Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagur

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |


Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Dagur

						X^MI-.

ÞRIÐJUDAGUR   1.   ÁGÚST  2000   -   17

HORN HEIMSPEKINGSINS

Framtíðarfræði

Gunnar

skrifar

Öllum mönnum er

það mikilvægt að

hugsa en enginn

skyldi taka hugs-

anir sínar of al-

varlega eða leyfa

sér að líta á þær

sem hina einu

réttu endanlegu

niðurstöðu. Það

er hollt að horfast

í augu við þá staðreynd að hversu

sannfærð sem við erum þá getum

við aldrei verið viss um hvað

stenst tímans tönn og hvað ekki.

Ef menn gera sér grein fyrir þessu

finnst þeim aðeins eðhlegt að vera

hógværir og umburðarlyndir

gagnvart trú, hugsunum og skoð-

unum annarra manna. Á öllum

framtíðarfræðum verður einnig að

hafa þennan fyrirvara. Á hinn

bóginn hafa menn fullt frelsi til að

hugsa um það sem gæti orðið. Þær

hugsanir verða stundum nytsam-

leg kortlagning og stundum bein

eða óbein sköpun framtíðarinnar.

Hið jákvæða í þessum hugsunum

er það að þær byggjast á löngun

manna til að bæta heiminn. Þetta

á ekkert skylt við spádóma sjá-

anda sem birtist framtíðin í opin-

berunum þó að þetta gæti að sjálf-

sögðu farið saman ef menn eru

slíkum gáfum gæddir. í fortíðinni

reyndu menn að sjá inn í framtíð-

ina með ýmsu móti. Og eins og

gengur var ýmist hlegið að þessu fólki eða

það tekið alvarlega. Ciceró, til dæmis, lét

þau orð falla einhvern tímann að hann

skildi ekki hvernig tveir garnaspámenn

færu að því að horfast í augu án þess að

hlæja. Eins og menn vita var það aðferð

Rómverja til að sjá inn í framtíðina að spá í

garnir fórnardýra. Þegar Forn-Kínverjar

vildu skyggnast inn í framtíðina þá skrifuðu

þeir spurningu sína á skjaldbökuskel,

steiktu hana í eldi og spáðu síðan í sprung-

urnar. I Tíbet notuðu spámenn þá aðferð að

tæma hugann og stara síðan í eld, á flökt-

andi loga ellegar á spegilslétt yfirborð

vatnsins. Arabar spáðu í sandinn. Og þrátt

fyrir öll mannleg vísindi lét fólk á minni tíð

almennt spá fyrir sér í spil, kaffibolla eða

kristalskúlu. Það er aðeins mannleg nátt-

úra að hafa löngun til að horfa fram á veg-

inn.

Maðurinn svefngengill?

Hugsjón er líka framtíðarsýn. Allar helstu

hugsjónir fortíðarinnar snérust um hinn

upplýsta mann, að skapa hinn upplýsta

mann. Hann hefur verið lengi í sköpun og

hann verður örugglega enn draumur þriðja

Þegar Forn-Kínverjar vildu skyggnast inn i framtiðina þá skrifuðu þeir spurningu

sfna á skjaldbökuskel, steiktu hana í eldi og spáðu síðan i sprungurnar.

árþúsundsins eftir Krist.

í stærstu verkefnum mannsins eru þús-

und ár ekki langur tími og þau eru of stór

til að hægt sé að hætta við þau. í byrjun

þriðja árþúsundsins er barist við ýmis

vandamál sem við hljótum að halda áfram

að fást við. Eitt þeirra er tækniþróunin sem

við teljum sjálfsagt að haldi áfram að vera

stærsti þátturinn í lífi okkar. Raunar veit

enginn hvernig sú tilraun tekst yfir höfuð.

Verður hún til góðs eða verður hún til ills?

Skapar hún hinn upplýsta mann eða breytir

hún manninum í svefngengil?

Upp og fram

Tvö mál náskyld tækniþróuninni eru fjöldi

jarðarbúa og breytt loftslag og hitastig á

jörðinni. I lok aldarinnar var mannkynið

orðið sex billjónir og hafði þá fjórfaldast á

tuttugustu öld. Hvað verður um þessar sex

billjónir sem leggja upp í förina inn í þriðja

árþúsundið? Heldur mannkyninu áfram að

fjölga í sama mæli og hvaða afleiðingar

hefði það? Sjálfur hef ég þá trú að þetta

verði ekki okkar vandamál. Fólksfjölgun

hlýtur ævinlega að vera tímabundið vanda-

mál. Hið varanlega vandamál mannkynsins

er að halda áfram að vera til. Hitastig og

veðurfar verður ævinlega

eitt af stóru vandamálunum.

