Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						0)' — ÞJÓÐVHJINN — Laugardagur 29. janúar 1955
þJÓOVIUINN
Útgefandi: Samelnlngarflokkur alþýðu — Sósíalistaflokkurinn.
Ritstjórar:  Magnús Kjartansson, Sigurður Guðmundsson  (áb.)
Fréttastjóri: Jón Bjarnason.
Blaðamenn: Ásmundur Sigurjónsson, Bjarni Benediktsson, Guð-
mundur Vigfússon, Ivar H. Jónsson, Magnús Torfi Ólaísson.
Auglýsingastjórf: Jónsteinn Haraldsson.
Ritstjórn,  afgreiðsla,  auglýsingar,  prentsmiðja:  Skólavörðustíg
1». — Sími 7500 (3 línur).
Askriftarverð kr. 20 á mánuði i Reykjavik og nágrennl; kr. 17
annars staðar á landinu. — IJausasöluverð 1 kr. eintakið.
Prentsmiðja Þjóðviljans hJt.
1            ðskorun Dagsbrúnar
! Þessa dagana eru verkalýðsfélögin hvert eftir annað að taka
til umræðu og ákvörðunar þá ályktun hinnar nýafstöðnu ráð-
Etefnu, sem Alþýðusamband íslands og fulltrúaráð verkalýðs-
félaganna í Reykjavík gengust fyrir, að segja beri upp núgild-
andi kjarasamningum. t fyrrakvöld tók fjölmennasta og þrótt-
mesta verkalýðsfélag landsins afstöðu til málsins: Verkamanna-
íélagið Dagsbrún ákvað að segja samningum sínum upp.
Umræðurnar á Dagsbrúnarfundinum í fyrrakvöld voru mjög
á einn veg. Allir sem til máls tóku voru á einu máli um, að
eamningsuppsögn væri óhjákvæmileg, kjararýrnunin væri orðin
|>að stórfelld að ekki yrði við unað lengur en orðið er. Verka-
jnönnum væri nauðugur einn kostur að hef ja samstillta og öf 1-
«ga baráttu fyrir kauphækkun sem við það miðaðist að dag-
yinnulaunin nægðu til framfærslu meðalfjölskyldu.
Einhugur Dagsbrúnarmanna spáir vissulega góðu um, þróiín
og úrslit þeirrar kjarabaráttu verkalýðsins sem nú verður háð.
Eins og oftast áður verða Dagsbrúnarmenn sú brjóstfylking
eem allur verkalýður og launþegar vita að mest mæðir á og
treysta bezt til að gegna forustuhlutverki í átökum við stéttar-
andstæðinginn og liðskost hans.
En Dagsbrúnarmenn létu sér ekki nægja að taka einhuga og
afdráttarlausa afstöðu til spurningarinnar um samningsupp-
Bögn. Þeir gáfu einnig sitt svar við hótunum ríkisstjórnarinnar
«m að verkalýðurinn skuli fljótlega rændur þeim kjarabótum
sem hann knýr fram. Svar Dagsbrúnar reyndist mótað af reynslu
og þroska reykvískrar verkamannastéttar. Dagsbrún lýst því
yfir að svar verkalýðsins við gengislækkunarboðskap ríkis-
etjórnarinnar yrði að vera sköpun þeirrar stjórnmálalegu ein-
ingar sem gerði þessar fyrirætlanir að engu.
Dagsbrún skoraði á verkalýðsflokkana og öll samtðk sem
íneð verkalýðnum vilja vinna „að taka tafarlaust höndum sam-
an gegn stefnu ríkisstjórnarmnar og með það fyrir augum að
Imekkja völdum heimar í næstu Alþingiskosningum með kosn-
ingabandalagi alþýðunnar um land allt".
Þá beindi Dagsbrún því til stjórnar Alþýðusambands íslands
að beita sér fyrir þessu samstarfi og skoraði á verkalýðsfélög-
5n að taka málið á dagskrá og vinna ötullega að því að sú
stjórnmálaeining alþýðunnar verði að veruleika sem hindrað
getur gengislækkun og kjaraskerðingu en orðið grundvöllur að
jnyndun ríkisstjórnar sem starfi í samræmi við hagsmuni al-
"þýðu og verkalýðshreyfingin gæti veitt brautargengi til starfa.
