Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						2)    —    ÓSKASTUNDiN
¦— Jæja, karlinn, þú
Verður sennilega mesti
sjóhundur þegar ,þú. íerð
sjálfur að róa, — en
hvar   er   pabbi   þinn?   —
— Hann er niðri í vél,
— svaraði drengurinn.
Hann vissi ekki hvað
hann átti af sér að gera.
Bessi sagði að hann yrðí
sjóhundur, þegar hann
yrði stór. Drenginn láng-
aði mest til að hoppa um
dekkið, en í þess stað
flýtti   hann    sér    aftur   í
voru þeir allir komnir
um borð, nema stóri
Stehbi birtist á bryggj-
unni og þá þrumaði Béssi
á móti honum. — Já ég
vissi það, Stebbi. Hún
hefur tafið þig riúna,
ráðskonan. — Nú,' hvað
er þetta maður, — hvein
í Stebba, — það dugar
nú ekki að forsóma heim-
ilið og blessaður vertu.
Nú var leyst og Bessi
tók stýrishjólið og fyrr
en   varði   var   Kubbur   á
Pétur Sumarliðason;
Stolizt í róður
Fjórði  dagur.
rórhús, þar stóðu Bessi
og faðir hans. — Hann
Xási í logninu er veikur
rétt einu sinni, — heyrði
hann, Bessa segja. — Eg
varð 'að ræsa Stebba
stóra og það má skratt-
inn vita hvort hann héf-
ur vaknað eða kerlingin
hefur svæft hann aítur.
Og þú ert með aðstoðar-
-vélamann. Við verðum að
merkja   stúf   fyrir   hann.
—  Já, sagði faðir hans,
— ég fann hann í verk-
færabekknum þegar ég
kom um borð, hefur
henzt um borð um leið
og ég fór út. —
—   Þá held ég nú að
svona áhugamaður eigi
skilið stúfinn sinn, —
rumdi í Bessa um leið og
hann klappaði drengnum
á kollinn. Nú heyrðist til
hásetanna og von bráðar
fullri ferð. Drengurinn
stóð uppi á bekknum í
rórhúsinu og gerði ýmist
að horfa út á sjóinn eða
stara á Bessa. Nú skyldi
¦hahn allt í einu af hverju
Bessi var svo oft kallað-
,Ur jarlinn,  Hann var  al-
veg eins qg, kóngur, eða
jarl, það var víst sama.
Andlitið storskorið en þó
ekki ófrítt, hendurnar,
sem héldu um stýrishjól-
ið stórar og þykkar,
herðarnar breiðar og eins
og kúptar. Hann var með
stærstu mönnum og þeg-
ar hann horfði út um
rórhúsgluggann og skim-
aði um loft og sjó með
þessum eldsnöru fálka-
augum, þá var hann al-
veg eins og konungur í
framan.
Þegar komið var út á mið
voru lóðirnar lagðar en á
meðan fór faðir hans
fram í lúkar og kveikti
upp í kabyssunni og hit-
aði kaffi en drengurinn
sat á vélarkappanum og
fylgdist með öllu.
Hann hrökk við þegar
Bessi kallaði allt í einu
út um rórhúsgluggann:
— Stjáni, merktu strákn-
um stúf úr stampinum
mínum. Það er bezta að
vita. hvort hann er fisk-
inn. — Bessi hafði þá
ekki gleymt því hugsaði
drengurinn.
Mig langar til að kom-
ast í bréfasamhand við
dreng eða stúlku á aldr-
inum 10—12 ára.
Eydís   Ólafsdóttir
Fífilgötu 10.
Vestmannaeyjum
Nú tiðkast mikið húla-
hopp, ég sendi þér mynd
af því.
Eydís.


(b

Hér birtist enn  ein  orðaþraut.  Fyrri  hluti  orð-
anna sem setjja á saman er inni í hringnum, seinni
hlutinn fyrir utan.
teiiaSsr jólasiðir
Framhald  af   1. síðu.
Sá siður var um Norð-
urlönd að breiða hálm á
gólf á aðfangadagskvöld,
og var það kallaður jóla-
hálmur. Heimafólk hvíld-
: isf'a TÝllminum úm'" h ött-
ina. Sængurfötunum var
aftur á móti hlaðið sam-
an á einn stað í stofunni
og gerð breið og m.iúk
hvíla. Þar áttu englarnir
að sofa, ef þeir skyldu
gista um nóttina. Jóla-
hálmurinn fékk dularfull-
an mátt, sögðu menn.
