Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						DV. LAUGARDAGUR 28. APRIL1984.
1S
Fyrir skemmstu gerðist sá atburður
hér í Frakklandi að úr- og klukku-
eigendur flýttu úrum sínum og
klukkum um heilar sextiu minútur.
Sumartiminn var genginn í garð, við
komin tvær klukkustundir á skjön við
islenskan           staðartima           og
„Summertime" Gershwins tekið að
vagga á bárum ljósvakans.
Tilgangurinn með tilfærslunni á
deginum ku vera aö fá birtuna til að
stemma betur við vökutíma meðal-
dupontsins, en það á aftur að leiða til
minni brúkunar á dýrari birtugjöfum
en sólinni. I einu orði sagt:
orkusparnaður. Töfraorö sem galdrað
hefur fram undratæki eins og frúarbíl-
inn og tvöfalda einangrunarglerið.
Samtök gegn
sumartíma
En i þessu máli, eins og endranær
þegar þjóðþrifamál ber á góma, skaut
upp kollinum hópur manna sem ekki
háfði tekist að töf ra með þessu dásam-
lega orði.
Þaö eru nefnilega starfandi hér
samtök sem berjast fyrir því að hætt
verði að brölta svona til og frá með
grey tímann. Máli sínu til stuðnings
benda samtökin, sem kalla sig Samtök
gegn sumartíma (l'Association contre
l'heure d'été), á stóraukin slagsmál
milli foreldra og ungbarna i kringum
háttatíma þeirra síðarnefndu. Blessuð
börnin, sem enn eru ekki orðin. læs á
úr og miða þvi tilveruna við birtuna
(eins og íslenska birkið), telja sig
snuðuð um vökutima og leggja fæð á
foreldra sína með þessum afleiðingum.
Sá eldri er frekari og sterkari sem
sannast best á stórauknu annríki hjá
barnalæknum dagana eftir timabreyt-
inguna. Svo rammt hefur kveðiö að
þessu að einn barnalæknanna er orðinn
formaður Samtaka gegn sumartíma.
Svampaást
Skrifandi um börn og barnarassa þá
dettur mér súrrealistaskáldið Louis
Aragon i hug. Ekki það að ég viti til
þess að hann hafi verið sérlega barn-
margur sjálfur eða mikil barnagæla
heldur vegna þess að honum þóttu
svampar skondnir hlutir og skringileg-
ir. Og svampur tengist nokkuö barni
(snertir þaða.m.k.), ekkisatt?
Allt um þaö, hann Lúðvik gamli
(sem þá var ungur) tók sig til á þriðja
áratug þessarar aldrar og reit á blað
meistarastykki sem hann nefndi síðan
Parísarbóndann (Le Paysan de
Paris). Eins og þá var nokkuð í tísku
brá Lúðvík sér i teygjuvist með málið
og merkingar þess, sneri því jafnvel
upp í listrænt fugiafit fyrir tvo: höfund
oglesanda.
I eftirfarandi kafla segir Aragon f rá
manninum sem unni svömpum: , ,Kinu
sinni. þekkti ég mann sem elskaði
svampa. Eg legg það ekki í vana minn
að nota þessa sögn í veikari merking-
unni. Maður þessi elskaði sumsé
svampa. Hann átti þá í öllum stærðum,
öllum víddum. Bleika, rauðbrúna, pur-
puralita. Hann litaði þá. Sumir þeirra
voru svo mjúkir að hann gat ekki stillt
sig um að bíta í þá. Stundum reif hann
þá fallegustu í tætlur og sárgrét siöan
dreifða dýrð þeirra. Suma þeirra
sleikti hann. Suma þeirra hefði hann
aldrei þoraö aö snerta, þetta voru
drottningar, svo háttvirtar manneskj-
ur. Eg þekkti líka mann sem haföi
samfarír við svampa í draumi. En i því
skyni reyndi hann að taka þá i lófann
og kreista þá: þið sjáiö hvað þetta er
einfalt."
Ef þú, lesandi góður, tekur
svampinn í burtu og setur orðið kona
(eða maður) í staðinn fæst út ofur
hversdagsleg lýsing á allt öðrum hlut.
En það heitir víst oftúlkun og gæti
komið Lúðvík til að rykkjast til í gröf-
inni....
Kjötást
I augum okkar Vesturlandabúa er
krókódillinn oftast fremur hrollvekj-
andi smáskrímsli á skjánum í stofunni
eöa hráefni i handtó'sku sem lifandi er
best geymt í fjarlægu landi. Eyjunni
Madagaskar til dæmis.
I brúnum augum þarlendra er krókó-
díilinn miklum mun raunverulegri,
jafnvel svo að á vissum svæðum er
"hanntilbeðinn.
