að þetta
væri ekki nema stundarfjóröungs
akstur.
—   Hvar er prófessorinn eigin-
lega? spurði ég.
—  Hann er í Englandi. Ég kom
honum þangað í vikunni sem leið.
Manstu ekki að ég var burtu heil-
an dag?
Ég mundi það. Ég mundi líka
hvað mér fannst sá dagur vera
langur.
Ég fikraði mig nær honum. Það
var margt, sem ég þurfti að spyrja
hann um — en það gat beðið. í
augnablikinu var mér nóg að við
vorum saman — og að við vorum
ástfangin.
—   — Marcia kom hlaupandi út
á hlað þegar við ókum heim að
„Loretta".
—  Æ, Joyce, ég hef verið svo
hrædd um þig! sagði hún. — Qg
Carlos líka.
TtKUR'ALts KONy.R'KLÆÍJ'N'NGAR
; yöNDTJo vinna"
. .ÚRVAL A_F AKU^tíiyM'.;'; .''   •
IAUGAVEG 62 - SIMI 1082'5' -;.    HEIMASlMI Q3634
BOLSTRUN
BIFREIÐAEBGENDUR  ATHUGIÐ!
Bónstöð,   bifreiðaþjónusta
LAUGAVEGI118 (ekið inn frá Rauðarárstíg).
Veitir yður aðstöðu til að þvo og bóna bif-
reið yðar, einnig tökum við að okkur þvott,
hreinsun á sætum, toppum, hurðarspjöldum
(leðurlíki). Bónum og ryksugum,
SÍMI 21145.
ÚTIHURDIR
SVALAHURÐIR
BÍLSKÚRSHURÐIR
ir-----'o
RAUOARÁRSTÍG 31   SÍIUil' 22022
BELTIog
BELTAHLUTIR
áBELTAVÉLAR
BERCO
| Keðjor   Spymur Framhjól
Botnrúllur  Topprúllur
Drífhjól   Boltar og Rær
jafnan fyrirliggjandi
BERCO
er úrvals gæðavara
ó  hagstæSuverSi
EINKAUMBOÐ
ALMENNA
VERZLUNARFÉLAGIÐ^
SKIPHOLT 15 -SÍMI 10199
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16