Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 52. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						I
FIMMTUDAGUR 2. MARS 1995
Fréttir
Alit Ríkisendurskoðunar:
Greiða ber erf ða-
fjárskatt af kvóta
„Við leituðum eftir þessu áliti í
tengslum við uppgjör á dánarbúi þar
sem um var að ræða kvóta í einstakl-
ingseigu. Við áttum frekar von á
þessari niðurstöðu. Það geta verið
þarna miklir fjármunir í húfi," segir
Rúhar Guðjónsson, sýslumaður í
Reykjavík, vegna þess álits Ríkisend-
urskoðunar að greiða beri erfðafjár-
skatt af kvóta.
Sóley Ragnarsdóttir, fulltrúi hjá
sýslumannsembættinu, hefur með
þetta mál að gera. Hún segir þetta
vera í fyrsta sinn sem embættið fær
til skipta fiskveiðiheimildir.
„Venjulega er kvótinn í eigu hluta-
félaga þannig að þetta kemur ekki til
áhta. Þetta er í fyrsta sinn sem dán-
arbú á kvóta sem þarf að meta til
fjár," segir Sóley.
í fyrstu grein laga um fiskveiði-
srjórnun segir að nytjastofnar á ís-
landsmiðum séu sameign íslensku
þjóðarinnar.
Það hggur því fyrir að við fráfall
einstaklings sem á kvóta fær þjóðin
hluta sameignarinnar til baka í formi
erföafjárskatts.                         -rt
Raun veruleikinn sá að kvót
inn er eign útgerðarmanna
- segir Guðjón A. Kristjánsson, forseti FFSÍ
„Þetta undirstrikar það sem við
forystumenn Farmannasambands-
ins höfum haldið fram á undanfórn-
um árum. Við höfum spáð ákveðnum
afleiðingum vegna kvótakerfisins og
það er komiö á daginn hvert er raun-
verulegt eignarhald, burtséð frá
hvað lögin segja. Það er ekki þjóðin
sem á þetta í framkvæmdinni heldur
þeir einstaklingar sem hafa þetta
undir höndum og erfingjar þeirra,"
segir Guðjón A. Kristjánsson, forseti
Farmanna- og fiskimannasambands-
ins, vegna úrskurðar Ríkisendur-
skoðunar um að aflaheimildir skuh
ganga í erfðir og bera erfðafjárskatt.
„Það hefði veriö eðlilegra að menn
hefðu tekið kvótabraskið fyrir og
sett á kvótann virðisaukaskatt og
selt hann á opinberum markaði. Þar
méðyrði komið í veg fyrir þátttöku
sjómanna og nokkur hundruö millj-
ónir hefðu komið inn í ríkiskassann.
í staðinn fyrir að fara eðlilegar leiðir
til að hafa tekjur af auðhndinni eru
farnar svona leiðir að ná þessu í
gegnum erfðafjárskatt. Raunveru-
leikinn er sá að kvótinn er orðinn
eign útgerðarmanna en ekki þjóöar-
innar," segir Guðjón
-rt
Eiríkur Tómasson útgerðarmaður:
Stjórnvöld troða þessu upp á okkur
„Stjórnvöld eru að troða því upp á
okkur að við eigum þennan fisk í
sjónum. Ég hef alltaf litið á það sem
sitthvað, afhotarétt eða eignarrétt,
það er ekki það sama. Ég er ekki í
nokkrum vafa um að við eigum ekk-
ert í þessum fiski, það er svo annað
mál hvort við megum nýta þetta,"
segir Eiríkur Tómasson, fram-
kvæmdastjóri   Þorbjarnar   hf.    í
Grindavík og stjórnarmaður í Lands-
sambandi íslenskra útvegsmanna,
vegna úrskurðar Ríkisendurskoðun-
ar um að kvóti skuh bera erfðafjár-
skatt.
Eiríkur segist vera á móti því að
kvóti verði eignfærður og afskrifað-
ur.
„Menn erfa auðvitað fiskiskip eins
og annað og þá felst það í hlutarins
eðli að því fylgir heimild til að sækja
fisk í sjó. Það hefur hingað til ekki
verið í umræðunni að taka þennan
rétt af skipum, ef undanskildir eru
örfáir sérvitringar. Ég skil ekki alveg
tilganginn með þessu hjá srjórnvöld-
um nema ef vera skyldi undirbygg-
ing undir auðhndaskatt," segir Eirík-
ur.
-rt
»
i
Sýslumaöurinn i Reykjavík leitaði álits Ríkisendurskoðunar og samkvæmt
því ber að greiða erfðafjárskatt af kvóta.
Út í hött að eign-
færa veiðiheimildir
- segir Helgi Laxdal, fonnaður vélstjóra   /..-
»
„Fiskimiðin eru sameign þjóðar-
innar, það er því út í hött að eign-
færa veiðiheimildir með þessum
hætti. Þetta gengur þvert á 1. grein
laga um fiskveiðistjórnun sem segir
að þjóöin eigi réttinn," segir Helgi
Laxdal, formaður Vélsrjórafélags ís-
lands, vegna áhts Ríkisendurskoðun-
ar.
Hann segir hka tíóst að verði það
ofan á aö einhver annar en þjóðin
sem heild eigi veiðiréttinn þá komi
sjómenn þar til greina ekki síður en
útgerðarmenn.
