Bókasafnið

						Þessir þræðir fóru smám saman að spinnast

saman og þegar þáverandi menntamálaráðherra,

Birni Bjarnasyni, voru kynntar hugmyndir um eina

byggingu sem hýsa skyldi mennta-, menningar- og

þróunarstarfsemi Hornfirðinga fannst honum hug-

myndafræðin svo áhugaverð að hann lagði til að ríkis-

valdið samþykkti framkvæmdina og legði henni lið.

Til þess að gera langa sögu stutta undirrituðu

Sveitarfélagið Hornafjörður, Háskóli íslands og

menntamálaráðuneytið samning um byggingu nýs

húss, Nýheima, á Höfn 9. mars 2000. Var þá lang-

þráður draumur heimamanna loksins farinn að

rætast. Stefnt var að því að taka bygginguna í notkun

haustið 2002.

Undirbúningur og hönnun

Fimm manna byggingarnefnd var nú skipuð af

bæjarstjórn til þess að stýra hönnun og byggingu

hússins. í upphafi hafði nefndin áhuga á að láta fara

fram hönnunarsamkeppni um húsið en fallið var frá

því m.a. vegna hins knappa tíma sem nefndin hafði

til verkefnisins. Arkitektastofan Gláma-Kím var því

ráðin sem aðalhönnuður hússins, m.a. vegna góðrar

reynslu þessara aðila af fyrra samstarfi. Unnu bygg-

ingarnefndin og aðrir sem tengdust þessu stóra verk-

efni náið með hönnuðum allt frá upphafí og fóru

meðal annars tvívegis í sérstakar kynnisferðir á

Suðvesturhornið þar sem bókasöfn, framhaldsskólar

og fleiri stofnanir voru skoðaðar.

Nýheimar voru og eru hugmynd - eða sýn - um

opið þekkingarsamfélag á Höfn. Hugmyndin hafði

verið þróuð heima fyrir um alllangt skeið eins og fyrr

er vikið að og gerð hafði verið forsögn fyrir hús utan

um þessa hugmynd. í forsögninni var skilgreind

heildarstærð byggingarinnar og einstakra þátta

þeirrar starfsemi sem í henni áttu að verða.

Byggingarnefnd Nýheima lagði frá fyrsta degi ríka

áherslu á það við hönnuði að stærðarmörk for-

sagnarinnar yrðu virt og gerði grein fyrir að hún hefði

aðeins   umboð   fyrir   þeirri   upphæð   sem   kostn-

aðaráætlun fyrir framkvæmdina gerði ráð fyrir. í

hönnunarsamning voru sett ströng ákvæði um

kostnaðargát og ábyrgð hönnuða á henni.

Byggingarnefndin hafði sterkar hugmyndir um

hvernig húsið ætti að vera, en ólíkt mörgum bygg-

ingarnefndum tjáði hún hugmyndirnar á huglægan

hátt: „Húsið á að vera stórt." „Það á að verða virðulegt

utan frá séð og tignarlegt þegar inn er komið, með

stórum rýmum." „Allt yfirbragð hússins á að verða

annað en menn eiga að venjast hér í bæ." „Efnisval á

að verða þannig að viðhald verði í lágmarki." „Húsið á

að verða rúmgott og sveigjanlegt í notkun, opið milli

starfseininga og andrými mikið." „Allir sem í húsinu

dvelja og starfa eiga að verða þvingaðir til að rugla

saman reytum sínum og miðla hugsun og þekkingu

hver til annars."

Allt þetta vildi nefndin fá fyrir það, sem hönnuð-

um þótti lítið fé, en byggingarnefndin sat við sinn

keip, hafði fengið umboð bæjarstjórnar fyrir ákveð-

inni upphæð fjár og fyrir það skyldi hún láta sýnina

verða að veruleika.

Hönnunarfundir voru haldnir reglulega með bygg-

ingarnefndinni, sem krafðist rökstuðnings við allar

ákvarðanir hönnuða. Ef hún taldi rökin gild þá sam-

þykkti hún tillögurnar enda ætlaði hún „alls ekki að

hanna húsið sjálf. Hún ætlaði bara að sjá til þess að

hún fengi það sem um væri beðið - og mundi ekki

borga krónu meira en hún hefði umboð fyrir".

Bygging Nýheima var stærsta útboðsverk í

byggðarlaginu frá öndverðu, og tímarammi þess var

mjög þröngur. Verkið var unnið af heimamönnum

með þátttöku utanaðkomandi undirverktaka í sér-

hæfðum verkþáttum. Því lauk á réttum tíma með

glæsibrag, þar sem vinnubrögð voru að öllu leyti til

fyrirmyndar.

Hönnun og bygging Nýheima var strangt en

ánægjulegt verkefni. í öllu ferlinu var kostað kapps

um nána samvinnu milli allra sem að verkinu komu.

í því samstarfi var haft að leiðarljósi að þekking og

BÓKASAFNIÐ 28. ÁRG. 2004