Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 101. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						32
FÖSTUDAGUR 5. MAI 1995
Sviðsljós
Menning
Pavarotti er oröinn nijög feilur og á í mestu crfiðleikum með að setjast inn
í venjulega fólksbila.
Læknar Pavarottis áhyggjufullir:
Að springa
úr spiki
Læknar óperusöngvarans Lucian-
os Pavarottis hafa enn á ný skipað
honum að fara í megrun. Þeim líst
ekkert á blikuna þar sem kappinn
er hreinlega að springa úr spiki. Pa-
varotti gerir sér grein fyrir vanda
sínum og viðurkennir að hann eigj
orðið erfitt með að standa á sviði
heila tónleika. Það sé of mikið álag
á fæturna.
En offituvandamálið á sér aðra hUð
í lífi stórsöngvarans sem sjaldnar er
rætt um. Pavarotti á í mesta basli
með að setjast inn í venjulega fólks-
bíla eins og sannaðist eftir tónleika
hans í London á dögunum. Þótti grát-
broslegt að sjá kappann troða sér inn
í bíl með óskaplegum tilfæringum.
Það var ekki fyrr en hann hafði ekið
risavöxnum líkama sínum fram og
til baka, beygt sig og reynt á skrokk-
inn og innréttingar bílsins aö hann
sat nokkurn veginn eðlilega í fram-
sætinu. Þá brosti hann líka sínu
breiðasta. En undir niðri hefur hann
væntanlega verið að plana hvernig
hann ætti að komast aftur út.
Gatnamót nef nd í höf uðið á Duke
Duke Ellington var einhver mesti
snillingur djasstónlistarinnar fyrr og
síðar og því þótti borgaryfirvöldum
í New York við hæfi að minnast
kappans með því að nefna gatnamót
í borginni eftir honum. Duke EUing-
ton Circle, eins og staðurinn er nú
kallaður, er við hverfismörk blökku-
mannahverfisins Harlems, við norð-
austurhorn Miðgarðs, eða Central
Park. Fyrirhugað er að reisa átta
metra háa styttu af djassjöfrinum við
gatnamótin áður en langt um líður.
Fimmtíu skólabörn voru viðstödd
þegar nýju götuskiltin voru afhjúpuð
og þar voru einnig margir fyrirmenn,
svo sem djasssöngvarinn Bobby
Short og David Dinkins, fyrrum
borgarsrjóri. Við þetta tækifæri var
flutt hið fræga lag Take The A Train,
sem Duke EUington og sveit hans
gerðu ódauðlegt.
Kostuleg
kvöldstund
Ouke Ellington við píanóið.
Styttan af Duke er eftir mynd-
höggvarann Robert Graham.
í vor útskrifast fimm leiklistarnemar úr Leikhstar-
skólanum.
Bergur Þór Ingólfsson, Halldóra Geirharðsdóttir,
Kjartan Guðjónsson, Pálína Jónsdóttir og Sveinn Þór-
ir Geirsson eru um það bil að Ijúka ströngu námi og
lokaverkefni leikársins komið á svið í Nemendaleik-
húsinu.
Það er ekki líklegt að þau eigi eftir að upplifa það oft
á ferli sínum að vinna við frumsamið verk, sérstak-
lega sniðið fyrir hópinn, eins og hér gerist. Þorvaldur
Þorsteinsson var fenginn til þess að skrifa leikritið,
Þór Tulinius er leikstjóri, Stígur Steinþórsson hannar
leikmynd og búninga og Valgeir Skagfjörð kryddar
sýninguna með skemmtilegri tónlist.
Leikgleði og vönduð vinna einkennir frammistöðu
hópsins, leikstjórnin er þétt og örugg og Þór vinnur á
hugmyndaríkan hátt úr efniviðnum. Leikmynd og
tónJist hjálpa til að skapa það forkostulega andrúms-
loft sem svífur yfir verkinu og smám saman afhjúpast
lag fyrir lag það sem undir býr.
I Maríusögum er sagt frá kvöldboði á heimiU Ste-
faníu (Halldóra) og Þráins (Kjartan), sem sjást fyrst á
þönum við að undirbúa gestakomuna. Bróðir húsmóð-
urinnar, Marteinn (Sveinn Þórir) er þarna líka, kom-
inn heim frá Svíþjóð til þess að vera við útfór nýlátins
föður þeirra systkina. Gestirnir eru María (Pálína)
æskuvinkona Stefaníu og Marteins og Eggert (Bergur
Þór) kærasti hennar sem húsráðendur hafa ekki hitt
fyrr.
Áður en langt um hður fara gruggugir atburðir úr
fortíðinni að koma upp á yfirborðið og ljóst er að ekki
er allt sem sýnist í samskiptum þessa fólks. Hvörfin
í verkinu eru ekki mjög sýnileg, þó að ein uppljóstrun
skipti sköpum. Persónurnar breyta hver af annarri
um lit og tónninn í verkinu þyngist.
Samspil persónanna er einkar skemmtílega byggt
upp og líka er athyglisvert hvernig Þorvaldur byggir
upp óvænta atburðarás.
Hann skrifar textann í léttum dúr og persónurnar
eru hver annarri kostulegri í þessu vandræðalega
kvöldboði. Úthnur þeirra eru skýrar í túlkun leikend-
anna og í fyrstu virka þær nærri því staðlaðar. En það
býr meira undir og í sameiningu hafa hófundur, leik-
stjóri og leikendur unnið upp stórskemmtilega sýn-
ingu sem kemur þægilega á óvart.
