Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						
-
R O Y  H E R R E :
í sirkus. sem gat sagt hvað
klukkan var. En auðvitað vissi
hann ekki neitt um morgun og
síðdegi eða sumartima og þess
háttar. Hann Hat bara klórað
með hófinum svo og svo oft,
þegar hann var spurður. Það er
alveg eins með Bittu. Sé hún
beðin að útbúa hádegisverð, þá
svarar hún með eggjaköku. Sé
hún beðin um kvöldverð, þá
svarar hún með tve.'mur eggja-
kökum. Hún kann ekki að sjóða
kartöflur. Ekki einu sinni kaffi
getur hún búið til svo að vel sé
á gamaldags kaffikönnu. — En
nú er hægt að fá kaffiduft sem
hrært er út í vatn eins og lyf
o.g tilbúna tepoka 0£ súpupakka.
En kartöfluduft er ennþá ekki
til. Það er of erfitt til lengdar
að kaupa soðnar kartöflur dags
daglega. Og bá var það sem
ég   þurfti   að   taka   við.
Það getur verið að ég hafi
verið of óþolinmóður, að é_ hafi
ýtt henni frá og ekki gefið henni
tækifæri. Það er hugsanlegt.
Greind manneskja,' cand. oecon.
meira að segja, ætti að geta lært
eitt og annað, að minnsta
kosti að sjóða kartöflur. — En
ég var sjálfur svo miklu fljót-
ari, að ég nú ekki tali um hvað
matur.'nn var miklu betri. Eft-
ir stuttan tima hætti Bitta að
sýsla í eldhúsinu og var fegin
að losna. Eftir enn styttri tíma
hætti hún að vera þakklát. Hún
tók það sem sjálfsagðan hlut
að ég byggi til matinn handa
okkur  báðum,  já,  gaf  meira að
mmmqi
1 V.-Berlín
Berb'.n — Réttarhöldum er hn!d-
ið úiram í fafiji fjöldxmorðina-
ans   F.'berts.   Hann   var   ES-íor-
n
33.00 Á   frívaktinni.
15.00 Síödegisútvarp.
18.30 Óperettulög.
20.00 Af vettvangi  dómsmál-
anna   (Hákon   Guðmunds-
son   hæstaréttarritari).
20.20 Trnleikar:   Sankti  Páls
svíta   eftir   Gustav   Holst •
(Sinfóníuhlj'órhsveit Lund-
úna   leikur:   George Wel-
don   stjórnar).
20.35 Lestu.r. fomrita:   Eyrbyggia
saga;  (Helgi  HJarvar rith.).
20.55 íslenzkir   organleikarar
kynna verk  eftir Jenann
Sc-bastian   Bach:   Ragnar
Björnsson  leikur  tríósónötu
í Es-dúr og konsert í G-dúr
(einn   Vivildi-konscrtinn);
di'.  Páll   ísólfsscn ílytur
forruílsorð).
21.25 Úr ýmsum  átturh  (Ævar
R. Kvaran lejkari).
21.50 Söngmó.labáttur   þióðkirk.i-
u.rnar (Dr. Rcbert A. Ottós-
son  söngmálastjóri).
22.10 Gárðýrk.iuþáttur:   .Tón   H.
Bjrirnsson   skrúðgarða-
arkitekt talar um skrúð-
garða.
22.30 Harmonikubáttur:   Dregin
saman úrvalslög úr eldri
iþétturrt  (Högni  Jónsson og
Henry J. Eyland).
23.30 Dagskrárlok.
.SO?'t    í    p'-vn    pA    V,.''v,    V,r.f?(i    v^t.
ið rekin frá þ"ttu^n'-rl Þ^ð g3-kk
svo Iatl'et að hún fór f^frivsi að
setia út á mstin": ^essi sósa
er ekki eins ^óð p^ hún er vön
að vera, hefurðu kanhs^i sett
í hana negul? Sagði Bitta. sem
lifir í beirri trú að ne^u'nactl-
ar séu geymdir í verkfærakass-
anum.  .  .  .
