Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 . . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						Þriðjudágnr 18. nóv. 194T.
ÞJÓÐVILJIÍÍN
Glæsilegur fundur þjóðvarnarmanna
Heimfar í einu hljóði uppsögn her<
ingsins
'amkvæmd hans
Þjóðvarnarfélag íslendinga boðaði til almenns
fundar um framkvæmd herstöðvasamningsins í
Tjarnarbíó s.l. sunnudag. Húsið var fullt útúr dyr-
um og urðu mjög margir frá að hverfa. Er áætlað
að inn hafi komizt um 500 manns. Meðal ræðu-
manna og fundarmanna var alger einhugur um
að framkvæmd samningsins hefði verið smánar-
leg og íslenzkum hagsmunum mjög í óhag og að
segja bæri samningnum upp þegar er ákvæði
hans leyfa. Var ályktun þess efnis samþykkt í
einu hljóði og er hún birt á öðrum stað í blaðinu.
Fundur þessi sannar ótvírætt að Reykvíkingar
fylgjast vel með allri þróun herstöðvamálsins og
hafa einsett sér að má af þjóðinni þann smánar-
blett sem hún ber gegn vilja sínum eftir svik
hinna þrjátíuogtveggja 5. okt. 1946.
stjórnarvöld hafa ekki í fullu
tré við hið erlenda ríki og mjög
skortir á um festu og einbeitni
af þeirra hálfu. Með fundi þess
um viljum við mótmæla ágengni
Bandaríkjanna á réttindi okkar
Eiríkur Pálsson bæjarstjóri í
Hafnarfirði, varaformaður Þjóð
varnarfélagsins, setti fundinn
og stjórnaði honum. I ræðu
sinni minhti hann á hvernig ís
lendingar hefðu lagt sitt af
mörkum til að brjóta á bak aft-
ur árásarstríð einræðisríkjanna
með því að veita Bandaríkjun-
um hernaðarafnot af Islandi
1941, í fullu trausti þess að
Bandaríkin myndu efna heit sín
um að hverfa af landi brott þeg
ar að stríði loknu. Þessi heit
voru svikin. Bandaríkin tóku
þess í stað að semja við íslenzk
stjórnarvöld um áframhaldandi
afnot af íslenzku landi. Þannig
kom þakklæti þeirra fram.
Fyrst í stað var þessum tilmæl
um neitað, enda voru kosning-
ar framundan sem betur fór. En
þegar að kosningum loknum var
Keflavíkursamningurinn lagður
fram á Alþingi og samþykkt
hans sótt af miklu kappi, þrátt
fyrir eindregin mótmæli manna
og kvenna úr öllum flokkum.
Samningurinn. var samþykktur
af Alþingi með 32 atkv. og stað
festur af forseta Islands. Krafa
f jölda manna um þjóðarat-
kvæðagreiðslu var að engu virt.
En baráttunni gegn samningn-
um er ekki lokið. Hún þarf að
vara þangað til að þessi leiði
blettur og aðrir slíkir verða
þurrkaðir af þjóð vorri. Þjóð-
varnarfélag íslendinga vill fús
lega taka þátt í þeirri baráttu.
Það vill vinna gegn ágengni
annarra ríkja á sjálfstæði og
réttindi íslenzku þjóðarinnar og
gegn hverskonar erlendri íhlut-
un. Það vill styrkja grundvöll
hins íslenzka lýðveldis, efla
sjálfstæði þess og heill. Þess
vegna hefur félagið boðað til
þessa fundar eftir að Ijóst er að
f ramkvæmd Keflavíkursamn-
ingsins er sniðin að óskum og
vilja Bandaríkjanna, sem sýna
furðulega ágengni i þessum efn
¦uin og ósamboðna virðingu
þéirra. Það er ljóst að íslenzk
íslendinga.
Gylfi Þ. Gíslason prófessor
tók næstur til máls, í upphafi
máls síns rakti hann hversu
hættulegur samningurinn væri
þjóðinni. I honum felst skerðing
á fullum og algerum yfirráðum
íslendinga yfir landi sínu, með
honum fær erlent ríki bækistöð
á íslenzkri grund sem hefur
stórkostlega hernaðarþýðingu
og með honum fær erlent ríki
víðtæk skatta-^og tollafríðindi.
Þessi sterku ítök hins erlenda
stórveldis höggva svo nærri
fullveldi okkar og sjálfstæði að
að við höfum ekki fulla aðstöðu
til að beita þessum réttindum.
