Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						DVtIsAUGARDAGUfW8.'APRtL;1984."

21

Sérstæð sakamál

Sérstæð sakamál

„Nei," svaraði drengurinn jafnein-

lægur og áður. „En mamma og pabbi

rifust stundum. Stundum slógust þau

líka."

Lögregluforingjanum þótti sem

hann væri nú kominn á sporið við lausn

málsins. Lykillinn að lausn þessarar

gátu hlaut aö vera þessi maður sem

gekk undir nafninu Peter frændi meðal

drengjanna. Hann fékk því eins ná-

kvæma lýsingu af þessum manni hjá

drengnum og hann gat látið í té. Hinn

aðili málsins, eiginmaðurinn Georg

Ball, var enn meðvitundarlaus á

sjúkrahúsinu þannig að ekki var hægt

að yfirheyra hann. En McKeown hafði

beðiö um að vera látinn vita um leið og

hann kæmist til meðvitundar. En

tveimur dögum síðar fékk hann upp-

hringingu frá manni sem ekki vildi

komið oft í heimsókn til Joanna Ball

siðustu vikurnar?" spurði McKeown

hastarlega. „Þú áttir ekkert á hættu að

gefa þig fram eöa hvaö?"

,,Eg gat víst átt ýmislegt á hættu,"

svaraði maðurinn. „Þótt Joanna hefði

látist i bílslysi átti ég alveg eins von á

að maöur hennar myndi kenna mér um

að svona hafði farið ef ástarsamband

mitt við eiginkonu hans yrði opin-

berað. Eg vildi ekki eiga það yfir höfði

mér."

„Eiginmaður hennar liggur

meðvitundarlaus á spitala og lifinu er

haldið í honum með öndunarvél. Þér

stafar vist ekki mikil hætta af honum,''

svaraði McKeown snöggt.

„Eg er að tala um það þegar hann

kemur aftur út af spítalanum," svar-

George Ball þurfti ao flýta sér mikift. En hvert erindi hans var lá ekki í augum

uppi.

láta nafns sins getið. Hann sagðist vita

að hverjum lögreglan væri að leita.

„Eg þekki þennan náunga," sagði

röddin í simanum. „Hann er alltaf aö

hæla sér af þessu ástarsambandi sinu

við Joanna Ball. Hann hælist af því að

liggja hana á meöan kallinn hennar

streðar í verksmiðjunni. Og það sem

meira er: hann var staddur í Crown

kránni þegar slysið varð. En hann

hreyfði ekki litla fingur til að hjálpa

henni. Þegar hann sá hvaöa bill það

var sem hafði lent í slysinu hvarf hann

eins og byssubrenndur."

Smeykur f riðill

Röddin í simanum gaf upp nafnið á

manninum sem gekk undir nafninu

Peter frændi. Hann reyndist vera 25

ára gamall atvinnuleysingi. Ibúð hans

bar þess samt ekki merki að hann hefði

engar tekjur. Hann neitaði í fyrstu að

hann kannaðist við einhverja mann-

eskju að nafni Joanna Ball. McKeown

sagðist þá ætla aö biðja hann að koma

með sér að hitta drengina hennar tvo.

Þá skipti hann snarlega um skoöun og

viðurkenndi kunningsskapinn.

,JJvers vegna gafstu þig ekki fram

þegar þú vissir aö lögreglan hafði aug-

lýst eftir manni sem samsvaraði

lýsingu á þér og vitað var ag „hajði.

aði friðillinn. „Hann gæti kennt mér

umhvernigfór."

„Þú leynir mig einhverju," sagði

McKeown hvasst. „Hvernig ætti þér að

verða kennt um bílsly sið ?''

Lögregluforinginn lýsti síðan fyrir

viðmælanda sínum grun sínum. Hann

sakaöi hann um að hafa slegið Joanna

eftir að þau heföu lent í rifrildi. Það

hafi leitt hana til dauöa. Eiginmaður

hennar hafi síðan komið aö henni

þegar hann kom heim úr vinnu og

ætlað aö koma eiginkonu sinni á

sjúkrahús sem fyrst með því að setja

hana i eigin bil i stað þess að kalla á

sjúkrabíl. 1 óðagotinu heföi hann síöan

ekið á staur þar sem hann náði ekki

beygjunni við krána.

Saumað að

elskhuganum

Maðurinn fölnaöi við þessa lýsingu.

Síðan rauk hann upp úr stólnum og

hrópaði: Þetta er ekki rétt. Lögreglu-

foringinn sá aö þarna hafði hann hitt á

viðkvæma taug svo hann hélt áfram

ásökunum i sama dúr. Það leiddi til

þess aö ungi maðurinn fór að greina

frá ástarsambandi sínu viö Joanna

Bail til að skýra sitt mál.

„Þetta er þvæla frá upphafi til

í ,enda," sagði elskhuginn. „Við rifumst

ekki. Hún ætlaði aö flytja frá cigin-

manni sinum og við ætluðum síðan að

búa saman með drengina. Hún vildi

biða með að segja eiginmanninum frá

þessu en ég hvatti hana til aö segja

honum frá þessu sama kvöld og ég sá

hana siðast. Þetta er sannleikurinn.

