Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšviljinn

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšviljinn

						J U RT VEX
Þegar litið er í Alþ-ýðublað-
id þessa dagana og hugsað til
þcl'.rra, sem dæmzt hafa til
að skrifa þar um verkalýðs-
mál, mu.n flestum finnast, sem
þeir muni eiga erfiðari störf-
um að gegna en flest annað
fólk á Islandi. Heimti hús-
bændurnir, — sem líklegt er,
— að þjónar þeirra geri
hvorttvcggja í senn að verja
geröir Alþýðuflokksins í ríkis-
stjórninni og hressi jafn-
framt upp á verkalýðsfylgli
flokksins, þá má vissulcga,
segja að á þá er litið sem
sannkölluð ofurmenni.
Það er þó auðséð á því,
sem ritstjórinn Gröndal legg-
ur tíl málanna, að hann tel-
ur sig öllum vanda vaxinn
í þessu efni sem öðrum og
leysir vandann á þann auð-
velda hátt að fimbulfamba um
hlutina rétt eins og flokkur
hans hafi hvergi nærri komið
málefnum launþeganna síðan
hann set<l;st í ríkisstjórn.
Benedikt Gröndal hefur sjálf-
sagt numið það sem barna-
lærdóm í blaðamennsku og
pólitík, að treysta beri til
hins ýtrasta gleymsku fólksins
á misgerðir valdhafanna og
svikin orð; hins vegar beri að
hamra því betur á nýjum lof-
orðum og draga þannig at-
hyglina frá því scm gerzt hef-
ur.   En   þegar   naumast   liður
sú vika að ekki séu nýjar
árásir gerðar á líískjör og
samtök vjinnandi fólks, þá er
hæi'í við því að barnalærdóm-
ar ritstjórans verði honum að
litlu haldi. Það er nefnilega
staörcynd, að nckkurt tóm
þarf fólki að gefast til að
gleyma sviknum orðum eigi
óminni þess og sljóleiki gagn-
vart óréttinum að vcrða óvin-
um þess tU framdráttar.
Það er aftur á móti auð-
fundið á grcjin, sem Eggert
Þorsteinsson rítar nýlega í
Alþýðublaðið um verkefni al-
þýðusamtakanna að honum er
vegurinn ógreíðari en Gröndal.
Við hvert fótmál þreifar hann
fyrir sér til þess að forðast
holklakann og vcgarspjöllin,
sem flokkur hans' og ríkis-
stjórnin hcfur búið vinnu-
stéttum landsins. Þó má kenna
alþýðumanninn bak vöð þessi
skrif, rétt eins og hanii langi
til að segja með Bjarti í Sum-
arhúsum: „hvað er auður og
afl og hús, ef engin jurt vex
í  þinni  krús".
Það eru nefnilega ennþá til
menn í Alþýðuflokknum, sem
mmia þá daga, þcgar hann átti
jurt í kríís, og vilta að nú er
hún fölnuð. Og vafalaust eru
þcir lfka til, scm eiga sér þann
draum, að cnnþá geti þeir orð-
ið íslenzkum alþýðustéttum að
ljiöi með þvi að haltra með á
feigðargöngu Allþýðuflokksins,
cnda þótt slík för eigi sér nú
þegar ófrávíkjanlegan áfanga-
stað.
Það er t.d. ekki ástæða til
þess að ætla. Eggerti Þor-
steinssyni það, að hann segi
eftirfarandi orð í blekkingar-
skyni:
„Ekkert . . . fær þó brcytt
þeirri skoðun minni, að hér
gætu RAUNVERULEG LAUN
verið stórum mun betr)i, en
þau eru í dag og RAUN-
VERULEGUR „LlFSSTAND-
ARD" hærri. Ég vil ekki trúa
þeim fullyrðingum að Islend-
ingar geti ekki haft ófölsk
lífsgæði, sem annað tveggja
séu byggð á erlendum lántök-
um og greiðslum úr ríkissjóði
eða með óhóflegri cftir- og
næturvinnu, sem nálgast of-
þrælkun".
