Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						Morðingi Kings er „tillitslaus
os: auras
'g
júkur"
Ævi James Ray hefur ver/ð brösótt
Scotland
Yard gat
ekki án
hans verið
Hinn snjalli leynllögreglumað-
ur Thomas Butler, sem hafði
hendur í hári James Ray, er hinn
sami og leysti gátuna um
„lestarránið mikla" í Bretlandi
fyrir nokkrum árum. Það stöð til
að setja hinn 56 ára Butler á
éftirlaun, en Scotland- Yard taldi
sig ekki geta án hans verlð, svo
að hann varð kyrr á sínum stað.
„Viðkvæmt barn, sem óx úr
grasi til að gera uppsteyt gegn
öllu valdboði." Þannig hafa menn
lýst skapgerð James Ray, sem
talinn er hafa myrt Martin Luther
King. Honum lærðist fliótt að
beita ofbeldi gegn öllu bví, sem
honúm míslikaði. ,Tiu af sínum
fjörutfu árum hei'ur hann eytt inn
an fangelsisveggja.
James Earl Rájr'ef fæddur í
hinu fátæka Alton í Illinoisrfki í
Bandaríkjunum. Hann var elztur
níu' systkina. Foreldrar hans,
George og Lucille Ray, fluttu títt
búferlum og erunu látnir. Faðir-
inn var áfengissjúklingur.
Ein systirin, Marjorie, dó ung,
er hún kveikti í sér með eldspýtu.
Franklin Delano, einn þeirra
bræðra, beiö bana árið 1964, þeg
ar hann keyrði ásamt vinkonu
sinni út af brú og ofan í á. Syst-
kinin, John, Meltoa, 'Carol, Jean,
Gerald, Suzan, Jane og-Max flutt-
ust frá einu uppeldisheimilinu til
annars. John hefur setið í fang-
elsi, og Gerald hefur oft komizt
f kast við lögin. '
James (Jimmy) fór á mis við
þriðjung skólagöngu barna. Hann
átti erfitt með að aðlagast fólki,
skammaðist   við   kennarana,   ef
þjónustu' við síðhærðá unglinga •
og reynt yerður að þæta úr J
greíðslu þeirra.                              •
/
*
-X
Skar eyrun    \
af konu sinnil
Bítlarnir eru ekki við eina f jöl-
ina felldir eins og raun ber vitni.
Um þessar mundir eru þeir að
setja upp rakarastofu í Londoni
Rakarastofan rhun verða staðsett
við King's Road og þótti ekki
annað tilhlýöilegt. Þarna verð-
ur eflaust margt um manninn, en
sérstök   áherzla   verður   1ögð   á
Hinum 66 ára gamla Michele
Pantoriello leiddust svo afbrýði-
köst konu sinnar í hvert skipti
sem hún hafði hlustað á slaðrið
í nágrannakonunum, að hann tók
upp á því að skera af henni bæöi
eyrun og gefa þau hundi sínum
að éta. Óttaslegnir nágrannar
þustu á vettvang, en þá greip
Pantoriello til byssu sinna'r og
hélt til fjalla. — Hann er enn 6-
fundinn.
þeir gerðust svo djarfir að segja
honum til eða ávíta hann. Strax
£ skóla tók hann upp á að nóta
fölsk nöfn. Menn vissu naum-
ast, hvert var hans rétta nafn,
og þessu tiltæki hefur hann haid-
ið áfram alla aevi.
Hann var slagsmálagjarn og
átti oft i brösum í skólanum.
Einu sinni rak hann hníf í gegnum
eyra bróður síns, Jack, þegar þeir
slógust um matarbita við skóla-
máltíðina.
Þegar fjölskyldan flutti búferl-
um frá bænum Ewing í Illinois,
þar sem húskofinn var að hrynja
yfir þau, hélt James út í heim-
inn. Hann var þá 16 ára gamall
og lenti í hernum. HanH var tvö
ár I herþjónustu. Á þeim tíma
lenti hann oft í erjum c«g óhöpp-
um. Þá lagði hann hatur á þjóð-
félagið.
Árið 1948 gerðist hann aftur ó-
breyttur borgari og fékk vinnu í
mörgum verksmiðjum og áöðrum
vinnustöðum, en var viðast hvar
fljótt rekinn. Árið eftir flutti —
eða flýði — James Ray til Los
Angeles. Þar hófst afbrotaferill
hans að marki. Hann beitti öílum
brögðum til að komast yfir pen-
inga. Tuttugu og eins árs að
aldri hlaut hann sinn fyrsta dóm,
er hann reyndi að stela ritvél í
kaffihúsi einu.
Annað veifið korrí hann til Al-
ton, fæðingarbæjar sins^Ef marka
má ummæli fólks, er þekkti hann,
var fátt gott um hann að segja:
„Þetta var hreinn glæpamaður,
fullur haturs. Hann hafði skömm
á lögunum", segir fólk.
