Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						12
vlsi
R . Fimmtudagur 20. júní 1968.

ANIME LORRAINE:
- Hvers vegna? hváði Mary. —
í fyrsta lagi hef ég ekkert gaman
af aö dansa, og í ööru lagi hef ég
engan tíma til þess. Ég verö svo
þreytt ef ég vaki fram eftir &
kvöldin, og þá mundi ég ekki
geta unnið fulla vinnu daginn eftir.
Frú Manson varp öndinni aftur.
- Þú ert flón, sagði hún ofur blátt
áfram. -Ég ræð þér til að hætta
að taka sjálfa þig svona hátíðlega
væna mín. Ef þú værir dóttir mín
mundi ég segja þér berum orðum,
að þú getir aldrei orðið duglegur
læknir ef þú lærir ekki að hvíla
þig og njóta lífsins. Læknirinn verð
ur að vera afar þolinmóður, og það
ert þú. En hann verður líka að
vera hjartahlýr og nærgætinn og
umburðarlyndur - hvernig ætti
hann annars að geta hjálpað sjúkl-
ingum í þrengingum þeirra? Þið
Iæknarnir eruð sífellt að uppgötva,
að fleiri og fleiri sjúkdómar eigi
rætur sínar að rekja til sálarinnar.
Hvernig ættir þú að hjálpa og ráö-
leggja sjuklingum, ef þú hefur aldr-
ei lifað eðlilegu lífi sjálf?
Mary brosti vingjarnlega. — Nú
ertu að bulla, sagði hún. — Og
þú veizt það sjálf. Hugsa 1>u um
bækurnar þínar og láttu mig um
mitt! Og þú skalt hætta að hafa
áhyggjur af mér. Ég er fullkomlega
ánægð  og  hamingjusöm.  Ég  geri
það sem ég hef alltaf óskað mér
að fá að gera^ og ég starfa i sjúkra
húsinu, sem ég vildi helzt komast
í. Er hægt að krefjast meirá?
Frú Manson stóð upp og nú wr
hún reið? - Jæja, þá er ég/að
bulla, sagði hún stutt. — Faðir
minn var vanur að segja: „Það er
oft vitglóra í mikillj vitleysu." —
Ætli hann hafi ekki haft rétt fyr-
ir sér. Þér finnst ég vera nöldur-
kind og sletti mér fram í það sem
mér kemur ekki við, og það er
ég líka. En ég er hissa á, að þú
sem ert svo hyggin skulir ekki
skilja, að þaö felst meira en lær-
dómurinn einn í læknisstarfinu.
Ef ég þyrfti á huggun og skilningi
að halda mundi mér aldrei detta í
hug að fara að leita í kennslubók
í'læknisfræði. Mundu það, doktor
Marland! - Vertu læknir — fyrir
alla muni — en vertu manneskju
legur læknir!
Mary brá í brún og sárnaði þessi
ádrepa og var í þann veginn að
standa upp frá borðinu. En frú
Mason strunzaði framhjá henni og
út úr dyrunum. Mary sat ein e'ft-
ir við borðið og. varð hissa er hún
tók eftir að hún var skjálfhent og
máttlaus í hnjánum. Skringilegt at-
vik, hugsaði hún með sér. Hvað
gekk að frú Manson? Hún hafði
alltaf verið  svo  róleg  og  stöðug
í rásmni, en nú varð hún fjúk-
andi vond, út af því einu að Mary
vildi ekki fara á skemmtun!
Hún hló og einsetti sér að glevma
þessu. Þegar Kenning læknir kom
að borðinu hennar, heilsaði hún
honum vingjarnlega.
— Mætti ég tefja yður í fimm
mínUtur, læknir, byrjaði hún. —
Ég var að þrátta um sjúkdómstil-
felli við frú Manson, og mér datt
í hug hvort...
Gamli maðurinn leit framan í
hana og sá að hún var rjóð. -
Þér verðið að afsaka mig, ef yður
finnst ég ekki vera hjálpsamur,
sagði hann. — Ég er gamall mað-
ur og fyrir löngu kominn aö þeirri
niðurstöðu, að maður á að greina
hvíldina frá starfinu. Þegar ég er
að vinna þá hef ég allan hugann
við það. En ég vinn aldrei meðan
ég er að drekka te, og þá hugsa
ég eingöngu um magann, rabb við
kunningjana eða reyfaralestur.
Hann hló. — Þér megið ekki
stökkva upp á nef yður, góða mín
— það fer yður ekki vel!
Mary sat grafkyrr og starði á
þennan gamla vin sinn. Hún var
bæði hissa og reið og langaöi mest
til að gráta.
— Þér verðiö að afsaka, að ég
er yður til leiðinda, læknir, byrjaöi
hún. — Það er svo að sjá, að ég
sé flestum til leiöinda.
Hún horfði ekki á hann meðan
hun var að segja þetta, annars
mundi hún hafa séð votta fyrir
meðaumkun í augunum á honum.
Hann sagði lágt: - Þá mundi ég
reyna að bæta úr því! Og svo fór
hann.
þetta var óbærilegt! Hvernig átti
hún að geta lifað hérna, ef eng-
inn vildi umgangast hana?
Mary stóð upp í hálfgerðu
flaustri og gekk fram að dyrunum.
Þar munaði minnstu að hún ræk-
ist á unga, granna stúlku með
dökk augu og úfið hár. Hún brosti
til Mary og nefndi hana skírnar-
nafni, en slíkt þótti ekki viðeigandi
í sjúkrahúsinu. — Halló, Mary
sagði hún. — Hvernig gengur það?
Ég vonaði að ég gæti fundið þig
hérna, því að það er sjúklingur
í  Charlesdeildinni...
— Þaö eru margir sjúklingar í
þeirri deild, sagði Mary stutt í
spuna. — En ég á frí í dag, og
þú líka. Afsakaðu mig!
Hún fór út, og Melanie John
sjúkraleikfimikennarinn          góndi
hissa á eftir henni.
Einhver kallaði til hennar úr
hinum enda salarins, og hún gekk
að borði, sem margir stúdentar
sátu við, og settist hjá þeim.
Hún reyndi að hlæja. - Ég fékk
bara svoddan heimþrá allt i einu.
Ég hef séð nokkur einkennileg til
felli í dag, og datt í hug að þú
vildir heyra um þau.
Hún hélt áfram að segja honum
frá og reyndi að láta ekki á þvl
bera, að hún hafði ekkert gaman
af því, en smám saman hvarf
þreytan og áhuginn óx og gamli
ákafinn kom upp í henni. Þau töluðu
lengi saman og loks bauð hún
góða nótt.
Hann bauð líka góða nótt og
bætti við með hægö: — Mary,
hvað gengur eiginlega að þér? Þú
iðrast vonandi ekki eftir að pú
valdir St. Péturs-spítalann?
Hún reyndi að hlæja. — Að þú
skulir.geta spurt svona, pabbi! Eg
kann vel við mig hérna, það veiztu.
Ég er ánægð og líður vel. Göða
nótt, og guð blessi þig!