Einn þekktasti tilbeiðslustaðurinn er
vatn eitt í norðausturhluta eyjarinn-
ar, Sagt er að áður fyrr hafi blómlegt
þorp legið undir þar sem vatnið liggur
nú yfir. Einhverra hluta vegna munu
¦ttss^
Að
snæða
bar
þær hörmungar hafa dunið yfir að      urbreyttust  þeir í krókódíla. Græna..
dalurínn sem þorpið lá í fylltist af        Til að forða sér og sinum frá viðlika
vatni,  öllum  á  óvart.  En íbúarnir      örlögum  tóku  íbúar nágrannaþorp-
drukknuöu ekki par, sei, sei, nei, held-      anna að færa þeim grænu fórnir árlega
og enn þann dag í dag eru f órnarhátíðir
haldnar við vatnið. Fólkið dansar og
drekkur og það sem er mikilvægast:
fóðrar krókódilana. Fóðrunin fer fram
við mikinn bumbuslátt og er hverju
dýri gefið fyrir sig á þann hátt aðmenn
rétta því kjötbita úr „lófanum" ef svo
má segja. Krókódillinn (sem elskar
kjöt) skríður brosandi á land og snæðir
hrátt kjötið beint úr hendi viðkomandi.
Og stundum gerist víst að gefandinn
fylgir með að hluta til. . . En það er
ekki nóg með að þeir grænu séu fóðrað-
ir samviskusamlega heldur munu þeir
einnig vera skreyttir armböndum og
öðru mannlegu búkskrauti. Hvernig
það hefur komist þangað er mér hulin
ráðgáta. Nema að það sé frá því fyrir
flóö...
Þetta er einn af þessum undarlegu
trúarsiðum sem staðiö hafa af sér allar
þjóðfélagsbreytingar og trúarkenning-
ar: þetta er guðhræðslan á nærbrók-
inni...
Barát
„Hefurðu smakkað bar?" var spurt
flauelsröddu. Eg lét víðáttumikið dag-
blaðið síga virðulega niður fyrir nef-
broddinn og leit lymskulega á rúmlega
tvituga bogadregna stúlku sem hallaði
sér upp að holdþéttum veskiseiganda.
Eg fletti blaðinu þar sem ég stóð í
ógnarlangri biðröð sem öli hinkraði
eftir að komast inn í bióið þeirra
erinda að sjá kvikmyndina Karmen.
,^Nei," heyrðist sagt djúpri röddu
handan bluðsins míns.
„Eg borðaði hálfan í gær, vinstri
hliðina," umlaöi flauelið.
„Jæja, hvernig fannst þér?" spurði
sá djupraddaði af hreinni skyldu-
rækni.
„Algert æði!" mjálmaði hún.
„Þú hefur samt ekki skorið á þér
góminn!" urraöi hann glaðlega og
opnaði tyggjópakka snöggt.
„Asni geturðu veriðadna!" gótaði sú
stutta, keypti tvo miða og skaust inn i
myrkrið ásamt elskhuganum.
Eg stóð og horfði á eftir þeim með
augnaráði sem helst hefur líkst kyn-
blöndu af spurningar- og upphrópunar-
merki. Át hún bar?? Hún át bar! Eg
trúi því bara ekki! Þessir Frakkar og
þeirra matarvenjur! Eða þýddi orðið
annaö en það sem ég hélt: andlega
hlandskál þar sem þjónarnir pumpa
sannleiksvökva í tunguhefta góðborg-
ara og heimsmenni.
Eg varð að fá úr þessu skoriö hiö
snarasta. Því kippti ég eldsnöggt að
mér útréttri hendinni (sem fól í sér aö-
gangseyrinn), snerist á hæli og oln-
bogaði mig ruddalega eftir tilvonandi
bíógestum og út á götu. Tók síöan
strikið (brotið) heim, reif fram orða-^
bókina og fann þar þessa skilgrein-
ingu: „bar, -s -ir, 1. drykkjustaður þar
sem viðskiptavinurinn neytir viö hátt
borð 2. sjávarfiskur (labax lupus) sem
lifir í Atlantshafinu og Miðjarðar-
hafinu, gráðug kjötæta, vinsæll mat-
fiskur."
Það var nefnilega það, hún hafði þá
fengið sér fiskbita, blessuð dúfan.
Nokkuð sem er fremur sjaldgæft hér
um slóðir. Segi svo einhver að náung-
innséekkiundirströngueftirliti....
En lítum aðeins nánar á heiti fisks-
ins: bar. Ætli þessi tvöfalda merking
orösins valdi ekki ruglingi? Hugsið
ykkur tvo menn sem hittast sisvona úti
á götu og annar þeirra lýsir þvi yfir aö
hann sé á bar (sbr. vera á steinbit).
Hvort á hinn að álykta sem svo að
viömælandinn sé barþjónn eöa bar-
veiðimaður? Og hvurju á veslings kon-
an í landi (og með rúllur í hárinu) að
svara í símann? Hann er á bar? Þetta
gætiorðiðviðkvæmtmál...
Eg prísa mig nú bara sælan fyrir
hönd okkar Frónara, við höf um þó haft
vit á að skira fórnarlömb okkar mun
mannúðlegri nöfnum. Það er kannski
þess vegna sem þeim fækkar svona
ört. Hvað um það, við getum þó allténd
hafið innflutning á niöursoðnum
börum...
Aixíapril,
Friðrik Rafnsson.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24