Hann var bundinn í
knippi og hengdur upp
yfir húsdyrunum, heimil-
inu til heilla, gefinn
skepnum og borinn á
akra. Þetta tíðkaðist
einkum í Sviþjóð.
Sums staðar voru flétt-
uð tólf reipi úr jólahálm-
inum og hengd upp í
mæni. Þau áttu að vera
búinu til blessunar alla
tólf mánuði ársins.
Öllum skepnum var
gefið betra fóður á jólun-
um en. aðra daga ársins.
Það var trú um öll Norð-
urlönd, að kýrnar fengju
mannamál á jólanótt (á
'íslándi var það á nýár's-
nótt). .Margar sagnir eru
til um það, hve illa
mönnum farnaðist, ef
þeir voru viðstaddir af
forvitni. í Józkri þjóðtrú
var talið, að kýrnar töl-
uðu hebresku.
í Holtsetalandi var það
siður, að bændur gengu
út á aðfangadagskvöld,
lögðu hönd á einhvern
trjástofn og mæltu:
„Gleðjist þið, tré, því að
frelsarinn er fæddur."
í Noregi var mjólk og
öli helt að trjárótum
kringum bæinn. Gamalli
eik á Þelamörk var, meir
að segja, gefinn jóla-
grautur. Og alls staðar
þótti         sjálfsagt         að
skammta búálfinum, sem
-. ÓSKASTUNBIN.--!- 19
kunnur er í þjóðtrú Norð-
urlanda. í Wárend í Sví-
þjóð var það siður að
láta út á bersvæði öl
handa englum. Það var
kallað „englaöl". Víða á
Norðurlöndum var matur
handa álfum borinn út
um hæ'ðir og hóla.
Enn rriá .minna á þann :
alkunna, íslenzka  sið,  að-
húsfreyjan gekk' kringum
bæinn     á     aðfangadags-
kvöld og mælti þessi orð:
„Komi   þeir,   sem   koma
vilja, veri þeir, sem vera
vilja, fari þeir, sem fara
vilja,  mér og  mínum  að;
meinalausu".
Um jólin viidu 'menn
vera sáttir við alla.
Oddný Guðmumdsdóttir •
SKRITLUR
Læknirinn:       Það      ef'
ekkert  að þessum dreng.
Hið     eina,     sem     hann
þarfnast,     er     vatn     og:
sápa.
Mooirin: A hann að
taka það fyrir eða á eft-
ir mat?                     ":
Norðmaður nýkominn
héim af síldveiðum við
ísland var spurður að
því, hvort ekki væri mik-
ið um jarðskjálfta á ís--
landi?
Norðmaðurinn; Jarð--
skjálftum! Eg segi nú
ekki margt! Þá sjaldan
ég kom í land, varð ég
strax sjóveikur sd hrist--
ingnurh, og varð óðar sð
fara um borð a£tur.
Heilabrot
Lausn   á   heilabrotum:
Nafnið    er    Tómas,    þvi-
þetta voru tóm fls.
10) — ÞJÓÐVILJINN — Laugardagur 13   desember 1958
Kosníngatofrar
Framhald af 7.  síðu,
finnst mér nógu margir orðn-
ir í íslenzkum bókmenntum
þessir leyndardómsfullu og
margvísu blómaræktarmenn,
sem virðast hafnir yfir tíma
og stað, eins og guð almátt-
ngur.
Loks er að geta Gróunnas-,
þessa ómótstæðilega náttúru-
kvenmanns, er jafnvel slíkut
heimsmaður og Dalgeir Daða-
son fellur flatur fyrir við
fyrstu sýn. Víst er mörg kon-
an girnileg, en þessi þykir mér
helzti álfkonuleg — að und-
anskilinni þó peningafíkninni
¦— og sambandi þeirra Dal-
geirs meir lýst af rómantík
en raunsæi.
