Bókasafnið

						gríms fyllir hana sektarkend og vansæmdartilfinn-

ingu en hún fær við ekkert ráðið og henni finnst hún

vera óð og undir galdri. Guðríður verður barnshafandi

eftir Hallgrím og hann hættir við námið frekar en að

láta reka sig úr skóla og þau ákveða að fara heim til

íslands. Þessi kafli bókarinnar um þá miklu innri

togstreitu Guðríðar við tilfinningar sínar til Eyjólfs

sem var orðin „andlitslaus" í hennar huga eftir tíu ára

fjarveru og að hafa fallið kylliflöt fyrir „ókunnugum,

klunnalegum drengsnáða" er mjög sterkur og það

verður ekki annað sagt en líf þessarar sterku konu

Guðríðar Símonardóttur hafi verið sviptingasamt og

ævintýri líkast.

A    BOKASAFNINU

J.K. Rowling:

Harry Potter og leyniklefinn

(Bjartur, 2000)

Harry og Ron kíktu undir vaskinn sem Vala benti á. Þar lá lítil, þunn bók. Utan um hana var sóðaleg,

svört kápa, rennblaut eins og allt annað á klósettinu. Harry ætlaði að taka hana upp, en Ron rétti

allt í einu fram handlegginn til að stöðva hann.

„Hvað?" sagði Harry.

„Ertu brjálaður?" sagði Ron. „Hún gæti verið hættuleg."

„Hættuleg?" sagði Harry hlæjandi. „Láttu ekki svona, hvernig gæti hún verið hættuleg?"

„Þú myndir aldrei trúa því," sagði Ron og horfði áhyggufullur á bókina. "Sumar af bókunum sem

ráðuneytið hefur gert upptækar" pabbi sagði mér þetta" það var ein sem brenndi úr manni augun.

Og þeir sem lásu Sonnettur seiðfearlsins töluðu í ljóðum það sem eftir var ævinnar. Og einhver gömul

galdranorn í Bath átti bók sem var efefei hcegt að hcetta aö lesa. Maður varð að ganga um með nefið

ofan í bókinni, og reyna að gera allt með annarri hendinni. Og..."

„Allt í lagi, ég skil," sagði Harry.

(s. 190)

BÓKASAFNIÐ 28. ÁRG. 2004

53