Hvernig é<? lærði að búa t'l
mat? Fleygið hvo'ni í vatn o?
hann syndir. Þanni^ var það
með 'mig. Við vorum vnr'a kom-
in he.'m úr brúðkaup=ferðinri.
þegar .Bitta varð að fliúryi til
Amsterdam o~ barna stóð é?
uppi með fiórtán riúpur. — Þ=>ð
var fenedamamnia sem hafði
sent okkur þær og það var ekki
gott að vita hvað hefur búið
undir bví. Hún hefði bezt átt
að þekkja dóttur sína og vita
um algera vangetu hennar til
að sinna um eina rjúpu, hvað
þá heldur fjórtán. En kannski
hefur riúpnasendingin verið
hugsuð sem eins konar sjokk-
lækning. Mér hefur lika flog-
ið í hug að þessi skyndilega við-
skiptaferð Bittu gæti staðið í
e'nhverju sambandi við rjúpurn-
ar. En hvað sem bví leið, þá
stóð ég þarna með eldhúsborð-
ið fullt af fuglum og fjaðra-
skrúði og það sem hefði ef
til vill getað komið fyrir Bittu
— þótt ég dragj það stórlega í
efa — það kom í staðinn fyrir
sjálfan'mig: ég kastaði mér út i
eldraunina   og   stóðst   hana.
Hið eina sem ég get í raun-
inni ásakað Bittu fyrir er að
hún sleppti oj snöggt af mér
hendinni. Hún hefði ekki ,átt að
fara til Amsterdam, hún hefði átt
að láta þetta gerast smátt og
smátt. Þarna var ég, nýkvænt-
ur og elskaður eiginmaður, stóri
og sterki mannsinn hennar (við
vorum enn á því stigi), kúr-
andi í notalepa ástarhreiðrinu
okkar; og í næstu andrá var
ég kóminn út á götu með inn-
kaupatösku og net og mjólkur-
flöskur. Auðvitað hefði ég get-
að' sent þær í frystihús — rjúp-
urnar, á ég við, eða gefið ein-
hverjum þær eð.a gleymt þeim
í sporvagninum. En imér hefði
þótt það hálfauvirðilegt, auk
þess sem riúpur hafa alltaf ver-
ið eftirlætismatur minn. í stuttu
máli sagt: éj tók áskoruninni.
i i5g hreinsaði og hamfletti og
i brúnaði og steikti fjórtán rjúp-
j ur og vissi innst inni að fram-
I kvæmdastiórinn minn hefði
! aldrei  ráðið   við   þetta.
Þegar matreiðslubókin er. tek-
:'n til hiálpar, bá er í rauninni
ekki sérleira erfitt að búa til
mat. svo. framarlesa sem maður
hefur   ákveðna   meðfædda   hæfi-
leika. Séu þeir ekki fyir hendi,
þá stoða engar matre.ðs'ubækur,
sbr. tilfellið Bittu. En é-> komst
að raun um að 'matreiðs'a lá
opin fyrir mér og eftir það réð
ég ekki  við m'g^
En auðvitað var betta allt ann-
að meðan við vorum ekki nenia
i
'n'oi.
í .-.„i.    rt.
varO   i'
v.r-Bcr ij
.   .-rUck '
Einn   t
um   ar,-
'datímum Hitlers.
..•li aO oeu; :\-...
llí -0   g>X5 :..:.
Eriir   iít»rnssi'yr.
ert   b.;   !.J.stv.i\    :
tar   t '   ;-s'i!i   ! ¦:
«n   £Vl ."   orcrn   új:
þeirra   scm   ;k:ev.'
verá   mcrN.-;c'v'.
tvö
og    matreiðslan    var    ckki
or>; er
. ;¦ , ) á
...:wét-
¦dina
Vest-
:w var
.Mi.
