Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						Miðvikudagur 5. janúar 1955 — ÞJÓÐVILJINN — ,(U
Framhald af 7. síðu.
hafa Bretar staðið við þetta?
Jú, löndunarbannið í Bretlandi
er aðalframkvæmd brezku yf-
irstéttarinnar, brezku ríkis-
stjómarinnar, á 2. gr. Atlanz- •
- hafssamningsins, • aðalfram-
kvæmdin, þannig að öll ís-
lenzka þjóðin sem heild hefur
hvað eftir annað mótmælt
þessu framferði, og lýst þvi
yfir að þetta væri svívirðing.
Við sáum með löndunarbann-
inu, hvers konar hræsni það
yar, sem bjó á bak við allan
Atlanzhafssamninginn, að það
var ekkert annað en krpfur
nokkurra stórvelda til þess að
fá að traðka smáríki eins og
ísland undir fótum, til þess
að fá að hagnýta það sem her-
stöð, til þess að fá að arðræna
það sem hálfgerða nýlendu, og
það var það sem Bretarnir ætl-
uðust til, Þeir ætluðust til þess
að við kæmum skríðandi tíl
þeirra, knékrjúpandi, eins og
þegar þeir settu Framsóknar-
og Alþýðuflokksstjórninni 1934
stólinn fyrir dyrnar með láns-
banninu þá. Þeir ætluðust til
þess að við yrðum að beygja
okkur og biðja þá um hjálp.
Þeir ætluðust til þess að við
yrðum að selja landhelgina til
þess að Bretar afléttu löndun-
arbanninu. Hverjum var það
að þakka að- við þurftum þess
ekki? Okkur datt ekki í hug að
gera það, og það hvarflaði ekki
að okkur. Hverjum er það að
þakka, að við erum ekki upp á
Breta komnir í dag? Það er
að þakka sósíalistísku ríkjun-
um í heiminum, Sovétríkjunum
og þeim ríkjum sem hafa sýnt
það að þau vílja gera viðskipta-
samninga við ísland, að þau
vilja starfa með íslandi, að
þau vilja tryggja möguleika ís-
lands sem annarra ríkja til
fullra frjálsra milliríkjavið-
skipta á sama tima sem rikin,
sem fsland stendur í banda-
lagi við, neita um slík viðskipti.
Og þetta eru ríkin, sem þeir
menn, sem hafa haft forsvar
fyrir         Atlanzhafsbandalagið, '
eins og forsvarsmaður þess
1949, Stefán Jóhann Stefáns-
son, lýsa yfir að Atlanzhafs-
bandalaginu sé stefnt gegn. Því
var. lýst yfir beinlínis þá hér
á Alþingi að gegn kommúnism-
anum í heiminum, gegn sósíal-
ismanum í heiminum, og þeim
ríkjum, þar sem hann hefur
sigrað, gegn þeim væri Atlanz-
hafsbandalaginu stefnt. Það er
þá svona, að ríki sem við höf-
um gengið í Atlanzhafsbanda-
. lagið með, þau brjóta samning-
ana á okkur, þau setja löndun-
arbann á okkur, þau níðast á
okkur. En sósíalistísku ríkin,
sem lýst var yfir að ísland
ætlaði að fara að berjast við,
það eru þau, sem segja: Við
viljum almenn viðskipti í
heiminum, aukningu á sam-
vinnu þjóðanna á milli, til þess
að auka gagnkvæmt þeirra
velmegun og bæta þeirra hags-
muni. Eg held að það væri
tími til kominn að eitthvað af
þingmönnum stjórnarflokkanna
færu eitthvað að hugsa í þess-
um efnum og létu ekki teyma
sig eins blindandi eins og þeir
hafa gert fram að þessu. Við
höfum getað boðið brezku ræn-
ingjunum byrginn, m. a. vegna
þess að við höfum alveg óbeint
verið i bandalagi við þá aðila,
•em okkur var sagt að við ætt-
om að berjast gegn. Við höfum
Rreða Eimirs
tekið upp viðskiptasamstarf við
þá menn og við þær þjóðir,
sem okkur var sagt að við ætt-
um einmitt að fara að stríða á
móti.
Eg býst við að dæmið um
Bretland sem forusturíki lýð-
ræðisins í þessum éfnum, mætti
nægja. Ef menn héldu að það
væri einhver undantekning,
líka á þessum síðUstu fimm ár-
um, þá skal ég aðeins minna
háttvirta þingmenn á, hvernig
franska yfirstéttin, hvernig
Frakkland hefur þessi síðus^tu
fimm ár, þangað til nú í sum-
ar, staðið í sjö ára styrjöld til
þess að reyna að halda niðri
þjóðinni í Indó-Kína, sem var
að berjast fyrir sínu frelsi, þar
til franska yfirstéttin nú loks
síðasta sumar gafst upþ á því.