Sumir hafa áhyggjur af ís-

öld, aðrir af því að hitinn

fari vaxandi og verði það

mikill að til vandræða horfi.

Langlíklegast er að þetta

verði ekkert vandamál á

þriðja árþúsundinu, til þess

eru þúsund ár allt of stuttur

tími.

Eitt af stórverkefnum

þriðja árþúsundsins er sá

draumur mannsins að finna

sameiginlegan grundvöll

allra fræða og allra hluta,

hinn sameiginlega grundvöll

manns og heims. Þetta er

hluti af hugsjóninni eða

draumnum um hinn upp-

lýsta mann. Annað af fyrir-

sjáanlegum stórverkefhum

þriðja árþúsundsins er hvort

maðurinn fái vald til að

móta þróun sína og annarra

hfvera. í fylgd með þessari

spurningu eru bjartar vonir

manna en einnig óttinn við

óvæntar skelfilegar afleið-

ingar. Þannig er um margar

tilraunir. Hver tilraun er

þess eðlis að menn þekkja

ekki fyrirfram niðurstöðuna,

annars væri hún ekki til-

raun. Aðeins þessi örfáu

verkefni nægja til að sjá að

við erum á leið inn í æsilega

framtíð. Þrátt fyrir bjartsýnina vita menn

að sjálfsögðu að ekkert árþúsund líður án

stóráfalla. Á meðan ósköpin eru að ganga

yfir hættir mönnum eðlilega til að missa

sjónar á því að þrátt fyrir allt miðar mann-

inum upp og fram þegar til lengri tíma er

litið.

Jafnrétti sjálfsagður hlutur

Spurningar hlaðaðst upp. Mun þriðja ár-

þúsundið varðveita hið mikla menningar-

lega samhengi síðustu fimm þúsund ára?

Er hugsanlegt að menn missi áhugann á

sagnfræði og afskrifi fortíðina, byrji jafnvel

einhvern túnann í framtíðinni á nýjan leik

að skrifa sögu eða sagnfræði og kalla það

upphaf sagnfræðinnar? Hvernig mun

mannlegu samfélagi vegna á þriðja árþús-

undinu? Mun rætast draumur konunnar

um víðtækari vitund, meira vald og meira

frelsi? Ef það gerist verður jafnrétti kynj-

anna sjálfsagður hlutur og ekki til umræðu

lengur. En áður en þetta gerist nægja engar

viljayfMýsingar eða reglugerðir.

Öllum þessum spurningum er ósvarað.

Aðeins þriðja árþúsundið getur svarað

þeim.

MENNINGAR

LÍFIÐ

Verðlaun fri-

merkjasafnara

Landsamband ís-

lenskra frímerkja-

safnara hélt Lands-

þing sitt sunnudaginn 30. Júlí.

Þennan dag var jafnframt síð-

asti dagur frímerkjasýning-

anna að Kjarvalsstöðum, en

kvöldið áður hafði farið fram

lokahóf og verðlaunaveitingar

að Kjarvalsstöðum. Hæstu

stigatölu hjá dómnefndinni,

fengu þeir Heinrich Schilling

fyrir safn sitt „Erlendir komu-

stimplar á íslenskum pósti" og

Sigurður R. Pétursson fyrir

safn sitt „fslensk bréfspjöld

1879-1920". Þetta voru án alls

vafa tvö bestu söfnin á sýning-

unni, en auk þess fengu þau

heiðursverðlaun. Stóru gylltu

silfurmedalíurnar fengu: Hjalti

Jóhannesson fyrir „Antika- og

Lapidarstimplar",           Roland

Daebel fyrir „Póstflutningar

með skipum, frá/til og um ís-

land". Werner Stöwahse fyrir

„ísland - Skildingar og aura-

merki, sporöskjulaga mynd".

Wolfgang Holz fyrir „ísland -

númerastimplar" og fyrir „ís-

land, skipspóstur og komu-

stimplar". Kurt Bliese fyrir

„Póstbréfsefni íslands 1879-

1903". Gerhard Mffller fyrir

„Island í seinni heimstyrjöld-

inni" og Torben Jensen fyrir

„ísland, Kristján X".

Kla ky iin í ir tónleikar

Arnarldur Arnarson,

gítarleikari hélt tón-

leika í Reykjahk'ðar-

kirkju á Sumartón-

leikum við Mývatn

sl. laugardag. Arn-

arldur sem er bú-

settur í Barcelona á

Spáni er löngu

landskunnur lista-

maður og hefur

komið reglulega til landsins til

tónleikahalds. Þetta voru einu

tónleikar Arnaldar hér á landi

að þessu sinni og hefði mátt

búast við þó nokkru fjölmenni

sökum þess. Það urðu því mikil

vonbrigði að aðeins tuttugu

manns mættu á tónleikana.

