8 - DAGUR - 6. ágúst 1986 Ý Sigríður Þóra Harðardóttir Fædd 10. apríl 1971 - Dáin 27. júlí 1986 Elsku besta vinkona mín. Nú þegar þú ert horfin héðan, fyllist ég trega og tómleika. Það skarð sem þú skilur eftir hér á jörðu verður aldrei fyllt. Vinkona mín. Við vorum bún- ar að kveðjast, en með þessum fáu línum langar mig að þakka þér fyrir allar þær stundir er við áítum saman. Minningarnar mun ég alltaf geyma í hjarta mínu. Guð blessi foreldra þína, og systkini. Far þú í friði elsku Didda mín. Maja. Sigríður Þóra er farin. Margra ára baráttu við illkynja sjúkdóm er lokið. Hjá okkur sem enn erum hérna megin landamær- anna ríkir söknuður en jafnframt þakklæti fyrir að hafa fengið að kynnast henni og njóta samvista við hana þann stutta tíma sem hún dvaldi hér. Sigríður var átta ára gömul þegar leiðir okkar lágu fyrst saman. Lífsglöð og kraftmikil vakti hún athygli mína á göngum Lundarskóla fyrsta veturinn minn á Akureyri. Síðar tókst vin- átta með mér og fjölskyldunni í Kolgerðinu, vinátta sem ég fæ seint fullþakkað. Þá kynntist ég Sigríði Þóru og minningarnar um þau kynni eiga eftir að lifa um ókomin ár. Sigríður Þóra elskaði lífið. Hún var mikil félagsvera og vildi hafa líf og fjör í kringum sig, hvers kyns veislur og mannamót voru henni mjög að skapi. Hún átti marga vini og tók þátt í félagslífi af miklum krafti en fjöl- skyldan átti líka sterk ítök í henni og þá ekki síst stóra systir sem alltaf var hægt að leita til. Sigríður var mikill dýravinur, Hún náði sérstöku sambandi við heimiliskettina, virtist jafnvel geta talað kattamál á góðum stundum. Hún hafði gaman af blómum og var fram undir það síðasta að minna okkur á að hugsa vel um garðinn þar heima. Hún hafði líka yndi af tónlist og eftir að hún varð rúmföst hljóm- aði tónlist úr herberginu hennar meiri hluta sólarhringsins. Sigríð- ur var sterkur persónuleiki og hélt þeim styrk til æviloka. Um hana má með sanni segja að hún lifði lífinu lifandi. Það var því ekki alltaf auðvelt fyrir Sigríði að horfast í augu við þá köldu staðreynd að brátt ætti hún að yfirgefa allt sem henni þótti svo vænt um. En það lýsir henni ef til vill best að hún vildi horfast í augu við þetta, vildi vita hverjar horfurnar væru og með einstakri hjálp og stuðningi fjöl- skyldunnar tókst henni að miklu leyti að sætta sig við orðinn hlut. Hún endaði jafnvel á að snúa hlutverkunum við, undir lokin var það oft hún sem huggaði þá sem í kringum hana voru. Ég var ein af þeim sem urðu þessa aðnjótandi. Sigríður hughreysti mig en ekki síður kenndi hún mér. Ég nam við dánarbeð henn- ar þau fræði sem seint munu gleymast, um dauðann en þó fyrst og fremst um lífið og sam- skipti fólks. Fyrir það sem og öll okkar kynni, verð ég Sigríði Þóru ævinlega þakklát. Eg bið góðan Guð að blessa hana og veita henni styrk er hún nú tekst á við ný verkefni á ókunnum slóðum. Elsku Svanfríður, Hörður og þið öll. Guð styrki ykkur í sorg ykkar og söknuði og veri með ykkur um alla framtíð. Þú maður, hvert sem hérþú fer, Guðs helgur andi fylgi þér, og hvar sem liggur leiðin þín, þig leiði Drottinn heim til sín. V.Briem Lína „Pegar þú ert sorgmæddur skoðaðu þá aftur huga þinn, ogþú munt sjá að þú