Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						*Jr.a—
-Föstudagur 14. janúar 1955 — ÞJÓÐVILJINN — (7
Sumaiið 1952 fór
sendineínd íslenzkra
verkamanna til So-
vétríkjanna og ferð-
aðist bar um í boði
rússneskra verka-
manna. Einn þeirra
var Árni Gnðnrands-
son bílstjóri og er
hér birt íerðaminn-
ing eítir hann úr íör
þessari.
Morguninn 14. maí 1952
vöknuðum við í Hótel Moskvu
kl. 5:30 og vorum lítið syfj-
uð, þó seint væri farið að
sofa kvöldið áður, vegna
þess að sum af okkur vor-
um þá í hinu fræga Bolsoj-
leikhúsi að sjá óperuna Fast
eftir Gounod.
Nú yar ferðinni heitið suð-
ur að Svartahafi til Jalta og
áttum við að fljúga suður
til borgarinnar Simferopol
og þaðan í bíl yfir þveran
Krímskagann til Jalta, sem
er um 120 km.
Eftir að við höfðum gleypt
í okkur árbít, sem var brauð
og nokkur egg, ásamt kaffi
og öðru tilheyrandi, stigum
við í bílana, sem fluttu okk-
ur á flugvöllinn, en það er
um 35 km. leið. Það var ek-
ið hratt, því fáferðugt. var
svo snemma á götum Moskvu-
borgar, en þegar komið var
út fyrir borgina stóðu bíl-
arnir á rúmum 100 km hraða.
Vegurinn er góður, breiðurog
eggsléttur, asfaltborinn, með-
fram honum eru með nokkru
millibili ýms listaverk til
yndisauka þeim sem ferðast
þarna um. Á krossgötum
rétt    utan    við    borgina    er
Árni Guðmundsson
geysistór mynd gerð úr mosa-
ik af þeim Lenín og Stalín,
'að tala saman, eins og þeir
voru á fyrstu árum eftir bylt-
inguna. Getur enginn farið
þessa leið, án þess að veita
þessu listaverki eftirtekt. Þar
næst blasir við vegfarendum
hvert stórmálverkið eftir ann-
að, auglýsingar um þær
framleiðsluvörur, sem fram-
leiddar eru bæði í þessu hér-
aði, og svo víðsvegar í Ráð-
stjórnarlýðveldunum, en lang-
mest eru myndirnar af alls-
'.- konar aldinum, mjólkur- og
kjötvörum, svo og margs-
konar léttum ávaxtavinum,
sem mikið er framleitt af
víða í Ráðstjórnarríkjunum.
Þeir sögðu að þau hefðu dug-
að bezt til að útrýma drykkju-
skap í löndum sósíalismans.
Fólkið er málað í fullri stærð
að háma í sig þetta góðgæti,
og geislar af því ánægjan og
lífsgleðin, til að sýna ágæti
þessara vara.
Skammt utan við borgina
er allstórt svæði, sem eru
garðlönd borgarbúa, nokkurs-
konar Kringlumýri Moskvu-
borgar, þar sem fólkið sem
býr inni í borginni hefur kál-
garðsholu og ræktar handa
sér kartöflur og kálmeti.
Landinu er skipt í ferstrenda
reiti með mjóum gangstígum
á milli, þar eru engir kart-
öfluskúrar eða neinskonar
kumbaldar aðrir, sennilega
finnst þeim lítil prýði í þeim.
Við vorum búin að sjá það
áður á sunnudegi, þegar fólk-
ið vann í þessum görðum sín-
um, í sumum heilar- fjölskyld-
ur. Það hafði sömu vinnuað-
ferðir og lengst af hafa tíðk-
azt hér í smágörðum, það
stakk   upp   með   skóflum   og
Hressingdrhœli verkamanna á Svartahafsströnd.
farið að springa út á krón-
um þeírra. Allt í einu þegar
ég var að virða þetta fyrir
mér, ekur bíllinn inn á hlið-
arveg, þar sem er þéttur og
stórvaxinn skógur á báðar
hendur, og eftir fáar mínút-
ur rennur bíllinn upp að flug-
stöðinni, sem er stór og rúm-
Árni Guðmundsson:
mokaði götur og bar með sér
kassa eða önnur ílát með út-
sæðinu.
