Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						DV. LAUGARDAGUR 28. APRIL1984.

13

k * ** *V*

Þú situr inni i hlýrri og notalegri

íbúöinni. Hríöin bylur á glugganum og

rafmagnið er farið. Þá er kertaljósið

tendrað og kveikt á litla ferðaútvarp-

inu og allir hafa það notalegt. Reyndar

er það alltaf eilitið spennandi þegar

rafmagnið fer. I útvarpinu er tilkynnt

að viðgerð hefjist á Búrfellslínu innan

skamms.

Það er ekki víst að þú hugsir þá út i

það hver sé aö gera við linuna úti í

óveðrinu né heldur hvaöa vandamál

þeir menn eiga við að glima sem leggja

upp í langa ferð út í sortann til að gera

við raflinurnar uppi i háum möstrum

til að lífið í menningunni komist í eðli-

legthorf aðnýju.

Við ræddum við Sigurð Sigmunds-

son, formann Linumannafélagsins, á

dögunum og báðum hann aö lýsa þvi í

hverju störf línumanna væru fólgin.

„Þau eru aðallega fólgin í byggingu

og viðhaldi á rafdreifikerfum."

—  Hverermenntunlínumanna?

„Það er nú einmitt mál sem er ofar-

lega á baugi hjá okkur núna. Hingað til

höfum við bara lært af reynslunni og

námskeiðum sem eru haldin fyrir

okkur. En við berjumst fyrir því að

þetta starf verði gert að lögverndaðri

iðngrein."

—  Þetta hlýtur aö vera hættulegt

starf?

„Því verður ekki neitað að það er oft

erfitt að fóta sig ef ísing er á stálinu og

kannski hávaðarok líka. Annar áhættu-

þáttur er háspennan. Við slikar

aðstæður reynum við að fara okkur

hægt og hafa i huga að áhyrgðin er hjá

okkur sjálfum. Eg held að hættan sé

mest þegar um bilun er að ræða og við

höfum kannski unnið undir miklum

þrýstingi sólarhringum saman."

—  Eruslystíð?

„Sem betur fer eru þau frekar fátíð,

en þau verða ööru hverju og eru þá

hryllileg, sérstaklega háspennuslysin.

Oft höfum við verið ótrúlega heppnir.

Menn hafa lifað af að fá í sig 130 þús-

und volta spennu og allt að 17 metra

fall."

—  Hvað eruð þið yfirleitt í mikilli

hæðviðvinnuna?

„Oftast erum við í u.þ.b. 10—20

metra hæð, en förum hæst upp í 60

metra."

Þess má geta til fróðleiks og

samanburðar að 12 hæða blokk er um

30metrahá.

—  Er vinnudagur ykkar línumanna

langur?

„Við vinnum þetta tíu tíma vinnu-

dag, lengri á sumrin. Þá reynum við að

nota birtuna við byggingarvinnu. Þá

erum við tvær vikur í senn úti á landi".

—  Erþábúiðítjöldum?

„Nei, ekki lengur. Þegar ég byrjaði í

þessu fyrir rúmlega tuttugu árum

vorum við í tjöldum og yfir því var

svona viss sjarmi."

— Ert þú aldrei hræddur þegar þú

ferö upp í mastur?

„Nei, ég viðurkenni þó að þetta starf

reynir á þolrifin. En til hræðslu finn ég

ekki og sama held ég að gildi um alla

félaga iníiia. Þeir myndu annars ekki

endast i þessu. Það kemur reyndar

einstaka sinnum fyrir að menn eru að

því komnir að ,,frjósa" þegar upp er

komið, en það er sjaldgæft."

—  Þeir eru kaldir karlar þessir linu-

menn, heldurðu að þeir séu til í allt ?

„Já, það hugsa ég — þeir kalla ekki

alltömmusína...."

Við báðum Sigurð að lokum að lýsa

eftirminnilegu útkalli flokks línu-

manna og varð hann viö þeirri ósk

okkar. Sú lýsing f er hér á eftir:

Það er jólahelgi framundan. Klukk-

an er tvö aðfaranótt aðfangadags og

flestir nýsofnaðir. Uti er hvassviðri

með snjókomu af suðaustri, sunnan-

slydda hafði verið fyrr um kvöldið en

nú hefur vindur færst meira til austurs

með miklu frosti. Það er notalegt undir

, hlýrri sænginni, en eitthvað utanað-

komandi þrengir sér inn í vitundina,

fyrst í fjarska en rétt seinna ærandi

hringing. öll fjölskyldan hrekkur upp

frá værum draumum. Linumaðurinh

veit hvað til síns friðar heyrir. Hann

hleypur niður stigann i símann. Það er

vélgæslumaöurinn í Vik. „Rafmagnið

fór hjá mér fyrst fyrir klukkutíma,"

segir hann, „en ég ætlaði aldrei að

komast upp í stöð, það er svo brjálað

veður hérna." Þá er friðurinn úti segir

sá sem á hiiuim endanum er. Næst er

að hringja og vekja strákana, klæða

sig og koma sér út í bíl og athuga hvort

hann stendur upp úr fönninni. Uti er

náttmyrkur, kófið fyllir snöggvast öll

vit, en mikið rétt, þegar betur er að

gætt stendur gamli gemsinn á sínum

viö slinkinn sem varð af skotinu. Eftir

drykklanga stund kemur aftur ljós í

aðveitustöðina og nú er skipt liöi. Vakt

er sett í stöðina, einn flokkur fer í

vestursýsluna, annar niður á Land-

eyjasand og sá þriðji freistar þess að

komast til Víkur.

