Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						DV. LAUGARDAGUR 28. APRIL1984.
13
k * ** *V*
Þú situr inni i hlýrri og notalegri
íbúöinni. Hríöin bylur á glugganum og
rafmagnið er farið. Þá er kertaljósið
tendrað og kveikt á litla ferðaútvarp-
inu og allir hafa það notalegt. Reyndar
er það alltaf eilitið spennandi þegar
rafmagnið fer. I útvarpinu er tilkynnt
að viðgerð hefjist á Búrfellslínu innan
skamms.
Það er ekki víst að þú hugsir þá út i
það hver sé aö gera við linuna úti í
óveðrinu né heldur hvaöa vandamál
þeir menn eiga við að glima sem leggja
upp í langa ferð út í sortann til að gera
við raflinurnar uppi i háum möstrum
til að lífið í menningunni komist í eðli-
legthorf aðnýju.
Við ræddum við Sigurð Sigmunds-
son, formann Linumannafélagsins, á
dögunum og báðum hann aö lýsa þvi í
hverju störf línumanna væru fólgin.
„Þau eru aðallega fólgin í byggingu
og viðhaldi á rafdreifikerfum."
—  Hverermenntunlínumanna?
„Það er nú einmitt mál sem er ofar-
lega á baugi hjá okkur núna. Hingað til
höfum við bara lært af reynslunni og
námskeiðum sem eru haldin fyrir
okkur. En við berjumst fyrir því að
þetta starf verði gert að lögverndaðri
iðngrein."
—  Þetta hlýtur aö vera hættulegt
starf?
„Því verður ekki neitað að það er oft
erfitt að fóta sig ef ísing er á stálinu og
kannski hávaðarok líka. Annar áhættu-
þáttur er háspennan. Við slikar
aðstæður reynum við að fara okkur
hægt og hafa i huga að áhyrgðin er hjá
okkur sjálfum. Eg held að hættan sé
mest þegar um bilun er að ræða og við
höfum kannski unnið undir miklum
þrýstingi sólarhringum saman."
—  Eruslystíð?
„Sem betur fer eru þau frekar fátíð,
en þau verða ööru hverju og eru þá
hryllileg, sérstaklega háspennuslysin.
Oft höfum við verið ótrúlega heppnir.
Menn hafa lifað af að fá í sig 130 þús-
und volta spennu og allt að 17 metra
fall."
—  Hvað eruð þið yfirleitt í mikilli
hæðviðvinnuna?
„Oftast erum við í u.þ.b. 10—20
metra hæð, en förum hæst upp í 60
metra."
Þess má geta til fróðleiks og
samanburðar að 12 hæða blokk er um
30metrahá.
—  Er vinnudagur ykkar línumanna
langur?
„Við vinnum þetta tíu tíma vinnu-
dag, lengri á sumrin. Þá reynum við að
nota birtuna við byggingarvinnu. Þá
erum við tvær vikur í senn úti á landi".
—  Erþábúiðítjöldum?
„Nei, ekki lengur. Þegar ég byrjaði í
þessu fyrir rúmlega tuttugu árum
vorum við í tjöldum og yfir því var
svona viss sjarmi."
— Ert þú aldrei hræddur þegar þú
ferö upp í mastur?
„Nei, ég viðurkenni þó að þetta starf
reynir á þolrifin. En til hræðslu finn ég
ekki og sama held ég að gildi um alla
félaga iníiia. Þeir myndu annars ekki
endast i þessu. Það kemur reyndar
einstaka sinnum fyrir að menn eru að
því komnir að ,,frjósa" þegar upp er
komið, en það er sjaldgæft."
—  Þeir eru kaldir karlar þessir linu-
menn, heldurðu að þeir séu til í allt ?
„Já, það hugsa ég — þeir kalla ekki
alltömmusína...."
Við báðum Sigurð að lokum að lýsa
eftirminnilegu útkalli flokks línu-
manna og varð hann viö þeirri ósk
okkar. Sú lýsing f er hér á eftir:
Það er jólahelgi framundan. Klukk-
an er tvö aðfaranótt aðfangadags og
flestir nýsofnaðir. Uti er hvassviðri
með snjókomu af suðaustri, sunnan-
slydda hafði verið fyrr um kvöldið en
nú hefur vindur færst meira til austurs
með miklu frosti. Það er notalegt undir
, hlýrri sænginni, en eitthvað utanað-
komandi þrengir sér inn í vitundina,
fyrst í fjarska en rétt seinna ærandi
hringing. öll fjölskyldan hrekkur upp
frá værum draumum. Linumaðurinh
veit hvað til síns friðar heyrir. Hann
hleypur niður stigann i símann. Það er
vélgæslumaöurinn í Vik. „Rafmagnið
fór hjá mér fyrst fyrir klukkutíma,"
segir hann, „en ég ætlaði aldrei að
komast upp í stöð, það er svo brjálað
veður hérna." Þá er friðurinn úti segir
sá sem á hiiuim endanum er. Næst er
að hringja og vekja strákana, klæða
sig og koma sér út í bíl og athuga hvort
hann stendur upp úr fönninni. Uti er
náttmyrkur, kófið fyllir snöggvast öll
vit, en mikið rétt, þegar betur er að
gætt stendur gamli gemsinn á sínum
viö slinkinn sem varð af skotinu. Eftir
drykklanga stund kemur aftur ljós í
aðveitustöðina og nú er skipt liöi. Vakt
er sett í stöðina, einn flokkur fer í
vestursýsluna, annar niður á Land-
eyjasand og sá þriðji freistar þess að
komast til Víkur.