Við vorum staðráöin i að hafa þetta

þannig þegar ég fór um kvöldið."

McKeown ákvaö að leyf a manninum

að fara frjálsum f erða sinna að lokinni

yf irheyrslunni með þeim skilmálum að

hann færi ekki úr bænum. Lögreglufor-

inginn var ekki viss um að hann hefði

náð í sökudólginn i málinu. Það var

einhver sannfæringarkraftur í rödd

hans þegar hann lýs'ti sakleysi sínu.

Daginn eftir fékk lögregluforinginn

skilaboð frá sjúkrahúsinu um aö

Georg Ball væri kominn til meðvit-

undar. Honum var þó gefið í skyn aö líf

hans héngi á bláþræði og að aðeins

mætti spyrja nokkurra spurninga til að

þreyta ekki s júklinginn.

McKeown flýtti sér þegar að sjúkra-

beði George Ball í fylgd tveggja

lögregluþjóna. Sjúklingurinn var

greinilega illa haldinn og virtist bera

meö sér að hann ætti skammt eftir

ólifað. Lögregluforinginn gekk hreint

til verks og sagði honum að kona hans

væri látin. Það væri grunur lögregl-

unnar að hún hefði verið látin þegar

hún var sett í bilinn en heföi ekki látist

í slysinu. McKeown vildi vita hvað

hef ði gerst og hvers vegna.

„Ég drap hana"

George Ball virtist eiga erf itt með að

tala og stundi þungt nokkrum sinnum.

Síðan hvíslaði hann lágt: „Eg gerði

það. Eg drap hana."

Lögreglumennirnir sátu þögulir og

litu hver á annan í forundran.

„Eg kom heim og hún bað um skiln-

að," stundi sjúklingurinn. „Hún

sagðist hafa átt sér annan elskhuga

mánuðum saman og að þau heföu

notað dagana til ástarleikja þegar ég

var að störfum .. . í okkar hjóna-

rúmi."

Það varð þögn stutta stund og

lögreglumennirnir biðu eftir fram-

haldinu án þess að spyrja f rekar.

,J5g rak henni kinnhest og sagði

henni að hætta þessum lygum. En hún

hló bara að mér, sagði að ég væri f íf 1 og

getulaus í rúminu."

Sjúklingurinn stundi þunglega

nokkrum sinnum og hélt síðan áf ram:

„Eg greip kertastjaka og barði hana

í höfuðið. Hún datt aftur yfir sig en

samt virtist hún halda áfram að hlæja.

Loksins þegar brosið hvarf af andliti

hennar, eftir að ég hafði barið hana

nokkrum sinnum í höfuðið, áttaði ég

mig á því að hún var látin."

Þessi játning framkallaði þung

ekkasog hjá sjúklingnum. Eftir stutta

stund hélt hann svo áf ram:

„Eg vissi hvert þessi náungi var

vanur að venja komur sínar. Joanna

sagöi mér einnig að hann ætlaði að bíöa

hennar þar þetta kvöld. Eg hugsaði þá

með mér: Allt í lagi, félagi. Þú skalt fá

hana eins og hún er. Eg ætlaði að fara

með hana og leggja hana dauða við

fætur hans. Eg var æfur. Eg ók eins og

óður maður og afleiðingin var sú að

billinn lenti á staumum fyrir framan

krána. Það var það síðasta sem ég

man."

Þessi játning hafði verið skrif uð orð-

rétt niður. Læknirinn var f enginn til að

staðfesta að George Ball væri með

fullri méðvitund og vissi hvaö hann

væri að segja. Síöar sama dag var

gefin út ákæra á hann fyrir morð á

eiginkonusinni.

Réttarhöldin fóru fram á sjúkrahús-

inu þann 19. janúar 1983. Þau stóðu

aðeins tvær klukkustundir. Hinn

ákærði var tengdur við allar þær vélar

sem héldu í honum lifinu. Hann virtist

ekki gera sér grein fyrir hvað fór

þarna fram. Dómurinn hljóöaði upp á

lífstíðarfangelsi á grundvelli . fyrri

játningarhans.

Morguninn eftir hætti hjarta Goerge

Ballaðslá.   .

HUSBYGGJENDUR

Að halda að ykkur hita

er sérgreift okkar:

Afgreiðum  einangrunarplast  á  Stór-Reykjavíkursvæðið

frá mánudegi til föstudags. Afhendum vöruna á bygging-

arstað viðskiptamönnum að kostnaðarlausu.

riagkvæmt verd og greiðsluskilmálar við flestra hæfi.

Aörar söluvörur:

Glerull — Steinull — Múrhúðunarnet — Útloftunar-

pappi — Þakpappi — Plastfolía — Álpappír — Spóna-

plötur: venjulegar/rakaþolnar^ - Pípueinangrun: frauð-

plast/glerull.

BORGARPIASTHF

Bonamtsl smii93-7370~l[

Kvöldsimi 09 helgarsfmi 93^-73.55

VHsl^*

Við fljúgum

án tatar-

innanlands sem utan

""vgyfj

LEIGUFLUG

SverrirÞóroddsson

REYKJAVÍKURFLUGVELU *© 28011

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24