Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vķsir

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vķsir

						VÍSIR . Fimmtudagur 4. júlí 1968.
\
... og hann óð lengra út í
strenginn.        '
X
„Hann liggur í holunum
fram eftir degi, en svo..
,Blue Doktor" nr. 8 og laxveiðisögur
„Nú er sko rétti tím-
inn", sagði laxveiðimað-
ur, sem VfSIR hitti við
Laxá í Kjós í fyrradag.
Hann hafði til síns máls
nokkuð — eða fimm
laxa, sem hann var bú-
inn að landa á tiltölulega
stuttum tíma.
er einmitt sá tími, sem
laxabakteríuna,
N'
Við og við sjást Iaxar stökkva
í flúðunum.
allir með
fara á kreik. Það verður ekki
gengið fram hjá þeim stað, þar
sem einhverrar veiði er von, án
þess að sjá þar stangarveiði-
mann í klofbússum og tilheyr-
andi meö prik í hendi að renna
fyrir lax.
Rétt ofan við Vesturlandsveg,
þar sem Laxá í Kjós rennur í
Hvalfjörðinn, rákust ljósmynd-
ari og blaðamaður VlSIS á þrjá
menn I veiöihug í fyrradag.
Stangarveiðimenn kjósa nú helzt
að njóta næðis, meðan þeir eru
í þeim hamnum, en þessir þrir
tóku aðkomumönnunum vel.
„Er hann lítið gráðugur?"
spurðum við einn þeirra, sem
okkur sýndist vera búinn að
standa lengi án þess að fá
nokkuð.
„Jæja! Jú, jú hann tekur á."
Lengri urðu samræður ekki
að sinni, því að hú óð maðurinn
út í strenginn, lengra en áöur,
svo það hefði þurft að hrópa til
þess að ná til hans.
Hinum megin við ána hittum
við ungan pilt, sem var rétt bú-
inn að landa einum.
„Ertu búinn að f& marga?"
„Þetta var sá fimmti."
Hann kvaðst heita Egill Sig-
urðsson og hafa fengið þessa
fimm þarna á sama stað. Hann
notaði maðk. <
Ofar við ána hittum við Gutt-
orm Einarsson (Guttormssonar.
læknis í Vestmannaeyjum), þar
sem hann var að dytta að topp-
lykkjunni á stönginni sinni, en
hún hafði brotnað hjá honum.
„Hvernig hefur gengið?"
Guttormur lét vel yfir þvi,
enda búinn að fá fimm.
„Þetta er rétti tíminn," út-
skýrði hann fyrir okkur. „Núna
eftir kl. 3, því þá stendur sólin
á- hlið viö fossinn. Það er 6-
mögulegt hérna á morgnana,
því þá hefur „HANN" sólina
í augun og þá hefur liann ekki
heldur nóg súrefni. — „HANN"
fer ekkert aö hreyfa sig, fyrr en
hann finnur að „HANN" fær
nóg súrefni. Þá byrjar hann að
stökkva, og þá koma hinir neöan
að. Þeir leggja bara í holunum
framan af deginum".
Guttormur jánkar því, að
hann hafi komið þarna oft áður
og þekki staðinn vel.
„Reglulega         skemmtilegur
staður."
„Er ekki hætt viö, að það
festist í botnihjá ykkur?"
„Jú, þaö er nefnilega það!!"
Okkur skildist. að Guttornu
þætti það bara skemmtilegra.
* Hann sýndi okkur, hvernig
fiskilínah var gerð. Fremst var
hann með mjög fínt flugugirni
— „kastið". eins og hann nefndi
það, en þar við tók svo lína með
miklu flotmagni, svo fremsti
hluti línunnar   hélzt   a'lltaf frá
botninum, svo kom venjuleg
kastlína.
Guttormur sýndi okkur,
hvernig hann kastaði álveg upp
undir flúðina í straumkastið og
lét svo strauminn bera flug-
una niður eftir, en vatt inn
slakann jafnóðum.
Það var krökkt af laxi í ánni.
Þegar staðið var á árbakkanum,
þar sem hann var hæstur, sást
laxatorfan í ánni — svo þétt'
að blárri slíkju brá á' vatns-
borðið. Við og við sást lax
stökkva í flúöunum.
