Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 132. tölublaš - Helgarblaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						LAUGARDAGUR 13. JÚNÍ 1992.
15
Trúariðkun í hamagangi
Fyrst eftir að ég tapaði minni
barnatrú, 13 ára gamall, var ég af-
skaplega mikið á móti öllu sem
heitir guðstrú. Ég fór ekkert leynt
með þessa andúð mína lengi vel og
taldi trúmál rugl. Með aldrinum
lærðist mér að sýna trú fólks full-
komna virðingu. Trú er einkamál
sem hver manneskja verður að
hafa fyrir sig, án afskipta annarra
að mínum dómi. Oftast eru trúmál
svo viðkvæm að best er að láta alla
í friði með trú sína.
Þrátt fyrir þessa afstöðu mína til
trúmála núorðið, og þá skiptir ekki
máli hvort um er að ræða kristna
trú, múhameðstrú, búddatrú, bra-
hmatrú eða hindúatrú, þá verð ég
að játa að það gekk fram af mér á
dögunum þegar Stöð 2 sýndi frá
samkomum tveggja trúfélaga sem
nýlega hafa tekið til starfa hér á
landi.
Hlaupið í hringi
Þegar við strákarnir á Akranesi
fórum á samkomu hjá KFUM fyrir
tæpum fimmtíu árum var séra
Friðrik Friðriksson oft stjórnandi
samkomunnar. Hann var líka meft
okkur í sumarbúðum KFUM í
Vatnaskógi. Þessi merki mannvin-
ur kenndi okkur strákunum að
fara með bænir. Stundum í hljóði,
stundum upphátt. Hann lagði
mikla áherslu á alvöru bænastund-
arinnar. Það ríkti kyrrð og friður
á bænasamkomum séra Friðriks.
Ég hefði ekki boðið í það ef við
hefðum farið að hlaupa í kringum
borðin í Vatnaskógi veifandi hönd-
ununi, hrópandi og öskrandi á guð
á bænastundum séra Friðriks. Það
var hins vegar glaðværð ríkjandi
þegar við sungum hina fjörugu
söngva skógarmannanna í Vatna-
skógi, ellegar á samkomum KFUM
í Fróni á Akranesi yfir veturinn.
Síðan þá hef ég alltaf staðið í þeirri
meiningu aö menn cigi að vera
hljóölátir og alvörugefnir á bæna-
stundum.
Bandarískt
bænahald
Fyrir fáum árum var ég staddur
vestur í Bandaríkjunum. Þar sá ég
í fyrsta sinn messu hjá þessum
nýtísku söfnuðum þar sem alls
konar hamagangur, hróp, köll og
handaupplyftingar og grátur voru
notuö í bæninni. Mér þóttí þetta
furðulegt og hugsaði með mér að
seint myndum við íslendingar taka
upp trúariðkun með þessu sniði.
Og einmitt þegar ég var staddur
þarna fyrir vestan voru í gangi tvö
hneykslismál tengd forstöðumönn-
Hm svona trúarsafnaða. Þau mögn-
uðu upp efasemdir manna um
þessa sértrúarsömuði. Annað mál-
ið var fjármálahneyksli en hitt var
kvennafar leiðtoga eins safnaðar-
ins.
Mér þótti fiármálahneykslið vont
mál. Safnaðarforinginn hafði
hreinlega féflett söfnuðinn og lifað
bflífi. Þessi sem lenti á kvennafar-
inu átti samúð mína alla enda hef
ég aldrei getað litlð á það sem synd
að karl og kona dragi sig saman.
Bænir og hlaup
Þegar Stöð 2 sýndi frá safnaðar-
fundum hinna nýju safhaða hér á
landi tók ég eftir því að fólkið fór
allt í einu að hlaupa í hringi í kring-
um eitthvert borð og hrópaði á
guð. Svipaðar þessu voru bæna-
samkomurnar í Bandaríkjunum.