Umhverfið er ýkt, eins og reyndar svo margt í þessu
verki. Sviðsmyndin sýnir stofu þeirra hjóna og ýmsar
aðrar vistarverur á heimihnu. Þær eru sýnilegar allan
tímann án þess að vekja sérstaka athygli fyrr en ljósi
Persónurnar i Maríusögum eru hver annarri betur
unnar.
Leiklist
Auður Eydal
er beint að þeim. Þetta var mjög vel útfært af Agli
Ingibergssyni (lýsing).
Myndarskapur húsbóndans, sem dundar sér löngum
við handíðir niðri í kjahara, kemur meðal annars fram
í heimasmíðuðu hillusamstæðunum, sem þekja aUa
veggi. Lausnir Stígs Steinþórssonar á sviðsmyndinni
eru stórskemmtUegar, eins og til dæmis stóri stofu-
glugginn þar sem umferðin úti í Skuggasundi blasir
við áhorfendum.
Eftir algjöra innUfun og einbeitingu að leiklistinni í
fjögur ár samfleytt er komið að námslokum útskriftar-
hópsins. Þau hafa í vetur sýnt sitthvað sem í þeim býr
í þeim verkum sem sýnd hafa verið í Nemendaleikhús-
inu. Hlutverkin hafa verið óUk og færi gefist á að túlka
óUkar persónur.
Persónurnar í Maríusögum eru hver annarri betur
unnar og það verður einkar athygUsvert að fylgjast
með þessu unga fólki þegar það mætir til leiks utan
veggja Lindarbæjar.
Nemendaleikhúsið sýnir í Lindarbæ:
Mariusögur.
Höfundur: Þorvaldur Þorsteinsson.
Leikstjórn: Þór Tulinius.
Leikmynd og búningar: Stígur Steinþórsson.
Höfundur tónlistar og umsjón meö tónlist: Valgeir Skagfjörð.
Lýsing, hljóð og tæknivinna: Egill Ingibergsson.
Sigrún Eldjárn sýnir í Norræna húsinu
Tríó, kvartettar og kórar
Sigrún Eldjárn er afskaplega sérstakur Ustamaður:
myndir hennar virðast oft ekki lúta sömu lögmálum
og myndir flestra annarra málara og teiknara. Þær
eru í senn einfaldari og flóknari. Þær virðast einfald-
ari vegna þess að yfirleitt vinnur Sigrún með einföld
myndform og einfaldar fyrirmyndir og myndir hennar
hafa á sér einstaklega hreint yfirbragð - bæði vegna
þess hvernig hún beitir Utunum og vegna myndbygg-
ingarinnar. Myndir Sigrúnar bera oft keim af skýring-
armyndum eða myndum sem birtar eru í kennslubók-
um. Myndirnar eru aftur á móti flóknar en margt það
annað sem við eigum að venjast vegna þess að innan
þess þrönga ramma sem Sigrún setur sér tekst henni
að kveikja undarlegustu þverstæður, velta upp Ulsvar-
anlegum spurningum og vekja með áhorfandanum
efasemdir um ýmislegt sem honum hafði aldrei dottið
í hug að efast um.
Málverkin sem Sigrún sýnir núna eru aUar unnar
með olíuhtum og margar þeirra eru ýmist samsettar
af mörgum flötum eða faUa inn í raðir sem eiga sér
sameiginlegt tema og mynda heUdir. í öllum myndun-
um er fólk en flest er þetta fólk þannig að það verkar
fremur á mann sem tákn en sem portrett. Næstum
allt þetta fólk eru annað hvort konur í peysufötum eða
karlar í jakka og með hatt: íslendingar í sunnudagaföt-
unum. Á móti þessu fólki - eða með því - er síðan
teflt fram ávöxtum og grænmeti og landslagj að nokkru
leyti.
Heiti myndanna endurspegla þessa einfóldu en þrátt
fyrir aUt flóknu stefnu sem Sigrún er hér að marka
sér. Mynd af þremur manneskjum sem standa á skeri
heitir „Tríó á skeri"; mynd af hópi fólks á fjaUsbrún
heitir „Kór á kletti". Þannig undirstrikar Sigrún þá
tilfiniúngu að myndirnar séu ekki í raun myndir af
fólki, heldur miklu nær einhvers konar dæmi -
kannski úr mengjafræðinni.
l	ii» MP n/   ln fT/
Eitt verka Sígrúnar á sýningunni.
Myndlist
Jón Proppé
Svipaða sögu er að segja af myndum þar sem græn-
meti og ávextir koma fyrir: Þótt í myndunum sé fólk
taka þær heiti eftir áyöxtunum sem í þeim eru. Þann-
ig heitir ein mynd „Sjö sítrónur" eftir sítrónunum sem
í henni sjást þótt megnið af myndfletinum fari undir
annað.
Það sem aUtaf hefur heUlað við myndir Sigrúnar er
einfaldleikinn og hinn einfaldi heiðarleiki sem skín
af þeim. Hér hefur Sigrún aftur á móti gengið lengra
og náð að gera úr myndunum flóknar gátur sem ekk-
ert svar fæst við. MyndmáUð sem hún nýtir sér er
kunnuglegt og euifalt en það kemur vel fram á sýning-
unni að jafnvel í þessu einfalda myndmáU er ýmislegt
nýstárlegt - og oft annarlegt - að finna.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40