*       •       •
Eggcrt forðast hins vcgar að
koma inn á orsakirnar fyiiir
því, að kjörum og kaupi er
svo komið sem nú er. Hann
forðast að lýsa því hvernig
núverandi stjórnarstefna hef-
ur markvisst unnið að því að
rýra kjörin, lengja vinnudag-
inn, afnema vísitöluna, brjóta
samninga verkalýðsfclaganna
— ausa arðinum af striti vinn-
andi manna í hendur. eigna-
stéttarlinnar, en hindra jafn-
framt eðlilega þróun fram-
leiðslu-atvinnuveganna.
Hann l'orðasl líka að minn-
ast á það, að höfuðábyrgðina
á þessari stjórnarstefnu ber
Alþýðuflokkurinn. Augljóst er
að þcss var engin von að
flokkur cignastéttarinnar gætti
hagsmuna launþeganna í nú-
verandi stjórnarsamsítarfi. En
það eru vafalaust þó nokkrir
Alþýðuflokksmenn, sem ekki
hafa heldur gert sér það Ijóst,
að Alþýðuflokkurinn var þess
með öllu ómegnugur að gæta
þeirra. Flokkur, sem telur sig
verkalýðsflokk og gengur til
samstarfs v|ið afturhaldið með
þá föstu ákvörðun í huga, að
sitja hvað sem á gengur, er
ekki fær um að gaeta slíkra
hagsmuna.
•       •       *
Sú var tíðin að fulltrúar
launþeganna í Alþýðuflokkn-
um höfðu styrk og þor til þess
aö segja hinum pólitísku leið-
togum fyrir verkum þegar
fram úr keyrði þjónustusemin
við auðsfcéttina og værðin £
ráðherrastólunum. Þannig var-
Haraldur „dreginn út" sælla
minninga og Stefán Jóhann
neyddur til að rísa á fætur,
cn nú láta fulltrúar Iaunþeg-
anna í Alþýðuflokknum sig
hafa það, að ráðherrar flokks-
'ins sitji með þau orð á vör-
um, að ekki komi til mála að
standa upp, enda þótt öll
stefnumál flokksins séu horfin
fyrir róða.
Aðstaða þeirra Alþýðu-
f lokksmanna, sem láta sig ein-
hverju skipta hagsmuni laun-
þcganna og verkalýðshreyfing-
arinnar, er nú ekki ósvipuð
því að verkalýðsfélag ætti í
samningum    við    atvinnurck-
HSKIMÁL - Eftir Jóhonn J. E. Kúíd
ÓSTÆKNI VIÐ SILD
VEIÐAR MEÐ NÓT
1 viðtölum við norsk blöð
hafa norskir síldveiðiskipstj 3r-
ar nýkomnir af íslandsmiðum,
sagt frá því, að þeir hafi í
fyrsta skipti notað hér ljósa-
tækni við veiðarnar með nót
og  náð  frábærum árangri.
Þessi Ijósatækni er þannig,
að léttbátur búinn rafstöð eða
rafgeymum sökkvir niður sér-
staklega útbúnu ljósi þar sem
síldar verður vart. Ljósin eru
það sterk að þau lýsa upp
hafflötinn foó lampinn sé niðri
á 100 metra dýpi. Þetta segja
Norðmennimjr að geri foað að
verkum að >ljónstygg síld verð-
ur þæg eins og lamb sem leitt
er til slátrunar, og geta þeir
því með þessari tækni náð
hvaða sildartorfu sem er..-«Þási«v
segja .norsku skipstjórarnix, .
einnig, að með þessum ljósa-
útbúnaði eigi að vera hægt
að koma í veg fyrir að síld
tapist úr nót áður en næst að
snurpa' hana saman í botn-
inn.
Það kemur fram í viðtölun-
um, að ljósaútbúnaður þessi
var í fyrravetur reyndur á
síldveiðum við norsku strönd-
ina og toá eínnigmeð ágætum
árangri. Þá kemur það einnig
fram í þessum viðtölum, 'að
norsku skipstjórarnir vænta
sér mikils af kraftblökkinni í
framtiðinni, en það er í fyrsta
skipti sem norskir síldveiði-
bátar nota þann veiðiútbúnað
nú í sumar, og þó aðeins fáir.