Það er kynlegt að þeir sömu
menn sem réttilega töluðu það ó
samrýmanlegt íslenzku sjálf-
stæði og íslenzkum þjóðarmetn-
aði að Danir f æru með landhelg
isgæzlu okkar á dönskum skip-
um berjast nú fyrir því að er-
lent stórveldi hafi bækistöð á
stærsta flugvelli landsins
stjórni honum algerlega og
njóti í sambandi við það margs
konar f ríðinda. Þegar minnzt er
á framkvæmd samningsins er
rétt að hafa það hugfast að
hann er svo varhugaverður að
hversu góð og skelegg sem fram
kvæmd hans væri, gæti hún
aldrei laætt úr ágöllum samn-
ingsins sjálfs. Ræðumaður rakti
síðan hina hneykslanlegu fram
kvæmd samningsins á þeim 13
mánuðum sem liðnir eru frá
samþykkt hans og taldi í níu
lioum þau atriði sem honum
þótti varhugaverðust. 1) Banda
ríkin reka stórum víðtækari
starfsemi á vellinum en þau
hafa heimild til, 2) Bandaríkin
hafa svikizt um skatta- og tolla
greiðslur. 3) Bandaríkin hafa
svikizt um að þjálfa íslendinga
í tækni flugvallarreksturs. 4)
Bandaríkin hafa næstum helm-
ingi fjölmennara lið á vellinum
en þau töldu sig þurfa. 5)
Bandaríkin hafa flutt inn lið án
íandvistar- eða dvalarleyfis. 6)
Bandaríkin hafa engin gjöld
greitt af bifreiðum og slíkum
tækjum. 7) Bandaríkin flytja
inn algera bamivöru svo sem
áfengt öl. 8) Bandaríkin hafa
nær engan gjaldeyri selt ís-
lenzkum bönkum. 9) Bandaríkin
sjá um lækningar og lyfjasölu
án  leyfis ísl.   yfirvalda.
Af þessu er ljóst að íslenzk
stjórnarvöld hafa ekki sýnt þá
árvekni sem nauðsynleg er og
sjálfsögð. Ræðumaður benti á
að það hefði verið talið samn-
ingnum til gildis í fyrra að
tryggilega væri gengið frá upp
sagnarákvæðinu, en þegar hann
bar fram þá fyrirspurn til
stjórnarinnaB fyrir skömmu
hvort hún vildi gefa yfirlýsingu
um að hún vildi uppsögn á til-
settum tíma treystist enginn
ráðherranna til þess. Og fram-
kvæmdir         Bandarikjamanna
benda vissulega ekki til þess, að|
þeir hugsi sér að hverfa á brott.
eftir fimm ár. Þeir eru að
byggja mörg stórhýsi og heilan
bæ með skóla og kirkju og því
umlíku. Islendingar verða því
þegar að fara að undirbúa upp-
sögn samningsins og þjálfa nægi
legt lið til að taka algerlega við
flugvellinum. Til þess má ekki
koma að samningurinn verði
endurnýjaður.
Hákon Bjarnason skógræktar
stjóri tók þá til máls. Hann
benti á að öll þau varnaðarorð
sem sögðu voru fyrir samþykkt
samningsins hefðu nú rætzt. Og
ekki nóg með það, efndirnar
hafa reynzt langtum verri en
nokkur gat látið sér detta í
hug. Samningurinn er byggður
á því að Bandaríkin neituðu að
standa við herverndarsamning-
inn frá 1941, og íslenzk stjórn-
arvöld viðurkenndu þessa neit-
un. Það er varla nokkrum hulið
að flugvallarsamningurinn er
samningur um dulbúna herstöð
mesta stórveldis heims í landi
minnstu og fátækustu þjóðar
veraldar. Það er því fullvíst, að
Bandaríkjastjórn mun ekki
sleppa vellinum af fúsum og
frjálsum vilja, enda sannar sá
mikli kostnaður sem hún legg-
ur í völlinn það ótvírætt. Þess
vegna skiptir það öllu máli að
íslendingar leggi allt kapp á
heiðarlega framkvæmd samn-
ingsins. En Bandaríkin hafa
lagt kapp á að teygja samn-
inginn þrotlaust sér í vil það
Bemaf er. Astæðan er kanski sú
Samþykkt Þjóðvarnarfundarins
„Almennur fundur í Tjaraarbíó í Reykjavík, haldinn
að tilhlutan Þjóðvarnarfélags íslendinga, sunnudaginn 16.
nóvember 1947, skorar á ríkisstjórnina að leggja sig fram
um, að samningurinn um flugvöllinn á Reykjanesi verði
þannig framkvæmdur, að réttar og hagsmuna fslendinga"
verði gætt í hvívetna.
Fundurinn mótmæhr harðlega og eindregið þeirri á-
gengni, sem Bandaríkjamenn hafa sýnt íslenzku þjóðinni
með því að skýra og framkvæma, að vísu óljós og lítt
hugsuð, ákvæði samningsins, einvörðungu sér í hag, og
tehir slíkt með öllu ósamboðið virðingu Bandaríkjanna sem
lýðræðisþjóðar. Beri því brýn nauðsyn til, að nú þegar
verði sett reglugerð, er taki af allan vaf a um þau ef ni, sem
ágreiningi hafa valdið, svo sem um tolla, skatta o. fL
Fundurinn telur, að íslenzk stjórnarvöld hafi hingað
til eigi sem skyldi, gætt íslenzkra Iiagsmuna í sambandi
við framkvæmd samningsins og sé slíkt illa fa'rið og Jiiinn-
ir á, að samkvæmt 5. grein samningsins hefur lýðveldið ís-
land óskoraðan fullveldisrétt og úrslita yfirráð varðandi
umráð og rekstur flugvallarins, mannvirkjagerð og athafn-
ir þar.