mmmm  smtsi.m€
Tökum aö okkur hvers konai tnúrbro'
og sprengivinnu l húsgrunnuro og ræs
um Leigjum ut loftpressur og vfbró
sleöa Vélaleiga Steindórs Sighvats
iónai Álfabrekku vt'ö Suðurlands-
braut    siml    10435
GÍSLl
JÓNSSON
Akurgerði 31
Sfint 35199
Fjölhæf jarðvinnsluvél, annast
lóðastandsetningar, gref hús-
grunna. holræsi o. fl.
Mary sat eftir með tárin í aug-
unum. Kenning læknir — maöur-
inn sem hafði orðið fyrstur til að
dást aö henni fyrir dugnað hennar,
— maðurinn ,sem hafði kenht
henni svo að segja allt, sem hún
kunni í læknisfræði - hafði talað
viö hana eins og maður mundi
tala við erfitt vandræðabarn. Hún
hafði gert r'áö fyrir, aö hun hefði
eigi aðeins áunnið sér velvild hans
heldur einnig álit hans. En nú var
svo að sjá, sem hann væri leiður
á henni. Hún var orðin vön þyí,
að hinir læknarnir yrðu gramir þeg
ar hún bar eitthvað undir þá, en
Þetta er í fyrsta skipti, sem ég
hef séð Mary reiða, sagði hún. :—
Hvað gengur að henni? Ég ætlaði
bara að spyrja hana um sjúkling,
en hún svaraði mér út af.
Kenning gamli var að tala við
hana, sagði einn stúdentinn. —
Hann hefur kannski skammað hana
þú veizt hvað hann getur verið ó-
notalegur.
Mary var þreytt og döpur þeg
ar hún fór upp I herbergið sitt í
læknabústaðnum. Hún hugsaði til
fööur síns, eins og alltaf þegar
illa lá á henni. Hann var eini mað
urinn sem skildi hana.
Uppi f herberginu var úts^ii yf-
ir garðinn kringum sjúkrahúsið,
og nú settist hún og fór að skrifa
föður sínum. En hún var ekki í
skapi til áð skrifa og tók því
símánn i staðinh.
Þegar hún heyrði málróm föður
síns rétti hún ósjálfrátt úr sér. —
Pabbi, mig langaði bara til að tala
við þig. Nei, það var ekki neitt
sérstakt. Ég — var bara svo þreytt,
og fannst ég vera svo einmana.
Hún heyrði rödd hans, rólega
óg skýra. — Það er ekki þér lfkt,
Mary. Þaö gengur vonandi ekkert
aö þér? Þú hefur ekki áhyggjur af
neinum   sjúklingum?
— Nei, það er ekkert þess konar.
ERCO
BELTAHLTTTIR
áBELTAVÉLAB

BIFREIÐAEIGEHDUR  ATHUGIÐ!
Bónstöð,   bifreiðaþjónusta
LAUGAVEGI118 (ekið inn frá Rauðarárstig).
Veitir yður aðstöðu til að þvo og bóna bif-
reið yðar, einnig tökum við að okkur þvott,
hreinsun á sætum, toppum, hurðarspjöldum
(leðurlíki). Bónum pg ryksugum.
BERCO
Keðjur Spymur Frambjó!
Bofnrúílur Topprúllur
Drifhjól  Boltar og Rær
jafnan fyrírligojandí
BERCO
er úrvals gæðavara
6 hagsfœðu verði
"einkaumboð
AIMENNA
VERZLUNARFÉLAGIÐy
SKIPHOLT 15 -SfM! 10199
FÉLAGSLÍF
Knattspyrnudefld Víkings.
Æfingatafla frá 20. mal tíl 30.
sept. 1968:
l   11. og meistaraflokkun
Mánud. og þriðjud. kL 7,30—9.
miðvtkud   os ffanmrud. 9—10,15.
2.  ilokkun
Mánud. op briðjud. 9—10,15.
Miðvikud op fimrntud. 7,30—9.
3.  l'lokkur:
Mánud. 9,-10,15, þriðjud. 7,30—
9 og fimmtud. 9—10,15.
4.  flokkur:
Mánud   og  ^riöjud   7—8.  Mift
vikud. 09 fimmtud.  8—9.
5.   flokkur A. og B^
Mánud   op þriðjud. 6—7.    Miö
vikud. op fimmtud. 6.15—7.15.
5. flokkur C. og D.:
ÞriSJud. og fimmrud. 5,30—6.30
Stjórnin.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16