Ég velti fyrir mér hvort guði lík-
aði betur að fólk væri með þennan
hamagang og hávaða þegar það
bæði hann ásjár heldur en kyrrð
og alvöru bænastundanna hjá okk-
ur litlu strakunum í KFUM i gamla
daga. Hvernig sem ég velti þessu
fyrir mér gat ég ómögulega sann-
fært sjálfan mig um að árangurs-
rikara væri að hlaupa og hrópa
bænir í stað þess að biðja af hjart-
ans einlægni í ró og næði.
Okkur var kennt sem Utlum
drengjum að fara með bænirnar
okkar áður en við færum að sofa.
Ég fór að hugsa um hvort við hefð-
um átt að hlaupa í kringum rúmið
okkar á meðan, baða út höndunum
og hfópa hátt í stað þess að fara
með bænirnar í hljóði. Bænir
manns voru auðvitað mismunandi.
Allt frá því að biöja guð um að
hjálpa einhverjum sem átti bágt og
til þess að hann útvegaði manni
nýjan fótbolta.
Ef til vfll hefði ég eignast fleiri
fótbolta ef ég hefði hlaupið í kring-
um rúmið mitt á meðan ég bað guð
um fótbolta. Ég veit það ekki en er
vantrúaður á að svo hefði verið.
En hvers vegna þennan hama-
gang. Hlaup umhverfls borð, ösk-
ur, handauppréttingar og háværar
grátstunur? Trúa menn því nú tfl
dags að guð bænheyri fólk frekar
ef það lætur svona en ef það iðkar
hina hljóðu bæn?
Að vekja á sér athygli
Að mér læðist sá grunur að allt
sé þetta gert til að vekja á sér at-
hygli. Það þarf ekki trúflokka til
að hafa uppi skrípalæti til að vekja
á sér athygli. Þetta viðgengst nú-
orðið hjá fjölmörgum sem þurfa að
auglýsa eitthvað. Það er næstum
án takmarkana hvað fólki dettur í
hug tfl að vekja á sér athygli.
Annað sem ég tel að sé iðkað á
þessum nýtísku bænasamkomum,
aöeins til að vekja á sér athygh, eru
Helgarpistill
Sigurdór Sigurdórsson
snertingar samkomuleiðtogans til
að lækna fólk.
Hér áður fyrr meðan læknavís-
indi voru vanþróaðri en þau eru
nú var skiljanlegt að fólk, sem
þurfti á hjálp að halda, leitaði uppi
hvers konar kukl. En að fólk skuli
gera þetta árið 1992 segir mér að
eitthvað meira en lítið sé að.
Hvernig fólki dettur í hug að leita
með veikindi sín til einhvers
manns, sem stofnar söfnuð sér til
lífsviðurværis, er mér óskiljanlegt.
Svo batna einhverjum bágindin
einhvern tímann eftir snertingu
safnaðarleiðtogans og þá er honum
þakkaður batinn. Samt á þetta fólk
að vita að enginn læknar það nema
líkami þess sjálfs. Læknar gera
ekki annaö en auðvelda líkama
okkar að lækna þá meinsemd sem
við göngum með. Hjá einum sértrú-
arsöfhuöi er fólki bannað að þiggja
blóðgjöf, jafnvel þótt líf liggi við.
Á sama tíma og þetta gerist er
verið að selja fólki alls konar gling-
ur, málmarmbónd og ég veit ekki
hvað. Fólki er talin trú um að það
hressist og/eða læknist af kvillum
beri það þessa skartgripi. Það er
einnig verið að selja fólki hvers
konar duft, korn og pillur sem eiga
að hressa, kæta og lækna fólk. Og
þetta selst allt í massavís. Svona
lagað þykir mér alvarlegt mál.
Bænahlaupið er allt annars eðlis
og getur aldrei skaðað neinn.
Að grípa inn í
í tengslum við þessa nýju söfhúði
er rekin útvarpsstöð. Um hana er
margt gott að segja. Þar er oft leik-
in hin ágætasta tönlist og mörg fal-
leg orð töluð. Þó er eitt sem ég kann
ekki við en það er fyrirbænastund
útvarpsstöðvarinnar.
