LAUGARDAGUR 20. FEBRÚAR 1988. 55 LífsstíU gamlan glæsileik og njóta fagurs út- sýnis. Verðlagningu voru settar hömlur þannig að viðskiptahópurinn stækkaði. Leiðin, sem Austurlandahraðlestin fer í dag, er eftirfarandi: London-Folkestone, þar er farið um borð í ferju sem flytur fólk til Bologne. Lestin fer síðan frá Bologne til Parísar. Frá París fer lestin um hinar frjósömu sléttur Norður- Frakklands og til Sviss. Næsta stoppistöð er Zurich. Síðan er fariö er í gegnum hin frægu Arlberggöng og ferðast um Alpana. Útsýnið er ægifagurt á leiðinni til Innsbruck. Frá Innsbruck er farið um Brenner- skarð og haldið niður á sléttur ítalíu og suður til Veróna. Frá Veróna er ferðinni heitið til Feneyja þar sem endastöðin er. Segja má að öll leiðin sé veisla fyrir augað og ætti engum að leiðast við gluggann. í annari grein hér í blaðinu er tæpt á þjón- ustu og aðbúnaði og skal það ekki orðlengt hér frekar. ' Hvað kostar glæsileikinn? Brottfarir frá London og Feneyjum eru tvisvar í viku. Eftirfarandi eru nokkur dæmi um verð: London-París frá 12.435 tíl 14.399 kr. án klefa. London-Feneyjar frá 35.997 til 42.869 kr. með klefa. Verð er miðað við að tveir séu í klefa og er mismunandi eftir árstíðum. Innifaldar í verði eru máltíðir á með- an ferð stendur. Ef fólk vill hins vegar sérrétti þá kostar það auka- lega. Til gamans má geta að flug milli London og Parísar á fyrsta farrými kostar 10.420 kr. ¦> Allt verð er reiknað á gengi 18.2.1988. Hægt er að bóka far með lestinni í gegnum íslenskar ferðaskrifstofur. Það er einnig hægt að greiða farið með krítarkorti og er þá númer kortsins gefið upp. -EG Kampavín og kavíar - viðtal við Mörtu Bjarnadóttur og Þórarin Ólafsson um Austurlandahraðlestina Þegar maður heyrir nafnið Austur- landahraðlestin þá dettur manni ósjálfrátt í hug virðulegir þjónar, fólk í silkifötum, kampayín og ka- víar, Þessi ímynd er ekki fjarri AustUrlandahraðlestinni sem er í notkunídag. Arið 1982 var Austurlandahrað- lestin endurvakin ef svo má segja. Reýnt var að endurskapa þann glaesibragog blæ semfylgdiþessari nafntoguðu lest. Eitt breyttist þó og pað var leiðin sem lestin fór. Hún fer ekM lengur til Austur- landa með breskt heldra fólk heldur er áætlunin London-París -Feneyjar, meðferðamennaf öllum tagtogþjóðerni. DVræddi viðhjón- in Mörtu Bjarnadóttur og Þórarin Ölafsson nm Áusturlandahraðiest- ina en þau fóru einmitt með henni fyrir riokkrum árum. Hvernig datt þeim í hug aö fara með þessari lest? JÉg haföi lesið að til stæði að éndurvekja Austurlandahraðlest- ina og að leiðin yrði London-Par- Is-Feneyjar," sagði Marta. „Mér fannst þetta strax mjög spennandi og langaði tíl að prufa þetta. Tæki- færið kom siðar þegar við hjónin þúrftum að fará til London og Par- ísar vegna viðskipta Viö höfðura samband viö ferðaskrifstofu sem pantaði fyrir okkur far með lest- inni." - Kampavínog rauðir dreglar „Miðamir biðu okkar í London og áttum við að mæta kl. 12 á Vict- oriastöð," sagði Marta. ,J>að var tekið á móti okkur með rauðum dreghog karapavíni," seg- Marta og Þórarinn i glaesiiegum borösal lestarinnar. ir Þórarinn. „Það var svona forsmekkur að þvi sem koma skyldi. Við vorura kynnt fyrir þjóni beim sem sjá átti um okkur á leið- inni. Því næst var okkur vísað í borösal." „Borðsalur bessi var geysilega íburðarmikill,'' bætir Marta við. „Öll raatarghöld voru úr kristal, postulíni og silfri. Þjónamir voru með hvíta hanska og allt umhverfið í svona knipplingastíl. Við borðuö- um hádegsiverð í lestinni þegar hún var á leið tíl Folkestone en þar farið um borð í ferju. Þegar komiö. var til Frakklands var farið um borð í lestína aftur. Að vísu var ekki um sömu lest og í Englandi að ræða en þessi franska var alveg eins. Okkur var vísað til klefa okk- ar þegar við komum í lestina í Frakklandi. Það var líkt með klef- ana og annað, allt var í íburðar- miklum gamaldags stíl." Flygill á barnum „Eg man eftir að vaskurinn í klef- anum var úr postulíni," segir Marta. „Það var sérstakur bar, vagn, sera var fullur af ieðursófum og stólum. i þeim vagni var flygifl sem tónlistarmaður lék á af hjart- ans lyst. Hann spilaði mikið af lögum miilistríðsáranna. Kampa- .vín virtist vera tilheyrandi drykk- ur þarna því af því var veitt ómælt." „Um kvöldið var gengið í borðsal- inn," segir Þórarinn. „Flestir voru klæddir í charlestone tísku fót. Þetta ýtti enn meir a undir þau áhrif áo maður væri kominn aftur í tim- ann." „Borðhaldiö leið áfram eins og í draumi, þjónustan var frábær og matur og vín eins og best gerist," segir Marta. „Mig minnir að það hafi verið ömm eða sex réttað," bætir Þórar- inn við. „Að loknum kvöldverði var lítill tími til stefnu fyrir okkur því við ætluðum af lestinni i París. Okkur dauðlangaði að halda áfram til Fen- eyja en því miður var París enda- stöð í þetta sinn." Staðráöin i aðfaraaftur Hvaö kostaði þetta svo? „Ég man ekki nákvæmlega hvað þetta kostaði," segir Þórarinn „en \ið reiknuðum út að þessi ferö hefði verið ódýrari en að taka flug- vél frá London til Parísar og borða á sæmilegum veitingastað í París. Tíminn sem fór í þetta var einnig ekki mikið meiri en það tekur að komast til og frá fiugvöllum, ásamt flugi og leit að veitíngastað. Okkur fannst því bæði timanum og pen- ingum vel varið i þessa ferð," segir Þórarinn. „Við erum staðráðin í því að fara einhvern tíma alla leiðina til Fen- eyja," bætír Marta við dreymandi á svipirin. -EG
Beinir tenglar
