Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						Sunnudagur 1. maí 1960 — ÞJÓÐVILJINN — \7
eljast sérlega gott ef þeir 'eru laiisir kl. 9 á kv'éldin, þaS er raunar þaSalbezta, oftast er það
ívíldin? Em er þangað tiS ræst er aftur kl. 1 Swo geta þeir sofiS á útstíminu og aftur á inn-
ekki nema þeir geta láfið SíSa úr sér meSan keyrt er á milli bauja.
mörkunum að hægt er að
draga netin í þassum stormi
— skipstjórinn segir ljótt
um veðr'ð. Það er lítill fiskur,
langir „heiðnir" kaflar í net-
inu: enginn fiskur, en svo
koma nokkrir aulaþorskar
öðru hvoru. Það eru sennilega
þorskamæður þessir sem eru
allir á þvcrveg'nn, — hafið
þið   ekki   heyrt -um   manninn
aftur, svo bylur ágjöfin á
glerinu, og mér heyrist hann
segja eitthvað ljctt. Nú er
þó ekki myrk vetrarnótt og
hrið    sem    stormurinn   lemur
eins og hann viti að það er
tilgangslaust að vera með
nokkurt sprikl, — en líklega
er engin skepna á jarðríki
aulalegri  en  blessaður þorsk-
sem hljóp að heiman þegar
konan hans var kominn á 11.
mánuð, hann þoldi ekki að
horfa á þann óskaplega kvið
sem geymdi komandi mann.
Mér blöskrar að horfa á þessa
grágulu þorskakviði sem virð-
ast á hverri stundu muni
springa utanaf milljónum
verðandi þorska. En kannske
er það líka græðgin ein sem
hefur gert þá svona!
Það sér ekki til lands,
raunar aðeins skammt frá
skipinu. Það er ausandi rign-
ing og skýin klessast fast
niður að haffletinum. Skip-
stjórinn hefur vakandi auga
með netadrættinum og hreyf-
ingum skipsins, glíman við-
Ægi krefst cskiptrar athygli
hans og orícu: hann opnar
rúður til að geta fylgzt sem
bezt með öllu, en með stuttu
millibiH verður hann að
hlaupa til ög skella rúðunum
„Bjóð þú sævarins afgrunni að opna sitt Iríka skaiÆ
ð þeim upp, tilbúnum *til aS
með, þetta er björt vornótt
og himininn steypir niður vor-
regni en lemur ekki með
hagli. Niðri á dekkinu virð-
ast þeir ekki taka eftir ágjöf-
inni, virða hana að vettugi.
Þeir draga og greiða, draga
og greiða. Sumir þorskanna
eru svo undursam'ega flækt-
ir að það er ekki auéhlaupið
að því að losa þá. Flækjan er
gre'jld og toguð af þeim með
netkrókunum, krækt 'í haus-
inn á þeim — blóðið seitlar
hægt — svo er þeirh hent i
kösina. Þorskurinn tekur
dauðanum með heimspekilegri
ró, reigir sig kannski hægt
og virðulega, leggst svo sila-
lega fyrir til  að  deyja,  rétt
urinn þegar hann kemur upp
úr djúpinu til að deyja.
Fyrsta trossan er senn á
enda, aflinn hefur verið lítill
í henni. Með hröðum hand-
tökum er fiskurinn blóðgaður,
opnað eitt eða tvö borð í
lestarlúgunni og dauðum og
deyjandi aulunum flevgt nið-
ur. Það er komið að bólfærinu
og bólfærissteiminn hangir
brátt neðan við rúUuna. Það
fara tveir eða þrír og sæta
lagi að knn* honum innfyrif
á réttri veltu.
Aftur í ganginum hafa 2
hraðhentir menn greitt netin
og staflað þeim upp, tilbúnum
til að fleygja þeim í haf ið á
ný.   Eftir   nékkra   stund   er
byrjað að keyra netin út og
brátt er komið á enda og ból-
færið látið falla.
Nú fá skipverjar nokkurt
hlé til að skreppa aftur í, fá
sér kaffisopa og rétta úr sér
meðan kevrt er í leit að
trossu. Vökulum augum er
horft út í regnið og sædrifiö
til beggja hliða í þessu
skyegni er illt að koma auga
á baujurnar. Eftir nokkurn
t'íma bregður fyrir veifu á
stöng úti í regninu og rokinu.
