Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						MMB1AÐIÐ&WÆ

DAGBLAÐID & VÍSIR. FIMMTUDAGUR 26. NÓVEMBER 1981.

1 irjúlst, áháð dagblað

Útgáfufélay: Frjáts f JBImiölun hf.

Stjómarformaour og útgáfuatjðri: Svalnn R. Eyjólfnon.

Framkvasmdast|órl og útgáf u»tJ6ri: Hörður Ebwrsaon.

Riutjórar: Jonaa Kriatjánaaon og EHart B. Schram.

Aostooarrltstjórl: Haukur Hakjaaon.

Fréttastjóri: Ssamundur Guðvlnsaon.

Auglyilnaestjórl: Péll StaMnaaon.

Rlutjóm: 8fðumúla 12-14. Augryaingar: Srðumúla 8. Afgraioala, askriftJr, smaaugryaingar, akrifatofa:

Þvarhottj 11.

Sarorttsljomar 88811, og 27022.

Satning, umbrot, mynda- og plötugarð: HHmlr hf., Slðumúla 12.

Pranhin: Arvakur hf., Skaifunni 10.

Askrfftarvarð o manuðl 85 kr. Varð I lausaaöki 6 kr.

Óháðurþjóðarfjölmiöill

Eðlilegt er, að menn verði hvumsa, þegar síðdegis-

blöðin sameinast í eitt dagblað eftir að hafa eldað

saman grátt silfur í rúmlega sex ár. Hvernig má vera

unnt að strika svo gersamlega yfir gamlar væringar,

sem nú hef ur verið gert?

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á sex árum. Þróun

fjölmiðlunar hefur gert fyrri agreiningsefni fyrst lítil-

fjörleg og síðan úrelt. Jafnframt hefur hún hlaðið upp

nýjum verkefnum, sem sameinaða krafta þarf til að

leysa.                 __

Verkfallið var kornið, sem fyllti mælinn. Það gaf

mönnum tíma og tækifæri til að hugleiða, hvort blöðin

væru í stakk búin til að bera herkostnað árlegra vinnu-

deilna og veita lesendum þar á ofan nauðsynlega þjón-

ustu.

Dagblaðamarkaðurinn er enn opinn, þótt blöðum

hafi fækkað úr sex í fimm. En hið nýja blað ætlar sér

sterkari samkeppnisaðstöðu á þeim markaði en blöðin

tvö höfðu áður, hvort í sínu lagi. Við viljum nú sækja

framaðnýju.

Bæði blöðin hafa af of veikum fjárhag reynt að

halda uppi merki frjálsra og óháðra dagblaða. Með

sameiningu kraftanna á enn frekar en áður að vera

unnt að veita lesendum óhlutdrægar upplýsingar um

staðreyndir og skoðanir.

Hið sameinaða dagblað hefur að meginmarkmiði að

starfa óháð flokkum og flokksbrotum, aðilum vinnu-

markaðsins, öðrum öflugum valdamiðstöðvum þjóð-

félagsins og öllum stórum og smáum þrýstihópum, sem

látaaðsér kveða.

Lesendur fá nú mun stærra blað en þeir fengu áður,

án þess að verðið hækki þess vegna. Þeir, sem áður

keyptu bæði blöðin, spara sér nú verð eins dagblaðs.

Þeir, sem áður keyptu annað blaðið, fá nú meira fyrir

peningana.

Sameinaða blaðið er svo stórt, að það rúmar allt

efni, sem einkenndi áður hvort blað fyrir sig. Hið eina,

sem fellur niður, er tvíverknaðurinn. Lesendur hvors

blaðs fá því sitt blað áfram og svo úrval úr hinu til við-

bótar.

Við höfum svo ástæðu til að ætla, að sameiningin

veiti okkur einnig mátt til að leggja út á nýjar brautir,

svo að lesendur fái nýtt efni, sem þeir fengu ekki í

blöðunum tveimur. Þannig viljum við stækka lesenda-

hópinn.

Þetta ber að svo skjótlega, að enn hefur ekki tekizt

að móta hið sameinaða blað að fullu. Það er sérkenni-

leg og skemmtileg blanda úr foreldrum sínum. Smám

saman mun það fá sitt eigið svipmót, þegar það vex úr

grasi.

Tæknibreytingar dagblaða og annarra fjölmiðla

hafa verið örar á undanförnum árum og verða enn í

náinni framtíð. Fjárhagur dagblaðanna tveggja, sem

hér hafa sameinazt, leyfði þeim ekki að fylgjast með

sem skyldi á þessu sviði.

Með sameiningunni á að verða kleift að afla þeirrar

tækni, sem nú og framvegis verður talin nauðsynleg til

að hagkvæmni sé í hámarki, tafir sem minnstar, prent-

gæði sem bezt og upplýsingar til lesenda sem ferskast-

ar.

Verulegur hluti þjóðarinnar fær þetta dagblað í

hendur. Við viljum halda góðu sambandi við ykkur öll

og fá fleiri í hópinn. Við viljum, að sem flestir sendi

línu eða hringi og hjálpi okkur við að móta óháðan og

frjálsan þjóðarfjölmiðil.

Við höfum lært af reynslunni og teljum okkur hafa

gott vegarnesti til að leggja með lesendum pkkar í

nýjan áfanga þróunarbrautarinnar. Við vonum, að sú

ferð verði okkur öllum sem gagnlegust og ánægjuleg-

ust.                 Jónas Kristjánsson og Ellert B. Schram.

Reykjavík í

skugga léns-

veldisins

i

A borgarstjórnarfundi fyrir

nokkru, þar sern rætt var um skrefa-

talninguna, hafði Guðrún Helga-

dóttir ýmislegt markvert að segja eins

og vænta mátti Hún segir Reyk-

víkinga tala allt of oft og lengi í síma.

