Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagur

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagur

						LÍFIÐ í LANDINU

24

LAUGARDAGUR 18. DESEMBER 1999

1

Kolbrún

Bergþórsdóttip

skrifar

iníi

Mararbárur

er úrval

Ijóða eftir El-

ías Mar, sem

Málog

menning

gefur út um

þessi jól. í viðtali Iftur

Elías Mar yfir feril sinn,

ræðir um verk sín, lífs-

skoðanirogsegirfrá

samferðamönnum.

- Móðir þtn, Eltsabet, lést tutt-

ugu og fjögurra ára gömul \>egar

þú varst eins árs. Það hlýtur að

vera erfitt að alast upp og þekkja

ekki móður sína.

„Móðir mín fékk berlda og

veslaðist upp á fimm mánuðum.

Hún vann á saumastofu og á

þessum tíma var algengt að fólk

kæmi með gamlan fatnað til að

láta venda honum eins og kallað

var, en þá var innra byrðið sett

út. Það var talið hugsanlegt að

móðir mín hefði smitast þannig

að hún hefði andað að sér berkl-

um úr klæði sem hún var að

vinna við.

Maður fer á mis við mikið

þegar maður fær ekki að kynn-

ast móður sinni en ég er ekki frá

því að það sé jafnvel sárara að

missa móður sína þegar maður

er orðinn það gamall að maður

man eftir henni. Og amma mín,

sem gekk mér í móðurstað,

reyndist mér afskaplega góð."

-  Nú hefurðu fræðst um móður

þína af öðrum, hvernig mann-

eskja heldurðu að hún hafi verið?

„Ég hef mikið velt því fyrir

mér. Lengi fram eftir vissi ég af

fólki sem hafði þekkt hana en ég

lét alltaf hjá líða að spyrja um

hana og mikið lifandis skelfing

sé ég eftir því núna."

- Afhverju spurðirðu ekki?

"Eg var í mínu starfi, var að

skrifa og fást við eitt og annað

og hélt að það væri nógur tími.

En það var svo heimskulegt og

ófyrírgefanlegt af mér að spyrja

ekki því þetta fólk hefur dáið frá

mér og um leið dóu heimildirnar

um móður mína."

-   Hvenær ákvaðstu að verða

rithöfundur?

„Ég ákvað það ekki einhvern

daginn heldur kom það að sjálfu

sér smám saman. Ég fór að yrkja

ansi ungur, sex ára gamall. Það

kom einhvern veginn, eitthvert

bull. Svo þróast þetta smám

saman og eitthvað varð ég skárra

skáld níu ára en þegar ég var sex

ára. Og með tímanum fór maður

að yrkja út frá vissu."

-  Þegar fyrsta skáldsagan þtn,

Eftir örstuttan leik, kom út

varstu 22 ára, hvernig finnst þér

hún núna?

Ég er ekki færibandahöfundur og sendi ekki bók frá mér áriega. Ég er ekki duglegur höfundur hvað það snertir og líklega hefég þurft að gjalda þess." myndir: TErruR

„Ég hef ekki lesið hana svo

Iengi að ég hef ekki beint af-

stöðu til hennar. Jón Óskar

sagði mér eitt sinn að hún væri

tímamótaverk að því leyti að þar

gæti í fyrsta skiptið vissrar lífs-

þreytu hjá ungu kynslóðinni.

Það má vel vera að það sé hægt

að segja að hún sé ólík því sem

við var að búast í stríðslok því þá

rfkti almennt ánægja meðal

fólks, stríðinu var lokið, ísland

orðið lýðveldi og kalda stríðið

ekki skollið á. Sagan er sögð í

fyrstu persónu af ungum náms-

manni og það gætir viss Iífsleiða

hjá honum því hann verður fyrir

ástarsorg. I mínum huga er

þetta  í dag fremur ómerkilegt

efni en ég get í hreinskilni sagt

að þessi fyrsta skáldsaga er und-

ir lúmskum áhrifum frá Vefaran-

um mikla. Ég er að sjálfsögðu

ekki að reyna að skrifa nýjan

Vefara og pilturinn er ekki kaþ-

ólskur en það er eitthvað í hon-

um sem mér finnst núna að hafi

orðið til vegna áhrifa Vefarans

mikla."

- Efvið snúum okkur að skáld-

sögu þinni Vógguvtsu...

„En þar kemur nú að millibók

sem enginn spyr um og virðist

alveg hafa dáið drottni sínum.

Hún heitir Man eg þig Iöngum.

Ég fékk hugmyndina að sögu-

þræði þeirrar bókar sautján ára

eamall oe hún átti að verða tvö

bindi. Hún fjallar um strák sem

kemur að vestan, gengur í gagn-

fræðaskóla, verður lélegur nem-

andi, lendir í ástarsorg og fer úr

bænum. I seinna bindinu ætlaði

ég að gera hann að skáldi og láta

hann koma aftur í bæinn. En

þegar ég var búinn með fyrra

bindið sem ég skrifaði í Kaup-

mannahöfn var ég orðinn leiður

á stráknum, en sendi handritið

heim og Ragnar í Smára gaf

bókina út. En ég er ósköp feginn

þvf að ég skrifaði aldrei fram-

haldið, maður á ekki að pína sig

í að skrifa það sem maður er

orðinn þreyttur á. Enda fékk ég

gjörólíka hugmynd sem er

Vögguvísa   sem   átti   aldrei   að

verða meira en smásaga, en

Iengdist í vinnslu. Ég hef aldrei

reynt að koma Man eg þig löng-

um á framfæri. En það er til fólk

sem hefur þótt hún furðulega

góð. Einn maður hefur talið

hana rriína bestu bók. Ég held

hann hafi ekki meint það, en ég

ætla samt að segja hver hann er.

Ég held að hann segi þetta bara

til að vera öðruvísi en aðrir í

skoðun sinni, eða kannski var

hann bara að stríða mér. Þó get-

ur vel verið að hann meini það.

Þessi maður er Guðbergur

Bergsson sem sagði mér að Man

eg þig löngum væri svo miklu

betri en allar aðrar bækur eftir

mig."

h i

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40