Þarna hefur þetta þróttmesta og reyndasta verkalýðsfélag
landsins mótað baráttustefnu sem er í fyllsta samræmi við
etéttarnauðsyn verkalýðsins í dag. Verkefni verkalýðsins og
samtaka hans er nú hvorttveggja í senn: að hefja öfluga sókn
fyrir betri lífskjörum og gera þær stjórnmálaráðstafanir sem
duga til þess að vernda og tryggja þá árangra sem nást í hags-
munabaráttunni.
Skilningur á þessu fer nú sívaxandi meðal alls vinnandi
fólks. Áskorun Dagsbrúnar verður áreiðanlega öðrum samtök-
um aiþýðunnar hvatning til að láta ekki sinn hlut eftir liggja.
Öl\ félög og sam.tök alþýðunnar þurfa að sameinast um þá
Stefnu sem Dagsbrún raarkaði með samþykkt sinni í fyrradag/
Sjóslyssn miklu
Harmur ríkir á heimilum í þremur þjóðlöndum eftir
ofsaveðrið norðvestanlands. Tugir sjómanna féllu þar í
hinni miklu og endalausu baráttu þjóða sinna við hafið,
létu lífið við skyldustörf sín og þjónustu, fjórír íslendingar,
ijörutíu og tveir Bretar, einn Færeyingur.   '
Þegar sjóslysin verða, er eins og öll þjóðin vakni snöggv-
ast, svo fast er minnt á hættur og þrekraunir sjómennsk-
unnar. En þjóðin má aldrei sofna, hún má aldrei dauf-
heyrast við kröfum sjómanna um bætt starfsskilyrði,
slysavarnir og bærilegri afkomu. Hún má aldrei gleyma
|>ví hvað allir landsmenn eiga sjómannastéttinni að þakka.
Hún má heldur ekki gleyma að í hinu hættulega starfi
að bjórgun úr Agli rauða var unnið hið ágætasta afrek,
unnið af fyrirhyggju, dirfsku og drenglund og með miklum
árangri, björgun 29 manna úr bráðri lífshættu. Þakkir
alþjóðar eiga þeir menn skilið, sem það afrek unnu.
Barátlan gegn hérvæðingu
harðnar sífellt í Þýzkalandi
VerkalýSshreyfíngin, œskan og mótmœl-
endakirk'ian leggjast á eitt
festu götubardagar síðan
fyrir valdatöku Hitlers
voru háðir í -Hamborg, stærstu
borg Vestur-Þýzkalands, á
þriðjudaginn í síðustu viku. Til-
efnið var að samtök nýnazista
og uppgjafaliðsforingja efndu
til hátíðahalda til þess að minn-
ast þess, þegar Vilhjálmur I.
var tekinn til keisara yfir
Þýzkalandi eftir sigurinn yfir
Frökkum 1870. Þarna átti að
minnast þessa sigurs þýzkrá
vopna og jafnframt fagna horf-
unum á því að Vestur-Þýzka-
land verði brátt á ný grátt fyr-
ir járnum. Þetta tiltæki nýnaz-
istanna og ' hemaðarsinnanna
var meiri frekja en svo að
róttækur verkalýður Hamborg-
ar gæti látið því ómótmælt.
Þúsundir verkamanna streymdu
frá verksmiðjum og öðrum
vinnustöðum inn í miðborgina.
Þar var farin mótmælaganga
gegn nýnazisma og hervæð^
ingu, hverri lögreglugirðingunni
eftir aðra sópað í brott og
fjöldafundur haldinn úti fyrir
húsínu þar sem verið var að
minnast keisaratignar . Vil-
hjálms I.
k ðalræðuna á þessum fundi
•^* hélt sósíaldemókratinn Ad-
olf Kummernuss, forseti sam-
bands flutningaverkamanna í
Vestur-Þýzkalandi. Hann benti
á, hvernig nýnazistar vaða nú
uppi á öllum sviðum þjóðlífs-
ins í Vestur-Þýzkalandi. Rík-
isstjórn Adenauers hleður und-
ir þá og hervæðingarbrölt
hennar gefur þeim byr í segl-
in. „Rotturnar hafa verið í
felum í tíu ár", sagði Kumm-
ernuss, „en nú eru þær farnar
að reka trýnin fram í dags-
ljósið. Sömu öflin eru að verki
nú og 1933. Nú eins og þá
stefna þau að því að koma á
fasisma. Það er hlutverk þýzks
verkalýðs að sjá um að at-
burðirnir frá 1933 endurtaki
sig aldrei."