Ennfremur skorar fundurinn á ríkisstjórnina að gera
nú þegar ráðstafanir, er séu til þess fallnar að tryggja
það, að ísland geti tekið að sér í vaxandi mæli rekstur f lug-
vallarins.
Loks leggur fundurinn sérstaka áherzlu á, að neytt
verði fyrsta tækifæris til þess að heimta flugvöllinn undir
íslenzk yfirráð að fullu og öUu, enda er þá bezt unnið í sam-
ræmi við íslenzkan þjóðarvilja,"
að í fyrra komust þau  langtum
lengra en þau bjuggust við. Þau
líta    á    samninginn  sem her-
stöðvarsamning og   því   miður
virðist ríkisstjórnin vera alveg
á sömu skoðun. En þessi samn
ingur er í raun og veru nauð-
ungarsamningur    af   hálfu Is-
lendinga,  honum var   prakkað
upp  á    okkur fyrir   harðfylgi
fárra   forustumanna   pólitískra
flokka      meðan    erlent   herlið
dvaldist   enn í landinu. Nýlega
hafa  komið   fram   mjög   skýr
dæmi    þess    að    forvígismenn
samningsins  hafa    gefizt  upp
við að verja hann. Þeir þorðu
ekki að  vísa þingályktun  Áka
Jakobssonar  til   nefndar  þrátt
fyrir fyrri yfirlýsingar og þeir
bægðu    Jónasi    Árnasyni    frá
hljóðnemanum   fyrir   áð   lýsa
Keflavíkurflugv.     svo     að     ill
samvizka   er farin að  elta þá
líka.  Mörg  dæmi  eru  þess  að
jafnvel háttsettir embættismenn
hafa ekki fengið greinar birtar
í  flokksblöðum  sínum  ef   þeir
túlkuðu málstað íslands í her-
stöðvamálinu. Hvernig er ástatt
með þingræði á íslandi, hvar er
málfrelsið og hvar er ritfrelsið ?
Islendingum er hætt um þess-
ar mundir, en huggun okkar er
sú   að   við   vitum   um  mikinn
fjölda   flokksbundinna   manna
sem eru á sama máli og við og
munu sýna það við næstu kosn
ingar, þótt þeir þori ekki sakir
strits síns fyrir daglegu brauði
að hafa hátt um þetta máli og
jafnvel   ekki   koma   hingað   á
fund. Svo mjög eru þeir hrædd
ir   við    refsiaðgerðir   valdhaf-
anna.
Frú Sigríður Eiríksdóttir
hjúkrunarkona tók næst til
máls. Hún benti á hverWihrif
sambúðin við setuliðið hefði
haft á siðgæði og siðferði ís-
lendinga, þegar heilir bílfarmar
af stúlkum voru keyrðar til her
mannanna kvöld eftir kvöld. Og
enn er stundað samsk. hátt -
arlag. Ungar telpur sem auglýst
er eftir í útvarpi finnast suður
á Keflavíkurflugvelli. Og nú
flytja þingmenn frumvarp um
sterkan bjór og rökstyðja með
því að þar með sé hægt að taka
fyrir ólöglega bjórinnflutning-
inn til Keflavíkurflugvallarins!
Sigríður tætti síðan sundur
„röksemdir" bjórmanna um
sjúkrahúsaþörf landsins.
Dr. Broddi Jóhannesson tók
næst til máls. Hann hélt snjalla
ræðu um hið sameiginlega einka
mál allra Islendinga, ástina til
ættjarðarinnar, og hvatti menn
til að láta ekki ímyndaða
hræðslu, sem reynt væri að ala
á af ásettu ráði, móta afstöðu
sína í neinu.
Benedikt Gíslason frá Hof-
teigi beindi þeirri áskorun til
Þjóðvarnarfélagsins að það
bindist samtökum með Alþýðu
sambandinu, B.S.R.B. og fl.
fjöldasamtökum um að knýja
fram nýjar kosningar. Kvað þá
við  lófatak um allan salinn.
Tillaga stjórnar Þjóðvarnarfé
lagsins var síðan samþykkt í
einu hljóði með handaupprétt-
ingu og lófataki, en enginn blak
aði tungu eða hreyfði hönd til
andmæla.
Ölbruggið
Framhald af '8. síðu.
áhættu, ef um hefði verið að
ræða búfé, en ekki börn, eða
aðrar eiturtegundir en alkóhól.
Lagði Katrin þunga áherzlu
á að frumvarpið sé í andstöðu
við vilja mikils meirihluta þjóð-
arinnar, og skoraði á þingmenn
að fella það.
Umræðunni varð enn ekki lok
ið.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8