grætur vegna þess, sem vargleðiþín." Þannig er okkur innanbrjósts sem kveðjum nú Sigríði Þóru eft- ir að hafa kynnst henni í starfi og leik. Hún bar jafnan með séi birtu og gleði og síst af öllu datl manni í hug að ævi hennar yrði svo stutt. En þannig er „um dauðans óvissan tíma", stundum breytist hann, að manni finnst, í ótímabæra harkalega vissu, sem er þrautum þyngri, stundarmyrk- ur í hjarta og huga þeirra sem syrgja. Þroskaleið mannsins hefur ver- ið þyrnum stráð frá örófi alda, og sársaukinn undanfari djúps skilnings, hreinnar gleði og lif- andi trúar. „Þeim mun dýpra sem sorgin gref- ur sig í hjarta manns, þeim mun meiri gleði getur það rúmað." Sigríður Þóra stundaði nám við Tónlistarskólann á Akureyri frá 7 ára aldri. Fyrst í forskóladeild, því næst á fiðlu og síðustu 2 vet- urna á píanó. Hún var gædd góð- um tónlistarhæfileikum og hafði tamið sér vandvirkni. Viljastyrk- ur hennar, ósérhlífni og æðru- leysi birtist sérstaklega er hún samhliða námi sínu háði sitt sjúk- dómsstríð. Að lokinni aðgerð og veru á sjúkrahúsi mætti hún óbuguð og brosandi í kennslu- stund. Hennar líf var samferða- fólkinu fjársjóður andans, og minningin um hana er björt og hrein. Við þökkum að leiðarlokum allt sem Sigríður Þóra gaf okkur í Tónlistarskólanum. „Og hvað er að hætta að draga andann annað en að frelsa hann frá friðlausum öldum lífsins, svo að hann geti risið upp í mætti sínum og ófjötraður leitað á rund guðs sfns." Megi Guð styrkja ástvini Sig- ríðar Þóru. F.h. Tónlistarskólans á Akureyri Jóii Hlöðver Áskelsson. (Skáletraðar eru tilvitnanir í Spámanninn eftir Kahil Gibran). Hví varþessi beður búinn, bamið kæra, þér svo skjótt? Svar afhimni heyrir trúin hljóma gegnum dauðans nótt. Það er kveðjan: „Kom til mfn!" Kristur tók þig heim til sín. Þú ert blessuð hans íhóndum, hólpin sál með ljóssins öndum. B. Halld. í þeirri sömu trú og þetta erindi endurspeglar vil ég kveðja vinkonu mína, Sigríði Þóru Harðardóttur, sem lést hinn 27. júlí sl., aðeins 15 ára gömul. Vissulega sótti spurningin á mig sem aðra: „Hví . . svo skjótt?" Hvers vegna þarf sú jurt að hníga, það blóm að falla, sem er að springa út? En þá rún ráðum við ekki fremur en endranær. Það er ekki í mannlegu valdi. Við getum aðeins snúið okkur til hans og treyst honum sem gefur líf í dauða, sigur í ósigri, honum sem á mátt ofar öllum mannlegum vanmætti og breytir böli í blessun. Og þrátt fyrir allt vai auðvelt fyrir augu trúarinnar að sjá líknarhönd hans nærri sjúkra- beði Sigríðar Þóru þegar ljóst var að hinn óvægni sjúkdómur hafði tekið sig upp og aðeins eitt var framundan. Svo mikið var henni gefið og svo miklu gat hún miðlað. Með óvanalegum innri styrk og sérstakri hetjulund bjó hún sig og aðra undir brottför sína. Viljafesta hennar og hrein- skilni lýstu Ieiðina og einstök aðbúð og umhyggja og næmur skilningur foreldra hennar og fjölskyldu gerði henni mögulegt að halda reisn sinni og sjálfsvirð- ingu, efldi vonina og færði birtu og gleði himnanna nær. Fyrir liðlega einu ári stóð Sig- ríður Þóra fyrir altari Akureyrar- kirkju í glöðum hópi fermingar- systkina þar sem þeim vilja var lýst að hafa Jesú Krist að leiðtoga lífs síns. Og þá hljómaði