Kristín Ósk Hlynsdóttir Aðgengismál og vefurinn Inngangur Á íslandi eru, enn sem komið er, engin lög sem kveða á um aðgengi að vefnum. Staðan hér er samt þokkaleg í samanburði við önnur lönd og virðist sem íslendingar séu metnaðarfullir þegar kemur að upp- lýsingamiðlun til allra á vefnum. Haustið 2005 létu stjórnvöld gera úttekt á stöðu upplýsingamiðlunar stjórnsýslunnar gagnvart fötl- uðum á vefnum, en verkefnið er liður í stefnu stjórn- valda um upplýsingasamfélagið fyrir árin 2004-2007. Þegar niðurstöður úttektarinar lágu fyrir var ljóst að mikið átak þyrfti til að gera vef Fasteignamats ríkisins (FMR) aðgengilegan fyrir alla. Þar sem FMR er mjög metnaðarfull og framsækin stofnun var ekki spurning að úr þessu skildi bætt hið fyrsta og hefur FMR síðan orðið fyrsta ríkisstofnunin til að fá vottun um gott aðgengi. Hér á eftir verður fjallað stuttlega um ofangreinda úttekt og stefnu stjórnvalda í aðgengismálum. Einnig verður sagt frá kostum þess að gera vefi aðgengilega og leiðbeiningum sem nota má við það verkefni. Aðgengi Aðgengi snýst um að við getum notað okkur hlut eða upplýsingar óháð getu okkar eða fötlun. Dæmi um tæki sem stórum hluta þjóðarinnar hefur verið sent og ber að nota er auðkennislykill banka og sparisjóða. Hann er með letri sem telst í smærra lagi og eiga marg- ir í vandræðum með að ýta á hnappinn til að fá það á skjáinn. Bankarnir hafa áttað sig á þessum mistökum sínum og vinna að úrbótum. Þeir sem eru svo heppnir að sjá vel og búa ekki við neinar hreyfihamlanir hafa örugglega ekki velt þessum möguleika fyrir sér - að einhverjir gætu hreinlega ekki notað þennan hlut. Þar liggur einmitt hluti vandans - í því að setja sig í annarra spor og sjá, heyra eða skynja hlutina eins og þeir. Fyrir þá sem þekkja enga sem eru fatlaðir getur verið erfitt að samsama sig þeim og gera sér grein fyrir þörfum þeirra. Þetta er oft erfitt að yfirstíga. Goðsagnir um aðgengi Blindir! Þeir nota ekki netið." Þessi goðsögn lifir því miður enn góðu lífi. Einnig sá misskilningur að 44 heyrnarlausir geti nýtt sér vefinn eins vel og heyrandí án vandkvæða. Það eru einnig margir sem halda að vefsíður sem eru aðgengilegar fötluðum innihaldi ein- ungis texta og séu því mjög óspennandi. Þegar stöðlum er fylgt til að bæta aðgengi fyrir fatl- aða hefur það þvert á móti jákvæð áhrif á aðgengi allra að vefnum. Þannig kemur það mörgum notendum að gagni þegar á vef er boðið upp á stækkun leturs eða notandinn er upplýstur um að tengill á vef vísi á eins megabæta stórt skjal á PDF formi í nýjum glugga. Fatlaðir og vefurinn Það má slá því föstu að um 10% þjóðarinnar eigi við fötlun að stríða, hvort heldur sem er sjónskerð- ingu, heyrnarleysi, skerta hreyfigetu eða annars konar fötlun. Það eru jafnframt 30% líkur á því að einstakl- ingur á aldrinum 35-65 ára verði fyrir einhvers konar fötlun. Þegar fjallað er um aðgengi fyrir fatlaða er vísað til notenda sem eru blindir, sjónskertir, hreynarlausir, lesblindir, greindarskertir, flogaveikir eða hreyfihaml- aðir. Þessir hópar geta nýtt sér upplýsingar í tölvum með tæknilegri aðstoð, hvort sem er með smá hug- búnaði eða stærri tækjum. Þannig getur alblindur einstaklingur nýtt sér talgervil til þess að lesa fyrir sig texta af skjá og einstaklingur með skerta sjón getur nýtt sér skjálesara eða jafnvel stækkunarhugbúnað sem er innbyggður í nýrri stýrikerfi heimilstölva. Margir notendur með sérþarfir hafa útbúið sérstakt stílsnið sem þeir setja á upplýsingar á vef og gera þær þannig aðgengilegar. Að vefur sé aðgengilegur þýðir að allir geta notað hann óháð fötlun eða getu og jafnvel tækjabúnaði þeirra eða öðrum aðstæðum. Þá er t.a.m. mætt þörf- um hinna ýmsu notendahópa sem áður eru nefndir. Sumir þessarra notenda geta nýtt sér ýmsan aukabún- að til að skoða efni á vefnum. Dæmi um slíkan búnað eru skjálesarar, talgervlar og sérstök lyklaborð. Málskilningur heyrnarlausra og greindarskertra er oft takmarkaður og þarf texti því að vera skýr og auð- læsilegur. Sumir hreyfihamlaðir geta jafnvel ekki notað mús og nýta þá jafnvel TAB lykilinn á lyklaborðinu til þess að færa sig á milli skilgreindra svæða á vefnum. BÓKASAFNIÐ 31. ÁRG. 2007 ^