* Kynnið ykkur framboð á kennslu í ættfræði og sækið sjálf eða sendið full- trúa úr safninu á námskeið. * Hefjið uppbyggingu handbókasafns, leggið áherslu á að eignast fyrst al- menn rit, s.s. manntöl, ábúendatöl, almennar æviskrár. * Kaupið áskrift af FréttabréfiÆttfrxSifélagsins og látið liggja frammi. * Kynnið ykkur félagatal Ættfræðifélagsins þar sem kemur fram áhugasvið félaga og þar með off og t/ðum sérþekking. * Takið saman og fjölfaldið flokkaðan lista yfir þær heimildir í ættfræði sem safnið á. * Safnið nöfnum á stofnunum, söfnum, ættfræðimiðstöðum, heimilda- mönnum og heimildasöfnum sem þið getið síðan vísað á eða leitað til. * Kaupið áskriftir af héraðstímaritum af eigin svæði og víðar ef fjárhagur safns leyfir. Reynið að koma upp og viðhalda úrklippusafni (minningargreinar, af- mæli, bókagagnrýni um bækur gagnlegar við söfnun og úrvinnslu ætt- fræðiheimilda. * Reynið að kaupa hugbúnað til skráningar á ættfræði ásamt gagnasöfn- um og gera þau aðgengileg safngestum. * Reynið að eignast afrit af kirkjubókum, a.m.k. ykkar eigin þjónustusvæð- is, helst í pappírsformi. * Geymið gamlar útgáfur af t.d. íbúaskrám, þjóðskrá, símaskrám, skatt- skrám, fasteignabókum. * Munið að þv! fyrr sem ættfræðiáhugafólkið kynnast söfnum ykkar betur, þeim mun sjálfstæðari verður það í vinnubrögðum og þarf minna á ykk- ur að halda þegar mikið er að gera! Góð lesningfyrir bókaveríi: 1. Corsaro, James. 1991. Manus manum lavat - genealogy and libraries : a cooperative enterprise. The Bookmark 49: 177-181. 2. Gunnar Karlsson. 1982. Baráttan við heimildirnar : leiíbeiningar um rannsóknart&kni ogritgerSavinnu í sagnfr&Si. Reykjavík : Sagnfræðistofn- unH.Í. 3. Gunnar Karlsson. 1981. HvarstæSa: leiSbeiningar um bókanotkun i sagn- frði. Reykjavík : Sagnfræðistofnun H.l. 4. Jonasson, Eric. 1975. Tracingyour Icelandic family tree. Winnipeg : Wheatfield Press. [Ný útgáfa komin eða væntanleg]. 5. Jón Valur Jensson. 1991. Yfirlit um helstu ættfræðiheimildir samkvæmt skráningartíma. FréttabréfÆttfr&Siféuigsins*): 16. 6. Jóna Þorsteinsdóttir. 1985. Átthagadeildir í almenningsbókasöfnum. BókasafniS9: 15-18. 7. Kristín H. Pétursdóttir. 1994. íslensk ttfraSi: skrá um rit í ættfrxSi og skyldum greinum. Reykjavík : Þjóðsaga. 8. Þorsteinn Jónsson. 1982. Ættarbókin. Reykjavík : Sögusteinn. SUMMARY Genealogy and Public Libraries Genealogy is a very popular hobby in Iceiand, pursued by people of all ages and for different reasons. The authors point out that knowledge and interest in genealogy goes back to the period of settlement in the country, as represented in the Icelandic Sagas. Interest in genealogy has been rapidly growing in the last years and the public libraries have tangible been made aware of this development. Therefore library staff has now to face various tasks in this regard, but often has little knowledge in the area and must therefore advance in knowledge within a short amount of tíme. The main approaches to improvement are discussed, i.e. how librarians can develop their knowledge, build up the collections and enhance the services. The authors conclude by stating that genealogy, apart from being