Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

							^B  RH	v~
	síðan J	
	¦ r	
Hávært óp rauf þögnina. síðan
komu fleiri, svo aö fólk opnaði
glugga í nærliggjandi húsum til
aö heyra og sjá, hvað um væri
að vera. Að vísu voru menn
öllu vanir i austurhverfum New
York-borgar, en þetta var þð full
mikið af því góða. Það reyndist
vera kornung stúlka, sem svo
hátt hafði hrópað. Blaðamaður,
sem kOm að í þessu, sá nokkra
iögregluþjóna drösla henni út úr
gistihúsi einu. Honum datt strax
í hug, að um eiturlyfjamál væri
að ræða, svo að hann ók í hum-
átt á eftir lögreglubifreiðinni til
stöövarinnar. Þetta vár svo sem
ekki í fyrsta sinn, að ung stúlka
hafði boðið karlmannl með sér
inn á gistihús til að vinna sér inh
fé til að kaupa eiturlyf og greip
siðan til þess óyndisúrræðis að
hnupla svolitlu aukalega úr vös-
um hans, er hann gerðist ofur-
ölvi. Þegar slikar stúlkur eign-
uðust nægilegt fé, keyptu þær sér
marihúana, sem þær deildu oft
með skólasystrum sínum. Síðan
fóru þær aftur af stað til að vinna
sér inn meira.
Á lögreglustöðinni sór stúlku-
kindin og sárt við lagði, að hún
hefði alls ekki brotið af sér. Hún
hélt áfram að æpa. Hið tóma
veski aðdáandans sagði sína sögu:
Stúlkan hafði framið byrjenda-
glöp með því að stela svo miklu
frá „viðskiptavini" sínum, að
hann hafði ekkert til að greiða
með hin umsömdu viöskipti, Er
kvenlögregluþjónn leitaði á stúlk
unni, fannst ta!sver$ fjárhæð i
brjóstahaldara hennar. Ákærand-
inn, miðaldra maður, hafði sig
þá á brott. Stúlkan fékk þó ekki
að fara án sakar, þótt ákæran
væri dregin til baka. Lögreglan
varð að tilkynna foreldrum henn-
ar um atburðinn.
1 handtösku stúlkunnar fannst
hálfmolnuð tafla, sem var rann-
sökuð á rannsóknarstofu. „1
,,röntgen"tækinu sást, að í töfl-
unni voru 75 af hundraði diacetyl
morfín, sem er betur þekkt sem
heróín. Þarna var um að ræða
ólögleg efni. Á heimili stúikunnar
fundust auk þess sprauta, nokkur
heróínhylki og fleiri töflur.
Foreldrarnir trúðu ekki sinum
eigin eyrum. „Anna er svo góð
stúlka," sagði móðirin. „Hún kaup
15 ARA A VALDI EITURLYFJA
Erlendur stjórnurerindreki hugðist hufu hennur líku uð féþúfu   '
ir alltaf blóm handa mér fyrir það
litla fé, sem henni áskotnast." Á
borðinu stóð blómakarfa. Lög-
regluþjónn einn kom auga á poka,
sem lá við hlið hennar, og las
eftirfarandi boðskap: „Blóm yðar
haldast lengur, ef þér setjið eina
Flora Bona töflu f vatniö. Flora
Bona gefur plöntunni eðlilega
næringu." Þetta voru einnig eit-
urlyf, þótt sakleysislega væri um
þau búið. Lögreglan hugðist rann
saka blómaverzlunina, sem af-
greiddi blómin, og kom fyrir verði
við heimili önnu til að fylgjast
með komu næstu sendingar.
Anna, hafði ekki einu sinni náö
16 ára aldri, en hún var orðin
háð eiturlyfjunum. Um leið og
hún kom heim, leitaði hún að
sprautunni, sem lögr'eglan hafði
skilið eftir og sprautaði sig í hand
legginn.
Saga hennar var ekki ólík sögu
margra annarra á þessum síóðum.
Þótt ung væri, var henni oft boö-
ið í veizlur með ungum stúlkum.
í fyrstu drahk hún aðeins áfengi,
en síðar fóru þær að reykja
marihúana-vindlinga. Að lokum
tóku þær til við „speedballs",
heróín biandað kókaíni. Neyzlan
fór vaxandi, og verðið hækkandi.