Eins og efni sögunnar er að
nokkru tvíþætt, er frásögn
höfundarins með tvennum
hætti. öllú kosningafarganinu
•er skemmtilega og fjörlega
lýst með hressilegu orðavali
og hæfilegri kímni. í þeim
köflum bókarinnar, er fjalla
um hjónaefnin ungu, samband
Dalgeirs og Gróu og Ara í
¦Gerði finnst mér hins vegar
gæta nokkuð gyllilýsinga og
tilgerðs orðfæris. Það stingur
dálítið í stúf við hinn hluta
bókarinnar og ber óraunhæf-
ari svip.
Málfar höfundar er yfirleitt
gott, þó bregður fyrir setn-
ingum eins og þessum, sem
láta illa í eyrum: „Þær
.... gleymdu að borða, en
hvískruðu og pískruðu hvor í
annars   eyra".    (bls.   38)   og
......þeir eru farnir að horfa
á mig eins og ég sé miljóna-
kú". (bls. 205). Kannski er
þetta Iíka sök prentvillupúk-
ans ? Eg kann heldur ekki alls
kostar við það orðalag höf-
undar að segja: „Það hrikti í
allri stúlkunni" (bls. 66),
þegar því er lýst, að hún
hvílir titrandi í örmum fram-
bjcðandans. Eg vildi a.m.k.
ekki halda þeim kvenmanni í
faðmi mínum, sem væri slík
beinasleggja, að það hrikti í
henni,—jafnvel ekki í von um
atkvæði. Henni er heldur ekki
að Öðru leyti lýst sem slíkri.
En ekki meira um það.
Þessi saga Óskars Aðalsteins
er skemmtileg aflestrar en
ekki stórbrotið skáldverk,
enda mun höfundur vart hafa
skrifað hana í því skyni að
fá nóbelsverðlaun. Hins veg-
ar er það ætlun mín, að hún
muni verða vinsæl vegna efn-
isins, sem hún fjallar um, og
þess, hve léttilega og hlut-
laust er með það farið. Kosn-
ingar eru einu sinni líf og yndi
okkar íslendinga og við njót-
um þess að lifa þær, — jafn-
vel á pappírnum.
S. V. F.
SENDISVEINN
Sendísveinn óskast nú þegar.
Þjóðviljinn, sími 17500.
Frækilegt sjúkraflug
Framhald af 3. síðu.
sældir og eru gefnar út í stór-
um upplögum á íslenzkan mæli-
kvarða.
Nýja bókin heitir „Frækilegt
sjúkrafhig" og er með tíu heil-
síðumyndum eftir Halldór Pét-
ursson og litkápu eftir Atla
Má. Bókaforlag Odds Björns-
eonar      gefur       bókina       út.
Fyrsta bókin er nú aftur
fáanleg í nýrri útgáfu en tvær
bókanna í þessum flokki eru
uppseldar, „Leitarflugvélin" og
„Týnda flugvélin".
Þrjár fyrstu bækurnar eru
komnar út í Noregi hjá Fonna
Forlag, Osló og eru gefnar út
bæði á nýnorsku og ríkismál-
inu. Eru þær þýddar af Ivar
Eskelund þeim hinum sama sem
þýddi Gerplu á norsku.
RAFMAGNSOFNAR
Þrjár  gerðir,   með   eða  án   blásara.
Verð frá kr. 165,00.
Véia- og raltækjaverzlunin h. f.
Bankastræti 10. — Sími 12852.
....... þarna getur að finna þýð-
I ingar  margra  ágætisljóða, eftir
I viðurkennd    góðskáld    flest    af
| Norðurlöndum .......,
i ........  Það  er  kunnugt  að  Guð-
mundur er sjálfur snjallt ljóð-
; skáld, og hér kemur hann fram
j' sem snjall þýðandi.
........ hver sem ljóðum ann, mun
lesa þessa þók sér til ánægju.
(Steindór  Steindórsson,
menntaskólakennari)
Jólabœkur
ísafoldar
u
i H»!.
Nr. 28040
kr. 500.000
Nr. 20503
kr. 100.000
Nr. 287
kr. 50.000
10 000 kr.
721 1959 10918 17572 21367
31783 31828 38507 42259 44426
5000 kr.
3816 3900 5253 7918 11434
11781 18653 18682 19517 19699
27042 28035 29840 3.0227 32920
34564 37621 37804 38911 39044
41126 44863
Aukavinningar 5000 kr.
286 288 20502 20504 23248
22039 28041
(Birt án ábyrgðarX
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12