an interesting hobby, strengthens family ties in the modern society and consider it to be maturing to get acquainted with the Hfe of former generations. Thus librari- ans have good reasons to satisfy the needs of the constantly growing groups of genealogy lovers. Kveðja frá Félagi bókasafnsfræðinga og Bókavarðafélagi Islands Aðalheiður Friðþjófsdóttir bókasafnsfræðingur f. 17. maí 1930, d. 1. apríl 1995. kLaugardaginn 1. apríl lést í Reykjavík Aðalheiður Friðþjófs- Um dóttir, bókasafnsfræðingur. Aðalheiður var fædd 17. maí 1930 á Húsavík. Foreldrar hennar voru Friðþjófur Pálsson, símstöðvarstjóri á Húsavík og Auður Aðalsteinsdóttir, húsfreyja. Aðalheiður lauk stúdentsprófi úr máladeild Menntaskólans í Reykjavík 1950 og B.A. prófi í bókasafnsfræði frá Háskóla Islands með ensku og sænsku sem aukagrein 1970. Hún stundaði fram- haldsnám í ensku og enskum bókmenntum við Háskólann í Reading á Englandi 1952- 1953 og nám í forn- og miðaldaensku við Háskóla Islands 1979, í enskum leikbók- menntum 1980 og í málfarsmun í ensku 1981. Aðalheiður vann hjá Þjóðleikhúsinu á árunum 1957- 1970, var bókavörður við Háskólabókasafn 1970-1971 og bókavörður hjá Landsbókasafni fslands 1971-1984. Loks starfaði hún sem bókasafnsfræðingur hjá Póst- og símamálastofnun frá júlí 1984 og byggði þar upp tæknibókasafn sem hún veitti forstöðu til dánardags. Aðalheiður var stundakennari í verklegri skráningu í bókasafnsfræði við Háskóla íslands um skeið. Hún var formaður skráningarnefndar á vegum bókafulltrúa ríkisins og Samstarfsnefndar um upplýsingamál, en nefndin stóð fyrir útgáfu íslenskrar þýðingar á Skráningarreglum bókasafna, 1988. Önnur ritstörf Aðalheiðar voru aðallega á sviði leik- listar, en lokaverkefni hennar í bókasafnsfræði var skrá um íslensk leikrit 1950-1959. Hún gerði einnig skrár um leiksýningar hjá Þjóðleikhúsinu, Leikfélagi Reykjavíkur og fleiri aðilum 1971-1975 og einnig 1975-1980. Aðalheiður var í Félagi bókasafnsfræðinga og ritari í stjórn þess 1981 1983. Hún starfaði einnig í Bókavarðafélagi Islands. Þar var hún í samstarfshópi bókavarða í tæknibókasöfnum í deild félags rannsóknarbókavarða um árabil. Aðalheiðar er minnst sem góðs bókasafnsfræðings og kennara, sem með kyrrlátri og fágaðri framkomu vann sér hylli og virðingu nemenda sinna og samstarfsmanna. Sem leiðbeinandi var hún einstaklega hjálpsöm og hafði sérstakt lag á að hvetja óörugga nemendur til dáða þegar skráningardæmin þóttu helst til fiókin eða ritvélin lét ekki að stjórn. Nemendur sem unnu námsvinnu hjá Aðalheiði nutu einnig góðs af þolinmæði hennar og góðri leiðsögn. I samstarfi við aðra bókaverði lagði Aðalheiður alltaf gott til málanna og þeir sem áttu því láni að fagna að vera með henni í samstarfi nutu góðs af greind hennar og kímnigáfu. Hún fylgdist vel með breytingum og þróun í bókasafns- og upplýsingafræði, sótti endurmenntunarnámskeið og nýtti þá þekkingu sem hún aflaði sér í starfi. Aðalheiðar verður saknað á vinnustað og meðal kollega. Við fráfall hennar þakka bókaverðir og gamlir nemendur henni góða samfylgd. Kristín Geirsdóttir, formaður Félags bókavarða í rannsóknarbókasöfnum. Bókasafiiið 19. drg. 1995 21