En á sl. síldarvertíð hér við
Faxaflóa komu norskir skip-
stjórar hingað til að kynna
sér þann  veiðibúnað.
Þýzkur skuttogari
fær metafla með
nýjum veiðiútbúnaði
Vestur-þýzki skuttogarinn
Schlesvig kom nýlega til
heimahafnar í Kiel eftir 37
daga útivist á Grænlandsmið-
um. Afli togarans var 750
smálestir af þprski. Það at-
hyglisverðasta við þessa veiði-
aöí ei*ði""er,""a,ð~togarinn notaði
¦ahreg-rtýja gerð af togvörpu
og togbúnað sem nú var
reyndur í fyrsta skipti.
Þjóðverjarnir segja, að þessi
afli hjá ScWesvig sé inikið
meiri en annarra þýzkra tog-
ara, sem voru á sömu slóðum
á sama tíma.
Metveiði við lax- og
lúðuveiðar
Laxveiðarnar og lúðuveið-
arnar frá Kyrrahafsströnd
Kanada hafa gengið með af-
brigðum    vel    nú    í    sumar.
Kanadiskar fregnir herma, að
hér sé um mestu veiði að
ræða á 30 ára tímabili. Aflinn
hefur lengst af í sumar verið
það mikill að takmarka hefur
þurft veiðina og miða aflann
við það magn, sem landstöðv-
arnar gátu  unnið úr.
Laxveiðar í Sogni
Laxveiði í Sogni hefur ver-
ið • framúrskarandi góð nú í
sumar. Norsk blöð segja, að
annað eins laxveiðisumar hafi
ekki komið þar um slóðir síð-
an árið 1918.
Þá hefur silungsveiðin einn-
ig orðið þar fádæma mlkil.
Verð á laxí til þeirra sem
veitt hafa, hefur vefið frá 17
—18" kr. norskar fyrir . kíló.
í íslenzkum krónum kringum
kr. 102,00. Sumir norskir lax-
veiðimenn í Sogni eru búnir
að selja lax fyrir 40 þús. kr.
norskar. 1 íslenzkum pening-
um rúmlega 240 þús. kr.
Síldveiðar Hollend-
inga hafa gengið illa
Síldveiðar Hollendinga hafa
orðið með allra lélegasta móti
nú í sumar.- Seint í júlímán-
uði var saltsíldaraflinn aðeins
67.821  tunna á móti  109  þús.
tunnum í fyrra á sama tíma.
Skreiðarútflutningur
Norðmanna
25. júlí sl. voru Norðmenn
búnir að flytja út 11.573 smá-
lestir af skreið á þessu ári.
Á sama tíma í fyrra nam
skreiðarútflutningur þeirra
12.551 smálest. Aðalskreiðar-
markaðurinn er á Italíu og í
Afríkulöndum. Þá tiefur
skreiðarútflutningur frá Nor-
egi á ráskornum fiski aukizt
síðustu árin, bæði til Svíþjóð-
ar og Finnlands.
Aukin fiskneyzla í
Bandaríkjunum
Samkvæmt því sem norska
blaðið „Fiskaren" upplýsir þá
hefur fiskneyzla Bandaríkja-
manna aukizt um Vá lDS á
mann á sl. ári og er talin
hafa verið árið 1961 10,9 lbs
á mann. I þessari fiskneyzlu
er talinn nýr, frosinn og nið-
ursoðinn fiskur og fiskafurðir.
Saltfisksala
Færeyinga
Færeyingar hafa nýlega selt
75 þúsund tunnur af saltsíld
til Svíþjóðar. Þetta er sögð
langstærsta síldarsala Færey-
inga til Svíþjóðar. 70 skip
stunda nií sumarsíldveiðar fré
Færeyjum og er þeim ætlað
að fiska í  þessa samninga.