Fljótlega þurfti Anna áö eyða 50
dölum á dgg! Til þess aö fá fé
til þess varð hún að stela, svíkja
út úr fólki, eða, selja blíðu sína.
Án umhugsunar fór hún meö ó-
kunnugum karlmönnum á gisti-
hús, en það gekk of hægt að afla
fjár þannig, svo að hún tók að;
hella svefnlyfi í kaffið, svo auð-
velt væri að hnupla veski vin-.
anna. I áðurnefndu dæmi hafði
viðskiptavinurinn ekki tæmt boll-
ann sinn;
Fuca kemur til sögunnar.
Að viku liðinni frá handtöku
Önnu kom sendill með blómvönd
til heimilis hennar. Lögreglan
fylgdist vel meö öllu, en glæpa
mennirnir voru nií varir um sig
og létu bifreiðina stöðvast
skammt frá húsinu. Leýnilög-
reglumanninum tókst samt að
koma auga á bifreiðina,. sem var
^ord Caravan af árgerð 1965.
Hann skrifaði hjá sér númerið,
og í ljós kom, aö hún var skráð
hjá garðyrkjustöö.. i bænum
Richmond. Þegar var haldið þang-
að, og fannst bifreiðin fyrir utan
stöðina, Litilli töflu var nú kom-
ið fyrir í útblástursröri hennar.
Hún var gerð úr efnablöndu, er
hafði   fjög   lágan   bræðslupunkt,
svo að hún varð að dropum, um
leið og vélin hitnaði. Er henni
væri ekiö af stað, mundu verða
spor, ósýnilega berum augum, en
unnt var að fylgja þeim með út-
fjólubláum geislum. Bifreiðir
lögreglunnar voru svo úr garöi
geröar, að unnt var að rekja spor-
in. Þannig eltu tveir lögregluþjón
ar Caravaninn.
Eftir alllangan akstur stöövað-
ist bifreiðin utan við hús nokk-
urt. Er þangað kom, heyrðu lög-
reglumennirnir háyærar raddir,
og kona hrópaði: „Ekki að
skjóta!" Skothvellur glumdi við.
Verðir laganna fundu bílstjóra
Caravansins, þar sem hann lá í
blóði sínu, og komu honum á
sjúkrahús. Hann var særður til
ólífis. Áöur en hann andaöist,
tókst honum samt eftir erfiðar
tilraunir, að stynja upp. nafninu
CHO-U-A. Síðan gaf hinn 23 ára
Harold George upp andann. Eftir
mikil heilabrot kom lögreglumönn
um i hug nafnið Jr Fuca, sem
var 60 ára knæpueigandi, sem
hafði gerzt sekur um lagabrot
áður. Lögreglan njósnaði nú um
hann. í knæpunni „Villiköttur-
inn" heyrðist hann ræða við und-
irmenn sína um væntanlega send-
ingu ejturlyfja, sem erlendur
stjórnarerindreki átti að flytja
inn í landið.
„Diplómatinn" frá Guatemala.
Sambandslögreglan bandaríska
komst í málið við þessa þróun.
Tollverðir höfðu ekki heimild til
að rannsaka farangur stjórnarer-
indreka erlendra ríkja, en einhver
ráð varð samt að hafa. Vörður
var settur yið öll landamæri, og
upplýsinga aflað um væntanlega
erlenda erindreka. Frá 'flugvelli í
New York bárust þær fréttir, að
ambassador Guatemala í Hollandi
og Belgíu, Mauricic Rosal, væri
væntanlegur frá Marseille. Lög-
reglan hraðaði sér til flugvallar-
ins. Ambassadorinn kom á til-
skildum tíma, fékk farangur sinn
afhentan og hraðaöi sér brott i
leigubifreið. Hann stanzaði við
ferðaskrifstofu óg sást þar
hringja í síma. Hann var með 3
handtöskur, sem hann lét ekki úr
sinni augsýh. Eftir frekari akstur
var sonur Fuca, Andy, staöinn að
því að slást í hópinn. Á skaga
nokkrum umkringdi lögreglan
glæpamennina.
í vörubifreið, er þeir höfðu
haft, fundust 150 þúsund dalir f
seðlum, og í þremur töskum am-
bassadorsins voru 50 kiló af herð-
íni. Glæpamennirnir fengu/makleg
málagjöld. Ambassadorinn var
sviptur titli sínum.