Og ég vil minria á að meira
að segja smáríki eins og Hol-
land, sem var voldugt nýlendu- /
ríki, var þegar við gengum í
. Atlanzhafsbandalagið stimplað .
af . Sameinuðu þjáðjinum. sem
árásaraðili, sem ríki sem hafði
ráðizt á ..ijnnur ríki. Syona,.yar
samsetningin á .þessu banda-
lagi, 'sem reýnt'vár að telja
þjóðinni trú um að væri svo
óttalega mikið varnarbandalag.
Hins vegar er það vitanlegt að
voldugasta ríki Atlanzhafs-
bandalagsins,- og það ríki sem
ræður mestu um, að nú er svo
komið að lagt er fyrir Alþingi
fslendinga tillaga um að taka
Vestur-Þýzkaland inn .í,Atlanz-
hafsbandalagið, það ríki sem
fyrst og fremst ræður því eru
Bandaríkin. ,
Það er ef til vill ekki óþarfi
fyrir okkur á því stigi senVvið
stöndum nú, með vaxandi and-
úð íslenzku þjóðarinnar á
Bandaríkjunum og hernámi
þeirra á okkar eigin landi, að
gera okkur ljóst, hve mikil, ör
og ill þróun hefur orðið í
Bandaríkjum Norður-Ameríku
á þessum síðustu árum. Við
skulum muna það úr síðustu
styrjöld, að Bandaríkin stóðu
þá vinstra megin við Bretland,
að Bandaríkin og þeirra ágæti
forseti, Roosevelt, stóðu á móti
nýlendukúguninni, stóðu á móti
því að haldið væri áfram þeirri
nýlendukúgun, sem Bretland
þá gerði sig sekt um. Og
Roosevelt stóð með því, en á
móti Churchill í því, að reynt
yrði að hafa eftir styrjöldina
samstarf við sósíölsku ríkin í
heiminum. Mönnum hættir við
í dag, þegar McCarthyisminn
og annað slíkt setur brenni-
mark sitt á Bandaríki Norður-
Ameríku, að gleyma því, að
einu sinni voru þessf ríki í
broddi fylkingar í sókn mann-
kynsins fram á við, að einu
sinni voru þessi ríki sjálf und-
irokuð nýlenda, sem átti ágæta
foringja í sinni frelsisbaráttu;
einu sinni háðu þessi riki rót-
tæka styrjöld á móti yfirstétt
þrælaeigenda, til þess að brjóta
þrælahaldið á þak aftur. Mönn-
um hættir við að gleyma þessu
stundum, þegar svartnætti fas-
ismans í dag er að byrja að
grúfa yfir Bandaríkjum Norðí-
ur-Ameríku. fness vegna. er okkf-
ur   nauðsynlegt   að   horfast   í
augu við það að hér á fslandi
þurfum við,  sem, þar  að  auki
erum í návígi við auðvaldið og
hervaldið,  þa þurfum við' sér-
staklega   að   gera ' okkur "ljóst,
hvað  þarna   er   að   gerast.   Sú
þróun sem á sér stað í Bánda-
ríkjunum,     sérstaklega     hratt
þessi  síðustu fimrri  ár,  er þró-
un   til   fasisma,   eða   þróun til
einræðis  auðvaldsins.  Þar vex
ofstækið  með  hverju  ári.   Þar
er hafinn  trylltur  vígbúnaður,
sem   er  að   áliti   auðhringanna
amerísku það  eina,  sem  getur
firrt   þá   hættunni   af   kreppu.
Gróði   amerísku   auðhringanna
er   í   dag,   eins   og   það   væri
styrjöld.      Samsvarandi      allri
þessari þróun byrja  svo hinar
pólitísku       kúgunarráðstafanir.
Bann       á       Kommúnistaflokki
Bandaríkjanna     er    þegar    að
miklu leyti fram komið. Ofsókn
allra frjálslyndra afla í Bancja-
ríkjunum er nú þegar farið að
sefja  brennimark   fasismans   á
þessi ríki í augum allra .frjáls-
lyndra     manna     í     veröldinni.
Þekktustu   listamenn   heimsins,
eins og Paul Robeson, fá ekki
að koma   út  fyrir  Bandaríkin;
þau     eru     orðin     fangabúðir,
fangabúðir fyrir þeirra fremstu
menn — og beztu. Við skulum
gera okkur ljóst, að þessi þró-
un í Bandaríkjunum á að áliti
ráðamannanna   þar   að   færast
yfir   á   ríki   eins   og   Vestur-
Þýzkaland,   enda   byrjað   þar,
.. Og   á  ríki   eins   og   f sland   og
önnur slík. Meðan þetta gerist
inn  á við,  að fasisminn þann-
ig  grípur  meira  og  meira  um
sig   í   Bandarikjunum, hvað   er
þá að gerast út á við hjá þeim?