ERLENDAR
FRÉTTIR
endur 'um-."kaup og kjör með-
$ma sinna — AN VERK-
FALLSRÉTTAR. Það setur að
vísu fram kröfur, en atvinnu-
rekandinn veit, að það er
ekki fært um að fylgja þeim
fram og mcðhöndlar því menn
og félagsskap að eigin geð-
þótta.
1 Alþýðublaðsgrein sinni set-
ur Eggert Þorsteinsson fram
nokkur atriði, sem hann telur
vera næstu verkefnin alþýðu-
samtakanna og á þá að sjálf-
sögðu við alþýðusambands-
þingið í haust. Þetta eru meira
og minna réttmætar athuga-
semdjir, svo sem eins og um
nauðsyn hagdeildar fyrir al-
þýðusamJtökin og endurskipu-
Iagningu samtakanna. Þörf
hagdeildar er mál, sem cg
hygg að stjórn Alþýðusani-
bándsins hafi" gért sér Ijósári
grein fyrir en flestum öðrum.
En til þess að komið verði á
fót Hagstofu alþýöusamtak-
anna þurfa verkalýðsfélögin
að gjörbreyta um stefnu í
fjárveitingamálum til Alþýðú-
sambandsins. Það nær auðvií-
að engri átt, að verkalýðssam-
tökin gangi svo til bcrhent á
hólm við sameinaða áróðurs-
krafta cignastéttar|innar og
formyrkvaða hagfræðinga rík-
isvaldsins brynvædda fölskum
tölum og teóríum. Það er gott
að eiga von liðsauka Eggerts
til þess að koma þessu máli
í góða höfn.
Þá talar Eggert um vinnu-
hagræðingu og ákvæðisvinnu,
heildarsamninga í auknum
mæli og endurskoðun vinnu-
löggjarfarinnar.
Ennþá er orðið „vfinnuhag-
ræðing" aft mestu slagorð í
munni atvinnurekenda. En
eins og það er skilið af laun-
þegum getur öll veruleg
vinnuhagræðing orðið til mik-
illa bóta. Það hefur heldur
ekki staðið á verkalýðshreyf-
ingunni a'ð ræða þau mál,
þvert á móti. HÍins vegar hlýt-
ur frumkvæðið að verða að
koma frá þeim, sem fyrirtækj-
unum ráða, og meðan það er
. ekki vcrkalýðurinnj þá ern
það núverandi eigendur þeirra.
Þar er bara skilningur og á-
hugi vægast sagf"mjög 'af
skornum skammti.
Um aukna heildarsamn. er
það að segja, að þeir geta ver.
ið mauðsynlegir til aukins sam-
ræmis kaups og kjara innan
ákveðinna starfsgreina. Og þar
hefur heldur ekki staðið á
verkalýðshreyfingunni, heldur
einmitt atvinnurekendum og
ríkisvaldinu. Hitt ber okkur
að muna, að svokallaðir heild-
arsamnjingar mega ekki ganga
út yfir sjálfsákvöröunarrétt
félaganna cða draga úr rétti,
valdi og áhuga einstaklinga í
verkalýðshreyfingunni til þess
að móta kjör sín.
1 vinnulöggjöfinni má að
sjálfsögðu margt betur fara,
en frá sjónarmiði launþeganna
cr tími til breytinga á henni
áreiðanlega ekkji rétt valinn,
þegar við völd á Alþingi sit-
ur mcirihluti, sem lengst verð-
ur minnzt fyrir það," hve~oft
hann hefur gengið á hlut
launastéttanna í landinu brotlið
samninga þeirra með laga-
boði, sctt gerðardóm til þess
að útkljá vinnudelilur á kostn-
að launafólks og jafnframt
brotið vinnulöggjöfina sjálfa.
Það eru vissulega mörg og
sitór verkefni sem bíða al-
þýðusamtakanna á næstunni,
en fyrst og síðast er það eitt
höfuðverkefni sem bíður for-
svarsmanna launasléttunna
Fnamhald   á   10.   síðu.
íhH

X,£M>  Hr
M.
ÞJÓÐVILJINN   —   Þriðjudagur   28.   ágúst   1962
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12