Rýnt í hríðina

Bílarnir hverfa þeim, sem eftir eru í

stöðinni, út í nóttina og bylinn. Það er

kominn stór skafl í hliðiö, en sá fyrsti

mjakast í gegn og leiðin er greiðari

framundan. Hann sveigir i austur. Það

ber fátt til tiðinda austur Markarf ljóts-

aurana. Færðin er þung og menn

rýna í hríðina. öðru hverju lendir bíll-

inn utarlega i kantinum þegar útsýni

bregst um stund, en rifur sig upp af tur

þegarrofartil.

Undir Eyjaf jöllum er öllu lakara að

komast   áfram.    Þar   er   ofsarok.

stað, vaggar þunglamaleg'a á f jöðrun-

um í mestu hviöunum.

Rofarnir flagga rauðu

Eftir 35 minútur eru allir saman-

komnir úti í spennistöð á þremur bilum

og nú er að athuga hvað bilanavaktin

heima, þ.e.a.s. eiginkonur eða mæður,

hafa frétt meðan menn voru að brjót-

ast í stööina. Þeim er tjáð að siminn

hafi ekki þagnað meðan þeir voru á

leiðinni, rafmagnið sé f arið af allri V-

Skaftafellssýslu, megninu af Rangár-

vallasýslu og Vestmannaeyjum.

Rof arnir í stöðinni segja líka sína sögu.

Þeir flagga rauðu, næstum því hver

einasti, og neita að tolla í sambandi

þótt reynt sé að hleypa straumi á

línurnar. I tengivirkinu við hlið

stöðvarhússins urrar háspennan illi-

lega. Það þjóta öðru hverju rauöar eld-

tungur eftir einangrunarskálunum og

neðan á standeinangrurum. er blár

hrævareldur. Selta og ising leggjast á

eitt. „Það er ekki kræsilegt að koma

nálægt þessu helvítis drasli núna,"

segir einn félaganna og rétt í því blind-

ast allir nokkra stund. Þungur dynkur

kveður við. Það hefur hlaupiö neisti

yfir Vestmannaeyjarofann, út í járna-

Hér eru þeir Guðmunciur heitinn Hannesson (fórst i þyrtuslvsi) og Fríð-

þjófur Hraundal bjá Rafmagnsveitum ríkisins.

grindina sem hann stendur á. Allt er

baöað í bláhvítu neistaregni eítt

augnablik og svo er kolsvartamyrkur á

eftir. Línan frá Búrfelli hefur dottið út

Snjókoman að vísu nokkuð minni í bili

en vindurinn er kominn hærra á og

þeytir þykkum sköflunum í háaloft og

kemur með snjóbólstrana vaðandi ská-

hallt á veginn. Það þýðir ekki annað

en að stoppa þegar mest gengur á og

snúa bílnum upp í. I þetta skipti

sleppur framrúðan, en sú sem í

glugganum er í þetta skipti er reyndar

ekki nema hálf s árs gömul.

Það er ís á veginum og bílstjórinn

hefur nóg að gera við að halda bílnum

á hjólunum. Stundum munar litlu.

Áfram austur. Við bæinn Steina er

djúpur skafl. 1 fyrstu atrennu stoppar

billinn í miðjum skaflinum. Með lagi

tekst aö mjaka honum aftur á bak og

nú er tekin löng atrenna. Allt í botn.

Ljósin hverfa og snjór er uppi á

húddinu og fyrir framrúðunni. Vélin

orgar af átökunum. Menn taka ósjálf-

rátt á. Allir vöðvar spenntir — og í

gegn. Einn verður að fara út og moka

snjónum af húsinu.

Brotinn staur

og slitinn vír

A Skógasandi er iðulaus hrið. Það

eina sem sést er vegkanturinn niöur

með vinstra brettinu, en afram ef

mjakast.

Við Jökulsá fer heldur að rofa til og

næstu kílómetrana gengur allt betur.

Þegar komið er austur fyrir ána Klif-

andi sést í línuna í kastljósinu. Það er

ising á virnum og hann er ískyggilega

síður. Rétt austar er brotinn staur og

vírinn er slitinn. Sem betur fer stendur

tveggja metra bútur upp úr jörð svo

það tekur ekki langan tíma að spelka

staurinn til bráðabirgða með púllurum

og tilheyrandi búnaði. A meðan eru

aðrir að berja isinguna af vírnum.

Verkið sækist frekar seint því að

frostið hefur aukist og ísinn er orðinn

harður.

Eftir að búið er að múff a vírinn þarf

að bera hann upp í staurinn og binda.

Staurinn rambar svolítið undan

mönnunum og stag er haft upp í

vindinn svo síður sé hætta á aö fóstur-

jörðin fari að f aðma þá sem uppi eru.

Þegar viðgerðinni er lokið er haft

samband í talstöð í gegnum Vest-

mannaeyjaradíó. Þeir hringja og raf-

magn kemst á línuna til Vikur. En þar

fyrir austan er eitthvað aö og ekki um

annað að ræða en að halda áfram.

Fljótandi EUBOS

í baö og sturtu, ef þú hef ur

viökvæma

húð!

Þeir sem eru með viðkvæma húð geta

notað Eubos í stað venjulegrar sápu.

Eubos taflan er í laginu eins og sápa,

er notuð eins og sápa, en er samt ekki

„sápa".

Við notkun Eubos starfar sýruvörn

húðarinnar og svitaholumar eðljlega. Þá

brútnar húðin ekki og hvorki smit n'é áreiti

trufla starfsemi hennar, og hún helst.

mjúk og bægileg.

Eubos fæst einnig í fljótandi formi,

sem kemur í stað sjampós

Umboð á ístendi:

C. Ólafsson, Grensásvegi 8, Reykjavík

Gentle to the skin.

Vhen bathing, showering

and shampooing.

-.,.**_'

SiVN?* Ck -.V. V

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24