Bókasafnið

						Conan Doyle, urðu að víkja fyrir Nóbelskáldinu,

Konungasögum Norðurlanda og loks sjálfsævisögum

montinna vitleysingja sem enginn veit hverjir eru í

dag. Leiðindin sem fylgdu því að lesa dreggjar vagns-

ins fóru stigvaxandi, en voru engu að síður skárri en

að horfa út um gluggann og telja bíla sem keyrðu yfir

Fossvogsdalinn (sem var mín helsta iðja á morgn-

ana meðan beðið var eftir bókavagninum). Kom sér

það vel að vera ættstór, þar sem maður gekk undir

manns hönd að gauka að mér lesefni. Ymist það sem

þeim fannst eðlilegt að drengur á mínum aldri læsi,

eða það sem þeim fannst gaman að lesa sjálfum. Það

úrval bóka sem mér barst frá ættingjum mínum var að

því leiti ekki ólíkt því sem ýtt var um gangana í hill-

unni góðu; að umfjöllunarefnið var fjölbreytt í meira

lagi. Misjafnlega áhugasamur las ég megnið af þessu,

hafandi lært af bókavagninum að ólíklegustu bækur

gátu haldið athygli manns frá umferðinni. Og það er

arfleifð hans. I gegnum tíðina hef ég lesið þónokkuð

af bókum og þótt smekkur minn verði ekkert fágaðari

með árunum, þá hef ég lesið nógu mikið af bókum

til þess að einstaka vizkukorn slæðist með og öðlast

þannig bókvit upp að einhverju takmörkuðu marki,

þrátt fyrir alla þá annmarka sem æðri máttarvöld hafa

kosið að gæða mig.

Ævintýri

Dansa

álfar og dvergar

úr klettum

á síðum bóka

ganga

forynjur og tröll

úr fjöllum

á síðum bóka

líða huldukonur, dísir

og hafmeyjar

um síður bóka

flýja manna börn

á vit ævintýra

á síðum bóka.

Kristjana Emilía Guðmundsdóttir

BÓKASAFNIÐ 31. ÁRG. 2007

87