„Menn mega ekki gleyma því
hvernig þessi réttur varð tíl; með
aflareynslunni og þar kom ekki bara
útgerðin við sógu/heldur sjómenn-
irnir líka. Þessi réttur verður til á
grundvehi afla sem borinn er að
landi," segir Helgi.
-rt
I dag mælir Dagfari
Of sóttur meistari
Ungur maður og glæsilegur í úthti
pg framkomu var kjörinn íþrótta-
maður ársins um síðustu áramót.
Magnús Scheving Magnússon heit-
ir hann og stundar þolfimi eða ero-
bikk, sem er íþrótt sem hefur verið
aö ryðja sér til rúms, aðallega hjá
kvenfólki á líkamsræktarstöðvum.
Einhverjir karlar stunda þolfimi i
hinum og þessum löndum og hógu
margir til að hægt hefur verið að
halda mót sem heita bæði Evrópu-
mót og heimsmeistaramót og þar
hefur Magnús Scheving staðið sig
afburðavel. Nú síöast varð hann
Evrópumeistari í keppni sem fram
fór í Sofíu í Búlgaríu.
Lengi vel leit út fyrir að Magnús
fengi ekki að keppa. Dagfari veit
ekki af hverju en hélt í fyrstu að
útlendingar væru á móti því að ís-
lendingar tækju þátt í keppni sem
þeir hugsanlega gætu unnið.
En svo kom í hós aö það voru
ekki útlendingar sem höfðu lagt
stein í götu Magnúsar heldur ein-
hverjir fjandmenn Magnúsar hér
heima eftir því sem Magnús sjálfur
segir. Magnús fékk aö keppa í Evr-
ópumótinu í Sofíu áður en yfir
lauk, en það er ekki annað að heyra
heldur en að hann sé afar óánægð-
ur með það. Sérstaklega er hann
þó óánægður með að einhverjir hér
heima höfðu uppi atbeina til að
leyfa honum þátttöku.
Yfir þessu er Magnús ævareiður
og það er auðvitað skiljanlegt í ljósi
þess að hann fékk að keppa fyrir
vikið. Hann hélt sem sagt að hann
væri að keppa af því að hann sjálf-
ur ákvað að keppa, en svo kemur
í ljós að hann fékk að keppa vegna
þess að fólk upp á íslandi var að
skipta sér af því hvort hann keppti
eða ekki. Þessi afskipti fólksins
uppi á íslandi voru ónauðsynleg
og Magnúsi Scheving til ama og
leiðinda og gott ef þau sköðuðu
ekki mannorð hans og orðstír.
Þetta er ekkert annað en ofsókn á
hendur Magnúsi.
Magnús Scheving vill ekki keppa
ef fólk uppi á íslandi er að leyfa
honum að keppa. Magnús Scheving
keppir aðeins ef fólk uppi á íslandi
hefur ekki afskipti af því hvort
hann keppir eða ekki. Sér í lagi
hefur Magriús nafhgreint mann
uppi á íslandi, sem heitir Björn
Leifsson og er sá sem hefur haft
forystu fyrir því uppi á íslandi að
þolfimi er stunduð. Þessi Björn er
að skipta sér af Magnúsi þegar
Magnús vih ekki að Bjprn skipti
sér af honum.
Nú er rétt að árétta það aftur að
Magnús Scheving sigraöi í þessari
umræddu keppni, en sigurinn er
aukaatriði og hitt er líka aukaatriði
hvort Magnús fékk að keppa, því
það eina sem Magnús vhl að komi
fram er að hann hafi keppt á sínum
eigin forsendum og án þess að
nokkrir aðrir hafi ráðið þar um.
Magnús er mjög dapur yfir þessu
öhu og telur að skipulega hafi verið
unnið gegn þátttöku hans með því
að leyfa honum að keppa og „nú
er nóg komið" segjr Magnús. Ahugi
Magnúsar fer hraðminnkandi á því
að keppa í þolfimi eftir að hann
sigraði í Evrópumótinu og meist-
aratitiUinn rýrir orðstír Magnúsar
og sú hneisa að hann skuh hafa
fengiö að vera með fyrir tilstiUi
manna, sem engan þátt áttu í því
að hann fékk að vera með, flokkast
undir ofsókn sem er fólgin í því að
vinna skipulega gegn því aö hann
keppi.
Eftir á að hyggja hlýtur sú spurn-
ing að vera áleitin hvort það hafi
ekki verið mistök hjá Magnúsi að
stunda þoUími og ennþá meiri mis-
tök að hann hafi unnið til verð-
launa og orðið íþróttamaður árs-
ins. Þetta hefur aUt skaðað Magnús
gífurlega og orðið til þess að menn
vinna skipulega gegn þátttöku
hans með því að vinna í því að
hann fái að taka þátt.
Þetta hefur Dagfari aUtaf sagt.
íþróttir eru til skaða og því meiri
skaða eftir því sem menn komast
lengra. Það að vera kjörinn íþrótta-
maður ársins og veröa Evrópu-
meistari eða heimsmeistari og eiga
þaö yfir höfði sér að annað fólk
ætiist til að maður keppi til verð-
launa, aUt er þetta til trafala fyrir
orðstír og mannorð og sálarheUl
þeirra sakleysingja sem lenda í því
að keppa fyrir tilstiUi annars fólks
sem hefur ekkert með það að gera
hvort maður keppir eða ekki.
Magnús Scheving hefur fundiö
smjörþefinn af þessu. Honum
finnst nóg komið.
Dagfari
>
Í
?
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40