Út  á  við hefur ameríska  auð-
valdið ' auðsjáanlega   sett    sér
það  mark  að brjóta undir sig
ýmist    nýlendur    gömlu    stór-
veldanna    í   Evrópu,    eins    og
Englands,       Frakklands       eða
slíkra, eða gera ríki, sem áður
vorú   sjálfstæð,   að   sínum  ný-
lendum.   Bandaríkin   setja   sér
auðsjáanlega nú að verða vold-
ugasta    nýlenduríki    veraldar-
innar,   en   að skipuleggja   sína
nýlendukúgun    með    nokkrurri
öðrum   hætti,   ef   hægt   væri,
heldur en Bretland, Frakkland
og gömlu  nýlénduríkin  í  Evr-
ópu hafa gert.
Við höfum einmitt á þessu
ári séð áþreifanlegasta dæmið
um hverja afstöðu Bandaríki
Norður-Ameríku taka gagnvart
lýðræði og þjóðfrelsi. Við höf-
um séð það um eitt smáríki
í Ameríku, Guatemala, ríki,
þar sem var frjálslynd stjórn,
ríki þar sem fátækir bændur
studdu ríkisstjórnina, sem var
að úthluta til þeirra jörðum.
Hvað var gert? Hvað var gert
viðvikjandi Guatemala á þessu
ári? Það var af hálfu Banda-
rikja Norður-Ameríku skipu-
lögð innrás í þetta land" til
þess að steypa stjórn þess af
stóli. Og því var lýst yfir um
leið að Bandaríki Norður-Ame-
ríku mundu ekki þola það að
það sem þau kalla kommún-
istískt ríki myndi rísa upp í
' /, Ameríku, Kommúnistískt var
það kallað á sama hátt eins og
Ólafur    Thors    eða    Hermann
Jónasson mundu vera kallaðir
kommúnistar, það var kallað
kommúnismi, svo framarlega
sem einn bóndi, eins og eín-
hver bóndi í Sjálfstæðisflokkn-
um eða Framsóknarflokknum
færi fram á það að mega eign-
ast jörð, og það væri skipt upp
stóru jarðnæði, sem einn auð-
hringur ætti, á milli svo og
svo margra bænda. Því var
lýst yfir að ef ríkisstjórn í
sjálfstæðu landi, sem setti lög
um slíkt, ef hún dirfðist að
gera það, þá væri rétt að ráð-
ast á hana með vopnavaldi og
steypa henni. Hvað þýddi þessi
yíirlýsing og hvað þýddi þessi
staðreynd viðvíkjandi Guate-
mala? Það þýddi það að Banda-
ríki Norður-Ameríku lýstu þvi
yfir að þau þola ekki lýðræðið.
Þau þola ekki það að þjóðirn-
ar fái sjálfar að nota sinn
kosningarétt til þess. að, kjósa
sér ríkisstjórn að sinu skapi og
ao sú rikisstjórn fái að. fram-
kvæma þá hluti, sem hennar
kjósendum hefur komið saman
um að fela henni. Það væri
svipað, eins og ef t. d. alþýðu-
framsóknarríkisstjórn hér á ís-
landi, eftir að Árnessýslan
hefði verið orðin eign eins ein-
asta amerísks landsdrottins,
hefði tekið upp á því að skipta
jörðunum í Arnessýslu upp á
milli bændanna sem orkt hafa
jörðina eða slík aiþýðufram-
sóknarstjórn hefði tekið upp á
því að þjóðnýta eitt fyrirtæki,
sem amerískur aluminium-
hringur hefði átt hér á íslandi,
auðvitað hvort tveggja gegn
því að borga skaðabætur til*
þessara amerísku hringa.
Það    sem    var    að   gerast    í
þessu   landi   var,   að   það   var
verið að brjóta lýðræðið á bak
aftur,    án    þess   að    lýðræðis-
flokkamir      hér      á      íslandi
hreyfðu mótmælum, án þess að
stjórnin    hér    á    íslandi,    sem
kallar  sig lýðræðisstjórn,  segði
eitt   einasta   orð,    án   þe.ss   að
hún léti sinn fulltrúa hjá: Sam-
einuðu    þjóðunum    knýja    það
fram   að  þetta   svívirðingarat-
hæfi     Bandaríkjastjórnar     og
auðhringa   hennar  væri   stöðv-
að.  Og ég vil minna þá  hátt-
virta þingmenn, sem muna það
langt,   að   muna   1936.   Eg   vil
minn þá á hvað þá var að ger-
ast. Þá var eitt ríki í Evrópu,
þar      sem      sósíaldemókratísk
og     svona     framsóknarsinnuð
bændástjórn     hafði     sez't     að
völdum   á   lýðræðislegan   hátt
og tók að taka nokkuð af jörð-
um   aðalsins   á   Spáni   til   þess
að   skipta   upp   á   milli   land-
lausra   bænda,   og   við   munum
hvað   var  gert   þá,   og   þá   var
þó    Framsóknarflokkurinn     og
Alþýðuflokkurinn  ennþá  þann-
ig,   að   þeir   stóðu   á   móti   því
sem þar var að  gerast, þó  að
íhaldið   fyndi   auðvitað   blóðið
renna til skyldunnar ^og stæði
með   Franco.   Það   var   sama,
alveg sama, sem var að gerast
í Guatemala í ár, eins og það
sem   gerðist   á   Spáni   fyrir   18
árum    siðan.    Það    var    sami
harmleikurinn, sem var að end-
.   urtaka   sig.   Það   var  það,   að
eins  og  lýðræðið hafði   sigrað
á Spáni 1936, og var barið niðU
ur af herjum einræðisins, eini
var verið að fara að í Guate*
mala.