Landið meðf ram veginum er
með lágum ásum, eins og
landið er þarna allstaðar.
Það skiptast á víðlendir akr-
ar, skógar og þorp með all-
löngu millibili. Húsin standa
í röðum þar sem þau eru
nýleg, öll af sömu gerð og
stærð, hvitkölkuð tígulsteins-
hús með rauðum asbestþök-
um. En þar sem húsin erú
gömul, standa þau í óreglu-
legri þyrpingu, mörg þeirra
eru skreytt með ýmiskonar
tréskurðarmyndum. Gamal-
dags skrautlegar kirkjur, sum-
ar með marga turna, standa
í flestum þessara þorpa, þrátt
fyrir guoleysi íbúanna sem
mikið er á lofti haldið, eins
og allir þekkja.
Víða var fólk að stinga upp
kálgarða, sem voru við hús-
in, einnig var einn og einn
nautgripur tjóðraður á þess-
um blettum hér og þar eða
ein og ein geit. Það eru grip-
ir sem eru séreign fólksins,
en tilheyra ekki samyrkjubú-
inu sjálfu. Staðið, var yfir
kúahjörðum í grennd við
þorpin, einnig sáust þar svína-
hópar, voru þau flest svart-
flekkótt. Víða með veginum
voru langar raðir af trjá-
plöntum, sem voru að reyna
að teygja sig, mjóar og veik-
byggðar, upp í sólina og. dag-
inn, og annarstaðar þannig
ræktuð tré, sem voru orðin
há   og   beinvaxin   og   laufið
góð bygging. Margt fólk var
á stöðinni og beið eftir að
fljúga eitthyað langt eða
skammt, en hvert það ætlaði
er ekki gott að segja, flest
virtist það vera verkafólk,
sem væri að fara í leyfi, senni-
lega til einhverra hinna frægu
hvíldarheimila.
Ekki sást þarna neinn her-
maður utan tveir eða þrír
yfirmenn eftir búningunum að
dæma. Mikill f lugvéladynur
var í lofti, því flugvélar
komu og fóru í sífellu.
Eftir hálfrar klukkustund-
ar bið var okkur sagt að
okkar flugvél væri tilbúin, og
gengum við  út á flugvöllmn
grasflatir, annars er næsta
umhverfi flugvallarins skóg-
lendi og svo akrar. Klukkan
er átta og flugvélin rennur
ofur hægt út á einn braut-
arendann og stanzar þar, unz
merki er gefið frá flugstöð-
inni að nú megi hún hefja
sig til flugs, og beið húh þá
ekki boðanna. Hreyflarnir fá
fullt benzín, flugvélin titrar,
og hún þýtur af stað eftir
brautinni með ofsahraða og
þungum gný, og fljótlega er
hún laus við jörð og líður
mjúklega upp í loftið, en nið-
urundan lá landið flatt með
ökrum og skógarbeltum, hús-
um og þorpum. Forvitin' augu
okkar stara niður út um
gluggana, því skyggni var
gott þó ekki væri sólskin.
F "gið var yfir Moskvu og
útborgir hennar, alstaðar nið-
urundan var að sjá iðandi
líf, næturróin var liðin, nýr
dagur var risinn, með öílum
sínum hraða og önnum. Flug-
vélin stefnir í suðurátt yfir
óendanlegu og tiibreytingar-
litlu landi með samyrkjubú-
um, ökrum og skógum. Sum-
staðar voru tjarnir, og lækir
sem liðuðust um sléttuna.
Reykirnir stigu léttir og svíf-
andi upp úr reykháfum hús-
anna á samyrkjubúunum,
konurnar voru auðsjáanlega
komnar á fætur og voru að
hita morgunkaffið. Sumstað-
ar sáust rykstrókar þar sem
bílar þutu eftir moldarveg-
unum   á  milli  akranna.