Mánudag nokkurn 1952 reyndi
hann að ræna leigubilstjóra í
Chicago um 11 dali. Lögreglan
elti hann, og varö Ray fyrir mörg
um kúlum hennar. Hann hlaut
skotsár á báða handleggi og
féll auk þess í gegnum rúðu og
skarst illa. Þá hlaut hann tveggja
ára fangelsisdóm, en brátt gat
hann haldið áfram glæpaferli sín
um.
Hann gerðist atvinnuræningi.
Helzta brot sitt framdi hann á-
samt félaga sínum í Saint Louis.
Dómurinn varð 20 ára fangelsi,
en ránsfengurinn nam aðeins
nokkrum þúsundum króna. Hann
lenti í rikisfangelsjnu í Jefferson
City.
James Ray gerði f jölmargar til-
raunir til flótta. Að lokum heppn
aðist honum að flýja, þegar hann
faldi sig í brauðbifreið, sem ekið
var út úr fangelsinu.
Nú hefur þessi atvinnuglæpa-
maöur komizt undir mannahend-
ur enn einu sinni.
Flótta James Ray er nú lokið.
Furðuíegt tilefni.
Oft er talað um að ekkert fái
að vera 1 friði fyrir skemmdar-
vörguin. Því miður er þetta of
oft satt. En ég varð verulega
hissa, þegar és. átti erindi í
Heilsuverndarstöðlna einn dag-
inn og á meðan ég beið eftir
afgreiðslu, þá varð mér litið á
vélritaöan mlða f einum plóma-
pottlnum. Á miðanum var orð-
sending af gefnu tilefni, bar sem
fólk var vinsamlega beðið um
að stela . hvorkl blómlauk
um né afleggjurum. Hvort þess)
vlnsamlegu tilmæli hafa komið
að gagni, veit ég ekki, en
kannski fingralangir hætti við,
þegar þeir lesa slfka miða.
Ef svo er, að slíkar orðsend
ingar tll þjófa og skemmdar-
varga koma aö gagni, þá væri-
vissulega athugandi fyrir bif-
reiðastjóra, sem þurfa að skil.ja
eftir bíla sfna, að setja miða i
gluggann með vinsamlegum til-
mælum um að stela ekki bfln-
um. Og sumarbústaðaeigéndur
ættu þá að taka til athugunar,
þegar  þeir  ekki  dvelja   í  bú-
ekki skuli mega skilja viö sig.(
hvorki   stórt   né   smátt   á   al-
mannafæri,   án   þess   að   yfir
skuli    yófa,   stórhætta    á    að
framinn sé á því þjófnaður eða
að hinum vel hirtu og fallegu
blómum, sem þærtöldu, að þær
hefðu vart séð be.tur, hirt ann-
ars staðar, hó í heimahúsi -væri.
Þetta var.í biðsal Berklavarnar
stöðum sínum að hafa skilti á
dyrum   þar   ;em   óviðkomapdiv
eru að gefnu tilefni beðnir um
að brjótast ekki inn til að stela
eða skemma.         ,
En   þvi   miður,   þó   í   fljðtUc'^
bragði hin vinsamlegu tilmæli í
blómapotti  Heilsuvemdarstööv- f
arinnar, hafi verkað spaugilega
á mig, þegar ég las þau, þá er
það siður en svo. hlátursefni, að
skemmdarverk. Blóm eiga að
vera sem flestum til ánægju og
yndisauka, og er sárt til þess
að vita, að það skyldi virkilega
vera af gefnu tilefni, sem þessi
miði var látinn f blómsturpott-
inn í Heilsuverndarstöðinni.
Annars skal ég geta þess, að
ég fór að gefa blómunum veru-
lega athygli, þegar ég heyrði
á tal tveggja kvenna sem dáðust
i Heilsuverndarstöðinni, og á við
komandi blómakona vlssule'ga
þakkir skilið fyrir blðmaupp-
eldið, og á það sfzt skilið, að
skemmdarvargar s'?li laukum
og afleggjurum hennar.-Þetta er
öðrum stofnunum vissulega til
fyrirmyndar.
Kynning og starfs-
fræðsla.
Þar eð oft hefur verið ritað
um nauðsyn á starfsfræðslu
handa ungu fólki, þá vfl ég
gjarnan benda á hina merku
sýningu „íslendingar og hafið"
þó ég hafi minnzt á þá sýningu
fyrr. Sýningin hefur einmitt ver
ið framlengd, en aðsókn hefur
lfklega ekki verið eins mikil og
búast hefði mátt við. Það er
óhætt að benda fólki á, að
hvetja þá ungu til að sjá þessa
mililu sýningu, þvf slík sýning
felur f sér mikinn fróðleik, og
það getur vart farið hjá þvf, að
ungt fólk og áhrifagiarnt sjái
ekki eitthvað á slfkrl sýnlngu,
sem eykur sjóndeildarhrlng þéss
og fróðleik. Kynning á atvinnu
vegum okkar er þjóðinni nauð-
syn, og ungt fólk gleypir í sig
fróðleik f einni heimsðkn á slíka
sýningu, sem ?r á við margar
kennslustundir á skðlabekknum.
Þrándur f Gðtn.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16