Og því sjálfsagt að stilla þessum

þægindum þeirra, svo sem ýmsum

öðrum, eitthvað í hóf. Og síma-

kostnað landsbyggðarinnar se

sjálfsagt mál að jafna. En

óneitanlega virðist stundum eins og

hvað rekist á annars horn í mál-

flutningi þeirrar merku konu, því allt

í einu er þetta svo orðið lika til hags-

bóta fyrir Reykvíkinga, sem að

hennar sögn þó flestir virtust gleyma.

Þessu næst kemur svo, að flestir

íbúar höfuðborgarsvæðisins hafi þá

sanngirni til að bera, að þeir séu

reiðubúnir að taka á sig þessi auka-

gjöld. Mörgu fleiru varpaði hún fram

í þessum dúr. En út i það verður ekki

farið nánar hér.

— Ég ætla heldur ekki að fara að

telja upp öll þau gjöld sem borgar-

samfélagið krefur íbuanna um, en

eru óþekkt úti á landi. Og vel vita

borgarfulltrúarnir, að hér verður fólk

að borga margföld gjöld við það, sem

þar þekkist, þó að hin svívirðilegu

verðjöfnunargjöld, sem þeim er gert

að greiða, yrðu afnumin. — Og að

því hlýtur reyndar að koma, að

Reykvíkingar hætti að kosta léns-

veldið úti á landsbyggðinni.

Ópólitískt

framboð

Hver veit, ef ópólitískt framboð

kemur fram í næstu borgarstjórnar-

kosningum, nema eitthvað sögulegt

geti gerst? Ég hef trú á því, að slíkur

listi hefði möguleika hér eins og nú

horfir. Og gæti orðið skeinuhættur

gömlu listunum, ef hann hefur það

fyrst og fremst á stefnuskrá sinni að

gæta   hagsmuna   Reykvikinga   og

rétta við hlut borgarinnar, eftir

þrumur og eldingar byggðafár-

viðrisins, sem geisað hefur yfir

staðinn. Þá gæti svo farið, að fram-

bjóðendur, sem reyrðir eru í fjötra

flokksræðis, svo að þeir geta ekkert

annað gert. ef þeir ná kjöri en svíkja

umbjóðendur sína vegna pólitfskra

hagsmuna flokkanna í öðrum

kjördæmum fengju eftirminnilega

ráðningu. — Og mættu standa utan

valdsviðsins eftir næstu kosningar.

— Því segir ég: — Það hlægir mig, ef

slík staða ætti eftir að koma upp.

Það er alveg ótrúlegt blygðunar-

leysi af öllum borgarfulltrúum og

þingmönnum Reykjavíkur. að

samþykkja, að Reykvíkingar tækju á

sig nokkur aukagjöld fyrir lands-

byggðina í þessu símastríði hennar.

Hvort heldur var ískrefamælingueða

hækkaðri gjaldskrá. Það mál hefði

vissulega verið heiðarlegra að leysa á

annan veg. En kannski hafa nú ekki

margir heyrt þess getið að heiðarleiki

og stjórnmál séu oft ferðafélagar.

Á fyrrnefndum borgarstjórnar-

fundi hafði Guðrún Helgadóttir lýst

því yfir, að íhald og kratar hafi

gengið svo langt í ævintýramennsku,

að þingmenn Reykjavíkur frá

Alþýðubandalagi og Framsókn

treysti sér ekki til að feta þeirra slóð.

— En heldurðu nú ekki, Guðrún

min, að þetta sé of mikið vantraust á

mikla möguleika ykkar og hæfni á

þessu sviði? Ég, sem fyrrverandi

kjósandi Alþýðubandalagsins, myndi

þora að veðja á ykkur, ef til úrslita-

keppni kæmi. Að vísu hef ég aldrei

verið i neinum stjórnmálaflokki og er

ekki heldur stjórnmálamaður. Þekki

þarafleiðandi ekki alla þeirra

órannsakanlegu vegi, þó að mér

finnist reyndar, að nógu mikið hafi

orðið vart viö þá í þjóðfélaginu. En

hæfni ykkar á þessu sviði trúi ég

naumast að nokkur dragi framar í

efa. Hitt er annað mál, að öllum ætti

að vera orðið ljóst, að full samstaða

hefir rikt hjá stjórnmálaflokkunum

um að skerða kjör fólks hér í borg.

Og eftir að hafa gert höfuðborgina

að mesta láglaunasvæði landsins, er

enn hægt að taka bara það sem

þessum sómamönnum þóknast frá

fólki hér og rétta þaðöðrum.

Hvað kallar annars alþýðubanda-

lagssósíalistinn, Guðrún Helgadóttir,

þau vinnubrögð — að láta

verkamann á höfuðborgarsvæðinu

borga síma-, rafmagns-, og

oliureikningana fyrir flokksbræður

hennar: Ragnar Arnalds, Hjörleif

Guttormsson og Helga Seljan. —

Svo að ég nefni nú aðeins þessa þrjá

alþýðubandalagssósíalista? — Varla

kallar hún þetta arðrán eða

kapítalisma. Nei, þetta kalla

alþýðubandalagssósíalistarnir — rétt-

lætismál — jöfnun lifskjara og

jafnvægi í byggð landsins! Þetta er

reyndar afstaða allra borgarfulltrúa

og alþingismanna.

Andleg f orarvilpa

Slíkt er samtrygging flokkanna að

A   „Aö því hlýtur aö koma, aö Reykvíkingar

hætti að kosta lénsveldið úti á lands-

byggðinni."

Guðrún Helgadóttir segir Reykvfkinga tala of lengj i síma.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40