Eiturlyfin verða þó ekki uppfætt fyrst um sinn a8 minnsta kosti, þrátt fyrir síauknar aðgerðir
yfirvalda og aukna tækni við rannsókn slikra mála.
Ertu pólitískur?
Það er oft um það rætt í um
ræðum um menn, að þeir séu
svo og svo pólltískir, og er þá
mælikvarðinn iðulega sá, hvort
viðkomandi sé virkur i stjórn-
málalegri baráttu með á-
kveðnum flokki. Hinir eru
sjaldnast taldir pólitískir í
umræðum manna, sem ekkf
eru áhangandi ákveðnum
flokki,, þótt þeir fylgist ann-
ars mjög vel með gangi mála,
sem hæst ber hverju sinni, pg
séu mjös kunnugir mönnum og
málefnum, sem barizt er um
f stjórnmálabaráttunni hverju
sinni, þð að viðkomandi ekkl
taki þátt í eldlnutn.
Þetta virkar næstum eins og
ftfugmæli, þvi að auövltað er
ekki ðruggt að allir þeir, sem
eru mjög stjórnmálalega sinn-
aöir og hafa mikla þekkingu á
ýmsum baráttumálum f'lokk-
anna, hafi sig i frammi eða gefi
kost á að láta draga sig inn f
hringiðu   flokkanna.   Afskipta-
Menn geta því verið mjög póli
tiskir, þó þeir ekki telji sig til
neins flokks að nafninu til, því
að það að vera pðlitískur er ein
eru dæmi þess, að flokkar einka
framtaks og einstaklingshyggju
hafa staðið að ýmsum þáttum
ríkisrekstrar. í   samvinnu   við
leysið þarf ekki að vera vottur
um þekkingarleysi, ogþóttmenn
láti ekki ánetiast flokkum, þarf
það ekki að vera vottur um
skoöanaleysi. Meira að segja
má oft ætla, að ýmsir þeir, sem
ekki eru ánetjaðir flokki, þeir
hafi betrl aðstöðu til að mynda
sér sjálfstæða skoðun um-ýmis-
þjððmál, sem mestum deilum
valda i baráttu flokkanna.
ungis það að vera stjórnmála-
lega sinnaður og hafa áhuga á
stjðrnmálum og þjóðmálum.
Enda má scgja, að menn eru al-
mennt ekki eins öfgafullir og
menn voru flestir hverjir og is-
lenzkir s". 'rnmálaflokkar hafa
allir sveigt sig til samstarfs, þeg
ar þurfa hefur þótt, hvprt sem
þeir hafa kennt sig við einka-
framtak  eða þjóðnýtingu.  Það
vinstri flokka, og svo öfugt, að
flokkar þeir, sem harðast hafa
barizt fyrir ríkisrekstri á sem
flestum sviðum, hafa unnið að
ýmsum málum, sem byggzt hafa
á starfi "inkaframtaks. Þetta er
vissulega vottur um almennan
félagslegan þroska, sem er
hverju þjóðfélagi nauðsynlegur,
ef vel á að vera.
ÞaO er mbgulegt í iýðræðis-
þjóðfélagi eins og okkar að vera
pólitiskur, það er að segja stjórn
málalega sinnaður, því að flest
þau mál, sem atvinnustjórn-
málamennirnir hafa til meðferð
ar og einhverju máli skipta, eru
svo rækilega krufin til mergjar
í blöðum os á öörum vettvangi
fjölmiðlunar, að það er mjög
auðveit að vera pólitískur, þð
menn ekki fylgi fast eftir á-
kveðnum flokki eða fari í fram-
boð.
Þó menn almennt ekki gangi i
stjórnmálaflokka og láti uppi
skoðanir sínar, þá þarf það ekki
að vera vottur um pólitíska
deyfð eða áhugaleysi, þvf það er
sem betur fer mjög aimennt að
menn brjóta málin til mergjar á
hlutlausan, en þó pólitiskan hátt
í kyrrþey. Meðal hinna hugs-
andi, Iiggur styrkur hinna lýð
ræðislegu flokka á örlaga-
stundum.         Þrándur í Gðtu.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16