Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagur

og  
S M Þ M F F L
. . . . . 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagur

						DAGUR.

Fjöregg Islendinga.

í stríðsbyrjun hækkuðu flestallir

íslenskir kaupmenn fyrirliggjandi vör-

ur að nauðsynjalausy. Fáum mán-

uðum síðar afrjeð þing og stjórn

að hefja landsverslun. Ekki til að

keppa við kaupmenn, heldur til þess

að bjarga þjóðinni. Sú verslun hefir

farið sívaxandi, af því aðkaupmenn

fluttu of litlar vörur og of dýrar.

Jafnvel stærsta verslun landsins, »Kol

og Salt«, varð því nær að hætta,

hafði þó einhvern færasta kaupmann

landsins fyrir framkvæmdarstjóra.

Svipaða sögu er að segja af Stein-

olíufjelaginu. Gömul og voldug

verslun eins og Örum & Wulf vesl-

aðist upp og er nú að liðast

sundur.          *

Kaupmannaverslunin visnaði þann-

ig, af því að kaupmenn skorti skip

og framsýni til að sætta sig við

skaplegan milliliðsgróða.

Ef þing og stjórn hefði ekkert

aðhafst í verslunarmálinu, hefði það

leitt til:

1.    Altof lítilla aðdrátta frá útlönd-

um og almennrar hungursneyðar.

2.  Sú vara, sem komið hefði, mundi

hafa verið seld með neyðarverði.

Dýrtíðin hefði þannig orðið enn

átakanlegri.

Hungursneyð fyrir allan þorra

manna, og neyðarkjör fyrir þá,

sem eitthvað hefðu fengið. Auka-

þingið í fyrra sá þetta. Allir flokkar

samþyktu, að stjórnin skyldi kaupa

skip og leigja og ,tryggja landinu

vörur. Petta hefir stjórnin gert og

tekist að bjárga þjóðinni frá hung-

ursneyð og dregið úr dýrtíðinni,

fram að þessu, þrátt fyrir galla á

fyrirkomulaginu, sem nú er verið

að laga.

Nú heimta kaupmenn höfuð-

staðarins, að þing og stjórn hætti

þessum bjargráðum. Þeir stofna

nýjan flokk í þessu skyni. Erindi

þeirra reka þeir J. Þorláksson í Lög-

réttu, Sv. Björnsson f ísafold, Björn

Kr. í Landinu, J. Möller í Vísi, V.

Finsen í Morgunbl. og Jón Stefáns-

son í Norðurl. S Sigurður dýralæknir

virðist og hallast á þessa sveif í

blaði sínu. Myndu margir hafa unn-

að honum betra hlutskiftis.

Kaupmenn höfuðstaðarins og

þeírra fylgifiskar stefna að því leynt

og Ijóst að fella núverahdi stjórn

og fá nýjar kosningar, til að geta

náð yfirtökum í fjármálum landsins.

Takist það, mundi almenningur

skjótt finna, að fjöregg þjóðarinnar

á þessum neyðartímum, Iandsversl-

unin, hefði verið brotið, til að gefa

fámennri^stjett tækifæri til að færa

sjer í nyt bágindi almennings.

Vill þjóðin afhenda fjöregg

sítt?

Glútnur.

,Óstjó

ornm".

í »Norðurlandi«   frá   15.   f.   m.

birtist grein með ógurlegri yfirskrift,

er hljóðar svona:

»Geffun og landstfórnin.

Landstjórnin stofnar verksmiðj-

unni i bersýnilegan voða, með þvl

að selja henni ekki kol í tima.

, Fjöldi (70) bláfátœks verkafólks

sviftur fastri atvinnu að nauðsynja-

lausu,

Almenningi hjer norðanlands fyr-

irmunað að vinna utan á sig riauð-

synlegasta fatnað, til að skýla nekt

sinni i gaddhörkunum, sem nú hel-

taka alt.«

Misjafnir eru nú dómar mann-

anna. Sumir mektarmenn hjer í

bænum, bæði í og utan bæjarstjórn-

ar, hafa haldið því fram, að dýr-

tíðarráðstafanir væru óþarfar, af þvf

að engin neyð væri í bænum. En

Norðurl. upplýsir, að allur almenn-

ingur, ekki aðeins á Akureyri held-

ur öllu Norðurlandi, gangi nú ber-

/

strípaður og hafi ekkert að hylja

nekt ^sína með í gaddhörkunum,

sem heltaka ált, af því að »Gefjun«

hafði verið Iokuð nokkra daga.

Hvað er nú rjelt? Er engin neyð

á ferðinni, eða er neyðin svona af-

skapleg eins og NI. segir?

Sama blað fullyrðir, að 70 blá-

fátækir verkamenn hafi verið sviftir

atvinnu við lokunina.a27 menn alls,

bæði unglingar og fullorðnir, hafa

unnið við verksmiðjuna, en Nl. fær

út hærri löluna með því að telja

með öll börn og skyldmenni þeirra,

sem atvinnu höfðu, Jeg sá í gær

drenghnokka á 3. ári. Hann sat á

gólfinu, nagaði kringlubita og. var

að hjala við sjálfan sig. Jeg veitti

snáðanum litla eftirtekt í fyrstu, en

þegar eg heyrði, að hann væri ná

frændi eins þeirra 10 unglinga, sem

unnu í verksmiðjunni, vissi jeg, að

hann var hvbrki meira nje minna

en einn af þeim 70, sem Nl. talar

um, bláfátækur verkamaður, sviftur

atvinnu fyrir glópsku landstjórnar-

innar, »óstjórnarveturinn mikla«.Mjer

varð þungt í skapi er jeg hugsaði

um óstjórnina, en »verkamaðurinn«

bláfátæki virtist taka öllu með mestá

jafnaðargeði og át kringluna eins

og ekkert hefði í skorist.

Stjórnin eða landsverslunin hafðf

vanrækt að senda kol til Gefjunar

og barði við rúmleysi í s/s »Wille-

moes« En afglög »óstj"órnarinnar«

ríða ekki við einteyming, og nú

kemur höfuðhneykslið, sem Norðl.

skýrir líka    frá   hispurslaust.    Með         I

sama skipi sendi stjórnin samt sem

áður kol til eins borgara hjer í bæn-

um. Blaðið getur nú ekki um, að

þessi borgari var eigandi hins eina

brauðgerðarhúss, sem fram að þess-

um tírna hefir verið starfrækt í bæri-

um. Enda átti ekki við að taka þetta

fram eins og nú stóðu sakir. Ef

kolin aftur á mót hefðu komið til

Gefjunarj en ekki til brauðgerðar-

hússins, þá hefði átt vel við, að í

Nl. hefði komið grein  með   slórri

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4