Rýnt í hríðina
Bílarnir hverfa þeim, sem eftir eru í
stöðinni, út í nóttina og bylinn. Það er
kominn stór skafl í hliðiö, en sá fyrsti
mjakast í gegn og leiðin er greiðari
framundan. Hann sveigir i austur. Það
ber fátt til tiðinda austur Markarf ljóts-
aurana. Færðin er þung og menn
rýna í hríðina. öðru hverju lendir bíll-
inn utarlega i kantinum þegar útsýni
bregst um stund, en rifur sig upp af tur
þegarrofartil.
Undir Eyjaf jöllum er öllu lakara að
komast   áfram.    Þar   er   ofsarok.
stað, vaggar þunglamaleg'a á f jöðrun-
um í mestu hviöunum.
Rofarnir flagga rauðu
Eftir 35 minútur eru allir saman-
komnir úti í spennistöð á þremur bilum
og nú er að athuga hvað bilanavaktin
heima, þ.e.a.s. eiginkonur eða mæður,
hafa frétt meðan menn voru að brjót-
ast í stööina. Þeim er tjáð að siminn
hafi ekki þagnað meðan þeir voru á
leiðinni, rafmagnið sé f arið af allri V-
Skaftafellssýslu, megninu af Rangár-
vallasýslu og Vestmannaeyjum.
Rof arnir í stöðinni segja líka sína sögu.
Þeir flagga rauðu, næstum því hver
einasti, og neita að tolla í sambandi
þótt reynt sé að hleypa straumi á
línurnar. I tengivirkinu við hlið
stöðvarhússins urrar háspennan illi-
lega. Það þjóta öðru hverju rauöar eld-
tungur eftir einangrunarskálunum og
neðan á standeinangrurum. er blár
hrævareldur. Selta og ising leggjast á
eitt. „Það er ekki kræsilegt að koma
nálægt þessu helvítis drasli núna,"
segir einn félaganna og rétt í því blind-
ast allir nokkra stund. Þungur dynkur
kveður við. Það hefur hlaupiö neisti
yfir Vestmannaeyjarofann, út í járna-
Hér eru þeir Guðmunciur heitinn Hannesson (fórst i þyrtuslvsi) og Fríð-
þjófur Hraundal bjá Rafmagnsveitum ríkisins.
grindina sem hann stendur á. Allt er
baöað í bláhvítu neistaregni eítt
augnablik og svo er kolsvartamyrkur á
eftir. Línan frá Búrfelli hefur dottið út
Snjókoman að vísu nokkuð minni í bili
en vindurinn er kominn hærra á og
þeytir þykkum sköflunum í háaloft og
kemur með snjóbólstrana vaðandi ská-
hallt á veginn. Það þýðir ekki annað
en að stoppa þegar mest gengur á og
snúa bílnum upp í. I þetta skipti
sleppur framrúðan, en sú sem í
glugganum er í þetta skipti er reyndar
ekki nema hálf s árs gömul.
Það er ís á veginum og bílstjórinn
hefur nóg að gera við að halda bílnum
á hjólunum. Stundum munar litlu.
Áfram austur. Við bæinn Steina er
djúpur skafl. 1 fyrstu atrennu stoppar
billinn í miðjum skaflinum. Með lagi
tekst aö mjaka honum aftur á bak og
nú er tekin löng atrenna. Allt í botn.
Ljósin hverfa og snjór er uppi á
húddinu og fyrir framrúðunni. Vélin
orgar af átökunum. Menn taka ósjálf-
rátt á. Allir vöðvar spenntir — og í
gegn. Einn verður að fara út og moka
snjónum af húsinu.
Brotinn staur
og slitinn vír
A Skógasandi er iðulaus hrið. Það
eina sem sést er vegkanturinn niöur
með vinstra brettinu, en afram ef
mjakast.
Við Jökulsá fer heldur að rofa til og
næstu kílómetrana gengur allt betur.
Þegar komið er austur fyrir ána Klif-
andi sést í línuna í kastljósinu. Það er
ising á virnum og hann er ískyggilega
síður. Rétt austar er brotinn staur og
vírinn er slitinn. Sem betur fer stendur
tveggja metra bútur upp úr jörð svo
það tekur ekki langan tíma að spelka
staurinn til bráðabirgða með púllurum
og tilheyrandi búnaði. A meðan eru
aðrir að berja isinguna af vírnum.
Verkið sækist frekar seint því að
frostið hefur aukist og ísinn er orðinn
harður.
Eftir að búið er að múff a vírinn þarf
að bera hann upp í staurinn og binda.
Staurinn rambar svolítið undan
mönnunum og stag er haft upp í
vindinn svo síður sé hætta á aö fóstur-
jörðin fari að f aðma þá sem uppi eru.
Þegar viðgerðinni er lokið er haft
samband í talstöð í gegnum Vest-
mannaeyjaradíó. Þeir hringja og raf-
magn kemst á línuna til Vikur. En þar
fyrir austan er eitthvað aö og ekki um
annað að ræða en að halda áfram.
Fljótandi EUBOS
í baö og sturtu, ef þú hef ur
viökvæma
húð!
Þeir sem eru með viðkvæma húð geta
notað Eubos í stað venjulegrar sápu.
Eubos taflan er í laginu eins og sápa,
er notuð eins og sápa, en er samt ekki
„sápa".
Við notkun Eubos starfar sýruvörn
húðarinnar og svitaholumar eðljlega. Þá
brútnar húðin ekki og hvorki smit n'é áreiti
trufla starfsemi hennar, og hún helst.
mjúk og bægileg.
Eubos fæst einnig í fljótandi formi,
sem kemur í stað sjampós
Umboð á ístendi:
C. Ólafsson, Grensásvegi 8, Reykjavík
Gentle to the skin.
Vhen bathing, showering
and shampooing.
-.,.**_'
SiVN?* Ck -.V. V
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24