. r   er
uimj'irii
'iefur
tnnan
annað    en   nýtt    áhugamál    sem
hægt   var' að   ?efa   sér tíma   til
að iðka. Bitta var vön að blanda
drykk    Cþað    ?etur    hún   nefni-
lega), meðan ég maraði og  svo
létum   við   fara   vel   um   okkur
og   nutum    árangursins   af   hug-
myndríkri    etda'mennsku    minni.
Þetta   er   a'lt   öðru   vísi      begar
maður  kemur  þjótand;   heim   af
skrifstofunni   02 þarf   að   útbúa
mat handa fimm manns og það
verður að gerast á mettíma. því
að ein þarf að fara á skátafund,
önnur  í leikfimi  og  sú  þriðja  í
danstíma. Þeim    liggur svo mik-
ið á,   að  þær  bókstaflega  hoppa
á   borðstofustólunum.   O2   Lotta
þolir ekkert með tómat oe Thea
vill     ekki     hrísgrjón   og   Trilla
borðar hvorki súpu né spaghetti
né hrisgrjón   og engin þelrra vill
reyktan  fisk  og  allar hafa  þær
ofnæmi fyrir grænmeti og graut
vilja þær ekk: sjá. Hið eina, sem
þær eru sammála um að sé æt:-
legt,   'eru   kjötbollur   og   pönnu-
kökur,  en það  er matseðill  sem
kemur illa heim við vinnu utan
heimilis,  þar sem  brasið  verður
að   byrja   strax   eft.'r   hádegi  ef
hæfilegt    magn    af    kjötbollum
og   pönnukökum   á   að   vera   til-
taks   við   miðdesis'matinn.   Mat-
vendni    telpnanna      og    stöðugt
tímahrak   gerir  það   að  verkum
að mataræði okkar er einskorð-
að  við  frystan fisk,   soðinn  eða
steiktann og reyktar pylsur, með
eða án búðings úr pakka, mest-
megnis  án. — Fyrir mann  með
matreiðsluhæf'leika verður þetta
óþolandi til lengdar. Það er rétt
eins og tónlistarmaður þyrfti  að
einskorða   sig   við   Ugla   sat      á
kv.'sti     og     Ekkjuvalsinn.   Eina
manneskjan á heimilinu  sem  er
laus við matvendni og alæta, er
frúin   í   húsinu.   Að   undanskild-
um     athugasemdum,     svo    sem
„Jæja, er fiskur í dag", er ekk-
ert  sem bendir til,  að  hún hafi
hugmynd ,um  hvað það   er  sem
hún lætur upp í  sig. Hún hugs-
ar um hálsbindi os fylgiskjöl og
tyggur   alveg   vélrænt.   Þetta   er
auðvitað  ágætt. en  ekki   sérlega
uppörfandi   fyrir   þann   sem   býr
til mat'nn.
Wi'helm Grili'enbcrgi
borið þ'l'.rigár saxir ;
fyrrverandi  yfirmanh  s':nn.
Grifiepbcrgcr hátfr játað
glæpi ina lyrir réttni m. og
lýst nákvæmlega tveirftirr 1.1 "'da-
morða-aðgerðum, er rann s'.jórn-
aði sjíUfur að skv'an F'berts.
Gyðingar úr borrirti WHei'ka
voru flutlir á átta vörubilum að
opnv.m f.iöldagröi'i'.m. Síðan
hrintu SS-mcnnirnir þeim < fan
í gröfina og skutu á eftir þeim.
„Það var engin vissa' fyrir því
að allir hcföu dáið af þessum
skotum", sagði Griffenberger.
„Það er mjög senniJegt, að marg-
ir þeirra sem skotið var á
hafi ekki látið lífið fyrr en bú-
ið 'var að moka ofan í gröfina",
bætti hann við.