Bandaríki Norður-AmeríkU
höfðu sama hlutverk með
höndum í Guatemala í ár, eins
og Hitler og Mússólíni 1936—>
1938 gagnvart Spáni. Það var;
verið að myrða lýðræðið, lýð-
ræði hjá einni smáþjóð, sem
hafði vonazt eftir því að hún
mætti sjálf fá að njóta ávaxt-
anna af auðnum í sínu landi.
Guatemala er nýtt dæmi og
táknrænt. Ög ég sé á öllu, að
það hefur komið. við Framsókn-
arflokkinn, þó að hann e. t. v.
k;noki sér við opinberlega að
viðurkenna það.
Guatemala og aðfarirnar þar
eru lærdómsrík dæmi fyrir ís-
land í dag. Við höfum amerísk-
an her hér á íslandi. Við höf-
um  yfirlýsingu  frá  Framsókn-
arflokknum,   frá   flokki   hæst-
virts utanríkisráðherra, um að
Sjálfstæðisflokkurinn,     íhaldið,
stefni  að  því að ná  eitt völd-
unum hér á íslandi, skapa sér
einræði hér á fsíandi, og munt
ekki kinoka séf við að nota út-
lendan her til þess. Við höfum
yfirlýsingu     frá     Framsóknar-
flokknum,     birta     í     málgagni
hans, Tímanum, þar sem því er
lýst  yfir,   að  slíkur  flokkur  sé
Sjálfstæðisflokkurinn,   eins. og
hann kallar sig, og við höfum
dæmin   fyrir  okkur   frá   þessu
ári um hvernig farið er að við
að     steypa     lýðræðisstjórnum.
Það er ennþá handhægara hér
á  íslandi heldur en það var í
Guatemala. Þar var herinn að
mestu leyti utan við landstein-
ana.    Hérna    er    hann    innari
landsteinanna.   Og   Sjálfstæðis-
flokkurinn, eftir að hann væri
kominn i hreinan  meirihluta á
Islandi   eins   og   hann   er   að
dreyma  um, hann  væri  máski
ekki í neinum vandræðum með
að   vitna   í   4.   gr.   Atlanzhafs-
bandalagsins,   —   ég   veit   ekki
hvort       háttvirtir      þingmenn
stjórnarfiokkanna    hafa    nokk-
urn tíma haft fyrir því að lesa
þá grein, — með leyfi hæstvirts
forseta vil ég leyfa mér að lesa
hana upp. Hún er stutt:
„Aðilar munu hafa samráð
sín á milli, hvenær sem ein-
hver þeirra telur friðhelgi
landhelgis einhvers aðila, póli-
tísku sjálfstæði eða öryggl
ógnað".
Það liggur fyrir yfirlýsing
frá Bandaríkjunum um, að þeir
telji pólitísku sjálfsræði Og
óryggi ógnað, þegar einhvers
konar            framsóknar-alþýðu-
flokksstiórnir taki völdin í
löndum. Þá er handhægt eins
og í Guatemála að beita her til
þess að steypa þeim. 4. greinirt
í Atlanzhafssamningnum er
þægileg til slíkrar notkunar.
Praksísinn, reynslan, sem búið
er að skapa í brezka Guyana
og sérstaklega í Guatemala,
hún gefur fyrirmyndirnar urrt
þetta.
Þetta vildi ég aðeins minnai
á, ef einhver maður hér í þing-
inu ætlaði að fara að reynai
' að telja okkur trú um, að lýð-
ræðinu i veröldiniii væri að
einhverju leyti hjálpað með
því að Bandarikin og BretlanóS
tækju okkur með í Atlanzhafs-
bahdalagið og héldu áfram
þeirri pólitík, sem þau hafa
rekið þar á undanfömum ár-
um, ,og bættu svo Þýzkalandi
við.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12