Mér var bent á að hlusta á eina
slíka á dógunum. Þar kom fram
stúlka sem talaði til guðs og bað
hann hjálpa fólki í bágindum. Hún
sagði sem svo. „Góði guð! Kona
hafði samband við mig. Hún er með
höfuðverk. Við biðjum þig, góði
guð, að grípa hér inn í og hjálpa
konunni." Síðan kom hver fyrir-
bænin á fætur annarri og alltaf bað
stúlkan guð að grípa inn í. Hún
þuldi þennan texta rétt eins og út-
varpsþulur að lesa auglýsingar.
Það var enginn bænarhiti í máli
hennar.
Mér var kennt að biðja til guðs
fullur lotningar en ekki að biðja
guð að grípa inn í eitthvað einhvers
staðar eins og maöur biður bifvéla
virkja aö gera við bílinn sinn. Þeg-
ar við strákamir báðum guð um
aö útvega okkur fótbolta gerðum
við það fullir lotningar fyrir al-
mættinu og af sannfæringarkrafti
barnsins.
Ég hlustaði aftur á bænastund á
þessari útvarpsstöð nokkru síðar.
Þá var karlmaður við srjórnvölinn.
Hann fór mjög svipað að og stúlk-
an. Hann bað þó guð aldrei að grípa
inn í heldur bað hann guð um að
koma hérna eða þarna við. Lækna
þennan eða hinn eða h'ta til með
þessum eða hinum í vandræðum
hans.
Ég dreg stórlega í efa að svona
sýndarmennska, eins og þarna fór
fram, eigi rétt á sér. Ég trúi því sem
séra Friðrik sagði að alvara eigi að
fylgja bæninni.
Hverhefur
rétt fyrir sér?
Ég sagði í upphafi að ég væri
umburðarlyndur varðandi trúmál.
Mér þykja aftur á móti þeir sem
mest iðka trúmál alltof einstreng-
ingslegir. Þess vegna kemur alltaf
upp í huga mér efl þegar kristnir
menn tala um hinn eina sanna guð
og hina einu sönnu trú. Ég spyr þá
alltaf hvernig menn geti leyft sér
að segja svona nokkuð. Getur það
verið að kristnir menn einir hafi
rétt fyrir sér með sinn guð og sína
trú? Hvað með múhameðstrúar-
menn? Er þeirra guð ekki til? Er
þeirra trú röng? Hvað með búdda-
trúarmenn, brahmatrúarmenn,
hindúatrúarmenn? Hafa öll þessi
hundruð mflljóna manna rangt fyr-
ir sér en kristnir menn einir rétt
fyrir sér?
Margir segja að Njála sé best bóka
á íslensku. Flestir okkar bók-
menntafræðinga hafa í áranna rás
dundað sér við að rannsaka þessa
bók. Hver skrifaði hana? Er hún
skáldsaga eða sannsöguleg? Menn
eru litlu nær og greinir enn á um
þessa bók sem er þó innan við þús-
und ára gömul.
En bók bókanna hjá hinum
kristna heimi er Biflían og sérstak-
lega Nýja testamenntiö. Nýja testa-
menntið er skrifað af aröbum fyrir
næstum tvö þúsund árum. Samt
dregur enginn kristinn maður f efa
að allt sem í þeirri bók stendur sé
sannleikanum samkvæmt. Menn
vita hins vegar ekkert hverjir guð-
spjallamennirnir voru. Voru þeir
að skrifa skáldsögu eða voru þeir
að skrifa um sannsögulega atburði?
Þetta veit auðvitað enginn með
vissu. En við sem getum ekki fund-
ið út hver skrifaði Njálu eða hvort
hún er skáldsaga eða sannsöguleg
drögum ekki í efa að bók, sem skrif-
uð var fyrir hart nær tvö þusund
árum í Austurlöndum af einhverj-
um mönnum sem við vitum ekki
hverjir voru, sé rétt og sönn. Svona
geta nú málin stundum verið skrýt-
in ef grannt er skoðað.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64