Viðureign nýnazista og verka-
manna í Hamborg er aðeins
einn af mörgum svipuðum at-
burðum, sem gerzt hafa í Vest-
ur-Þýzkalandi   síðustu   vikurn-
Erlend
tíðindi
ar. Um síðustu helgi gerði tæp
milljón verkamanna í stáliðnað-
inum og kolanámunum sólar-
hrings verkfall til að mótmæla
árás atvinnurekenda á rétt
verkamanna til áhrifa á stjórn
fyrirtækjanna sem þeir vinna
hjá. Þetta er mesta verkfall sem
gert hefur verið í Þýzkalandi
siðan fyrir valdatöku Hitlers.
Þessi vinnustöðvun er að dómi
fréttamanna í Vestur-Þýzka-
landi enn ein sönnun fyrir þvi,
hvílík ólga er meðal almenn-
ings. Gleggsta merkið um hana
er þó hin gífurlega aðsókn sem
verið hefur að mótmælafundum
sósíaldemókrata, verkalýðsfé-
laganna og kommúnista gegn
hervæðingunni. Fréttamenn í
Bonn segja að ríkisstjórn Aden-
auers og stjórnarfulltrúar Vest-
urveldanna hafi þungar áhyggj-
ur af þeirri mótmælaöldu, sem
rísin er gegn Parísarsamning-
unum um hervæðingu og inn-
göngu Vestur-Þýzkalands í A-
bandalagið.
Þing Alþýðusambands Vestur-
Þýzkalands samþykkti mót-
mæli gegn hervæðingunni með
öllum greiddum atkvæðum
gegn fjórum. Fyrir skömmu
skoraði þing sambands verka-
lýðsfélaganna í Bajern á stjóra
Alþýðusambandsins að beita sér
fyrir áróðursherferð gegn her-
væðingunni. Flestir leiðtogar
mótmælendakiíkjunnar í Vest-
ur-Þýzkalandi styðja baráttuna
gegn hervæðingu eri fyrir sam-
einingu landsins. fskyggilegast
fyrir ríkisstjórnina er þó að
komið hefur í ljós að andstað-
an gegn hervæðingu er út-
breiddust á meðal æskulýðsins.
Skoðanakannanir hafa leitt í
ljós að yfirgnæfandi meirihluti
ungra manna er andvígur því
að þurfa að gegna herþjónustu
og há hundraðstala- kveðst muni
neita að bera vopn enda þótt
herskylda verði lögleidd.
Reynsla striðsáranna hefur fyllt
uppvaxandi kynslóð Þjóðverja
rótgróinni andúð á hermennsku
og hernaði.
Eftir siðustu orðsendingar
sovétstjórnarinnar um sam-
einingu Þýzkalands eru meira
að segjajmis borgarablöð far-
in að deila á stefnu Adenauers.
Á það við um eins áhrifamikil
blöð og Frankfurter R-undschau
og General An«eiger í Bonn.
Þau hafa stutt Adenauer til
skamms tíma en snúa nú við
honum baki og.taka undir kröfu
Ollenhauers, foringja stjórnar-
andstöðunnar, um að vestur-
þýzka þingið neiti að afgreiða
Parísarsamningana fyrr en
Vesturveldin og Sovétríkin
hafi komið saman á fund til
þess að ræða sameiningu Þj'zka-
Framhald á 11. síðu.
Þessi teikning eftir Bidstrup birtist í Land og Folk eftir að Schröder, innanríkisráð-
herra í vesturþýzku stjórninni og fyrrvera ndi nazisti, hafði ávarpað fund einkennis-
búinna SS-manna í Vestur-Berlín fyrir kosningarnar þar í vetur.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12