Griffenberger reyndi ekki að
draga úr glæpum sínvim, eins og
Filbert hafði gert, heldur sagði
hann: „Ég reyni ekki að koma
mér undan áí)yrgðinni. Engin
hegning getur losað mig við þá
sálarkvöl  og átoyrgðarþunga sem
ég ber". Hann sagðist ennfremrí
ur álíta að rétt væri, að um,
11000 gyöingar hefðu _ yerið
drepnir samkvæmt fyrirskipun-'
um Filberts. Filbert hefði «kipað
að allir íbúar gyðingahverfisins
í Witebskj 3000 að tölu, skyldui
drepnir, og hefði það verið gert
Meðan Griffenberger var yfir-
heyrður, og hann gaf hinaf
hroðalegu játningar sínar, ríkti
mikil skelfing og hryllingur I
réttarsalnu.m í Moabit í Vestur-
Berlín. Fjöldi áheyrenda hnigu
niður og grétu hástöfum, þegac
hrmn lýsti í smáatriðum morð-
u.m á þúsundum af varnarlausií
fólki  og  viðbrögðum  þess.
bndgeþáttu
E'ns og kunnugt er hélt
Norðmaðurinn Biörn Larsen
fyrirlestra á vegum Bridge-
sambands íslands, sem fjölluðu
meðal annars um képpnisform.
Sennilega mun koma hans
marka þáttaskil á því sviði
hérlendis, þar eð mörg keppn-
isform   okkar  eru  löngú  úrelt.
En Larsen er einnig afburða
bridgespi'.ari  og  hefur  margoft
spilað í landsliði Norðmannau
Er þess skemmst að minnasl.
að hann spilaði á Evrópu-
meistaramótinu í Torquay og
stóð sig með miklum ágætum.
Hér gafst honum lítill tíml
til spilamennsku, en þó náði
hann að spila nokkrar rúbert-
ur. Eftirfarandi spil er úr
einni þeirra og var staðaa
þannig að báðir áttu 60 í búS
á seinna game.
S: K-8
H: A-K-D-G-3
T: D-10-7
L: G-8-4
Larsen
S: A-7-5-2		N		S: D-G-9-4
H: 7-4	V		A	H: "10-9-5
T: A-K-8-5-2				T: 6
L: 7-5		S		- L: A-D-l 0-9-6
Ég viðurkenni fúslega að és
er dauðleiður á öllu sem heitir
eldamennska.   Það   er  langt   síð-
Suður:	Vestur
1 grand	pass
2 hjörtu	pass
S: 10-6-3	
H: 8-6-2	
T: G-9-4-3	
L: K-3-2	
Norður;	Austur:
pass	2 tiglar
pass	pass
JÓNÍNA  GEIRMUNDSDÓTTIR,  frá  Raufarhöfn
lézt í Landsspílaianum aðfaranótt 19. maí
Jarðarför  fer  fram  frá   Fossvogskirkju,   laugardaginn   26.
maí og hefst klukkr-m 10.30 árdegis.   .
Athöfninni  vecður  útvarpað.
Börn og tengdaböm.
Vegna stöðunnar opnaði
Larsen á einu grandi, frekar
en einu hjarta op einnig Jil
þess að gera andstæðingunum
erfiðara að Lnna, spaðasamn-
ing. ef þeir skyldu eiga hann.
Þetta tókst honum einnig, því
eins og bið-sjáið eiga a-v þrjá
spaða í  spilunum.
títspilið var tígull, drep'ð
með kóng og Larsen lét drottn-
inguna i. En austur var eng-
inn viðvaningur; harm tók ás-
inn og spilaði þriðja tígli, sem
vestur trompaði. Vestur tók vel
eftir því, að austur hafði spil-
að tíguláttu og hann hlýddi því
kallinu og spilaði spaðadrottn-
ingu út. Austur. varð að drepa
með ásnum til þess að spila
íjórða tígli og eyðileggja gos-
ann í borði. Larsen stakk frá
með ásnum og tók trompin í
botn. Þegar hann tók síðasta
trpmpið atti vestur eftir G-9
í spaða og A-D-10 í laufi. Kasti
hann spaða, tekur Larsen
spaðakóng og spilar laufi, en
kasti hann laufi spilar hann
laufi og fær tvo. slagi  á það.
Miðvikudagur 23. maí 1962 — ÞJÓÐVILJINN —  (_5
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16