Nú var allt orðið baðað í
sól og nautgripir og annar
fénaður var á beit, eða flat-
magaði í sólarhitanum, og.lét
sér líða vel,, rétt eins og við
sæjum íslenzkan búsmala úti
í sveit- á íslandr baka sig. í
miðsumarblíðunni. Friður og
ró  hvíldi  yfir fólki,  það má
Skógi klœdd fjöll og raforkuver.
bak við flugstöðina að grárri
fjórtán manna flugvél sem
við stigum þegar upp í. Flug-
völlurinn er geysistór og all-
staðar meðfram flugbrautun-
um   eru    grænar   eggsléttar
að minnsta kosti ekki til þess
hugsa að það fái ekki að
vinna í frið að veigengni sinni
og þjóðarinnar.
Þegar   flogið    hafði   verið
klukkutíma og kortér vorum
við yfir landi, sem var ..aS
öllu leyti eins og það sem
lýst hefur verið, að öðru leyti
en því, að þarna var alknikf
ið af snjó í öllum giljadrög-
um og* allir skurðir virtust
fullir af leysingarvatni.
Þar næst flugum við yfir
landi sem var að mestu skóg-
laust og kom þar vel í ljós
hin fræga svarta mold Úkra-
ínu, hveitiakrarnir voru ekki
farnir að brej'ta lit eftir sán-
inguna. Landið var með lág-
um ásum og standa hús sam-
yrkjubúanna víða í röð hvert
sínu megin við læki sem renna
eftir slökkunum.
,Sá er helzti galli á því að
ferðast í flugvél að landið
sém flogið er yfir sýnist ofc
miklu flatara og svipminna
en það er í raun og veru.
Við flugum yfir borg meði
torgum, beinum göturn og
vegum, sem kvíslast í allar
áttir, og bílar og fólk, sem
er þar á ferð, en eins og
maurar, sem keppast við að
komast hver fram fyrir ann-
an, þarna sáum við leikvang
með knattspyrnuvelli og
nokkrir menn voru þar á
hlaupum, sennilega á æfingu.
þótt við sæjum ekki boitann.
Við nálguðumst nú borgins
Karkoff, en þar var ákveðiS
að lenda, því auk okkar Is-
lendinganna og fjögurra
Rússa, sem 'voru í fylgd með
okkur, voru tveir farþegar
sem ætluðu ekki lengra. Allc
í einu lækkar flugmaðurinra
flugið og við fáum hellu fyr-
ir eyrun. Flugmaðurinn hnit-
ar nokkra hringi yfir borg-
inni, svo okkur gafst gott
tækifæri, að virða hana fyrir
okkur með bein og breið
stræti, lystigarða og stórar
og tilkomumiklar byggingar„
öll hefur hún verið endur-
byggð síðan styrjöldinni lauk,
því Þjóðverjarnir lögðu borg-
ina svo að segja í rúst á
stríðsárunum, og sáum við
þess nokkur merki i gapandi
húsarústum í nágrenni flug-
vallarins.
Flugvélin rennur eftir flug«
brautinni og hoppaði lítils-
háttar er hún snertir jörð,,
síðan fer hún hægt upp a§
flugafgreiðslunni. Við stig'um
út úr vélinni og gengum inrj,
í flugstöðina, þar sem okkur
var boðið að drekka bjór
eða hvað helzt við vildum,
jafnvel vodka, ásamt brauði,
ávöxtum og öðru 'góðgæti,
Við vorum fegin að fá sval-
andi drykk, því veðrið vaar
heitt og mollulegt. Sumir nota
tækifærið og skrifa kort tii
að senda heim.
Þegar við kærðum okkur
ekki um meira af drykkjar-
föngum, gengum við út og
settumst á bekki undir sól-
hlífum í trjálundi rétt yið
-húsið, en það var ekki ti'l
setu boðið, því varla höfðura
við sezt þegar við voruni
kölluð í flugvélina aftur. Það
var haldið áfram í suðurátt.,
áfram í meiri hita og sterkari
sól.
Enn horfðum við niður og
virtum fyrir okkur þetta frjó-
sama land, með endalausa
breiðtt akra, túna og þorpa,
Þegar klukkan er 12:45 flug-
um við yfir hina miklu stíflo.
í Dnépurfljótinu, raforkustöð-
ina frægu og borgina Dnépro-
petrofsk. Allt var þetta nýtt
Framhald  á 8.  síðu.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12