„Það þýðir ekkert aö kasta
þarna í torfuna, sem er undir
fossinum," sagði Guttormur.
„Þeir vilja ekki taka. Það er
ekki nema svona fimmtugasti
hver fiskur, sem yill taka, og
þeir eru aðeins neöan við."
Guttormur 'kastaði tvisvar,
þrisvar, en án árangurs.
„Maður má ekki nema rétt
hala inn slakann. Það þýðir
ekki aö draga línuna, því þá
krækist f fisk. Það verður að
leyfa henni að fljóta yfir þá og
láta þá svo um afganginn".
I þessu kemur að sá, sem við
höföum hitt hinum megin ár-
innar.
„Hvað notar þú?" spyr hann
Guttorm.
„Doktdrinri, maður!" Þáð er
það 'eina!!"
Við urðum eins og spurning-
armerki í framan og þeir gáfu
okkur þá skýringu, aö það væri
ein tegund flugu, sem nefnd
væri „Blue Doktor".
„Númer hvað?"
„Númer 8. Hún er ágæt á þess
um tíma, en svo pröfa ég núm-
er tíu, þegar það fer að liða
aðeins á."
//
Þetta er rétt eins og vís-
indagrein. Þessi fluga á þessum
tima árs og viss stærð eftir
því, hvaða tími dags það er.
Sólarljósiö verður aö falla rétt
á vatnið og súrefnismagn nægi-
legt fyrir fiskinn.
„Jahá, maður! Þetta verður
allt að hafa í huga og meira
til."
Guttormur víkur sér að þeim,
sem að hafði komið og spurt um
fluguna og upplýst er, að heitir
Hinrik Sigurðsson (bróðir
Egils).
„Sástu þennan, sem ég átti
við áöan? Þaö var meiri hama-
gangurinn."
Hálf ánægjan af laxveiðinni
er fólgin í þvi að segja sögu af'
baráttunni við að koma veiðinni
á land.
Við fengum að heyra, hvernig
Guttormur hafði fundiö einn
japla á flugunni og hafði fest í
honum, en þó illa.
„Þegar ég var kominn með
hann langleiðina að, tók hann
sporöaköst, losaði úr, en þá
kræktist f sporöinn á honum.
Þá upphófst sko hamagangur."
„Náðirðu honum?"
„Já og hann var greinilega
særður I kjaftvikinu. Þar var
rifið út úr."
Guttormur skýröi fyrir okk-
ur, hvernig hann hefði orðið að
sleppa laxinum, ef hann hefði
ekfci veriö merktur í I kjaftvik-.
inu. Það er venja allra laxveiði-
manna — minnsta kosti þeirra,
sem gæddir eru sómatiifinningu
— að sleppa þeim fiskum, sem
koma öfugir á land, eða eru
bara kræktir einhvern veginn
á öngulinn, nema fiskurinn sé
mikið særður. „Tökum bara þá,
sem hafa auðsjáanlega gleypt
öngulinn, eða tekiö upp í
sig."
Hver veiðimaður með snefil
af sjálfsvirðingu hefur með
sér kassa fullan af hinum mis
munandi laxaflugum. Hinrik
leitar að „Blue Doktor".
Guttormur með þann sautjánda, sem veiddist þann dag í
Laxá. - Ljðsm. Vísis, B.G.•"
¦ -» ^ ¦* .¦»   *r, *r •
Egill   sparaði   ekkert   maðkinn
í laxinn.
Hann hafði misst tvo, sem
höfðu tekið fluguna upp í sig,
en síöan Iátið sig berast undan
straumnum, svo hratt, aö hann
náði aldrei að draga nógu hratt
inn slakann til þess að festa
fluguna i þeim.
„Þeir iapla bara á flugunni
smá stund og skyrpa henni
síðan úr sér. ef maður er ekki
nógu fljótur að festa hana í
þeim."
Hinrik vár nú farinn að huga
f flugukassann sinn að „Doktor"
nr. 8 og Guttormur byrjaður
að kasta aftur. Eftir tvær til-
raunir festi hann i einum, sem
hann dró, á' land eftir stutta
viðureign. Sá var kræktur í
munnvikinu og hafið failið, eins
og svo margir, á græðginni.
Það   var   sá   sautjándi' sem
veiddist  í  ánni  þann  dag.
G. P.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16