Hún hverfur niður í öldudal
en ris bráðlega upp á öldu-
hrygg, Skipstjórinn stefnir nú
-þangað, hægir ferðina og légg-
ur að baujunni. Skipveriarnir
koma þjótandi fram á dekkið
og búast til að ná taki á
stönginni með stiakannm
Þeir kunna auðsjáanlega bessi
handtök, fatast ekki o? brátt
liggur bauian inni á dekki og
netið byrjar að þokast aftur
rennuna á nýjan leik undan
átökum þeirra sem við hana
standa. Einstaka ýsa hefur
fest sig borkinum til samlætis
annars virðist hann hann vera
einráður í djúninu hér Einn
oí; einn koli hefur þó krækt
sig fastan 'í netin, en þeim er
oftast flevs;t strax út a.ftur: ég
fylgist með einum þeirra þar
sem hann flýtur aftur með
skipshliðinni, há'frnglaður,
en hreint ekki dauður, ekki
dauðari en svo að hann er
alls ekki kominn aftur fyrir
skipið begar hann stins;ur sér
og reynir að busla aftur nið-
xiv í diúnið. Það er heldur
ekki seinna vænna því yfir
svífa mávar er fylgiast með
hveriu kvikindi er þeir geti
gleynt. Nokkrir kolanna eru
dauðir og fá þann heiður að
Hkin eru flutt til útfarar í
landi. Og netið heldur áfram
að renna inn, þorskaular að
koma úr djúpinu til að deyja
og láta síðan skinta á sér og
kaffi, hyeiti, benzíni, brenni-
v'íni, vélum, dúkum og skart-
grirmm.
Svo   er  allt   í  einu   komið
hádegi og þegar trossunni er
lokið og hún komin í hafið
á ný til að fanga þorska morg
undagsins fara allir í eldhús-
ið Landkrabbinn, sem ekkerfc
hefur gert nema flækjast fvr-
ir og frlApq. e'ns og átián
barna faðir úr álfheimum étur
manna me^t. en bqð virðist
aðeins vekia ánæs;iu, beir hafa
vafalaust hugsað: siáum til,
helvítis landevðan ætlar þá
ekki að ]eggjast fyrir og drep.
ast!
Þeir eru ali;r farnir fvrir
löncm þegar ég skreiðis*- úr
eÍdhÚRinu pftir að hafa kiaft-
pð við kokkinn og d^ukkið
feiknin öU af kaffi. Kokkur-
inn á HeVa er ungur maður,
r>°: ég hafði glánt dolfallinn á
h^nn begar hpnn kom með
rétti pína. studdi sig með bak-
inu við bilið besrar allt ætlaði
um koll pð kevra 0» sætti
svo lagi að koma ^iskunum á
borðið án þess að láta velt-
iiT-i^r þevta msvtTvj»i út í loft-
ið en slengia siálfum sér á
Viorð'ð, Esr v'^i ekki Iveyta
^nudans við bann pilt. Eg
vildi heldur ek'Vi vera í hans
snorum í eldhúsinu þegar
andskotans pottarnir hendast
sift á hvað. skvetturna.r ganga
otr allt hverfur- í si"ðheitri
pnifii; Eg held að kokkurJnn
vinni versta verkið um borð
í bessum bátum. bví bess á
milli fer ha^n í sta.kk og
frenenr á dekkið eins og hver
annar háseti.
Frpmmi á hi1fó'*n«u hevrist
p'amrið í netasteinunum og
við reniuna draga beir og
preiða. draga og greiða án af-
láts. Það er enn sa.ma regn-
frus^'ð e^ hfildi.ir hefur dregið
úr storminum ^rá bví í morg-
un. Eg bið skinstiórann að
fræða mig o°- aðra land-
krabba um betta starf Nu
eru þeir líklesa * f ð draga
briðiu tro^^una. í hverri
trossu ewi 15 n»t Hvarf" net
er 36 mörikvar eða 3'/2 faðrn-
Framhald   á   10.   síðu.
„Lífskjörm og frelsið"
Undir gjallandi húrrahrópum lýðsins
titra varir hinna vel efnuðu
og nef borgarstjóranna skjálfa.    ,
Krónunum fjölgar á lœkjartorgi
og krónunum fjölgar í haraldarbúð
krónunum fjölgar líka hja l h múller .
Maðurinn hjá ríkisskip geingur inní tóbaks-
búðina
að skoða páskaeggin
noröanrokið hefur gert gúlp á veðurbitinn
stakkinn.
Það er einsog m'aðurinn sé óléttur.
Þegar hann geingur inní verslunina verður
hann ,léttari.
Einnig hér hefur krónunum fjölgað
og hjálprœðisher alpíngishússins leyfir mönn-
um þó enn
að fá sér sígar,ettic.
Jón frá pálmholti
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12