Þarna hefði ábyggilega mátt

gera betur í kynningarmálum,

ekki síst á svæðinu sjálfu, þar

sem hundruð ferðamanna

ráfuðu um á laugardags-

kvöldið.

Arnaldur

Arnarsson

Ólafui ríður með björgum fram

Það eru orðin bráðum tíu ár síðan

ég brá mér á áhorfendapalla Al-

þingis og fylgdist þar með umræð-

um þar sem stjórnarandstöðuþing-

menn Alþýðubandalagsins saum-

uðu hart að ráðherrum Alþýðu-

flokks og Sjálfstæðisflokks, sem þá

voru nýlega teknir við völdum í

stjórnarráðinu. Fagurlega greiddur

glókollur í þingliði Alþýðubanda-

lagsins, þá formaður flokksins, lét

ekki sitt eftir liggja í þessari gjörn-

ingahríð og saumaði hart að mönn-

um. Talaði um hin hörðu hægri öfl

sem nú réðu ferðinni og þau

skemmdarverk sem þau væru að vinna á

þjóðfélaginu. Og yrðu enn háskalegri ef

áfram yrði haldið á sömu braut. Um hvort

svo hefur orðið skal ekki fjölyrt hér, enda

ekki til siðs að fjölyrða mikið um verk

manna sem geta ekki lengur borið hönd

fyrir höfuð sér. í pólítísku tilliti á það við ef

menn deyja eða eru kosnir forseti íslands.

Gæðingurinn Ólafur

Ólafur Ragnar Grímsson er kammelljón

MENNINGAR

VAKTIN

Bl

:•/.

Sigurður Bogi

Sævarsson

skrifar

sem skiptir um lit og ham eftir að-

stæðum. Eða hver hefði fyrir fimm

árum trúað því að hann ætti þá

innan fárra mánaða eftir að vera

kosinn forseti íslands með traust-

um yfirburðum og að í hönd færu

fjögur farsæl ár á Bessastöðum,

en sem bóndi þar hefur hann not-

ið almenns trausts og vinsælda

meðal þjóðarinnar. Áður var hann

landsins óvinsælasti stjórnmála-

maður. Ekki síður hefur Ólafur í

sinni forsetatíð gert sig æ meira

gildandi á alþjóðlegum vettvangi,

hvort sem það er upphafið að ein-

hverju öðru og meira þar eða ekki.

Hér í Degi í dag er haft eftir Gylfa Grön-

dal rithöfundi sem manna best þekkir

sögu forsetaembættisins, eftír að hafa rit-

að ævisögur þriggja fyrstu forsetanna, að

hver og einn forseti hafi mótað embættið

nokkuð eftir sínu höfði; og embættið mót-

að mennina. Þetta er laukrétt. Embættið

sjálft virðist hafa stillt gæðinginn Ólaf, sem

engu að síður ríður þó með björgum fram

og hefur gert forsetaembættið pólítískara

en   var   í   tíð   til

dæmis Vigdísar og

Kristjáns.     Hann

vekur máls á ýms-

um   málum   sem

þörf er á að bæta

úr,   svo   sem   að

laga     vegina     á

Barðaströnd.    Og

kveikir   með   því

elda  meðal  and-

stæðinga     sinna.

Þetta  eru hliðar-

sporin. Alla jafna

heldur         Ólafur

Ragnar sig innan línunnar og er fínn í því

hlutverki  sem  forseti  íslands  þarf alla

jafna að vera í; að sýna sig og sjá aðra,

gleðjast með glöðum og hryggjast með

hryggum. Stappa stálinu í þjóðina og tala

fyrir hagsmunum   hennar sem víðast. Og

þetta hefur honum tekist alveg prýðilega.

Síkviktþjóðlifið

Og nú er Ólafur að sigla inn á sitt annað

kjörtímabil. Ég efa ekki að hann muni

Olafur Ragnar er fínn fþví

hlutverki sem forseti íslands

þarf alla jafna að vera f; að

sýna sig og sjá aðra, gleðjast

með glóðum og hryggjast

með hryggum. Stappa stálinu

I þjóðina og tala fyrir hags-

munum hennar, segir hér í

greininni.

áfram pluma sig prýðilega eins og verið

hefur. Ekki verður Dorrit heldur tíl þess að

spilla fyrir. Þetta er sem sagt allt í þessu

fíha. Á þessari stundu treysti ég mér ekki

tíl þess að spá fyrir um breytingar á

Bessastöðum á næstu árum, en einhverjar

verða þær - enda þarf embættið að endur-

spegla síkvikt þjóðlífið.....með einum eða

öðrum hætti," eins og Ólafur Ragnar

myndi sjálfur segja.

sigurdur@dagur. is

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24