kveðjan: „Vertu trú allt til dauða og Guð mun gefa þér lífsins kór- ónu." Þessi orð hafa nú öðlast sína fullu og djúpu merkingu í mínum huga og orðið að fagurri og lærdómsríkri sögu. Og þá sögu finn ég þörf á að þakka, þakka það allt sem góður Guð gaf með þessu barni sínu og lifa mun með okkur í minningunni, okkur öllum sem kynntumst Sig- ríði Þóru. Gjöf hans var stór þar sem fór óvenjulega vel gerð stúlka, jafnt að andlegu sem lík- amlegu atgervi. Og þó er hún e.t.v. stærst fyrir það að þar ber engan skugga á heiðskíra og fagra mynd. Hún var lífsins barn og birta og gleði fylgdi henni hvar sem hún fór. Hún var næm fyrir umhverfi sínu, músikölsk og hafði yndi af góðri tónlist. Hún naut þess að umgangast börn og var félagslynd að eðlisfari. Af dugnaði og myndarskap gekk hún að hverju verki, hvort sem var í námi, leik eða starfi. En þess vegna átti hún líka vinsæld- um að fagna bæði í fjölskyldu- og vinahópi sem meðal kennara og skólasystkina. Fermingarárið sitt var hún virkur félagi í Æskulýðs- félagi Akureyrarkirkju og skilur þar eftir minningar sem ég veit að félagar hennar geyma í þakklát- um hugum, en glaðlyndi og hug- kvæmni samfara einurð og ákveðni lofuðu góðu um for- ingjaefni sem svo mikilvægt er í hverju unglingastarfi. Mest var þó gjöfin þeim sem næst stóðu og helgust er þökkin með foreldrum hennar, Svanfríði Larsen og Herði Þórleifssyni, og systkinum hennar, Hólmfríði, Högna og Áka. Mikið hefur ver- ið á þau lagt á undangengnum mánuðum og meira en nokkur getur ætlað öðrum að bera. En þeim var líka gefinn styrkur sem þakka má. Og ég veit að fögur minning lifir með þeim og mun blessa för þeirra héðan í frá, (því) vilji mæddum myrkvast lund á minninganna gleðifund skal leitað og í Ijósi því öll leiðin rakin upp á ný. -og- Þar er allt svo heilt og hreint oghvergiþörfsénokkruleynt"... (Sig. J.) En spyrja má líka um þá minning: . . . Skín ei Ijúfust ævi þeirri yfir, sem ung á morgni lífsins staðar nemur, og eilíflega, óháðþví, sem kemur, í æsku sinnar tignu fegurð lifir? Sem sjálfur Drottinn mildum lófum lyki um lífsins perlu ígullnu augnabliki. (Tómas Guðm.) Fyrir það allt sem ég fékk að nema og njóta í samvistum við Sigríði Þóru vil ég þakka heils- hugar og tjái ástvinum hennar virðingu og þökk mína og fjöl- skyldu minnar. Ég bið góðan Guð að blessa þau og styrkja og alla vinina og félagana nær og fjær. Þórhallur Höskuldsson. Kallið er komið, komin er nú stundin, vinaskilnaðar viðkvæm stund. Vinirnir kveðja vininn sinn látna, er sefur hér hinn síðsta blund. (V. Briem) Haukur Hauksson. IhmtBXj raímagnsgítarar og bassar RS 100 RS 215 RS 315 RS 1000 Kr. 12.500 Kr. 14.900 Kr. 15.700 Kr. 17.800 RB 260 RB 820 RB 888 Kr. 14.800 Kr. 16.700 Kr. 18.400 ÍUÍ'ÍHBUÐIN s 22111 * Vönduð taska innifalin í verðinu Loksins komið Erum búin að fá Patonsgamið í frábæru nýju tískulitunum, athug- aðu að akkúrat núna er rétti tím- inn til að fitja upp á skólapeys- unni. Erum að rýma til vegna breytinga. Prjónagarn, útsaumsmyndir, vefnaðar- vara á hreint frábæru verði. Líttu inn á meðan úrvalið er sem mest. (Við erum líka tímanlega með jólahandavinnuna). /ÉRVER/LUn fflEÐ HnnnvROflvöRUR SOnnoÆ
Beinir tenglar
